ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΡΑΣ: ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Η ενασχολήσεις με το πνεύμα σου και με το σώμα σου σε κρατάνε μακριά από ψυχολόγους, ψυχιάτρους και κακοτοπιές πολλές φορές, σε δύσκολες περιόδους όπως αυτή

Από μικρός μου άρεσε να φτιάχνω τραγούδια, κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή μου μία συμβουλή από έναν μεγαλύτερο και έμπειρο άνθρωπο στη δουλειά, ότι καλύτερα είναι να έχω πολύ υλικό και μετά να ασχοληθώ με τα live

Είχα διαβάσει και μία συνέντευξη του Νίκου Παπάζογλου, που είχε πει να μη μένουν τα τραγούδια στο συρτάρι και έτσι ακολούθησα αυτή την οδό

Έκανα σε κάποια τραγούδια μου τον μίμο, οπότε σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερο να τα λένε άλλοι άνθρωποι

Ένας από τους σημερινούς και πολύ δραστήριους και επιτυχημένους δημιουργούς, που απολαμβάνουν τους καρπούς του έργου τους και μια μεγάλη αγκαλιά από το κοινό. Ειλικρινής, ρεαλιστής και ανήσυχος, πατάει γερά μέσα σε αυτό το οικοδόμημα που λέγεται ελληνική μουσική. Βρίσκεται ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους, προσπαθώντας να συγκεράσει και να δρομολογήσει ό,τι καλύτερο μπορεί στην Ελλάδα του 2016.

Δημήτρη, ποια είναι τα πρώτα σου βήματα. Τι σε έφερε στη μουσική;

Τα πρώτα μου βήματα στη μουσική είναι επίσημα το πρώτο μου συγκρότημα «Παζλ» και αυτό που με έφερε κοντά στην μουσική είναι η τραγουδοποιία, δηλαδή να δημιουργείς μελωδίες και στίχους ερμηνεύοντάς τα με τον δικό σου τρόπο.

Νέος σε ηλικία, αλλά με ένα μεγάλο αριθμό δισκογραφημένων τραγουδιών. Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας σου;

Από μικρός μου άρεσε να φτιάχνω τραγούδια, κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή μου μία συμβουλή από έναν μεγαλύτερο και έμπειρο άνθρωπο στη δουλειά, ότι καλύτερα είναι να έχω πολύ υλικό και μετά να ασχοληθώ με τα live, είχα διαβάσει και μία συνέντευξη του Νίκου Παπάζογλου που είχε πει να μη μένουν τα τραγούδια στο συρτάρι και έτσι ακολούθησα αυτή την οδό. Έκανα σε κάποια τραγούδια μου τον μίμο, οπότε σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερο να τα λένε άλλοι άνθρωποι.

Ποιοι είναι οι άνθρωποι που σε βοήθησαν να βρεθείς στον δρόμο που ονειρευόσουν;

Η οικογένειά μου, ο Βαγγέλης Καραπέτρος, ο Μάνος Ξυδούς, ο Δημήτρης Επόγλου, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, οι άνθρωποι που θαύμασα και έπαιζα τα τραγούδια τους και τελικά είπαν δικά μου τραγούδια, σαν να μου λένε ένα «μπράβο, προχώρα».

«Σύννεφα με παντελόνια». Με πόσα σύννεφα δημιουργήθηκαν; Πες μας τη διαδρομή και την εμπειρία σου μέσα από αυτό το συγκρότημα.

Εγώ σε αυτό το συγκρότημα μπήκα όταν διαλύθηκαν οι «Παζλ», έψαχναν άνθρωπο να τραγουδάει, να παίζει και να γράφει, δεν κάθισα πολύ μαζί τους όμως. Κάναμε μία μικρή περιοδεία μαζί, αλλά δεν καταγράφηκε κάπου. Πολύ καλά παιδιά, αλλά δεν ταιριάξαμε στη δουλειά.

