ΔΩΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ. ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΕΙ

Σεμνός, ουσιαστικός, λάτρης του Μάνου Χατζιδάκι, λάτρης της ονειρεμένης ελληνικής μουσικής!

Οι απολαύσεις είναι ένα μέρος της ιδιοσυγκρασίας μου, κι ο δρόμος αυτός και η περιπλάνηση αυτή γίνεται ένα μεγάλο σχολείο της ανθρώπινης ύπαρξης, καθώς τη νύχτα γνωρίζεις ανθρώπους ενδιαφέροντες αλλά και υπάρξεις όλων των ιδιοσυγκρασιών

Συνεχίζω να ονειρεύομαι με τη διαφορά ότι πλέον δεν υπάρχουν αυτοί που θαύμαζα τα έργα τους, όπως ο Χατζιδάκις, που είναι για μένα μοναδικός και θα ήθελα πολύ να είχα συνεργαστεί μαζί του

Λίγοι Κύπριοι ερμηνευτές τόλμησαν το ταξίδι της Ελλάδας. Ένας από αυτούς είναι και ο Δώρος Δημοσθένους, ένας πολύ χαρισματικός και απέραντα ρομαντικός Κύπριος, που για χρόνια τώρα κουβαλά το ταλέντο του σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρεθεί. Το καλοκαίρι που μας πέρασε τον συνάντησα στη Νέα Υόρκη. Στη συνέχεια τον συνάντησα στην Αθήνα, κι αυτές τις μέρες στον τόπο καταγωγής του, τη Λεμεσό! Σεμνός, ουσιαστικός, λάτρης του Μάνου Χατζιδάκι, λάτρης της ονειρεμένης ελληνικής μουσικής!

Μου χάρισε τα πιο κάτω λόγια, τα οποία μοιράζομαι μαζί σας!

Είσαι ένας από τους Κύπριους ερμηνευτές που συνέχισαν το μουσικό ταξίδι στην Ελλάδα. Πώς προέκυψε η Ελλάδα; Ύστερα από τόσα χρόνια αισθάνεσαι ότι αυτή σου η απόφαση σού χάρισε όλα όσα ονειρεύτηκες;

Η Ελλάδα προέκυψε χάριν της γνωριμίας μου με τον αείμνηστο συνθέτη Δημήτρη Λάγιο. Τον θαύμαζα και η μουσική του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να θέλω να πάω στην Ελλάδα, καθώς μου πρότεινε να αναλάβει τη μουσική μου παιδεία. Δυστυχώς, λίγο πριν πάω, έφυγε από τη ζωή. Όλα όσα ήθελα να κάνω, εν μέρει τα έκανα, κυρίως όσον αφορά τις συνεργασίες. Συνεχίζω να ονειρεύομαι, με τη διαφορά ότι πλέον δεν υπάρχουν αυτοί που θαύμαζα τα έργα τους, όπως ο Χατζιδάκις, που είναι για μένα μοναδικός και θα ήθελα πολύ να είχα συνεργαστεί μαζί του. Υπάρχουν όμως νέα παιδιά αξιόλογα, που θα ήθελα να έχω μια συνεργασία μαζί τους.

Ποια ήταν τα πρώτα εφόδια που σου έδωσε η Κύπρος και η χορωδία «Διάσταση»; Είναι αξιόλογη η μουσική παιδεία στο νησί μας; Θα μπορούσε ένας νέος σήμερα από την Κύπρο να ονειρευτεί μια μεγάλη μουσική καριέρα στο εξωτερικό με ένα ξεκίνημα από τη μικρή πατρίδα;

Η «Διάσταση» για μένα ήταν το βασικό μου σχολείο, καθώς εκεί είχα την πρώτη εμπειρία με τη μεγάλη σκηνή και έμαθα πολλά πράγματα από τις συνεργασίες της «Διάστασης» με πολύ μεγάλους καλλιτέχνες. Ένας νέος σίγουρα κάνει μεγάλα όνειρα, απ' όπου κι αν ξεκινήσει. Δυστυχώς, το μουσικό στερέωμα δεν έχει ιδιαίτερη ανάγκη από μεγάλους καλλιτέχνες και η δισκογραφία έχει πεθάνει. Γι’ αυτό, ένας νέος καλλιτέχνης είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, γιατί πρέπει πλέον να τα κάνει όλα μόνος του βάζοντας χρήμα, κόπο και πολλή ενέργεια.

