* ΣΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΟΣΟ ΘΕΛΕΙ ΑΣ ΒΡΟΝΤΑ Η ΑΠΟΧΗ
* ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού φάνηκε πλέον ξεκάθαρα πως δεν εμπιστεύεται και δεν ακολουθεί τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων. Εμφανίζεται απογοητευμένη, προδομένη και εγκαταλειμμένη από τις ηγεσίες των κομμάτων, οι οποίες, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, έχουν ευθύνες για τα κακά που ταλανίζουν τον λαό
Το αποτέλεσμα των Eυρωεκλογών άφησε μια πικρή γεύση και ένα καταπελτικό μήνυμα προς όλους όσοι διεκδίκησαν ψήφους. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού φάνηκε πλέον ξεκάθαρα πως δεν εμπιστεύεται και δεν ακολουθεί τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων. Εμφανίζεται απογοητευμένη, προδομένη και εγκαταλειμμένη από τις ηγεσίες των κομμάτων, οι οποίες, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, έχουν ευθύνες για τα κακά που ταλανίζουν τον λαό.
ΔΗΣΥ και Αβέρωφ Νεοφύτου
Η ηγεσία του ΔΗΣΥ και ο πρόεδρος του κόμματος της κυβερνώσας παράταξης είναι οι μεγάλοι χαμένοι, όσο και αν δεν θέλουν να το παραδεχθούν.
Επιχειρούν να κρύψουν κάτω από το χαλί την απώλεια του 10% του ποσοστού των ψήφων σε σύγκριση με τις προηγούμενες Eυρωεκλογές του 2014. Το χειρότερο είναι ότι δηλώνουν και ικανοποιημένοι από πάνω για την πρωτιά.
Η πολεμική που άσκησε ειδικά και συγκεκριμένα εναντίον της υποψηφιότητας του Τ/κ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και άλλα ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ έφερε στο προσκήνιο τη γύμνια της αναξιοπιστίας τους και το πολιτικό αλαλούμ λόγων και έργων.
Ο κ. Αβέρωφ δεν κατάφερε να πείσει για τις «δανεικές» ψήφους των Τ/κ προς το ΑΚΕΛ, καθότι ο ίδιος μπαινοβγαίνει στα κατεχόμενα, δηλώνει υπέρμαχος της ομοσπονδιακής λύσης, καταδέχεται να είναι ο υψηλός προσκεκλημένος ηγετών τ/κ κομμάτων σε γεύματα και δείπνα μετά συζύγων, ενώ την ίδια ώρα είχε στο ψηφοδέλτιο του κόμματος υποψηφίους των οποίων οι θέσεις και απόψεις δεν διέφεραν καθόλου με το εθνικιστικό ακροδεξιό ΕΛΑΜ. Τσάμπα οι ιαχές και οι φωνασκίες ότι ο ΔΗΣΥ είναι το αυθεντικό ευρωπαϊκό κόμμα στην Κύπρο.
Οι πασαρέλες και τα κόκκινα χαλιά, που έστησαν για να διαφημιστούν οι Μάνφρεντ Βέμπερ και Κυριάκος Μητσοτάκης, παράλληλα με την απόφαση να τιμήσουν με το βραβείο «Ειρήνης και Συνεργασίας» τον Έλληνα πρώην Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη από το Ινστιτούτο Γλαύκος Κληρίδης, σύγχυσαν και εκνεύρισαν πολλούς ψηφοφόρους τους, οι οποίοι στο πρόσωπο του τιμωμένου ανακαλούσαν στις μνήμες τους τις αφόρητες πιέσεις της τότε ελληνικής Κυβέρνησης για την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν.
Όσον αφορά την κοινωνική πολιτική του ΔΗΣΥ, οι πολίτες πήραν το μήνυμα μεσούσης της προεκλογικής, όταν ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος κόμπαζε στα παρασκήνια σε γιατρούς και κλινικάρχες και τους προέτρεπε «να σταθούν στον πούντον» τους και ότι, μετά τις ευρωεκλογές, θα ανατρέψει το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ και θα προωθήσει στη Βουλή το πολυασφαλιστικό.
Τα κοινωνικά προβλήματα που ταλανίζουν τον λαό από το 2012 ούτε καν αναφέρθηκαν, ενώ το ξεπούλημα του Συνεργατισμού στην Ελληνική Τράπεζα και το τίμημα που καλείται ο λαός να πληρώσει ως φορολογικό χαράτσι για την κατάρρευση αυτής της λαϊκής κατάκτησης δεν λήφθηκαν υπ’ όψιν στο αφήγημα της ηγεσίας του ΔΗΣΥ, ότι επί εποχής τους η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική πορεία.
