Η Κατάρρευση των Διεθνών Σχέσεων

ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΖΙΑΝ 1912-3

(...)...........
Εταύρησες συρτοθηλειές, έμπηξες τόσους πάλλους
Ερήμαξες τες εκκλησιές
Ατίμασες τες κορασιές
Τζι έσφαξες μιτσιούς μιάλους.
....
Είσαι τ' αδέρφιν του καμού, τ’ ανίψιν του κλαμάτου
Η θκεια είσαι του στεναμού,
Τ’ αδερφοτέχνιν του χαμού
Τζι η μάνα του μνημάτου.
...
Τούντο συγγενολόιν σου εν είσιεν πού να πάει
Τζι εστράφην να ξηποσταθεί
Τζι έσσω σου πκιον να τζιοιμηθεί
Που πάνω σου να φάει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΠΕΡΤΗΣ «ΤζιυπριώτικαΤραούδκια».

Προλεγόμενα Ανθολόγηση Σχόλια
Κώστας Νικολαΐδης. Εκδ. Αιγαίον,
Λευκωσία 2015.

Καραδοκούσε. Η Κατάρρευση. Ακόμα ΚΑΙ οι λεγόμενοι ‘’αυτοί’’ που ‘’με σοβαρότητα’’ δήλωναν ‘’συγκρατημένα’’ μεν, αλλ’ ανυπερθέτως ‘’αισιόδοξοι’’, και ίσως να βλέπαν την... ‘’κωλοσυρμαθκιάν της κουφής’’... κουφάθηκαν! Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, δεν σας βγαίνει, οι άλλοι ‘’αυτοί’’, οι πολλοί ‘’αυτοί’’: ‘’Η διαδικασία είναι η Ουσία’’. Δεν το πιάναν οι... ηγήτορες: Ποια ζητήματα πάνε πρώτα και ποια δεύτερα. Πού συζητούνται. Με πόσους, με ποιους, με ποιο ρόλο, παρόντες.

Να την Διαδικασία, λοιπόν. ‘’Μεθοδολογία’’, το λέει τώρα (24.2.17) ο ΠτΔ. ‘’Τα Ην. Έθνη πρέπει να κάνουν καλύτερη δουλειά’’, είπε σε συνέντευξη, μετά από... 22 μήνες και... εξήντα σχεδόν χρόνια! Μας σεις σπεύδατε και ο χρόνος σάς είχε κουράσει... εξαίφνης. Καλώς, αλλά οφθαλμοφανώς, για τους αφανείς και άφωνους παρατηρητές: ποιες είναι, ρωτούσαν οι αδαείς, μετά από τόσο ‘’εντατικό’’ και δραματικό πουρ πουρ, σας πήρε μήνες πώς να το ονοματίσετε το... ‘’άφατο’’: Συναντιλήψεις, Συμφωνίες, Συγκλίσεις;

Το κλειδώσατε: Συγκλίσεις: Ουφ! ΚΑΙ παράλληλα: ‘’δικοινοτικές’’ πολιτιστικές δράσεις στα κατεχόμενα (βεβαίως) με... συνοπτικές διαδικασίες, ποιος πληρώνει, ποιος ανταμείβει, πώς ανταμείβεται, άδειες και ΦΠΑ, και φόρο εισοδήματος σε ποιες Αρχές, να ΜΗΝ τσεκάρεται από ΚΑΝΕΝΑ, τον κ. Ακιντζί ‘’απ’ εκεί’’, και τον ...’’ομόλογό του’’ his excellency Anastasiades, ‘’απ’ εδώ’’, να κάτσει ο Γεν. Ελεγκτής της Κυπριακής Δημοκρατίας στ’ αβγά του: Συναυλίες, Τουριστικές Περιοδείες, (όχι... ξεναγήσεις, είναι... μπανάλ), Περιφορές Επιταφίων σε φωτογενείς καθεδράλες του Αγ. Ξορινού Αμμοχώστου, όχι όμως στην εκκλησία της Κυθρέας (δεν θέλαν οι Τούρκοι ΕΚΕΙ, κέφι τους καπέλο τους), Αρχαίες και Νέες Τραγωδίες, με κρατικά εξ Ελλάδος, για να σκάσουν οι... ‘’Εθνικόφρονες’’, και με Κηδείες ηλικιωμένων άμαχων, Αγνοουμένων, εκτελεσμένων εν ψυχρώ.

Μια... άσχετη Ιστορία, πολύ σχετική!

