Η μεγάλη διασπορά ψήφων που θα υπάρξει καθιστά απρόβλεπτο το αποτέλεσμα

Η πληθώρα υποψηφίων αποτελεί το κυρίαρχο στίγμα των επικείμενων εσωκομματικών εκλογών, που θα αναδείξουν τη νέα κομματική ηγεσία

Η ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ταυτότητα των εκλογών τεκμαίρει όχι την ανανέωση, αλλά την πρόσδεση στα αειθαλή σχήματα του εδραίου κομματικού συντηρητισμού

Σε πλήρη διάταξη μάχης βρίσκεται το Δημοκρατικό Κόμμα, ενόψει της δεύτερης φάσης των εκλογικών διαδικασιών του για τις ανώτατες οργανικές θέσεις και τις θέσεις των συλλογικών οργάνων, μετά την επίσημη υποβολή υποψηφιοτήτων την περασμένη Δευτέρα.

Η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων επιφύλασσε αρκετές εκπλήξεις, τόσο σε πρόσωπα όσο και αριθμούς, με πρωτεύον χαρακτηριστικό την πληθώρα υποψηφίων, η οποία προσδίδει και το κυρίαρχο στίγμα στις επικείμενες εσωκομματικές εκλογές.

Δεκαεπτά υποψηφιότητες για τις τέσσερις στρατηγικές θέσεις -ήτοι θέση αναπληρωτή προέδρου, αντιπροέδρου, γενικού γραμματέα, γενικού οργανωτικού- είναι αρκετές για να διαμορφώσουν μια σύνθετη πολιτική ανθρωπογεωγραφία ενόψει των εκλογών, που καθιστά δυσχερή οιαδήποτε πρόβλεψη ή εκτίμηση για το προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν οι εκλογείς του Δημοκρατικού Κόμματος, καθώς διαμορφώνεται μια ρευστή και εύθραυστη εκλογική γεωμετρία.

Πληθώρα η οποία, αφενός, μεν, συνιστά έναν, αριθμητικώς εννοούμενο, επιθυμητό πλουραλισμό, αφετέρου, δε, δείχνει να εκφράζει την απουσία ισχυρού θεμελίου ουσιαστικής πολιτικής απεύθυνσης, αφού ελλείπουν οι εκ βάθρων επεξεργασμένοι πυρήνες πολιτικής.

Το ηγετικό προφίλ του νέου Προέδρου

Η ίδια πληθώρα, επιπρόσθετα, τείνει να δημιουργήσει την εικόνα μιας αθρόας συνέγερσης του κόμματος προς μια νέα πορεία ανανέωσης, μετά την αλλαγή ηγεσίας, η οποία, ωστόσο, μόνον επίπλαστη είναι, αφού, από μόνη της η ονοματολογική ταυτότητα των εκλογών τεκμαίρει όχι την ανανέωση, αλλά την πρόσδεση στα… αειθαλή σχήματα του εδραίου κομματικού συντηρητισμού, που παραμένουν, κατά το μάλλον ή ήττον, ανέπαφα.

Στοιχείο που, ενδεχομένως, μπορεί να ιδωθεί σε συνάρτηση με το ηγετικό προφίλ που επιχειρεί να οικοδομήσει ο νέος Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, εμφανίζοντας ως επαρκή συνθήκη ανανέωσης τη δική του παρουσία στην κομματική ηγεσία. Άλλωστε, αυτή η εξόχως προσωποκεντρική προσέγγιση αποτέλεσε και τη βάση της προεκλογικής στρατηγικής του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου, η οποία συνοψίστηκε στο ιδιαζόντως εύληπτο σλόγκαν ότι αυτό που χρειάζεται το ΔΗΚΟ είναι νέο Πρόεδρο.

Ανέγγιχτα τα παραδοσιακά κάστρα

Σε μια δεύτερη, συνεκτεινόμενη προς τα ανωτέρω, ανάγνωση, διαπιστώνεται ότι τα παραδοσιακά κάστρα του κόμματος, ανεξαρτήτως εκφοράς πολιτικού λόγου ή προσώπων, παραμένουν ανέγγιχτα, ωσάν να βλέπουμε ενώπιόν μας την ολοσχερή «αναγεννητική» παλινόρθωση του πλήρους ΔΗΚΟ, με όλα τα επίπεδα, τις επιφάνειες, τις γωνίες, τους χρόνους και τους όγκους του, που προεκτείνει αμετάλλακτη στον χρόνο τη διάρκεια μιας σχεδόν αδιατάρακτης ύπαρξης. Διαπίστωση που υποβάλλει τον προβληματισμό κατά πόσον ο νέος Πρόεδρος, όντως, επιθυμεί συνεργάτες με τους οποίους να αποπειραθεί το έργο της μεταρρύθμισης και ανανέωσης του κόμματος, ή απλώς θα αρκεστεί να απολαμβάνει τη μεταλαμπάδευση του «νέου» ΔΗΚΟ μέσα στο κάδρο του παλαιού.

