Αναμένει τις επόμενες κινήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας το ΔΗΚΟ
Πρόωρη θεωρούν στο ΔΗΚΟ οιαδήποτε συζήτηση για αποχώρηση από την Κυβέρνηση, υποδεικνύουν, ωστόσο, ότι η προωρότητα αυτή ενδέχεται να αποδειχθεί εξαιρετικά βραχύβια

Το ενδεχόμενο, πλέον, μιας πρόωρης κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού, μετά τις ραγδαίες εξελίξεις στο εθνικό πρόβλημα, εμφανίζεται ιδιαίτερα ορατό.
Το Δημοκρατικό Κόμμα, που αποτελεί τον κύριο κυβερνητικό εταίρο του Νίκου Αναστασιάδη, εξέφρασε, πλήρως και σαφώς, τη διαφωνία του με τους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας στο θέμα της έκδοσης κοινής διακήρυξης για επανέναρξη των συνομιλιών, αφήνοντας να νοηθεί ότι, εάν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική υπαναχώρηση από το κείμενο που έθεσε ενώπιον του Νικόλα Παπαδόπουλου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι έτοιμο ακόμη και να επανεξετάσει τη συμμετοχή του στην Κυβέρνηση.

Αν και, προσώρας, κανένας στο ΔΗΚΟ δεν εγείρει, σε επίπεδο εσωκομματικής ατζέντας, ζήτημα αποχώρησης από τον κυβερνητικό συνασπισμό, ούτε επιθυμεί το άνοιγμα μιας παρόμοιας συζήτησης στην παρούσα χρονική συγκυρία, θεωρώντας την εξαιρετικά πρόωρη, εντούτοις, ένα τέτοιο ενδεχόμενο, υπό το βάρος των εξελίξεων, αλλά και της σημαντικότητας την οποία προσδίδει το Δημοκρατικό Κόμμα στη διαχείριση του Κυπριακού, δεν αποκλείεται να εγερθεί στο αμέσως προσεχές διάστημα, εάν και εφόσον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν επιδείξει διάθεση αναδίπλωσης από τις επικίνδυνες, σύμφωνα με το ΔΗΚΟ, θέσεις που περιλαμβάνονται στο κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος.

Δύο κυρίαρχα δεδομένα
Δύο είναι, για την ώρα, τα κυρίαρχα δεδομένα, υπό το πρόσημο των οποίων αναπτύσσεται ο προβληματισμός σε επίπεδο ηγεσίας, αλλά και ευρύτερα στο εσωκομματικό πεδίο, για τις συντελούμενες εξελίξεις: Αφενός, η μη εγκατάλειψη της προσδοκίας ότι είναι δυνατή η διαφοροποίηση του διαμορφούμενου σκηνικού, σε βαθμό που να κατευνάζει τις ανησυχίες του ΔΗΚΟ και να ικανοποιεί, κατά το μάλλον ή ήττον, τις εκφρασθείσες θέσεις του επί της κοινής διακήρυξης, και, αφετέρου, η διεξαγωγή, μεθαύριο, της δεύτερης φάσης των εκλογικών διεργασιών του κόμματος, για την ανάδειξη των μελών της ανώτατης κομματικής ηγεσίας και των μελών των συλλογικών οργάνων.

Ως προς το πρώτο, σύμφωνα με καλά ενημερωμένη κομματική πηγή, τίποτε, ακόμα, δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, αφού οι διεργασίες συνεχίζονται, χωρίς να μπορεί κανείς να προβλέψει το σχήμα της τελικής τους έκβασης, ενώ και το ευρύτερο σκηνικό στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο άρχισε να λειτουργεί ως συντελεστής πίεσης επί του Προέδρου της Δημοκρατίας. Παράλληλα, εκκρεμεί και το ταξίδι του Νίκου Αναστασιάδη στην Αθήνα και οι διαβουλεύσεις του με την ελληνική πολιτική ηγεσία.

Άκαιρη συζήτηση
Ως προς το δεύτερο δεδομένο, επισήμανε ότι είναι «παντελώς άκαιρο για το Δημοκρατικό Κόμμα, ευρισκόμενο ακόμη σε μια ρευστή, αλλά και ‘δύσκολη’, διαδικασία κομματικής και θεσμικής ανασυγκρότησης, να ανοίξει τη συζήτηση για ένα τόσο κρίσιμο κεφάλαιο, όπως είναι η παραμονή στην Κυβέρνηση», αν και κατέστησε σαφές ότι, για το κόμμα, πρωτεύον παραμένει, «πέραν από οιαδήποτε κομματική ανάγκη ή σκοπιμότητα, η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος». Άλλωστε, σημείωσε περαιτέρω, από τη διεξαγόμενη, έστω σε παρασκηνιακό επίπεδο, εσωκομματική συζήτηση για τις εξελίξεις, διαφαίνεται ότι η συντριπτική, τουλάχιστον, πλειονότητα των στελεχών θεωρούν το κείμενο της κοινής διακήρυξης ως απαράδεκτο, μη αποδεκτό και επικίνδυνα ακατάλληλο για να αποτελέσει τη βάση επανέναρξης των συνομιλιών.

Οι Ευρωεκλογές
Ένας συναφής προβληματισμός που αναπτύσσεται συναρτάται και με την πορεία του ΔΗΚΟ προς τις προσεχείς Ευρωεκλογές. Προβληματισμός που συνυπολογίζει, ασφαλώς, τις «εγκάρσιες» επιπτώσεις ενός ενδεχόμενου διαβήματος αποχώρησης από την Κυβέρνηση, στην παρούσα φάση, επί των εσωκομματικών ισορροπιών και της κομματικής συνοχής, αλλά και της γενικότερης απεύθυνσης του κόμματος, ενόψει των Ευρωεκλογών. Παρ’ όλα αυτά, η γενικότερη εκτίμηση της ηγεσίας αυτήν τη στιγμή είναι ότι το ΔΗΚΟ, υιοθετώντας μια επιλογή η οποία θα συνιστά εμμονή στις αρχές, στις θέσεις και στις προγραμματικές συμφωνίες του, θα κερδίσει σημαντικά στο θέμα της αξιοπιστίας και της πολιτικής του συνέπειας, ειδικότερα σε σύγκριση με το παρελθόν.