Τι σημαίνουν οι παλιοί συνθέτες για σένα; Ποιους ξεχωρίζεις και τι σου έδωσαν, ποια πρώτη ύλη σου χάρισαν, ώστε σήμερα να συνεχίζεις την πορεία σου με τον δικό σου τρόπο;

Θαυμάζω, άλλες φορές για το ρεπερτόριό τους, άλλες φορές για τη στάση τους προς τη ζωή και άλλες φορές για τις ερμηνείες τους. Τον Νίκο Παπάζογλου, τον Δήμο Μούτση, τον Σωκράτη Μάλαμα, τα αδέλφια Κατσιμίχα, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Τάκη Σούκα, τον Κώστα Μουντάκη, τον Κώστα Πίτσο, τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Παύλο Σιδηρόπουλο.

Ως νέος που είσαι, πώς μοιράζεις τα τραγούδια σου ανάμεσα σε παλιότερους και νεότερους ερμηνευτές;

Προσπαθώ να παντρεύω τους νέους με τους αναγνωρισμένους πολλές φορές, έτσι ώστε να παίρνουν αναγνωρισιμότητα οι νέοι και οι αναγνωρισμένοι νέα ανάσα. Από εκεί και πέρα αρχηγός και οδηγός είναι το ίδιο το τραγούδι. Αυτό ζητάει από μόνο του τη φωνή που θα το πει. Εκτός αν καμιά φορά έρθει η ενορχήστρωση και επιτηδευμένα το σπρώξει κάπου αλλού.

Πόσοι στιχουργοί σε προσεγγίζουν για να σου δώσουν δουλειά τους; Βλέπεις ταλέντο ανάμεσα στην πλειοψηφία των κειμένων που διαβάζεις;

Η αλήθεια είναι ότι επειδή δηλώνω τραγουδοποιός και δεν είμαι και τόσο αναγνωρίσιμος, δεν με πλησιάζουν πάρα πολλοί στιχουργοί, υπάρχουν κάποιοι και έχω συνεργαστεί νομίζω με έναν δύο. Τα κείμενα που διαβάζω γενικά δεν μπορώ να τα φανταστώ εάν δεν έχουν μελωδία, πρέπει να έχουν μία πολύ δυνατή ατάκα για να με πιάσουν, εάν δεν έχουν μελωδία.

Μπορεί η σύνθεση και η έκδοση δίσκων να απασχολήσει έναν δημιουργό σαν εσένα και να μπορέσει να επιβιώσει χωρίς καμία άλλη απασχόληση; Πες μας για την εμπειρία σου σαν παραγωγός.

Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, και εννοώ εάν δεν είχα περαιτέρω οικονομικές υποχρεώσεις, όπως δάνεια και άλλα τέτοια που έχει σχεδόν ο μισός πληθυσμός, θα είχα φτάσει σε σημείο που με το studio, την τραγουδοποιία και τις ζωντανές εμφανίσεις θα μπορούσα να ζω από το αγαπημένο μου επάγγελμα. Όσον αφορά την παραγωγή, είναι ωραίο να επενδύεις και σε όνειρα άλλων και όχι μόνο στα δικά σου, σε ισορροπεί.

Ποια είναι τα άμεσα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

Δεν κάνω σχέδια για τη δουλειά μου, απλά κάνω την δουλειά μου όπως μπορώ και μου αρέσει και όπου με βγάλει, μετά από 16 χρόνια αυτό κατάλαβα, ότι είναι καλύτερα έτσι.

Εάν ένα νέο παιδί που «αποφοίτησε» από τηλεοπτικό μουσικό «διαγωνισμό» σου ζητούσε να του γράψεις τραγούδια, ποια θα ήταν η απάντησή σου;

Είμαι γενικά περισσότερο αρνητικός, αλλά εξαρτάται πολύ από τον χαρακτήρα του ανθρώπου που θα με πλησίαζε και αν θα ήμουν ικανός να το πράξω.

