Η επιστολή Αναστασιάδη προς τον ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν
Προχωρεί σε ανάκληση της πρότασης που κατέθεσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 και προτείνει τη γρήγορη υιοθέτηση ενός σύντομου κοινού ανακοινωθέντος με βάση τρεις βασικές αρχές και μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης

Την απογοήτευσή του, αλλά παράλληλα και τη βούλησή του να εργαστεί, ώστε, παρά το ναυάγιο, να οδηγηθούμε σε ουσιαστικό διάλογο για το Κυπριακό εκφράζει στην επιστολή του προς τον ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, ημερομηνίας 2 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης. Στην τρισέλιδη επιστολή του, όπως την παρουσιάζει το Sigmalive, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προτείνει γρήγορη υιοθέτηση ενός σύντομου κοινού ανακοινωθέντος, το οποίο θα περιέχει τις βασικές αρχές, σε συνδυασμό με ένα πακέτο Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, τα οποία, κατά την άποψή του, θα δημιουργήσουν το απαραίτητο κλίμα για έναν πιο ουσιαστικό και αποτελεσματικό διάλογο, προκειμένου οι δύο πλευρές να μπουν στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Ενημερώνει, παράλληλα, τον ΓΓ του ΟΗΕ, ότι αποσύρει την προηγούμενη πρότασή του, στο πλαίσιο της προσπάθειας για έκδοση κοινού ανακοινωθέντος. Μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (σε ελεύθερη μετάφραση) αναφέρει:

«Προχώρησα αρκετά»
«Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα, στις 27 Δεκεμβρίου, μέσω του γραφείου του Ειδικού σας Συμβούλου, στην Κύπρο, ότι η τ/κ πλευρά έχει απορρίψει το πρόσφατο κείμενο κοινού ανακοινωθέντος, που κατατέθηκε από την ε/κ πλευρά στις 18 Δεκεμβρίου, οι διατάξεις του οποίου ήταν προς όφελος και των δύο πλευρών και σε καμιά περίπτωση δεν ευνοούσαν τη μια κοινότητα έναντι της άλλης. Εγώ, προσωπικά, προχώρησα αρκετά, προσπαθώντας να δημιουργήσω εκείνες τις συνθήκες, που θα επέτρεπαν να τεθεί σ’ εφαρμογή μια αποτελεσματική και γόνιμη διαδικασία, εξαλείφοντας τις ατέλειες των παλαιότερων προσπαθειών και την ενοχλητική επανάληψη άγονων γύρων ατελείωτων συνομιλιών. Από την αρχή, πεποίθησή μου ήταν ότι για την πραγματοποίηση ουσιαστικών συνομιλιών, πρέπει να υπάρξει απόλυτη καθαρότητα για δύο πράγματα: τη μεθοδολογία των διαπραγματεύσεων και τη βάση της διευθέτησης.

Μεθοδολογία, διευθέτηση
»Αναφορικά με τη μεθοδολογία, πρέπει ν’ αγωνιστούμε για μια προσέγγιση, που δεν κατακερματίζει τεχνητά ή απομονώνει τις διαφορετικές συνιστώσες του Κυπριακού, οι οποίες, μάλιστα, πρέπει να συζητηθούν αλληλένδετα, δηλαδή σε συνάρτηση με τη συνυφασμένη σχέση του ενός με το άλλο. Αναφορικά με τη λύση/διευθέτηση, πρέπει να εμμείνουμε στη βάση της διευθέτησης, η οποία έχει διατυπωθεί καθαρά σε μια πληθώρα ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και στις αρχές και αξίες της ΕΕ, μέλος της οποίας είναι η Κύπρος. Η διαπιστωθείσα κοινή πεποίθηση όλων των Κυπρίων ότι το μέλλον τους βρίσκεται στην ΕΕ, καθιστά αυτήν τη διάσταση ως την πιο σημαντική δυναμική στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων.

Η όποια παρέκκλιση από τα προαναφερθέντα, θα μας οδηγήσει σ’ επικίνδυνη καμπή, η οποία θα θέσει σε κίνδυνο το μέλλον του κυπριακού λαού, την προοπτική μιας βιώσιμης και διαρκούς διευθέτησης, την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των Κυπρίων και τη λαχτάρα τους να ζήσουν σε μια φυσιολογική και ευημερούσα ευρωπαϊκή χώρα. Αυτή είναι η βάση, την οποία η διευθέτηση θα πρέπει να διασφαλίσει. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να επισημάνω ότι όλες οι προτάσεις που έχω υποβάλει, είναι αυστηρά ευθυγραμμισμένες με τη βάση τού να επιτευχθεί μια λύση καθορισμένη από μια σειρά Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου, που έχουν υπογραφτεί μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων και τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ αναφορικά με το Κυπριακό».

Πρόταση από τρία σημεία
Επιπρόσθετα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημειώνει πως η Κυριαρχία έχει πρόσφατα επαναβεβαιωθεί το 2010 από τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων ως μία και αδιαίρετη και περιλαμβάνεται στο σχετικό έγγραφο του 2008-2012, το οποίο ετοιμάστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, ενώ, όσον αφορά τα επόμενα βήματα που πρέπει να αναληφθούν, υπό το φως της αδιέξοδης τουρκικής προσέγγισης, προτείνει τα εξής: «Από αυτή την άποψη μια ταχεία έγκριση ενός σημαντικού, απλού και μικρότερου σε έκταση κοινού ανακοινωθέντος, μπορεί να είναι η απάντηση.

Μια τέτοια διακήρυξη, θα πρέπει να περιέχει τρία βασικά στοιχεία: (Α) Ξεκάθαρη αναφορά στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου και στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, ιδιαίτερα στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας 1251 (1999), το οποίο αναφέρεται πλήρως στη βάση της διευθέτησης για το κυπριακό πρόβλημα και επεκτείνεται με απόλυτη σαφήνεια ότι το κράτος της Κύπρου θα έχει μια διεθνή προσωπικότητα, μια κυριαρχία και μια ιθαγένεια,

(Β) Ξεκάθαρη αναφορά στην ιδιότητα μέλους της ΕΕ και στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των Κυπρίων,

(Γ) Ξεκάθαρα να υπογραμμίζεται η μεθοδολογία όπως αναφέρεται πιο πάνω. Μια τέτοια σύντομη διακήρυξη θα ξεκλειδώσει τη διαδικασία και θα επιτρέψει να έχουμε μια πρώτη επίσημη συνάντηση των ηγετών, που θα αποτελέσει ορόσημο για μια ουσιαστική διαπραγμάτευση. Επιπλέον θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία, για να ανακαλέσω την πρότασή μου, την οποία κατέθεσα σ΄ εσάς με επιστολή μου στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 και να την αντικαταστήσω με ένα Πακέτο Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ταυτισμένα με το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών 2114 της 30ής Ιουλίου 2013».