Αν δεν ήσουν ερμηνευτής, ποιο άλλο επάγγελμα θα μπορούσε να σε κάνει ευτυχισμένο;

Αν δεν ήμουν ερμηνευτής ή δημιουργός, θα ήθελα να κάνω ένα επάγγελμα που να θέλει χέρια, καθώς η μη απασχόληση και κίνηση δημιουργεί πολλά προβλήματα. Όταν κάποιος κάθεται και δεν κάνει κάτι που να προϋποθέτει κίνηση και δημιουργία, επιστρατεύει την αυτοάμυνα του μυαλού του στο να δημιουργεί ανύπαρκτα προβλήματα, υπαρξιακά και ψυχοσωματικά. Ζηλεύω καμιά φορά αυτούς που δουλεύουν στα χωράφια, που ασχολούνται με τη γη τους ή ένα μαραγκό που δημιουργεί με τα χέρια του.

Ο νέος δίσκος σου με τίτλο «Compere» έχει μόλις κυκλοφορήσει. Περίγραψέ μας τη νέα σου δουλειά και πες μας πώς νιώθεις που τον έχεις στα χέρια σου;

Το «One for the road», ένας δίσκος που έκανα πριν από 8 χρόνια, καθώς και πολλές παραστάσεις με τα τραγούδια του δίσκου αυτού, ήταν μια περιπλάνηση στη νύχτα που με μαγεύει γιατί είμαι εκ φύσεως ένας άνθρωπος που ξενυχτάει και που τη νύχτα ή φαντασία ενεργοποιείται. Οι απολαύσεις είναι ένα μέρος της ιδιοσυγκρασίας μου, κι ο δρόμος αυτός και η περιπλάνηση αυτή γίνεται ένα μεγάλο σχολείο της ανθρώπινης ύπαρξης, καθώς τη νύχτα γνωρίζεις ανθρώπους ενδιαφέροντες αλλά και υπάρξεις όλων των ιδιοσυγκρασιών.

Μπορεί όμως και να χαθείς και μέσα στη νύχτα, αν δεν έχεις λίγο αυτοέλεγχο. Ήταν κάτι που ήθελα να το γνωρίσω, τέλος πάντων, και να το αποτυπώσω σ’ ένα δίσκο. Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν είναι μια λεωφόρος που πηγαίνεις ευθεία και δεν κοιτάς τίποτε άλλο. Τώρα θέλω να ανακαλύψω άλλους δρόμους, να κοιτάξω και δεξιά κι αριστερά, και να βρω άλλα μονοπάτια πιο φωτεινά.

Ο νέος μου δίσκος με τίτλο «Compere» (παρουσιαστής), έγινε λόγω της επιθυμίας μου να επαναφέρω κάποια τραγούδια που άκουγα να τα τραγουδάνε οι παλιοί (η οικογένειά μου), όπως και κάποια που τα είχα στ’ αφτιά μου αλλά και τα ανακάλυψα ξανά από το youtube. Πρόκειται για διαχρονικά ελληνικά τραγούδια περασμένων δεκαετιών, με νέες, πειραγμένες ενορχηστρώσεις, ανανεωμένο ήχο.

