ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΚΡΗΣ: Η ΠΙΟ ΓΛΥΚΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ

Ένας ερμηνευτής, ένας μουσικός παραγωγός που καταθέτει για χρόνια τώρα το δικό του στίγμα στην Κύπρο με τις μουσικές επιλογές του

Υπάρχει πλέον η κατάρα, μα και η ευλογιά της ψηφιακής εποχής, που σίγουρα έκανε μεγάλη ζημιά στην παραγωγή δίσκων. Βασικά την κατέστησε σχεδόν αχρείαστη. Αλλά από την άλλη απελευθέρωσε το τοπίο, βγάζοντας από τη μέση πολλούς μεσάζοντες

Το ραδιόφωνο είναι μεγάλη απόλαυση. Αυτή η μαγική επικοινωνία με κόσμο, που μπορεί να βρίσκεται και να ακούει την εκπομπή σου σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη

Νομίζω θα έπρεπε να στραφούμε ακόμα περισσότερο προς τα διαμάντια της κυπριακής παράδοσης και οι δημιουργοί με νέες δουλείες τους να μας δώσουν και καινούργια πολύτιμα τραγούδια

Σε λίγες μέρες είναι η επανασύνδεση του σχήματος της Ελλοπίας στο DOWNTOWN LIVE και ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς γι' αυτό! Στο μέλλον ένα παραμύθι που αραιά γράφω εδώ και καιρό, μια έκθεση φωτογραφίας και φυσικά κάποια νέα τραγούδια


Ένας νέος καλλιτέχνης, που μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο ελληνικό τραγούδι και το ραδιόφωνο. Ένας ερμηνευτής, ένας μουσικός παραγωγός που καταθέτει για χρόνια τώρα το δικό του στίγμα στην Κύπρο με τις μουσικές επιλογές του. «Η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά…», μας είπε. Και αυτήν την πατρίδα υπηρετεί όλα αυτά τα χρόνια. Και στις συχνότητες αυτής της γλυκιάς πατρίδας μοιράζει την αγάπη του για τον Πολιτισμό. Ένας σεμνός άνθρωπος γεμάτος αξιοπρέπεια. Με ένα ολοκληρωμένο δίσκο στο καλάθι του και όνειρα πολλά για το μέλλον...

Ο πατέρας από Λευκωσία, η μητέρα από Αθήνα. Ποια είναι η πιο κοντινή σου πατρίδα;

Το έγραψε τόσο όμορφα ο Ρασούλης και το τραγούδησε επίσης όμορφα ο Παπάζογλου: «Η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά…». Αυτή είναι και η πιο κοντινή μου πατρίδα. Τα τραύματα, τα θαύματα που ζήσαμε. Η μνήμη, η ανάμνηση και οι 5-6 άνθρωποι που μας αγαπούν. Όμορφα το έγραψες και συ: «Τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια…». Εκεί που δεν υπάρχουν «διόδια» είναι η πιο κοντινή πατρίδα. Μέσα μας δηλαδή.

Ποια είναι η σχέση σου με την ελληνική μουσική; Πώς βρέθηκες στον δρόμο αυτό;

Σχέση αγάπης μεγάλης! Μου αρέσει τόσο πολύ ο λόγος ο ελληνικός. Αυτό το λεκτικό κέντημα συναισθημάτων. Μικρός άκουγα αγγλική κυρίως μουσική. Όπως οι περισσότεροι νομίζω. Και ελληνική κάποιες φόρες. Μετά άκουσα τους «Φατμέ» με εκείνο το, πρωτόγνωρο τότε, πάντρεμα ανατολής και δύσης στους ήχους. Απ' εκεί και πέρα «εθίστηκα» στην ελληνική μουσική!

Πρώτη σου ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά: «Αβύθιστος για λίγο». Ποιοι ήταν οι πρωταγωνιστές και οι συντελεστές αυτών των τραγουδιών;

Βασικός συντελεστής είναι ο Γιάννος Σαββίδης, που έγραψε τη μουσική και έκανε την ενορχήστρωση στα περισσότερα τραγούδια. Έγραψε σε ένα και τους στίχους. Εγώ έγραψα τους στίχους σε 4 τραγούδια. Ένα είναι σε στίχους και μουσική του Γιώργου του Χατζηπιερή και σε ενορχήστρωση του Μάριου Τακούσιη. Σε ένα έχει γράψει τη μουσική ο Σίμος Σίμου και είναι σε ποίηση Κώστα Ουράνη. Έπαιξαν εξαιρετικοί μουσικοί, όπως ο Γιάννος Σαββίδης, ο Μάριος Τούμπας, ο Βαγγέλης Καρίπης, ο Χρήστος Πολύδωρος, ο Γιάννης Άννινος, ο Σπύρος Παναγιωτόπουλος, η Migen Selamani, ο Tigran Sargsyan και ο Σάββας Χριστοδούλου. Ηχολήπτης ήταν ο Δημήτρης Μουρλάς. Συμμετέχουν στον δίσκο ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης. Όλους τους ευχαριστώ για το όμορφο ταξίδι.