Ένα ανδρόγυνο, η Μαρία Πάρπα, 64 χρονών και ο Νικόλας Πάρπας, 66 χρονών, η Παρασκευού Χαραλάμπους 58 χρονών, συγγενής τους, και ένα άλλο ζευγάρι Μελέχα και ένα έκτο άτομο, είχαν μείνει στο χωριό τους Τρούλλοι της επαρχίας Λάρνακας όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στις 22 Αυγούστου 1974, οι άλλοι χωριανοί πρόλαβαν κι έφυγαν τρεχάτοι, όπως - όπως. Μόνον λίγοι ‘’ηλικιωμένοι’’ σαν αυτούς ξέμειναν στο χωριό. Οι δυο άντρες που ήταν στον καφενέ, λέει, τρέξαν να βρουν τις γυναίκες τους.

Έξι συνολικά ανθρώπους, τους πιάσαν οι Τούρκοι και τους βάλαν σε φορτηγό και τους πήραν και κανείς δεν τους ξανάδε... Έκτοτε ήσαν αγνοούμενοι. Το 2012 βρήκαν τα κόκκαλά τους, σε άλλο χωριό, το Άρσος Λάρνακας, πεταμένα σ’ ένα πηγάδι. Ήταν όλοι τους δολοφονημένοι. Άλλα 5 χρόνια κράτησε η ταυτοποίησή τους... Οι κηδείες των Πάρπα και της Παρασκευούς έγιναν, μετά από 43 χρόνια, στις 11 του Φλεβάρη στο χωριό τους, τους Τρούλλους στη νεκρή ζώνη, το άλλο ζευγάρι θα θάβονταν το π. Σαββατοκύριακο. Του άλλου, δεν ξέρω καν τ’ όνομά του. Αγνοώ. Αγνοείται...

Οκτωβριανά & Ένωση!

Την π. βδομάδα έγινε το επεισόδιο με τους δυο συνομιλούντες αρχηγούς, τον κ. Ακιντζί και τον ΠτΔ, απ’ αφορμή την απόφαση της Βουλής να περάσει, ανάμεσα σε πολλά νομοσχέδια, όπως συχνά το κάνουν, θέματα πολιτιστικού περιεχομένου, όταν πέρασε ήδη κι ένα νομοσχέδιο για να κυκλοφορεί εγκύκλιος στα σχολεία την ημέρα του Δημοψηφίσματος για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, του... 1950. Αυτό έγινε κατόπιν εισήγησης του ΕΛΑΜ, ακροδεξιού κόμματος.

Το ΑΚΕΛ, που αυτοαποκαλείται ‘’Αριστερό’’, συμπολιτευόμενο προς το Δεξιό κυβερνών κόμμα ΔΗΣΥ, ήδη εισηγήθηκε και πέρασε νομοσχέδιο για τήρηση της επετείου των Οκτωβριανών του 1931 στην Κύπρο, με κύριο αίτημα πάλιν την Ένωση και τον αυθόρμητο ξεσηκωμό όλων των Κυπρίων, εθνικοφρόνων ΚΑΙ αριστερών - είχε ήδη ιδρυθεί από το 1926 το ΚΚΚ και δικοί του οπαδοί συνελήφθησαν από τους Εγγλέζους και φυλακίστηκαν - ιδίως στην Αμμόχωστο όπου ‘’ογκώδης διαδήλωση κατευθύνθηκε στις 25 Οκτωβρίου στα κυβερνητικά Κτήρια και τα πυρπόλησε’’.

Επακολούθησε, γράφει ο Νίκος Κρανιδιώτης, ‘’σειρά συλλήψεων, εκτοπισμών, απελάσεων, φυλακίσεων και χρηματικών προστίμων’’. Ευθύς μετά την εξέγερση, ο κυβερνήτης Sir Ronald Storrs ‘’κατήργησε το Νομοθετικό Συμβούλιο και το Νησί διοικήθηκε δικτατορικά. Η Ελληνική Σημαία, ο Ελληνικός Εθνικός Ύμνος, τα Ελληνικά Χρώματα, οι εικόνες των Ελλήνων Ηρώων απαγορεύθηκαν, και καταβλήθηκε προσπάθεια αφελληνισμού της κατώτερης ιδίως παιδείας της Κύπρου, και υποδούλωσης της Κυπριακής Εκκλησίας’’.

Το αποτέλεσμα; ‘’Η εξέγερση βρήκε ευρύτατη απήχηση και κατανόηση στον λαό της ελεύθερης Ελλάδας... με συγκεντρώσεις και άλλες εκδηλώσεις’’... όχι όμως από την ελληνική Κυβέρνηση και ‘’ιδιαίτερα από τον τότε Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, που πίστευε στην ελληνοβρετανική φιλία’’. Νίκος Κρανιδιώτης, Διάλεξη, Ανοικτό Παν/μιο Κύπρου, 1986. Φυσικά, τα πράγματα όδευαν προς τα εκεί, αν διαβάσει κάποιος τον G. S. Georghallides, αφού πατώντας το πόδι του στην Κύπρο στην Αμμόχωστο, αφού ήρθε από τη Γιάφφα με πλοίο, στις 30 Νοε., 1926, και ο Δήμαρχος της Αμμοχώστου Γεώργιος Εμφιετζής τον υποδέχθηκε με Ομιλία με ‘’υπαινιγμούς για την Ένωση και ενεχειρίζοντάς του αντίγραφο δεμένο με κορδέλα στα ελληνικά χρώματα!