Ένας διαφορετικός δίσκος που έχει αφετηρία το χθες του ελληνικού τραγουδιού φιλοδοξώντας να φέρει στο σήμερα κάτι από τη μαγεία της ατμόσφαιρας των κλασικών standard και ταυτόχρονα να ενσωματώσει στοιχεία από την jazz και το swing για να υπηρετήσει τα τραγούδια μακριά από μόδες και ταμπέλες. «Ας ερχόσουν για λίγο», «Η ταμπακιέρα», «Το ταίρι μου», «Δεν σε θέλω πια», «Τα ζηλιάρικα σου μάτια», «Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», μεταμορφώνονται σε σημερινές εκδοχές με τα πνευστά και τη μεγάλη ορχήστρα να κυριαρχούν χωρίς να λείπουν οι ατμοσφαιρικές, βελούδινες στιγμές («Θα 'θελα να ’μουνα εκείνος που αγαπάς», «Αναπνοή μου», «Σήμερα σε γνώρισα»).

Μια άλλη διάσταση δίνεται στο λαϊκό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «Στρώσε το στρώμα σου για δυο», στο διεθνές «Whatever Lola wants», ενώ κυριαρχούν τα θεατρικά στοιχεία στο «Δεν είναι Compere» του Λουκιανού Κηλαηδόνη από το Ελεύθερο Θέατρο, που δίνει και τον τίτλο του δίσκου.

Τέλος υπάρχει κι ένα καινούργιο τραγούδι, το «Πάει και αυτή η μέρα», μια τρυφερή μπαλάντα, μια περιπλάνηση στους δρόμους της νυχτερινής Αθήνας. Ο δίσκος φιλοδοξεί να γίνει κλασικός, μια ματιά στο μουσικό παρελθόν που δεν είναι παρωχημένο, ένας επαναπροσδιορισμός στο ρετρό, με προσωπικό στυλ χωρίς επιτήδευση.
Αποτυπώνεται δισκογραφικά ένα ρεπερτόριο που αποτελεί τη βάση των πολύ πετυχημένων μου παραστάσεων τα τελευταία χρόνια και συνδέει τη μεγάλη αγάπη μου για τα ρετρό τραγούδια, την jazz, το swing, τις big band κι όλα όσα με ορίζουν σαν ένα σύγχρονο performer στην Ελλάδα του 2016.

Τι σημαίνει η Κύπρος για σένα πέρα από το γεγονός ότι τυχαίνει να είναι η ιδιαίτερή σου πατρίδα;

Η Κύπρος για μένα είναι η γειτονιά μου, η ανάμνησή της όπως την είχα γνωρίσει παιδί. Με πληγώνει μα και με γαληνεύει. Είναι οι μυρωδιές της, είναι αυτό το έντονο φως του ήλιου της, είναι οι παρέες, οι φίλοι, τα ανέμελα χρόνια, η ιστορία της, οι ήρωές της, οι ποιητές της, η φιλοξενία της και η αλληλεγγύη των ανθρώπων που, όσο περνάνε τα χρόνια, χάνεται. Πολλές φορές στις δύσκολες στιγμές, την φέρνω στο μυαλό μου και με γαληνεύει, άλλες φορές γίνεται σημείο αναφοράς στα υπαρξιακά μου. Ο τόπος του καθενός είναι καθοριστικός. Βαθιά μέσα του, τον κουβαλάει όπου κι αν πάει.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Σπούδασε θεωρητικά και είναι διπλωματούχος του Εθνικού Ωδείου Αθηνών στη Μονωδία με καθηγήτρια τη Λέλλα Στάμος. Απέσπασε το Πρώτο Βραβείο Βύρωνα Κολάση και Αριστείο Εξαιρετικής Επίδοσης.

Πρωτοεμφανίστηκε ως σολίστ στο φωνητικό σύνολο «Διάσταση» Λεμεσού. Το 1994 τραγούδησε στην παράσταση του Μιχάλη Κακογιάννη Κύπρος-20 Χρόνια Μετά, στο θέατρο Ηρώδου Αττικού. Το 1995 ερμήνευσε Τα τραγούδια της Αμαρτίας του Μάνου Χατζιδάκι στην παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου Ενός Λεπτού Σιγή. Επίσης τραγούδησε στην Εθνική Λυρική Σκηνή της Αθήνας, στην όπερα Διδώ και Αινείας του Henry Purcell.

