Το Κυπριακό για Παιδιά!

Μικρή μου Λίλυ,

Είσαι δυο χρονώνε, εγγόνα του αδερφού μου, γεννήθηκες στο εξωτερικό, όταν μεγαλώσεις δεν θα με βρεις, δεν ξέρω αν έχουμε καμιά φωτό μαζί όταν ήρθες ενός έτους στην Κύπρο, διακοπές στον Πρωταρά, αλλά κοίτα θα μάθεις για την Κύπρο και την Αμμόχωστο, δεν θα γλυτώσεις, ο παππούς σου ο Ολύμπιος, το όνομά του από τη γιαγιά μας Ολυμπιάδα, μαλλί μακρύ κορακίσιο, μάτι μαύρο αετίσιο, της μοιάζω λένε, γυναίκα δυνατή - δεν της μοιάζω - παππούδες δεν θυμάμαι ο παππούς Νικόλας από περβολάρικη οικογένεια - μεριά της μάνας Αθηνάς, σκοτώθηκε σε πλοίο στο λιμάνι της Αμμοχώστου από τορπίλη των Γερμανών.

Ο παππούς σου ο Ολύμπιος τώρα, αδερφός μου μικρότερος, ροδαλός και όμορφος, θυμάται λεπτομέρειες εκπληκτικές για την Πόλη μας, για δρόμους, τόπους και ανθρώπους, τη Σαλαμίνα που πηγαίναμε βόλτες με το ποδήλατο, αυτός σκαστός με την παρέα του, τον φίλο του τον Πετρή, δεν μαρτυρούσαμε ποτέ τις σκανταλιές... ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ιστορικές λεπτομέρειες ο θεός του Ποδοσφαίρου Πούσκας, λέει, έφυγε το 1956 από την πατρίδα του για πολιτικούς λόγους, δεν είχε πού να πάει με τα γεγονότα στην Ουγγαρία, κι αυτός, ο γίγας του ποδοσφαίρου, κατέβηκε κι έπαιζε στην Κύπρο, και μάλιστα μες στην αυλή του σχολείου του παππού σου.

Μόνον από τον παππού σου έμαθα για τον Πούσκας να παίζει μπάλα στο Βαρώσι!!! Οι δικές μου αναμνήσεις εστιάζουν με μια μνήμη «φλουταρισμένη», «εμπρεσιονιστική», θυμούμαι μυρωδιές, τα κρινάκια της άμμου στο Ακταίο είχαν ένα τόσο δυνατό άρωμα που μου ΄φερνε ζάλη και αναγούλα, το φούλι ήταν η τρυφερότητα της φύσης επάνω σου, και το φως, το κάθετο κίτρινο και οι μωβ αποχρώσεις της θάλασσας, τα βλέπω στο όνειρο συχνά, ΔΕΝ τα ξανάδα πουθενά, σαν να ΄ναι τώρα!

Ο μεγάλος αδερφός μου έπαιζε γκραγκάσα στην μπάντα του σχολείου, ήταν ψηλός, αδύνατος, ξανθός (πολύ όμορφος) τον έπαιρνα για... θεό, όταν μ' έπαιρνε μωρό η μάνα μου να δούμε την παρέλαση, εγώ, 5-6 χρονών, έκλαιγα κρυφά, ευλαβικά...

Ο αντάρτης καπαμάς της Αθηνάς!

Η μάνα μου, η Αθηνά, καστανή με φακίδες, ψηλή με λεπτή μέση με μεγάλα στήθη, σε κρατούσε επάνω της κι ένιωθες ότι ο κόσμος όλος ήταν ένας κόρφος. Ολόχαρη κι ολόπετη και πρόσχαρη, και τραγουδούσε (αντάρτικα) τραγούδια κάνοντας τη σπουδαιότερη σούπα αβγολέμονο, έβερ. Και καπαμά αρνάκι με πατάτες με χυμό νεράντζι (κανένας δεν κάνει τέτοιο καπαμά). Xρόνια αργότερα στην Ελλάδα... με τη μεταπολίτευση (1974) κατέπληξα τον κόσμο που μια Κυπρία ήξερε όλα τα Αντάρτικα, πρώτη και δεύτερη φωνή, συν τη Διεθνή, στα Ελληνικά, από τη μαμμά Αθηνά.

Ο θείος Κωστής, αδερφός του παππού σου, ήταν αντάρτης με τον Άρη Βελουχιώτη και αγνοούμενος, και η όμορφη γυναίκα του η θεία Παναγιώτα, σαν την Πηνελόπη, μαυροφορεμένη, λίγο έλειψε να παντρευτεί, όταν μια μέρα, πολύ μετά την Βάρκιζα αυτό, κατέβηκε ο θείος Κωστής από τα... βουνά! Με γένια κόκκινα και κοκκαλιάρης. Κι αυτός ρούσος. Εγώ, η τρίτη της οικογένειά μου, να ξεχωρίζω από όλα τα αδέρφια μου, πανέμορφα και ξανθά, τόσο, που συχνά νόμιζα πως με βρήκαν σε καλάθι έξω από την πόρτα, «ρομά» θα το λέγαμε politically correctly σήμερα, ένα νόθο τσιγγανόπουλλο, και με βρήκε η Αθηνά, με λυπήθηκε και με βύζαξε από τα μεγάλα στήθια της...