Φθάνοντας στη Λευκωσία στο Διοικητήριο η Λαίδη Λουίζα πέρασε την Διοικητικήν Κατοικία ως σταύλους! Ο Αρχιεπίσκοπος Κύριλλος ΙΙΙ δεν πήγε να τους υποδεχθεί, προφασιζόμενος... ασθένεια, γιατί οι Άγγλοι Διοικητές, από το 1878 που ενοικίασαν την Κύπρο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, δίναν προτεραιότητα στον Μουφτή και ύστερα στον Αρχιεπίσκοπο, μιλώντας για πρωτόκολλα και καππακωτές του Ακιντζί επάνω από το χέρι του ΠτΔ Αναστασιάδη, μπροστά στον Μπα Κι-Μουν, και θεωρώντας το, τάχα μου, αστείο... (G. S. Georghallides: ‘’Cyprus and the Governorship of Sir Ronald Storrs, The Causes of the 1931 Crisis, p.p. 746, Nicosia, 1985).

Με την Τουρκιάν να μπαινοβγαίνει...

Αργότερα η Διασκεπτική Συνέλευση οδηγείται σε κατάρρευση από τους Άγγλους. Πρόθεσή τους να μην παραχωρήσουν όχι μόνον Ένωση στην Κύπρο, που απαιτούσε η Δεξιά, που ΔΕΝ έλαβε μέρος στην Διασκεπτική, αλλ’ ούτε και Αυτοδιάθεση-Ένωση που απαιτούσε η Αριστερά, που δέχθηκε να λάβει μέρος στην Διασκεπτική Συνέλευση, ενώ οι Τούρκοι ήθελαν να μείνει η Κύπρος κάτω από την Αγγλία...

Η Κύπρος διχάζεται, τριχάζεται μάλλον, κι έτσι ξεκινά σε λίγα χρόνια ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας, 1955-59, που έφερε την διχαστική (βεβαίως) Συνθήκη της Ζυρίχης, με τους Τούρκους καραούλι να διχοτομήσουν την Κύπρο, αρχίζοντας να εξοπλίζονται κρυφά, από την Τουρκία, και με τους Έλληνες της Κύπρου, με το ‘’εφικτό’’ αντί του ευκταίου, να εγκαταλείπουν διά παντός το αίτημα της Ένωσης.

Ο κόσμος όμως ήξερε, και τότε, όπως και τώρα, ότι η Τουρκία είναι ανέκαθεν προ των πυλών: και οι 3 Εγγυήτριες κυβερνήσεις της ‘’Ανεξαρτησίας‘’ της, συνέβαλαν στην πολιτική και οικονομική καταστροφή της το 1974, με το Πραξικόπημα της Χούντας και την τουρκικήν εισβολή και κατοχήν που... τελειωμόν δεν έχει, με ακόμα ένα Δημοψήφισμα το 2004 του Σχεδίου Ανάν, Γ.Γ. του ΟΗΕ (ΠΟΛΥ επίκαιρο) για νομιμοποίηση της υφιστάμενης Διχοτόμησης της Κύπρου, με βάλε-βγάλε κάτι αναπροσαρμογές έτσι που να φαίνεται πιο εύπεπτο, μπας και τσιμπήσουν οι Έλληνες της Κύπρου, που το απέρριψαν συντριπτικά όταν τους το παρουσίασαν περισπούδαστα, κάτι τύποι από το Περού με (ωραίες) παρδαλές γραβάτες, και ριγέ πουκάμισα, ο Ντε Σότο του Γ.Γ. του ΟΗΕ, με την αγοροπαρέα του, κάτι σαν πρωτο-Τρόικα, χωρίς Ντέλια Βελκουλέσκου, ύστερα ο Ντάουνερ, ο Αντιπαθής και τελικά ο Άιντε-άιντε, ο... αστρολόγος, που σε κάτι λεπτομέρειες...’’μεθοδολογίας’’, απέτυχε πρόσφατα (;) στα σημεία. Ο Μουφτής έχει και πάλι προτεραιότητα με δευτεράντζα τον Αρχιεπίσκοπο, για τους ξένους ενδιαφερομένους.

Η Ένωση και oι Βλαβερές Συνέπειες του Καπνού!

