Πόλεμος - Ειρήνη - Πόλεμος

Κατά το άρθρο 51 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ 1948:

«Ουδέν εκ των διαλαμβανομένων εν τω παρόντι Χάρτη
θα παρεμποδίζη το φυσικόν δικαίωμα ατομικής ή συλλογικής νομίμου αμύνης εις
περίπτωσιν καθ ’ Ην Μέλος τι των Η.Ε. υποστή επίθεσιν ένοπλον, μέχρις ού το Συμβούλιο
Ασφαλείας λάβη τα αναγκαία μέτρα προς διατήρησιν της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας.
Τα υπό των Μελών λαμβανόμενα μέτρα, εν τη ασκήσει του δικαιώματος τούτου νομίμου
αμύνης θα αναφέρωνται αμέσως εις το Συμβούλιον Ασφαλείας και κατ’ ουδέν θα θίγουν την
εξουσία και την υποχρέωσιν του Συμβουλίου Ασφαλείας συμφώνως τω παρόντι Χάρτη,
όπως αναλάβη οποτεδήποτε οίαν δράσιν ήθελε κρίνει αναγκαίαν προς διατήρησιν ή
αποκατάστασιν της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας».

«Ο Πόλεμος -ιδίως ένας επιθετικός πόλεμος, όταν ξεκινά από μια υπέρτερη στρατιωτικά δύναμη εναντίον μιας υποδεέστερης στρατιωτικά χώρας- είναι ο καταστροφέας κοινωνιών, οικογενειών, γενεών,συναισθηματικών δεσμών μεταξύ ανθρώπων, της Ιστορίας, του περιβάλλοντος, των οικονομικών δομών και υποδομών καθώς και των πόρων που διατέθηκαν για την δομή τους και για τα έξοδα αναδόμησης, που δεν δίνουν δεκάρα για το κόστος σε ζωές σε έναν πόλεμο.

Ο πόλεμος είναι ο δημιουργός προσφύγων. Όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ, εκατομμύρια αναγκάστηκαν να φύγουν από το Ιράκ...(...). Ο τωρινός πόλεμος στη Συρία δημιούργησε 4.8 εκ. εσωτερικούς πρόσφυγες και 6.6 εκ. εξωτερικούς πρόσφυγες». Kim Petersen, American Herald Tribune, 6.1.15.

«Από τη στιγμή που λέει ότι πραγματικά ενδιαφέρεται για τη λύση, θα έπρεπε να τον ενδιαφέρει η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Και το ΑΚΕΛ θα συνεχίσει τις προσπάθειές του για επανέναρξη του διαλόγου είτε αρέσει είτε όχι στον κ. Αναστασιάδη». Α. Κυπριανού, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, 16.3.17

«Καταγγέλλεται ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε, ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, από ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Συμμαχία Πολιτών, Κίνημα Αλληλεγγύη και Οικολόγους ότι μεταβαίνει την ερχόμενη εβδομάδα στις Βρυξέλες, για μεθοδεύσεις με σκοπό την αποδοχή από μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης της παραχώρησης των τεσσάρων ελευθεριών σε Τούρκους πολίτες». 16.3.17

«Μια εντελώς λανθασμένη απόφαση, που έλαβε η πλειοψηφία της Βουλής, έγινε η αιτία για να διακοπούν οι συνομιλίες. Τώρα, όμως, θα φανούν οι πραγματικές προθέσεις του καθενός. Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε: οι δύο ηγέτες πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων». 8.3.17, Άντρος Κυπριανού, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ

H κατάσταση στην Κύπρο επιδεινούται διαρκώς, φαινομενικά ακινητοποιημένη σε μια κατάσταση πολιτικού limbo, στο Κυπριακό, μετά από μια ιπποδρομία όπου το Άλογο, λίγο πριν από το τέρμα, έδωσε μια και σωριάστηκε και έκτοτε δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του.

Κάθεται κει και περιμένει ξέπνοο και εξουθενωμένο: βλέπεις πως ο Αναβάτης από κάτω που 'πεσε κι αυτός σάλταρε προς τα μπρος μόνος του, τρέχοντας με όση δύναμη τού 'χει μείνει, χωρίς να κοιτάει δεξιά - ζερβά, τρέχει προς το τέρμα ξέροντας, μη ξέροντας, πως δεν μπορεί να τερματίσει ως Αναβάτης, το Άλογο πρέπει να τελειώσει την κούρσα, μα το άλογο κουτσάθηκε, ο Αναβάτης το παράτησε και προσποιείται πως είναι τώρα αυτός το άλογο, τόση ενσυναίσθηση είχε γι’ αυτό το Ζώο, μια κάποια ταύτιση μάλλον, πρέπει να κάνει καλό φίνις αφού φαινόταν γρήγορο στην εκκίνηση και δεν δεχόταν άλλα άλογα, δίπλα του ισοταχή, το υποσχέθηκε, την έταξε σε τόσους φίλους που πόνταραν επάνω στο άτι του, ‘’μη φοβόσαστε’’, τώρα τρέχει μόνος του, έστω και χωρίς... άλογο .

