ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΟΥ
Δεν καταθέτει τα όπλα στην προσπάθεια για κοινή συνάντησή της με τους Αναστασιάδη - Ακιντζί, ενώ δεν αποκλείεται να παρουσιάσει νέο προσχέδιο ιδεών για τους όρους αναφοράς
Τουρκία και Ακιντζί κατάφεραν να μετατοπίσουν τη συζήτηση από τις εγγυήσεις και την ασφάλεια στην πολιτική ισότητα
Απέλπιδα προσπάθεια να διαρρήξει το παγιωμένο αδιέξοδο και να καταλήξει σε κοινά αποδεκτούς όρους αναφοράς καταβάλλει από σήμερα μέχρι και την Τρίτη η ειδική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα, Τζέιν Χολ Λουτ. Στις 10.00 το πρωί τα λέει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά οι προοπτικές επιτυχίας της δύσκολης, από κάθε άποψη, αποστολής της θα κριθούν εν όλω στην απογευματινή συνάντησή της με τον κατοχικό ηγέτη, ο οποίος παρουσιάζεται άτεγκτος, προκλητικός και αρνητικός σε πάσης φύσεως βήματα προς τα εμπρός.
Το παλεύει για κοινή συνάντηση
Τα τελευταία 24ωρα στιγματίστηκαν από έντονο παρασκήνιο και αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες της κυρίας Λουτ με τους Αναστασιάδη - Ακιντζί, με στόχο το κλείδωμα «κοινής συνάντησης» όταν η Αμερικανίδα θα βρίσκεται στην Κύπρο. Αμ δε! Παρά την άμεση και θετική ανταπόκριση του Προέδρου Αναστασιάδη, καθώς η Λευκωσία θεωρεί ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έχει προστιθέμενη αξία στην εν εξελίξει προσπάθεια, ο Ακιντζί -ενεργώντας ουσιαστικά τουρκικά- απέρριψε κάθε συζήτηση αποφεύγοντας όπως «ο διάολος το λιβάνι» οτιδήποτε θα παρέπεμπε σε ουσιώδη κινητικότητα.
Παρά ταύτα και όπως αρμοδίως πληροφορείται η «Σημερινή», η ειδική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα δεν καταθέτει τα όπλα και κατά τις σημερινές συναντήσεις της, με τον κύριο Ακιντζί κυρίως, θα επιχειρήσει να επαναφέρει το ζήτημα και τη θέση της ότι μόνο μέσα από μια κοινή συνάντηση και ειλικρινή διάλογο θα μπορούν να ξεπεραστούν τα ανυπέρβλητα επί του παρόντος εμπόδια και να υπάρξει πρόοδος στο θέμα των όρων αναφοράς.
Ο κατοχικός ηγέτης, που έχει καταντήσει κυριολεκτικά βραχνάς στην προσπάθεια που καταβάλλεται, εμμένει στη λογική που χάραξε η Τουρκία, ότι δηλαδή δεν υπάρχει τίποτα στο Κυπριακό, τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο, ενώ επιχειρεί διά της πλαγίας να αποκομίσει a priori οφέλη στο ζήτημα της αποτελεσματικής συμμετοχής. Κάτι που βεβαίως θεωρείται παγίδα καθότι μια έστω εν μέρει ικανοποίησή του στο ζήτημα της πολιτικής ισότητας θα τον έβαζε σε θέση οδηγού και έχοντας στο χέρι τα θέλω του θα δυσκόλευε κάθε προσπάθεια για να υπάρξουν τουρκικές παραχωρήσεις στα κομβικά ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων.
Μάλλον φέρνει ιδέες…
Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε δημόσια ότι δεν υπάρχει προς τούτο ενημέρωση, μάλλον θα είναι μεγάλη έκπληξη να μην παρουσιάσει κάτι γραπτό η Τζέιν Χολ Λουτ. Έχοντας υπόψη ότι και στην τελευταία παρουσία της στην Κύπρο επιχείρησε να καταθέσει προσχέδιο όρων αναφοράς -το οποίο απορρίφθηκε ασυζητητί από τον Αναστασιάδη- διπλωματικοί κύκλοι θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι στις σημερινές συναντήσεις θα έχει να παρουσιάσει κάτι αναθεωρημένο, αφού προηγήθηκαν οι επαφές της και με τις εγγυήτριες δυνάμεις.
Το ερώτημα σε μια τέτοια περίπτωση είναι το κατά πόσον, μέσα είτε από κείμενο είτε από τοποθετήσεις, η Αμερικανίδα θα υιοθετήσει αυτό που μετ’ επιτάσεως ζητούσε η Λευκωσία, το διευκρινισμένο πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα της 4ης Ιουλίου. Και να μετακινηθεί από τη θέση που είχε εσχάτως εκφράσει, ότι το μόνο που η ίδια γνωρίζει μέσα από τα γραπτά ντοκουμέντα του Κραν Μοντανά είναι το γραπτό πλαίσιο που παρουσίασε ο Έιντε την 30ήν Ιουνίου.
Μπάχαλο η πολιτική ισότητα
Και εκεί που η όλη συζήτηση και η όλη αντιπαράθεση αφορούσε στα μείζονα, την ασφάλεια και εγγυήσεις, την αποχώρηση του κατοχικού στρατού, βαθμηδόν η αντιπαράθεση και με την άλλη πλευρά, αλλά και εσωτερικά, μετατοπίστηκε στο ζήτημα της αποτελεσματικής συμμετοχής ως μέσου της πολιτικής ισότητας. Τουρκία και Τ/κ κατάφεραν και πάλι επιτυχώς να αποπροσανατολίσουν από τα βασικά ζητήματα και να παρασύρουν και την ε/κ πλευρά σε έναν διάλογο που μόνο ζημιές επιφέρει.
Άλλωστε τα θέματα της πολιτικής ισότητας και του τρόπου αποτελεσματικής συμμετοχής θα έπρεπε να θεωρούντο λυμένα τόσο μέσω της σύγκλισης που υπήρξε στο Μον Πελεράν -από την οποία η τ/κ πλευρά μετακινήθηκε- όσο και μέσω των όσων στην έκθεσή του τον Σεπτέμβριο του 2017 αναφέρει ο Γενικός Γραμματέας. Άρα, με απλά λόγια, η Λευκωσία θα έπρεπε απλώς να υποδεικνύει προς τους εν δυνάμει μεσολαβητές ότι αυτό δεν έπρεπε να είναι ζήτημα αντιπαράθεσης, αλλά θα πρέπει να πειστεί η Τουρκία και ο Ακιντζί να επιστρέψουν στα όσα συμφώνησαν.
Με αφορμή ωστόσο αυτήν τη συζήτηση αναζωπυρώθηκε όσο ποτέ άλλοτε το μέτωπο στο εσωτερικό, με το ΑΚΕΛ να στήνει καθημερινά στον τοίχο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον οποίο απέδωσε άλλ' αντ’ άλλων στις τοποθετήσεις του, που δικαιολογούν, κατά το κόμμα της αντιπολίτευσης, του φόβους του Μουσταφά Ακιντζί για περιθωριοποίηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