Οι τραγωδίες που εκτυλίσσονται καθημερινά, με νοικοκυραίους να χάνουν τα σπίτια τους από τις «κακές τράπεζες», τους άφησαν αδιάφορους.
Το ΑΚΕΛ και το «δικοινοτικό» ψηφοδέλτιο
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ και ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του κόμματος πανηγύριζαν την Κυριακή για το αποτέλεσμα των εκλογών, λέγοντας πως το κόμμα βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Την ίδια ώρα, ο διαγκωνιζόμενος για την ηγεσία του κόμματος Στέφανος Στεφάνου προέβαινε σε αναλύσεις έμπλεος ικανοποίησης, επειδή το ΑΚΕΛ πέτυχε τους στόχους του, που ήταν η εκλογή δύο ευρωβουλευτών και η αύξηση των ποσοστών του, παίρνοντας το 27,45% των ψήφων. To ίδιο ικανοποιημένος εμφανίστηκε και ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, Ά. Κυπριανού, τη νύκτα της Κυριακής, προτρέχοντας, μάλιστα, να προεξοφλήσει πως στις επόμενες εκλογές το ΑΚΕΛ θα είναι πρώτο κόμμα.
Και βγήκαν όλοι νικητές
Για όσους αρνούνται να δουν τις πραγματικότητες. Για όσους δεν μπαίνουν στον κόπο να αναλύσουν τα ποσοστά των κομμάτων και του μεγάλου νικητή, της αποχής, που σκαρφάλωσε στον διψήφιο αριθμό του 55,01% (του μεγαλύτερου ποσοστού αποχής απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης) και πιστεύουν στο αφήγημα των φερόμενων νικητών Αβέρωφ, Άντρου, Νικόλα, Σιζόπουλου και άλλων, τότε τα φαινόμενα είναι πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι φαίνονται.
Αγνοούν και προσπερνούν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού, αποδίδοντας την αποχή σε λόγους που καθησυχάζουν μόνον τους ίδιους.
Πώς μπορεί να βρίσκεται σε ανοδική πορεία το ΑΚΕΛ, όταν πήρε το 27,45% του 44,99% του εκλογικού σώματος; Το υπόλοιπο 55,01% πώς το υπολογίζουν; Ως ανύπαρκτο και το ρίχνουν στον Καιάδα; Είναι πολλές χιλιάδες αριστεροί που βρίσκονται σε αυτό το ποσοστό, αλλά, λόγω της δεξιόστροφης πολιτικής και μετακίνησης του ΑΚΕΛ, που θυμίζει περισσότερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα παρά αριστερό-κομμουνιστικό, απέχουν για λόγους ταξικής συνείδησης και όχι μόνο.
Το μόνο θετικό για το ΑΚΕΛ σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είναι ότι έστειλε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα σε Κύπρο και Ευρώπη πως επιδιώκει λύση και πως υπολογίζει τους Τ/κ ως αναπόσπαστο μέρος του κυπριακού πληθυσμού.
Γιατί οι Τ/κ είναι τμήμα αδιαίρετο του κυπριακού λαού και είναι άθλος το γεγονός ότι κάτω από τις αφόρητες καταπιεστικές συνθήκες του κατοχικού στρατού ένα μεγάλο ποσοστό Τ/κ κατόρθωσε να πάει στις κάλπες και να ψηφίσει. Τα περί «δανεικών» ψήφων ζημίωσαν την κυβερνητική παράταξη και όχι το ΑΚΕΛ.
Το αρνητικό στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι η ηγεσία του ΑΚΕΛ επέλεξε έναν δεξιό Τ/κ, ο οποίος στο παρελθόν δεν είχε και σε πολύ μεγάλη υπόληψη το ΑΚΕΛ και είναι γνωστά σε μερικούς κάποια υποτιμητικά σχόλιά του εναντίον της ηγεσίας του. Το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ δεν ήταν δικοινοτικό, όπως διαφήμιζε προεκλογικά ο Α. Κυπριανού, αλλά ένα ψηφοδέλτιο ευκαιρίας και, προφανώς, για να αναχαιτισθούν Τ/κ να ψηφίσουν Σενέρ Λεβέντ.