Παραβολή είναι, τo Άλογο είναι η Κύπρος και ο Aναβάτης είναι ο Πολιτικός που άστοργος φαίνεται τόσο, που δεν τον κόφτει το άτι, να τερματίσει λέει ο Aναβάτης, ξέρει τι θα του κοστίσει αν χάσει κι αυτήν την κούρσα, φόρτσαρε όσο μπορούσε, μα το άλογο φαίνεται ‘’σκασμένο’’, καθώς καθισμένο στα πισινά του πόδια ρουθουνίζει βαριά και από το στόμα του βγάζει αφρούς...

Ροζ Αλάτι και Πράσινα Άλογα

Ξαφνικά κει που πήγαιναν καλά τα προγνωστικά και ειδικοί τού λέγαν αδύνατον να χάσει την κούρσα, είχαν άλλοι προνοήσει γι' αυτήν, το Ζώον είχε πάρει ισχυρές δόσεις διεγερτικού, ούτε καμήλα να ήταν, άρχιζε να αποσυντονίζεται, να φαίνεται ανήσυχο, χλομό, σχεδόν να πρασινίζει, ύστερα να γίνεται νευρικό, να χλιμιντρίζει, να λασκάρει από τον δρόμο του, ο Αναβάτης το αισθανόταν να μην τον υπακούει στα γκέμια και στα σκέλια του, οι οδηγίες που είχε είναι να το πάει μαλακά αλλά σθεναρά, με τις παρωπίδες καλά βαλμένες να μην το αφήσουν να αποσπάται ή να λοξοκοιτά... Μα το Άλογο είχε πια πρασινίσει για τα καλά κι άρχισε νε πορδοκλοτσά, όπως λένε στα χωριά!!!

Αυτά γίνονταν αυτές τις μέρες τόσο που ο κόσμος νιώθει ότι οι ιπποδρομίες είναι σικέ, το Ζώον δεν τραβά, δεν έχει εμπιστοσύνη στον Αναβάτη, ακούει, έστω κι αν δεν βλέπει ανησυχητικά σινιάλα, του ψιθυρίζει ο Αναβάτης, ‘’μπροστά κοίτα εσύ, κανένα μην ακούς’’. Μα κείνο πια δεν προχωρά. Κάθισε και βογγά. Κάπως έτσι παν τα πράγματα, κουτσά- κουτσά, ο κόσμος ακούει για εκλογές που δεν πρέπει να τον απασχολούν γιατί είναι νωρίς λέει η κυβέρνηση από... πατριωτισμό ή... αυτισμό, μην πάει το μυαλό τους αλλού από το υπερθέαμα, το Ζώον θα επιβιώσει, θ’ αντέξει, λέει, αμάθητο κι ας είναι στην πείνα, μα ροζ αλάτι των Ιμαλαΐων δεν είναι ό,τι αγοράζει, πως είναι καλύτερο με 82 ιχνοστοιχεία, τζάνουμ, χλωριούχο νάτριο είναι πάλι 100%, και αν δεν διαβάσεις καλά τι είναι στη βάση του, και τι κάνει στην υγεία σου, δεν θα ξέρεις, και η πίεση και το εγκεφαλικό είναι μέσα στο αλάτι αυτό, όσο το χρώμα ροζ.

Επιλήψιμη Ίππευση

Το χάλι με το άτι το παραβολικό, οφείλεται στο ότι τα πράματα με την επωδό να τα λένε ‘’με τ' όνομά’’ τους είναι κι αυτή στημένη και ψευδής, τίποτε δεν λέγεται με τ' όνομά του, και το Ζώον, η Κύπρος, μπορεί να μην επιβιώσει από την επιλήψιμη ίππευση, ούτε να ζήσει να τιμήσει τ' όνομά της ! Το κράτος και ο πατριωτισμός, που η λέξη αυτή ήρθε να σημαίνει αυτόν τον καιρό, ήταν γιατί οι λέξεις που ανησυχούν δεν είναι νοσταλγικές του παρελθόντος, αλλά ποθητικές του μέλλοντος:
Πόλεμος - Ειρήνη - Πόλεμος!