Βλέπεις μέλλον στην υπόθεση που λέγεται ελληνική μουσική βιομηχανία;

Μόνο μέσα από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, με το πάγιο του καθενός να αυξηθεί κατά ένα ευρώ και να μπορεί να έχει δωρεάν μουσική, έτσι ώστε μέσα από 12 εκατομμύρια συνδέσεις που έχουμε στην Ελλάδα, αρχίζουν να εισπράττουν οι δισκογραφικές ανάλογα με την πίτα του ρεπερτορίου που τους ανήκει, έτσι ώστε να αρχίζουν να επενδύουν πάλι σε νέους στιχουργούς και συνθέτες, και όχι μόνο σε τραγουδιστές που τους βολεύει. Με αυτόν τον τρόπο θα είναι ευχαριστημένοι και οι οργανισμοί διαχείρισης δικαιωμάτων.

Γράφεις μουσική, γράφεις στίχους, τραγουδάς, καθώς παράλληλα παίζεις κιθάρα. Πόσο γεμάτο είναι αυτό το «πακέτο»; Πόσο σε βοηθάει στη συνολική σου έκφραση; Μια λέξη για την πολύ στενή σου συνεργάτιδα Αρετή Κετιμέ και τη συνεργασία σας.

Οι ενασχολήσεις με το πνεύμα σου και με το σώμα σου σε κρατάνε μακριά από ψυχολόγους, ψυχιάτρους και κακοτοπιές πολλές φορές σε δύσκολες περιόδους όπως αυτή. Μου αρέσει να παίζω, να τραγουδάω κάποια από τα τραγούδια μου σε δίσκους και σε live και κάποια άλλα να τα δίνω, γενικά αυτό με κρατάει δημιουργικά ζωντανό, πέρα από τις σχέσεις με τους ανθρώπους μου, που είναι και αυτές πολύ σημαντικές για μένα. Η Αρετή Κετιμέ είναι μέρος της οικογένειάς μου πια, τη βλέπω σαν συνάδελφο αλλά περισσότερο σαν δικό μου άνθρωπο που κέρδισα μέσα από τη δουλειά, όπως έχει συμβεί και με τον ερμηνευτή Φώτη Ανδρικόπουλο.

************************************************************
Γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα, μεγαλωμένος μέχρι τα 37 του σε ένα τετράγωνο στα Άνω Πατήσια. Τελειώνοντας το σχολείο, φοίτησε σε μια ιδιωτική σχολή Δημοσιογραφίας και δούλεψε αμέσως στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Στα 21 του χρόνια άρχισε γι' αυτόν επίσημα η δισκογραφία με την τότε Minos. Τα πρώτα 8 χρόνια με συγκροτήματα (Παζλ, Επειδή, Βωξ). Παράλληλα, στα 23 του χρόνια επιχειρεί με το studio Pazl, όπου και είναι μεγάλος σταθμός μάθησης, εμπειρίας, γνώσης αλλά και γνωριμιών, πέρα από τη βιοποριστική αξία του. Στο studio έχουν ηχογραφήσει και έχουν προβάρει πολύ σημαντικοί άνθρωποι.

Από το 2008 μέχρι και σήμερα χωρίς συγκροτήματα, σαν τραγουδοποιός, δισκογραφεί με σταθερή συχνότητα και συνεργάζεται με πολλούς καλλιτέχνες. Ο αριθμός τους πρέπει να ξεπερνάει τους 30. Έχει 160 τραγούδια στο «λιανεμπόριο» της μουσικής βιομηχανίας σε περίπου 25 με 30 καταγεγγραμένες δισκογραφικές εργασίες, δικές του προσωπικές ή συλλογές σε εφημερίδες ή συμμετοχές σε δίσκους συναδέλφων.

Επίσης του άρεσε να έχει τον ρόλο του παραγωγού, με αποτέλεσμα να εργάζεται για δίσκους άλλων καλλιτεχνών, ανάμεσα σε αυτούς και η Αρετή Κετιμέ, με την οποία πορεύεται δισκογραφικά από το 2009. Σχέδια πολλά δεν κάνει πια. Δηλώνει μουσικός και παλεύει με τις ζωντανές εμφανίσεις και με τα τραγούδια. Ασχολείται λίγο στο πλαίσιο των σπουδών της δημοσιογραφίας, γράφοντας μουσικά κείμενα σε μια εφημερίδα. Επίσης παρουσιάζει κάθε Τρίτη μια εκπομπή στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

************************************************************