Συνεργάστηκε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων σε τραγούδια των Beatles και μπαλάντες. Εμφανίστηκε στα μεγάλα θέατρα του Λονδίνου, Her Majesty’s και Theatre Drury Lane πλάι στη Νάνα Μούσχουρη και στο θέατρο του Κρεμλίνου.

Το καλοκαίρι του 1997 ερμήνευσε τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για την κωμωδία Όρνιθες του Αριστοφάνη, σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν.

Το 1998-1999 είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο μιούζικαλ Grease που ανέβηκε στο θέατρο Βέμπο στην Αθήνα. Συνέπραξε με την ορχήστρα Ossipov της Ρωσίας σε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Συνεργάστηκε με τη Λένα Πλάτωνος ερμηνεύοντας τα τραγούδια του κύκλου Σαμποτάζ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης μαζί με τη Σαββίνα Γιαννάτου.

Συνεργάστηκε επίσης με το Μουσικό Σύνολο «Μάνος Χατζιδάκις» στην παράσταση Η Εποχή της Μελισσάνθης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και ερμήνευσε τα τραγούδια του κύκλου Ο Μεγάλος Ερωτικός μαζί με την Έλλη Πασπαλά.

Την περίοδο 2001-2003 συμμετείχε στην περιοδεία της Μαρίας Φαραντούρη σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη ερμήνευσε, επίσης, σε παγκόσμια πρώτη εκτέλεση το έργο Αμοργός του Μάνου Χατζιδάκι σε ποίηση Νίκου Γκάτσου, που παρουσιάστηκε στο θέατρο Ηρώδου Αττικού τον Ιούνιο του 2003.

Το καλοκαίρι του 2004 συμμετείχε στους Όρνιθες του Αριστοφάνη σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι, μια διεθνή παραγωγή σε σκηνοθεσία του Claude Crespen.
Τους χειμώνες του 2005-2006-2007 συνέπραξε με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη στο Πατάρι του Θεάτρου Μεταξουργείο και το καλοκαίρι του 2006 συμμετείχε στην περιοδεία του Λουκιανού Κηλαηδόνη με την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ).

Το 2011 συμμετείχε στη μεγάλη συναυλία στο πλαίσιο της Γιορτής της Ορθοδοξίας στο Θέατρο του Κρεμλίνου, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα και παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Τραγούδησε σε συναυλίες του Νίκου Κυπουργού, του Δημήτρη Λάγιου, του Χρήστου Λεοντή, του Μιχάλη Γρηγορίου, του Δημήτρη Παπαδημητρίου, του Μιχάλη Χριστοδουλίδη, του Χρήστου Πίττα, του Νίκου Πλάτανου, του Ευαγόρα Καραγεώργη, κ.ά.

Στη δισκογραφία συμμετέχει στο Ίνα τι και Των Αθανάτων του Δημήτρη Λάγιου, Η Καρδία μου Πεθυμώντα του Μιχάλη Χριστοδουλίδη, Τα μυστικά του Κήπου και Κηποθέατρο του Νίκου Κυπουργού, Ο Τεμπέλης Δράκος και Η επιστροφή του Τεμπέλη Δράκου του Γιώργου Χατζηπιερή, Μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά και τα Φανταρίστικα, του Λουκιανού Κηλαηδόνη, Συνάντηση του Αλκίνοου Ιωαννίδη, Στην Άκρη τ’ ουρανού του Σωτήρη Καραγεώργη, La Donna et la Luna της Emilia Ottaviano.

Με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Τάση Χρηστογιαννόπουλο δισκογράφησε το έργο Αμοργός του Μάνου Χατζιδάκι, σε ποίηση Νίκου Γκάτσου, που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2005. Το 2007 άρχισε να συνεργάζεται και με την Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης». Τον Δεκέμβριο του 2008 εκδόθηκε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο One for the Road από την εταιρεία Μικρή Άρκτος.