Ποια ήταν η εμπειρία σου μέσα από την πρώτη σου δισκογραφική προσπάθεια; Σαν ένας ερμηνευτής που ζεις και εργάζεσαι στην Κύπρο, μπορεί μια τέτοια δουλειά να πάει παραπέρα, να αφήσει το στίγμα της και στην Ελλάδα;

Ήταν υπέροχη. Σε ένα ιστορικό στούντιο, στο SIERRA στην Αθήνα μαζί μου οι 2 απίστευτα ταλαντούχοι αδελφικοί μου φίλοι. Ο Γιάννος ο Σαββίδης και η Χριστίνα η Αργύρη, που ανέλαβε την οργάνωση της παραγωγής αλλά και την επιμέλεια των φωνών και του τελικού ηχητικού αποτελέσματος. Χωρίς αυτούς τους 2 θα ήταν φτωχότερο το αποτέλεσμα. Ήταν μια μαγική διαδικασία η ηχογράφηση των τραγουδιών. Νομίζω πάντα είναι.

Μέσα σε πέντε χρόνια από τότε άλλαξε το καλλιτεχνικό τοπίο όσον αφορά την έκδοση μιας ολοκληρωμένης μουσικής δουλειάς;

Υπάρχει πλέον η κατάρα, μα και η ευλογία της ψηφιακής εποχής, που σίγουρα έκανε μεγάλη ζημιά στην παραγωγή δίσκων. Βασικά την κατέστησε σχεδόν αχρείαστη. Αλλά από την άλλη απελευθέρωσε το τοπίο βγάζοντας από τη μέση πολλούς μεσάζοντες. Τώρα ένα τραγούδι μπορεί να γραφτεί σε στούντιο στο σπίτι και ίσως την άλλη μέρα να είναι μεγάλη επιτυχία μέσω του διαδικτύου. Τώρα όποιος θέλει μπορεί να εκδώσει τραγούδια. Από τη μια είναι κακό γιατί ακούμε και ανοησίες, αλλά από την άλλη είναι καλό γιατί κάποιους υπέροχους καλλιτέχνες δεν θα τους ακούγαμε ποτέ, ή δεν θα ακούγαμε τις μουσικές ή τους στίχους τους ποτέ, γιατί το σύστημα δεν θα τους έδινε μια ευκαιρία.

Ποια είναι η άποψή σου για τις μουσικές σκηνές της Κύπρου; Υπάρχει ανταπόκριση στο είδος της μουσικής με την οποία ενασχολείσαι;

Υπάρχει ανταπόκριση, υπάρχουν μερικές μουσικές σκηνές που υπηρετούν και στηρίζουν. Υπάρχουν πλέον, και αυτό είναι υπέροχο, πάρα πολλοί ταλαντούχοι μουσικοί. Παλιά ήταν πολύ πιο λίγοι. Υπάρχει περισσότερη μουσική παιδεία πλέον.

Είκοσι χρόνια από τότε που έκλεισε η εμβληματική μουσική σκηνή «Ελλοπία». Τι έχει αλλάξει από τότε;

Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά, όπως τραγουδούν και οι αδελφοί Κατσιμίχα. Τώρα υπάρχουν τα πάντα. Δεν είναι κακό αλλά, δυστυχώς, υπάρχει και πολύ μεγαλύτερο ποσοστό τραγουδιών που γράφονται για πρόχειρη κατανάλωση, κάτι σαν μουσικό fast food.

Έχεις μια διαδρομή σε διάφορα κυπριακά ραδιόφωνα ως μουσικός παραγωγός. Πώς είναι αυτή η εμπειρία; Την απολαμβάνεις;

Το ραδιόφωνο είναι μεγάλη απόλαυση. Αυτή η μαγική επικοινωνία με κόσμο, που μπορεί να βρίσκεται και να ακούει την εκπομπή σου σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Στο Τρίτο Πρόγραμμα του ΡΙΚ είναι έντονο αυτό το συναίσθημα.

Πιστεύεις ή όχι στην ύπαρξη του play list στα ραδιόφωνα;

Δυστυχώς, υπάρχουν τα play list σε πάρα πολλούς σταθμούς. Το ΡΙΚ και ένα-δυο άλλοι σταθμοί μόνο, δεν έχουν. Φυσικά πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Φτιάχνονται αυτές οι λίστες και σερβίρονται μέσα από εμπορικές συμφωνίες. Αυτό δεν θα έπρεπε να ισχύει.

Τραγούδι σε κυπριακό στίχο. Σαν μουσικός παραγωγός, ποια είναι η γνώμη σου για το κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι; Ποια είναι η αντίδραση των Κυπρίων στη μετάδοση αυτού του ιδιαίτερου τραγουδιού;

Μια μερίδα του κόσμου το αποζητά περισσότερο τα τελευταία χρόνια νομίζω. Υπάρχουν τραγούδια-διαμάντια στο κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι. Υπάρχουν και άλλα, που είναι πολύ λιγότερο όμορφα και λιγότερο πολύτιμα. Δεν σημαίνει πως ό,τι είναι παραδοσιακό, είναι και όμορφο. Νομίζω θα έπρεπε να στραφούμε ακόμα περισσότερο προς τα διαμάντια της κυπριακής παράδοσης και οι δημιουργοί με νέες δουλείες τους να μας δώσουν και καινούργια πολύτιμα τραγούδια.

