Γεννήθηκε στο χωριό Άσσια το 1885. Ήταν μοναχοπαίδι, αυτοδίδακτος ζωγράφος της απλοϊκής (Ναΐφ) τέχνης. Στο Δημοτικό Σχολείο Άσσιας παρακολουθεί με ζήλο τον δάσκαλό του Κ. Πιερίδη, ο οποίος ασχολείτο με την αγιογραφία, καθώς επίσης και τους δύο πατέρες Κύριλλο και Νύφωνα, οι οποίοι ασχολούνταν εκείνη την περίοδο με την αγιογράφηση των εικόνων της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου.

Στα 13 του αρχίζει να μαθαίνει την τέχνη του παπουτσή, επάγγελμα το οποίο εξάσκησε μέχρι το 1920. Ακολούθως ασχολείται με την αγγειοπλαστική και δημιουργεί απομιμήσεις παλαιών αντικειμένων, τα οποία και πωλεί. Το 1957, σε ηλικία 72 ετών, αρχίζει να ζωγραφίζει. Τον ενθαρρύνουν στην προσπάθειά του αυτή ο Αδαμάντιος Διαμαντής και ο Χριστόφορος Σάββα. Ο ίδιος έλεγε πάντοτε ότι «για να γίνει ένας ζωγράφος, πρέπει να έχει σταθερό χέρι. Να μην τρέμει». Συμμετέχει σε διάφορες εκθέσεις από το 1960 μέχρι 1966. Το Φεβρουάριο του 1967 εκθέτει στο Ινστιτούτο Κοινοπολιτείας στο Λονδίνο και προσελκύει ρεκόρ επισκέψεων, πωλώντας σχεδόν όλα του τα έργα. Μεταξύ των ετών 1967 και 1971 αρχίζει την ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα στην Άσσια, τις αγιογραφίες της οποίας έκανε ο ίδιος.

Το 1969 λαμβάνει μέρος στην Τριενάλε Ναΐφ Τέχνης στην Μπρατισλάβα, όπου αποσπά εύφημο μνεία. Ακολούθως συμμετέχει σε διάφορες εκθέσεις μέχρι το 1974, όπου κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής κακοποιείται από τους Τούρκους και κλονίζεται σοβαρά η υγεία του. Πεθαίνει στις 31 Αυγούστου 1974 σε ηλικία 89 ετών. Τον ίδιο χρόνο η Ακαδημία Αθηνών τον βραβεύει μετά θάνατον. Το έργο του αποτελεί σημαντική προσφορά στην παγκόσμια ιστορία της απλοϊκής τέχνης και δικαίως κατατάσσει τον Μιχάλη Κάσιαλο στους μεγάλους Ευρωπαίους ναΐφ καλλιτέχνες.

Για περισσότερες πληροφορίες αποταθείτε στο
www.artaeri.com
Μακαρίου 71, Λ/σία