Ο Κλαούσεβιτς ορίζει τον πόλεμο ως «μια πράξη ή δράση-έκφραση βίας, που αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του εχθρού σε υποταγή ή υπαγωγή στη θέληση και την εξουσία του δρώντος». Αυτό το βλέπουμε να συμβαίνει ανάγλυφα μπρος στα μάτια μας, καθόλου μάλιστα ‘’μεταφορικά’’ αλλά κυριολεκτικά. Και τα Ηνωμένα Έθνη στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που συντάχτηκε με σκοπό την συνειδητή αποφυγή συρράξεων εισβολών και κατοχών που το 1948 μόλις είχαν αφήσει τον κόσμο ένα ερείπιο με τεράστια νεκροταφεία την νέα ‘’πολιτιστική’’ κληρονομιά του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, κάναν αυτήν τη μεγάλη εξαίρεση με το περίφημο άρθρο 51 που δικαιολογεί τον αμυντικό πόλεμο.

Στην Κύπρο καταπατάται το άρθρο αυτό, με τον πιο βάναυσο τρόπο, που κατά μια ακόμα βαναυσότητα, μας έγινε πιο ‘’καθαρό’’, επιδεινώθηκε δηλαδή γιατί το βλέπουνε να συμβαίνει εδώ δίπλα στη Συρία, μα και στην Αίγυπτο, τη Λιβύη και ξέρουμε ακόμα ότι ο πόλεμος αυτός οφείλεται σε επιθετικούς πολέμους όπως συνέβη στην Κύπρο, πιο δυνατών χωρών επάνω σε πιο αδύναμες για να τους επιβάλουν τις ‘’λύσεις’’ τους.

Πώς είναι δυνατόν να μιλάς για ειρήνη με τον εισβολέα που καλοκάθισε στη γη σου, και σε απειλεί καθημερινά ‘’έχεις μέχρι τον Απρίλη’’, ‘’έχεις μόνο το 2017’’; Οι διαδηλώσεις ειρήνης δεν διώχνουν τον κατακτητή, τον ικετεύουν κι οι κατακτητές δεν φεύγουν με ικεσίες. Η λέξη ‘’πόλεμος’’ και ‘’ελευθερία’’ είναι ταμπού πρώτα γιατί αυτό που έγινε το ‘74 ήταν μια Σφαγή κόσμου, εν ψυχρώ, με σκοπό και δόλο: Η Τ/κ μειονότητα έγινε το δόλωμα, που προσφυγοποίησε το ένα τρίτο του κόσμου και κατέστρεψε οικογένειες και δομές κοινωνικές και οικονομικές και ήθη και παιδεία, όχι παρελθόντα μα αναγκαία για την επιβίωσή μας... αφήνοντας ένα τόπο έκθετο στα Σχέδια άλλων...

Ο φετιχισμός του πουρ πουρ τάχα μου... οι... ‘’διαβουλεύσεις’’ με τον εισβολέα, που είναι και μεγαλομανής και παρανοϊκός και επικίνδυνος δεν γίνονται επί... ίσοις όροις: ΠΡΩΤΑ να φύγει απ' εδώ και να κουβεντιάσουμε ΜΕΤΑ. ΑΥΤΑ εξυπακούουν οι κανόνες της ΕΕ και του ΟΗΕ, που δεσμεύουν τους θεσμούς αν θέλουν ναν θεσμοί και όχι άλλα δεσμά. Η αποικιοκρατία έχει λήξει: δεν μπορεί η εξωτερική μας πολιτική να 'ναι ίδια με κείνην των καταπιεστών του Τόπου μας...

Οι δυο ‘’ηγέτες’’ δεν είναι δυο ηγέτες: ο ένας είναι Πρόεδρος, και ΟΧΙ δεν τους καλούμε και τους ΔΥΟ να... συνέλθουν και να... αρθούν στο ΙΔΙΟ ύψος των περιστάσεων. ΔΕΝ εξισώνονται γιατί εκπροσωπούν ο ένας τη Νομιμότητα κι ο άλλος την παρανομία. Καλούμε τον Πρόεδρο του Κράτους να το... ενθυμηθεί και να το ενισχύει. Αυτά μαθαίνουμε κοιτώντας τους εαυτούς μας μέσα σε ΚΑΘΕ πρόσφυγα της περιοχής μας.

Η επιθετικότητα δεν κάμπτεται με τεμενάδες ‘’ειρήνης’’, μα με απόφαση οργάνωσης και αντίστασης στην υποδούλωση της βίαιης γείτονος Τουρκίας. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. Ελευθερίαν θέλουμε πρώτα! Η κατοχή είναι παράνομη, δεν είναι διαπραγματεύσιμη, και η ΔΔΟ είναι διχοτομική και ρατσιστική, άρα παράνομη. ΝΚ