Η Κύπρος σφύζει από συναυλίες κάθε καλοκαίρι. Πώς το μεταφράζεις αυτό;

Στη δίψα μας να ακούμε και να συμμετέχουμε ως ακροατές! Καλό είναι αυτό! Από την άλλη και οι καλλιτέχνες από Ελλάδα, κυρίως, πάντα βρίσκουν κοινό ώριμο και έτοιμο να τους στηρίξει εδώ.

Αν είχες τη δύναμη να αλλάξεις κάτι στα πολιτιστικά δρώμενα της Κύπρου, τι θα έκανες;

Περισσότερη στήριξη σε Κύπριους καλλιτέχνες, περισσότερα πιο μικρά αμφιθέατρα από αυτά που υπάρχουν, περισσότερη εμπιστοσύνη στους δημιουργούς.

Ποιες καλλιτεχνικές δραστηριότητες δρομολογείς για το μέλλον;

Σε λίγες ημέρες είναι η επανασύνδεση του σχήματος της Ελλοπίας στο DOWNTOWN LIVE και ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς γι' αυτό! Στο μέλλον ένα παραμύθι, που αραιά γράφω εδώ και καιρό, μια έκθεση φωτογραφίας και φυσικά κάποια νέα τραγούδια! Πόλυ Κυριάκου, σ' ευχαριστώ για τη φιλοξενία και σ' ευχαριστώ και για τα τραγούδια που μας γράφεις!

Δημήτρης Μακρής

Βιογραφικό Σημείωμα.


Ο Δημήτρης Μακρής γεννήθηκε στη Λευκωσία. Ο πατέρας από Λευκωσία, η μητέρα από Αθήνα.

Τον Απρίλιο του 2012 κυκλοφορεί την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά «Αβύθιστος για λίγο», στην οποία συμμετέχουν ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης. Έχει γράψει τους στίχους σε τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου.

Την αδιάλειπτη παρουσία του στα μουσικά πράγματα του τόπου την ξεκινά το 1992, ως ερμηνευτής, στον μουσικό χώρο «Αντιθέσεις». Το 1994 δημιουργεί τη μουσική σκηνή «Ελλοπία» και το μουσικό της σχήμα. Από το πάλκο της βιώνει την αγάπη του κοινού για το έντεχνο ελληνικό τραγούδι, ενώ η «Ελλοπία» γίνεται σημείο αναφοράς, που επηρεάζει τον τρόπο ψυχαγωγίας και τις μετέπειτα μουσικές σκηνές.

Εμφανίζεται μακροχρόνια στις σημαντικότερες μουσικές σκηνές της Κύπρου: «Αντιθέσεις», «Ελλοπία», «Εξάντας», «Εναλλάξ», «Αυλαία».

Εμφανίζεται σε συναυλίες στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Συμμετέχει σε κάποιες από αυτές με σημαντικούς ερμηνευτές και τραγουδοποιούς όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Διονύσης Τσακνής, οι αδελφοί Κατσιμίχα, και ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης. Συμμετέχει σε αμέτρητες αντικατοχικές συναυλίες και σε συναυλίες ενάντια στον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Παίρνει μέρος στη μεγάλη εμβληματική συναυλία αλληλεγγύης «Cyprus Aid» (Απρίλιος 2013), την οποία παρακολούθησαν τουλάχιστον 25.000 θεατές.

Σε πολλές συναυλίες, εκτός από ερμηνευτικό ρόλο, έχει και την ευθύνη της οργάνωσης και της παραγωγής.

Από το 2009 μέχρι σήμερα είναι μουσικός παραγωγός και παρουσιαστής μουσικών προγραμμάτων στο Τρίτο Πρόγραμμα ραδιοφώνου του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου. Το 2015 παρουσιάζει για μερικούς μήνες την τηλεοπτική εκπομπή «Εντέχνως» στο ΡΙΚ1.

Το 2010 συμμετέχει στον δίσκο «Muchas Gracias, Καββαδία», σε ποίηση Κουμέττου Κατσιολούδη και μουσική Χρίστου Ρουσιά, με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Νίκου Καββαδία.

Υπήρξε ραδιοφωνικός μουσικός παραγωγός στον ANT1fm Κύπρου και στον 107.6. Έχει συνεργαστεί με την ΕΡΤ ως αφηγητής σε δεκάδες ντοκιμαντέρ, λαμβάνει μέρος σε παραστάσεις ως αφηγητής, ενώ έχει «δανείσει» τη φωνή του σε ρόλους για το θέατρο μαριονεττών Aristo-funny του Μιχάλη Κακούρη.