Η ΛΑΜΠΡΗ

Ήρτεν τζαι φέτος η Λαμπρή
μέσα σε τούν' τον τόπον
στον τόπο με τα βάσανα
των δίσμοιρων αδρώπων.

Τούτος ο τόπος εν έσιει
με που τον ήλιο μοίρα
ήρταν οι ξένοι που πο'δά
Τζαι ούλλα μας τα πήραν !

Μα τζείνοι εν τζαι φταίουσιν
άλλοι εν που τους εφέραν
τον δρόμον τους ανοίξασιν
γι' αυτόν τα καταφέραν

Τώρα δακκάνουν το ΄ναν τους
μα ούλλα τους πονούσιν
μα όμως εν τζαι κόφτει τους
γιατί εν τζαι πεινούσιν.

Έσιει όμως κόσμον που πεινά
τζαι δεν έσιει να φάει
σκέφτεται ξανασκέφτεται
σε ποια χώρα να πάει.

Μα όμως έννεν εύκολο
να πας σε άλλη χώρα
έσιεις τες ρίζες σου πο'δά
τον τόπο που γεννήθης
έσιεις τη μάνα, τα παιθκιά
τον κόσμο π' αγαπήθης.

Είδαμεν κάμποσα κακά
τζι ακόμα εν να δούμεν
εν κάμποσα τα βάσανα
τζι η πείνα που τραβούμεν.

Εν πράμαν ασυγχώρητον στον 20όν αιώνα
να ΄σιει του κόσμου τ' αγαθά
τζαι να ΄σιει κόσμον που πεινά
τζιαι ούλλοι να κρεμμούμαστεν
που πα' σε μια βελόνα.

Επάθαμεν σαν τον Χριστόν
που μας τον εσταυρώσαν
εβάλαν τον πα' στο σταυρόν
τζαι ξίδιν του εδώσαν.

Εν να ΄ρτει η Ανάσταση
μα όμως εν να αρκήσει
εν να τραβήσουμεν πολλά
με τούν' την παλιοκρίσιν.

Πρέπει να μείνουμε στητοί
άγχος να μεν μας πιάννει
την τρόικα να θκιώξουμεν
για τα κακά που κάμνει.

Για να ΄ρτει η τρόικα πο'δά
υπήρξεν προδοσία
που τούτους που μας κυβερνούν
εν τζαι φοούμαι τίποτε
λαλώ το παρρησίαν.

Τούτοι που τα εφάασιν
τζι επνίξαν τούν' τον τόπον
πρέπει τους για να κρεμμαστούν
εν νά ΄βρουμεν τον τρόπον.

Μες στην πλατείαν πρέπει τους
ούλλοι τους να στηθούσιν
τζι ούλλος ο κόσμος να τους δει
τζαι να τους φτύνει πρέπει τους
ρεζίλι να γινούσιν.

Ευθύβουλος Καναρίνης