Παραμένω, Λίλυ μου, η μόνη μαύρη στην οικογένεια (αλλά όχι πρόβατο). Όλοι σας οι λοιποί είστε ξανθοί και όμορφοι, με μια υγιή δόση ιρλανδέζικου αίματος από τη γιαγιά σου Λουίζ, τη γυναίκα του παππού Ολύμπιου και τον ρούσο Κύπριο παππού. Ο θείος σου Χρίστος Ολύμπιος είναι περήφανος Κυπραίος χωρίς να ξέρει λέξη Ελληνικά. Θα σου στείλω κάτι βιβλία της Άλκης Ζέη «το Καπλάνι της Βιτρίνας» κ.ά., να στα διαβάσει ο παππούς σου ο Ολύμπιος ηχητικά, να τ’ ακούς ώς να μάθεις να τα μιλάς, μια μέρα, περήφανα!

Τα επικίνδυνα παιχνίδια των πολιτικών

Άκου, Λίλυ: Αυτές οι μέρες είναι ξανά δύσκολες για μας στην Κύπρο και δεν είναι η Αριάδνη ο χιονιάς που ήρθε κάτω από την Ελλάδα - πέθαναν άνθρωποι από το κρύο και οι πρόσφυγες είναι στη χειρότερη κατάσταση που κι ο καιρός τους πολεμά - εγώ καθόμουν και περίμενα γιανά-γιανά τη Διάσκεψη Τύπου του ΠτΔ στη Γενεύη, μετά την Πέμπτη που έγινε μια Πενταμερής Διάσκεψη.

Τώρα ο Τσαβούσογλου, ΥΠΕΞ της Τουρκίας έφθασε τελευταίος, ενώ «οι δικοί μας» περίμεναν να γίνει με Ερντογάν, τον Τούρκο Πρόεδρο και όλους τους άλλους Αρχηγούς Κρατών, τις Εγγυήτριες Δυνάμεις, δηλαδή τη Μέι, Βρετανία και τον Τσίπρα, Ελλάδα. ΔΕΝ ήρθε ο Ερντογάν, τους είχε στο περίμενε μέχρι... την Πέμπτη! Περίμεναν οι Ελληνες της Κύπρου να καθίσουν μαζί επί ίσοις, να συζητήσουν. Πριτς που ήρθε.

Αντ’ αυτού κατέφθασε τελευταίος, σαν μετανιωμένος, ο Τσαβούσογλου, ΥΠΕΞ Τουρκίας. Ο ΥΠΕΞ Ελλάδας ήρθε (πήγε) εύχαρις και ευτραφής και είπε καλά πράματα, να καταργηθούν οι εγγυήσεις και να φύγουν όλα τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, αφού ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΘΟΥΝ από τον ΟΟΣΑ (ρώτα παππού, να σου πει τι είναι) και λέει να μετρηθεί και η ΕΛΔΥΚ (ρώτα παππού) και να γίνουν ομάδες εργασίας «να επεξεργαστούν νέες μορφές αποδεκτές» για την ασφάλεια και όλα τα σχετικά με αυτήν, τις Εγγυήσεις και την Ασφάλεια (εσωτερικής και εξωτερικής, και μετά τη λύση). Θα γίνει νέα συνάντηση στις 18 του Γενάρη, μετά από εισήγηση του κ. Κοτζιά και σε δυο μέρες να γίνει κι άλλη Συνάντηση Πρωθυπουργών...

Να ΜΗΝ σε ζαλίσω αν είναι με χρονοδιαγράμματα η νέα διαδικασία. Ο Τσαβούσογλου είπε χτες να συνεχίσουν και σήμερα, ο Κοτζιάς είπε να συναντηθούν αφού προετοιμαστούν οι ομάδες, ο Τσαβούσογλου αγκρίστηκε και έφυγε πρώτος. Την ΕΕ δεν τη θέλαν οι Τούρκοι γιατί είναι χολωμένοι μαζί της, η Κύπρος λέει, η ΕΕ μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια της Κύπρου, ο κ. Τσαβούσογλου λέει βλακείες: Η ΕΕ δε έχει τα μέσα να το κάνει...

Προσχολική εισαγωγή στη Δημοκρατία

Άκου, Λίλυ. Τέσσερα κόμματα στην Κύπρο του Κέντρου, δηλ. ούτε πολλά δεξιά, ούτε πολλά κομμουνιστικά, δεν πήγαν στη δεξίωση χτες που έδωσε ο νέος ΓΓ του ΟΗΕ Guterres, διότι ο ΠτΔ είχε πει ότι δεν θα πήγαινε στην Πενταμερή (που την έλεγεν τετραμερή, ενώ όλοι την ήθελαν πολυμερή, δηλ ΚΑΙ με μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πράμα που δεν έγινε) αν δεν είχαν κλείσει τα βασικά άλλα ζητήματα (ΕΕ, Οικονομία, Διακυβέρνηση, ΕΔΑΦΙΚΟ) για να μην μπλεχτούν αυτά όλα τα παζάρια με τις Εγγυήσεις (Αυτό θα γίνει, να το ξέρεις, αλλά άσ’ τους να νομίζουν. Όλα τα παζαρεύουν και τα ρεζιλεύουν!