Και υποβάλλει το ερώτημα, όπως υποδεικνύει οξύνους κομματικός παράγων, για τον προσανατολισμό και τον χαρακτήρα της πολιτικής διαχείρισης του κόμματος την επόμενη ημέρα: «Πώς θα ηγηθεί, δεδομένης της αδιασάλευτης παραμονής των πυρήνων ισχύος μέσα στο κόμμα, ο νέος Πρόεδρος; Θα έρθει σε σύγκρουση, θα επιχειρήσει να λειτουργήσει παράλληλα ή θα προσπαθήσει να διοικήσει σε συνεργασία μαζί τους;».

Εκλογές και φόβος συνοχής

Τούτου δοθέντος, δεν είναι παρά μόνον λυπηρή η εικόνα μιας εκλογικής μάχης από την οποία απουσιάζουν παντελώς τα νέα πρόσωπα και οι νέες φωνές, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους δυνητικούς, έστω, φορείς ενός νέου πολιτικού λόγου και μιας διαφορετικής αντίληψης της πολιτικής.

Το Δημοκρατικό Κόμμα, πορευόμενο προς μια δύσκολη, εκ των πραγμάτων, εκλογική αναμέτρηση, με συντεταγμένα τα κατεστημένα κομματικά του αποθέματα και παροπλισμένες εντελώς τις όποιες ανανεωτικές του δυνάμεις, φαίνεται πως επιχειρεί να διαφυλάξει ένα συνενωτικό και ενοποιητικό σχήμα για την επόμενη ημέρα, υποκύπτοντας στη λογική των ανώδυνων «πολιτικών διεκπεραιώσεων», παρά να επωμιστεί το ρίσκο ενός ρηξιγενούς, πέρα από τα απυρόβλητα κομματικά πλαίσια, πολιτικού βηματισμού. Η πρόκληση των επικείμενων Ευρωεκλογών φαίνεται να μεταφράζεται σε «φόβο συνοχής», καθιστάμενη, εντέλει, αντί εργαλείο πολιτικής αναδημιουργίας, τελεστής χαλιναγώγησης και ανάσχεσης.

Κυριολεκτικά ευάριθμοι υποψήφιοι, στο σύνολο των διεκδικήσιμων θέσεων, θα μπορούσαν να αποτελέσουν επιλογή αμφισβήτησης, συγκεντρώνοντας τις ψήφους των αρνητών της «κομματικής συντήρησης». Η οποία θα είναι, ανεξαρτήτως αποτελέσματος και επιτυχόντων προσώπων, η μεγάλη νικήτρια των εκλογών.

Δίδυμο Νικόλα-Μάρκου;

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ πιθανό, εξάλλου, είναι το ενδεχόμενο να προκύψει συγκατοίκηση στις δύο κορυφαίες θέσεις της ηγετικής πυραμίδας των κ. Νικόλα Παπαδόπουλου, Μάρκου Κυπριανού, οπότε θα έχουμε μια εξόχως ενδιαφέρουσα πολιτική δυαρχία, που μπορεί να διαβαστεί ποικιλοτρόπως: παραμονή ή επιστροφή του ΔΗΚΟ στις ιστορικές του καταβολές, εδραίωση στα θεμέλια των ακρογωνιαίων πολιτικών του κληροδοτημάτων, ή άγονο πισωγύρισμα στο παρελθόν, βηματισμός προς τα εμπρός με το βλέμμα στραμμένο πίσω... Οι ψηφοφόροι του ΔΗΚΟ και το πώς ερμηνεύουν την πολιτική τους πράξη θα αποφασίσουν, και για το ένα και για το άλλο.

Η ανθρωπογεωγραφία των εκλογών

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ, μια πρώτη ανάγνωση της εκλογικής… ανθρωπογεωγραφίας, όπως διαμορφώθηκε με την οριστικοποίηση των υποψηφιοτήτων, οδηγεί στη συναγωγή των εξής ασφαλών εκτιμήσεων:
Πρώτον, καταγράφεται ένας υπεράριθμος, τηρουμένων των αναλογιών, συνωστισμός υποψηφιοτήτων, εις πείσμαν των προβλέψεων και των εκτιμήσεων ότι αυτές θα ήταν αισθητά λιγότερες. Ιδία για τη θέση του Αναπληρωτή Προέδρου, εμφανίζονται έξι υποψήφιοι, αριθμός που, τουλάχιστον πριν από μερικές ημέρες, δεν περίμενε κανένας.