Όπως και να 'χει, ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ είναι ένας Κύπριος πολίτης και το μήνυμα που στάλθηκε με την εκλογή του είναι πολύ θετικό. Παράλληλα, δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για συνέχιση και περαιτέρω συνεργασία Ε/κ και Τ/κ. Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε όσους πολέμησαν την υποψηφιότητά του, η Κύπρος είναι κοινή πατρίδα όλων μας.
Η δύναμη του Κέντρου, που δεν ξεπερνά το 14%
Για μεγάλη εκλογική νίκη του ΔΗΚΟ στις Ευρωεκλογές και σημαντική αύξηση του ποσοστού του σε σχέση με τις Ευρωεκλογές του 2014 μίλησε ο πρόεδρός του, Νικόλας Παπαδόπουλος, υπογραμμίζοντας και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κέντρου.
Είπε, ακόμα, πως οι χιλιάδες που ψήφισαν το Δημοκρατικό Κόμμα επιβεβαίωσαν ότι το ΔΗΚΟ παραμένει η μεγάλη, κεντρώα, ευρωπαϊκή δύναμη διεκδίκησης της χώρας.
Πώς είναι δυνατόν, ένα κόμμα που δεν ξεπερνά το 14% να είναι και πρωταγωνιστική δύναμη, όταν έχει απέναντί του την τεράστια αποχή και το σχεδόν 4% της ΔΗΠΑ, που, στην πλειοψηφία της, αποτελείται από πρώην στελέχη του κόμματος, τα οποία διαγράφηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, ή και νέους οπαδούς, που δεν συμφωνούν με την πολιτική του ΔΗΚΟ στο Κυπριακό και την οικονομία;
Και η ΕΔΕΚ πανηγύρισε με τους «δανεικούς»
Η ηγεσία της ΕΔΕΚ πανηγύρισε για την επανεκλογή ευρωβουλευτή, αλλά ούτε και αυτή φαίνεται να συνειδητοποιεί πως όσοι έτρεξαν να στηρίξουν τους υποψηφίους της ήταν πρώτα και κύρια για να εμποδίσουν το ΕΛΑΜ να στείλει εκπρόσωπό του στο Ευρωκοινοβούλιο. Προεκλογικά ακούγαμε όλο και περισσότερους αριστερούς και προοδευτικούς ανθρώπους να δηλώνουν πως θα ψηφίσουν ΕΔΕΚ για να μην περάσει το ΕΛΑΜ. Και όλοι αυτοί δεν πήραν καθοδήγηση από κανέναν, όπως αφήνεται να νοηθεί, περί συνειδητής πριμοδότησης.
Υπάρχει ελπίδα για το «Γιασεμί»
Το μεγάλο λάθος για το κίνημα «Γιασεμί» ήταν η μοναχική πορεία, καθώς επέλεξε να κατέλθει αυτόνομο με υποψηφίους μόνον Τ/κ. Αυτό βοήθησε το ΑΚΕΛ να ανακατέψει την τράπουλα και να βγάλει ως άσο από το μανίκι του τον Νιαζί, διοχετεύοντας τις τ/κ ψήφους στο κόμμα. Αν επιτυγχάνετο η συνεργασία με τους Οικολόγους και τη Συμμαχία Πολιτών ή με άλλα ε/κ σχήματα, η επιτυχία θα ήταν δεδομένη. Το γεγονός ότι συγκέντρωσαν γύρω στις 4000 ψήφους από Ε/κ και 901 μόνον ψήφους από τους Τ/κ, δείχνει πως υπάρχει ελπίδα για μελλοντικές κοινές πορείες Ε/κ και Τ/κ πάνω σε μόνιμη βάση και όχι ευκαιριακή.
Το μεγάλο στοίχημα η αποχή
Όλοι λένε ότι πρέπει να τους προβληματίσει η αποχή. Στο βάθος, όμως, βολεύονται με τα ποσοστά της μειοψηφίας. Γιατί, πώς να δικαιολογήσουν ότι πέραν των 352.000 ψηφοφόρων τους αγνόησαν; Αν υπολογισθούν τα λευκά, τα άκυρα και οι 100.000 που συνειδητά δεν γράφονται στους εκλογικούς καταλόγους, η αδιαφορία των πολιτών μπορεί να φτάσει στο 60%. Ένα τρομακτικό ποσοστό, που όχι μόνον εκλέγει Πρόεδρο, αλλά σαρώνει και την πλειοψηφία στη Βουλή.