Τώρα, Λίλυ, να σου πω δυο λόγια να θυμάσαι: εγώ νομίζω ότι μια λύση του Κυπριακού θα πρέπει να ΄ναι βιώσιμη: για να ΄ναι βιώσιμη πρέπει να ΄ναι δημοκρατική: ένας πολίτης μία ψήφος. Με ίσα δικαιώματα για τον ΚΑΘΕΝΑ. ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους κι εσύ, να ΄χουμε το δικαίωμα να επιστρέψουμε στις πόλεις και στα χωριά μας, διότι η Τουρκία κατακρατεί ΠΑΡΑΝΟΜΑ τη γη μας. Οι Έποικοι, που είναι περισσότεροι σήμερα στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, ΔΕΝ επιτρέπεται να μείνουν στα σπίτια μας, είναι άδικο και παράνομο. Οι χρήστες δεν μπορεί να ΄ναι καταχραστές.

Φυλετικές Διαφορές...

«Συμβιβασμός» δεν σημαίνει αδικία. Άμα υπάρχει αδικία, ο κόσμος στην Κύπρο δεν θα στηρίξει την οποιαδήποτε λύση. Το λέει ήδη εδώ. Μια λύση με βέτο παντού από τη μια κοινότητα δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, γιατί θα επιτείνει τη φυλετική διαφορά. Ξέρεις εσύ, που οι παππούδες κι οι γονείς σου γυρίσαμε ξένοι και πάροικοι, και ζήσαμε ολούθε, από την Κύπρο και την Ιρλανδία, από την Ευρώπη στην Αφρική και την Αμερική, πως η εθνότητα δεν πρέπει να χωρίζει τον κόσμο, εμείς σαν οικογένεια έχουμε όλων των λογιών και των φυλών συγγενείς και φίλους. Αλλά και η οικονομία κάμνει μια λύση βιώσιμη.

Η οικονομία της ομοσπονδίας, έτσι που τη σκέφτονται όλοι αυτοί, με ΔΥΟ κράτη και ΤΡΕΙΣ γραφειοκρατίες και καταχρεωμένο το μέρος που κρατά η Τουρκία, πολύ χειρότερο από μας, το παράνομο «κράτος» του κατεχόμενου από την Τουρκία μέρους, ΔΕΝ πρόκειται σαν τις δύο Γερμανίες να συμπορευθούν, να συγχωνευθούν έτσι όπως το θωρώ, οικονομικά, ούτε τη Δευτέρα Παρουσία.

Ρώτα και τη γιαγιά Λουίζ, που κείνη κρατά τον προϋπολογισμό που κάμνει ο οικονομολόγος παππούς σου, στο καλά οργανωμένο σπιτικό τους. Βέτο ανάμεσα στην Ιρλανδία και την Κύπρο... θα ΄ταν χωρίς μπακλαβά και γαλακτομπούρεκα κάθε Σάββατο από την Αστόρια. Άιντε, πολλά σου είπα για τη Γενεύη και το Κυπριακό σήμερα, μια μέρα, μετά την εδώ και 50 χρόνια ακόμα μία «ιστορική διάσκεψη».

Νομίζω πως ίσως τελικά καταλάβουν όλοι αυτοί οι πολιτικοί ότι μια ομοσπονδία, που τελικά θα αφήσει την Κύπρο μισή εξαρτώμενη πολιτικά, με τέτοια διευθέτηση «λύσης» που απεργάζονται, από την Τουρκία, και την άλλη πολιτεία εμάς, τους Έλληνες της Κύπρου, να ξέρουμε ΚΑΛΑ τι σημαίνει εισβολή και κατοχή από την Τουρκία, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Μακάρι να τους δοθεί η ευκαιρία να καταλάβουν πού τραβούν όλοι αυτοί το Νησί μας, με την Τουρκία να παίζει το ζουρνά κι εμείς να χορεύουμε... καρσιλαμά!

Καλήν αντάμωση και να ακούεις τον παππού να σου διαβάζει Ελληνικά, Κάλβο και Αναγνωστάκη που του αρέσουν, και Άλκη Ζέη, που πρώτη φορά θα γνωρίσετε μαζί... και να σου παίζει Θεοδωράκη και Χατζιδάκι με... Μητροπάνο, που τώρα πρόσφατα, σαν Κύπριος Κολόμβος, ανακάλυψε στην Αμερική. Ελπίζω μόνο να μη σου τραγουδάει Ελληνικά... ΝΚ

ΔΡ ΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ
Κριτικός Πολιτισμού και Πολιτικής