Δεύτερον, οι φήμες ή και εκτιμήσεις ότι δόθηκαν προς τον κ. Μάρκο Κυπριανού δεσμεύσεις για εκλογή του στη θέση του Αναπληρωτή Προέδρου, χωρίς ανθυποψήφιο, διαψεύστηκαν παταγωδώς, αφού ο πρώην ΥΠΕΞ θα έχει έναντί του όχι μόνον έναν ή δύο, αλλά πέντε ανθυποψηφίους.

Τρίτον, ο μεγάλος αριθμός υποψηφιοτήτων καθιστά δυσχερή οιαδήποτε πρόβλεψη ή εκτίμηση ως προς τη συμπεριφορά των εκλογέων του Δημοκρατικού Κόμματος, καθώς διαμορφώνεται ένα εξόχως ρευστό και απρόβλεπτο πεδίο, που ακυρώνει κάθε προεξοφλητικό υπολογισμό.

Ο τελεστής της προσωπικής ψήφου

Τέταρτον, η πληθώρα υποψηφιοτήτων κατατείνει, παρά τους όποιους πρωθύστερους υπολογισμούς και συνδυασμούς, στη συναγωγή της εκτίμησης ότι, το τελικό αποτέλεσμα, θα κριθεί πρωτίστως από τις προσωπικές ψήφους του καθενός υποψηφίου και όχι ενδοπαραταξιακά. Ή, αν όχι σε τέτοιο αποφασιστικό βαθμό, ο παράγοντας της προσωπικής ψήφου φαίνεται να αναδεικνύεται σε ισότιμο και ισοβαρή τελεστή της εκλογικής αναμέτρησης με την ενδοπαραταξιακή ένταξη του κάθε υποψηφίου.

Πέμπτον, διαμορφώνεται ένα εξόχως αμφίρροπο σκηνικό όσον αφορά τη διεκδίκηση όλων σχεδόν των θέσεων, αφού οι πολλές υποψηφιότητες μοιραία θα οδηγήσουν σε μεγάλη διασπορά ψήφων.

Έκτον, πλην της πιθανής επανεκλογής του κ. Φύτου Κωνσταντίνου στη θέση του Γενικού Οργανωτικού, το Δημοκρατικό Κόμμα, από πλευράς προσώπων, θα έχει στην ηγετική του πυραμίδα μια εντελώς νέα σύνθεση, καθώς νέος θα είναι τόσον ο Αναπληρωτής Πρόεδρος όσο και οι Αντιπρόεδρος και Γενικός Γραμματέας.

Έβδομον, απουσιάζουν σχεδόν παντελώς οι γυναικείες υποψηφιότητες, αφού, πλην της κ. Αντιγόνης Παπαδοπούλου, καμία άλλη γυναίκα-στέλεχος του κόμματος δεν επεδίωξε να διεκδικήσει ανώτατο κομματικό αξίωμα.

Όγδοον, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για την επόμενη ημέρα του ΔΗΚΟ, κυρίως όσον αφορά την κομματική συνοχή του κόμματος, η οποία θα βρίθει από πληθώρα… χαμένων, αφού μόνον τέσσερις μπορεί να είναι οι νικητές των εκλογών.

Οι υποψηφιότητες

Οι υποψηφιότητες για τις τέσσερις οργανικές θέσεις της ηγετικής πυραμίδας έχουν ως εξής:

Για τη θέση του Αναπληρωτή Προέδρου: Μάρκος Κυπριανού, Γιαννάκης Ιωάννου, Κωνσταντίνος Παναγή, Γιώργος Κωνσταντίνου, Αντιγόνη Παπαδοπούλου και Κώστας Μαυρίδης.

Για τη θέση του Αντιπροέδρου: Σάββας Βέργας, Κωνσταντίνος Παναγή, Χρίστος Πατσαλίδης και Γιάννης Αρμεύτης.

Για τη θέση του Γενικού Γραμματέα: Θέμης Θεμιστοκλέους, Νέστορας Νέστορος, Μαρίνος Μουσιούττας, Αλέκος Τρυφωνίδης και Στέλιος Ιερωνυμίδης.

Για τη θέση του Γενικού Οργανωτικού: Φύτος Κωνσταντίνου και Αβραάμ Σολωμού, ενώ για τη θέση του Προέδρου Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας μόνον ο Στέλιος Ιερωνυμίδης.

Για το Εκτελεστικό Γραφείο υπέβαλαν υποψηφιότητα 53 άτομα και για την Κεντρική Επιτροπή υπέβαλαν υποψηφιότητα πέριξ των 300 ατόμων.