[Μια συγγραφική συμβολή στη μάχη κατά του καρκίνου]
Αδάμος Κόμπος

Επικαιρικά με τη φετινή 42η «Πορεία Χριστοδούλας» στη μάχη ενάντια στον καρκίνο, που διεξάγεται σήμερα σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου, ιχνηλατούμε το βιβλίο «Αγώνας Ζωής-Μάρω Κόμπου» του Αδάμου Κόμπου. Κατά συγκυρία, η προσφιλής του σύζυγος άφησε τα εγκόσμια, ύστερα από επταετή γενναιόψυχο αγώνα κατά της νόσου, στο μεσονύκτιο μεταίχμιο της 9ης προς τη 10η Απριλίου του 2009, έτος έκδοσης τού κυριολεκτικώς αυτού πονήματος.

Ένα συγγραφικό αξιέπαινο εγχείρημα επώδυνης κατάθεσης ψυχής, που μέσα από τις 166 ευανάγνωστες σελίδες του απηχεί πάλι τις άγιες αυτές μέρες τον Γολγοθά της πολύχρονης ανηφορικής πορείας μιας καρκινοπαθούς και του φιλόστοργου συμπάσχοντος συζύγου της, ο οποίος ως άλλος Σίμων ο Κυρηναίος σήκωσε τον σταυρό του μαρτυρίου της όχι απλώς αγόγγυστα, αλλά με την εκ του περισσεύματος της καρδίας του απέραντη αγάπη: την αγάπη, που, κατά τον Απόστολο Παύλο, «μακροθυμεί, χρηστεύεται,[…],ου ζητεί τα εαυτής,[…]·πάντα στέργει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει».

Το βιβλίο, εκτός από τα σύντομα προλογικά σημειώματα των θεραπόντων ιατρών τής αείμνηστης Μάρως, του Καθηγητή-Διευθυντή της ακτινολογικής κλινικής Offenbach Νικολάου Ζαμπόγλου και του Καθηγητή Thomas Vogl στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Γκαίτε της Φραγκφούρτης, χαιρετίζει κατ’ αρχήν ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος, ο οποίος μεταξύ άλλων εγκάρδιων και ειλικρινών αποτιμήσεων, τονίζει:

«Το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εγχειρίδιο αντιμετώπισης του καρκίνου λόγω των πολλών πληροφοριών που περιέχει, αλλά και γιατί η περίπτωση της Μάρως Κόμπου, όπως περιγράφεται από τον σύζυγό της, μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για όσους πιθανόν να βρεθούν στην ίδια δοκιμασία». Σημαδιακά, εξάλλου, τα λόγια του Δρος Βάσου Λυσσαρίδη, διανθισμένα με λυρικούς τόνους στον δικό του επιγραμματικό χαιρετισμό:

«Ό,τι γράφεται με ειλικρίνεια έχει τη δική του αξία. Κι αυτό το βιβλίο εκπέμπει μια βαθιά κατανόηση. Στέλνει ένα σωστό μήνυμα. Ασφαλώς τραγουδάει έστω και με θλιμμένο μοτίβο τη δική του αγάπη. Τη δική του απώλεια. Τις στιγμές της ελπίδας και τις στιγμές της απόγνωσης. Δεν απευθύνεται μόνο στους πάσχοντες και στους συμπάσχοντες. Απευθύνεται σ’ όλους».

Ενώ ο συγγραφέας στον δικό του πρόλογο επεξηγεί τα κίνητρα συγγραφής του βιβλίου του: να μοιραστεί όσες βιωματικές εμπειρίες έζησε κοντά στην αγαπημένη του, παρακολουθώντας με ακατάβλητη αντοχή τα εναλλασσόμενα στάδια της ασθένειάς της και συνεισφέροντας το άπαν των δυνάμεών του στην ποιότητά ζωής της, να απευθύνει, επίσης, προτροπές ψυχικής θωράκισης: «Είναι εδώ που χρειάζονται αποθέματα θάρρους, πίστης, ελπίδας και διάθεσης για αγώνες και θυσίες και από τον πάσχοντα αλλά κι από τους γύρω του. […]Διαφορετικά η απελπισία θα εργαστεί σε βάρος της οποιασδήποτε προσπάθειας για θεραπεία».

Παραινέσεις αυτονόητα αχρείαστες, όμως, στην έμπρακτη εφαρμογή τους χρειάζεται να επαναλαμβάνονται συνεχώς από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, όπως και οι διαφωτιστικές συμβουλές στον «Δεκάλογο χειρισμού του καρκινοπαθούς», που παρατίθενται στο προτελευταίο κεφάλαιο σε σχέση με την ψυχολογία, τη σωστή διαγνωστική πορεία και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μέσω της συμβατικής, παράπλευρης ή και εναλλακτικής ιατρικής (με ηλεκτρονικές και ηλεκτρομαγνητικές συσκευές, κατασκευασμένες από τον ίδιο, όπως περιγράφονται στο τελευταίο κεφάλαιο), της ενδεδειγμένης διατροφής και άσκησης, αλλά και της προσευχής, στη θαυματουργική επενέργεια της οποίας πιστεύει βαθιά ο συγγραφέας.

Στον πρόλογό του δεν παραλείπει τους λόγους δημιουργίας τού «Ιδρύματος Μάρω Κόμπου», που δεν είναι άλλοι από την ηθική και οικονομική ενίσχυση ασθενών, ώστε να τύχουν παρόμοιων ιατρικών φροντίδων σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού.

Μετά το εισαγωγικό κεφάλαιο, που σηματοδοτεί το ειρηνικό τέλος της Μάρως, σκιαγραφείται η ευγένεια της μορφής της, όπως αποτυπώνεται στο εξώφυλλο «ως πνοή αύρας λεπτής», καθώς και ο ενάρετος χαρακτήρας της ως μητέρας, ακούραστης συζύγου και θεάρεστου ανθρώπου.

Από τη «διαπίστωση του προβλήματος», του «λειομυοσαρκώματος», που θεωρείται από τους χειρότερους καρκίνους, μέχρι τις θεραπείες στο Ογκολογικό και τα αλλεπάλληλα ταξίδια στη Γερμανία για χειρουργικές επεμβάσεις και πρωτοποριακές νοσηλευτικές παρεμβάσεις, ο συγγραφέας με λεπτομερή αφήγηση ημερολογιακής καταγραφής μάς καθιστά συνοδοιπόρους στον «Αγώνα Ζωής». Από τις αντίξοες δοκιμασίες έως την αντιμετώπιση του θανάτου καταξιώνει, ωστόσο, τον άνθρωπο, νοηματοδοτώντας την κατάφαση της ζωής.