Την π. Παρασκευή, η ίδια Βουλή που πέρασε την Εγκύκλιο και όχι τον εορτασμό του Δημοψηφίσματος της Ένωσης και των Οκτωβριανών, στη... ζούλασε, πέρασε ΚΑΙ νομοσχέδιο για το κάπνισμα, με ΕΛΑΜ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ να το καταψηφίζουν! Να σκέφθηκε άραγε το ΑΚΕΛ, τις ‘’Βλαβερές συνέπειες του καπνού’’ και τον Τσέχωφ ως εθνικιστικές... ουσίες, ψηφίζοντας μαζί με ΕΛΑΜ; Διέρρευσε ότι δεν το πήρε μυρουδιά κανείς...

ΔΡ ΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ
Κριτικός πολιτισμού και πολιτικής

Η Αναπαλαίωση του Σχεδίου Ανάν-ΔΔΟ...

Η Δρ Claire Palley, σημαντικότατη νομική σύμβουλος επάνω στα Συνταγματικά Ζητήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας επί 30 χρόνια και βάλε, με ειδίκευση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έγραψε ένα βιβλίο, με τίτλο ‘’Μια περίπτωση κατάρρευσης των Διεθνών Σχέσεων: Η Αποστολή του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο 1999-2004’’, Hart, 2005., 395 σελίδων: το πιο ευφυές, αυστηρό, μεθοδικό και διαφωτιστικό εγχειρίδιο για κάθε άνθρωπο που τον ενδιαφέρει το Κυπριακό ή οι μηχανισμοί που τίθενται σε λειτουργία τοπικά και διεθνώς και δη από διεθνείς οργανισμούς σαν τον ΟΗΕ, σε περιπτώσεις κρατών κατά την έξοδό τους από μια ξένη κυριαρχία και αποικιοκρατία και την πολιτική οδό προς την αυτοδιάθεσή τους, με φυλετικά και άλλα εσωτερικά προβλήματα.

Γράφει η Dr Claire Palley για το Κυπριακό σε εισαγωγικό σημείωμά της (μτφ δική μου): ‘’Οι περισσότεροι Έλληνες Κύπριοι είδαν το αποτέλεσμα [του Σχεδίου Ανάν] ως άδικο, που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Τουρκίας. Εξ ου και το ‘’ΟΧΙ’’ τους τον Απρίλη του 2004. Και όμως η θετική εικόνα του περιεχομένου του σχεδίου αυτού, από τη Γραμματεία του ΟΗΕ, είναι η εικόνα που έγινε δεκτή διεθνώς. Αυτό χρειάζεται να διορθωθεί μέσω σωστής πληροφόρησης. Η συγγραφέας ελπίζει ότι το βιβλίο αυτό θα γίνει η αιτία να σκεφθούν διεθνείς διαμορφωτές της κοινής γνώμης την ανάγκη για σύνολες [νέες] διαβουλεύσεις, και όχι το ξανα-φτιασίδωμα επιλεγμένων τμημάτων του Ανάν Νο. 5, που τέθηκε στα Δημοψηφίσματα [δικοινοτικά], στις 24 Απριλίου 2004’’.

Είναι άκρως επίκαιρη αυτή η έκκληση της Claire Palley και η αναφορά της, όπως την άκουσα, στο Λονδίνο, το 2005, όταν παρουσιάσαμε μαζί αυτό το magnum opus της, πως εκείνο που διδάκτηκε από συνταγματολόγους σαν τον Ben Beinart του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν, Ν. Αφρικής, ήταν πολύ περισσότερο από επαγγελματική κατάρτιση: ήταν μια γενική ηθική και κοινωνική μόρφωση με ιδιαίτερη έμφαση σε αξίες. Οι φοιτητές μάθαιναν καλά, είπε, τι σημαίνει η έννοια της δικαιοσύνης και η απουσία της αυθαιρεσίας...

Υ.Γ. Την Dr Claire Palley είχα συναντήσει στην Κύπρο, όταν ακόμα έγραφε το βιβλίο της, πριν από το 2005. Μου μιλούσε για τους πέντε γιους της που δεν ζούσαν πια μαζί της (η ίδια γεννήθηκε το 1931) και έβαζε να ακούμε μαζί κλασική μουσική, έχοντας κουβαλήσει μαζί της στην Κύπρο ‘’χιλιάδες’’ ψηφιακούς δίσκους. Όταν ψήφιζα ένα μόνο χρόνο πριν, στο Δημοψήφισμα του 2004, ‘’ΟΧΙ’’, ήταν σαν να 'χα λίγο... προδιαβάσει το βιβλίο της με την ‘’ειδική έμφαση στις αξίες και τη δικαιοσύνη’’. ΝΚ