Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΚΘΕΙΑΖΕΙ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΕΝΩ Ο ΙΔΙΟΣ, ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟΣ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΛΥΣΗ

Ο Νίκος Αναστασιάδης αποδύεται, παράλληλα, σε μια προσπάθεια ένταξης της συμφωνίας στην προοπτική του «πολιτικού πραγματισμού» και της «λογικής» αντίκρισης των πραγμάτων, σε αντίθεση με ό,τι επιτάσσει ο συναισθηματισμός, «που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε - στάση που παραπέμπει στη γνωστή… παντιέρα του ανεδαφικού και αθεμελίωτου ρεαλισμού των εγχώριων ζηλωτών της λύσης για τη λύση, τώρα

Ποικίλες αντιδράσεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο, προκάλεσε η απροκάλυπτη στήριξη που πρόσφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, στον Έλληνα Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για τη συμφωνία των Πρεσπών μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων, με την οποία εκχωρούνται στο κρατίδιο της Νότιας Βαλκανικής το όνομα της Μακεδονίας, η μακεδονική εθνότητα και η μακεδονική γλώσσα.

Στη διάρκεια των εναρκτήριων δηλώσεών του στο Προεδρικό Μέγαρο, στο πλαίσιο της πρόσφατης συνόδου των Med-7 στη Λευκωσία, απευθυνόμενος προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανέφερε:

«Για άλλη μια φορά θέλω να ευχηθώ ό,τι καλύτερο για την Ελλάδα, για τις προσπάθειες που καταβάλλεις, και κατέβαλες ιδιαίτερα με την επικύρωση της Συνθήκης, κάτι που μαρτυρεί πως, όταν υπάρχει θάρρος και πραγματισμός, ιδιαίτερα διάλογος, και όταν επικρατεί η λογική αντί του συναισθήματος, υπάρχει προοπτική να υπάρξουν καταλήξεις σε διενέξεις που εν τη ουσία δεν δικαιολογούνταν.

Από την ώρα που διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού, από την ώρα που έχει κατά τον καλύτερο τρόπο αντιμετωπιστεί το θέμα, ώστε να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις κατά πόσον αποτελούν τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή όχι, έχω την εντύπωση ότι αυτό που αποτυπώνει η Συμφωνία είναι όχι μόνο την αποφασιστικότητα, αλλά διασφαλίζει και τη μελλοντική προοπτική άριστων σχέσεων, άριστης συνεργασίας - που ούτως ή άλλως υπήρχε η συνεργασία. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ούτως ή άλλως, το όνομα είχε δοθεί από το 1992 και έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεπεράσουμε συναισθηματισμούς που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Απορίες…

Η δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη επιδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις, ενώ βρίθει και αρκετών ανακριβειών, καθώς, μεταξύ άλλων, η συμφωνία των Πρεσπών: πρώτον, δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά το διευθετεί μέσα στη λογική της συγκυρίας, χάριν της εξυπηρέτησης συμφερόντων άλλων χωρών και διεθνών οργανισμών που «υπέρκεινται» του εθνικού συμφέροντος, αγνοώντας τη διάσταση της ιστορικότητας, δεύτερον, δεν καταργεί τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, αλλά, αντίθετα, τον επικυρώνει και τον μοχλεύει περαιτέρω, αναγνωρίζοντας στους Σκοπιανούς εθνική ταυτότητα και γλώσσα, τρίτον, αποτελεί αναλήθεια ότι «το όνομα είχε δοθεί από το 1992», πράγμα το οποίο, έτσι κι αλλιώς, δεν αποτελεί το πρωτεύον προβληματικό στοιχείο της συμφωνίας, τέταρτον, ο διεξαχθείς διάλογος συντελέστηκε μέσα σε κλίμα έντονων, έως αφόρητων, εξωτερικών πιέσεων, ιδία προς την ελληνική πλευρά, με αποκορύφωμα το πρωτοφανές γεγονός της επίσκεψης αρχηγού τρίτου κράτους (Μέρκελ), προκειμένου να εκμαιευθεί η επικύρωση της συμφωνίας, ενώ στο εσωτερικό της χώρας ο διάλογος ήταν προσχηματικός, έως ανύπαρκτος. Η έγκρισή της, δε, κατέστη δυνατή μέσα σ’ ένα πρωτόγνωρο κλίμα έκνομων συναλλαγών, που την καθιστούν, τόσο πολιτικώς, όσο και ηθικώς, αίολη.

Επιπλέον τούτων, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προέβη στον εκθειασμό μιας συμφωνίας, η οποία δεν έτυχε της λαϊκής κύρωσης (δεν πέρασε από δημοψήφισμα, όπως συνέβη στα Σκόπια) και φαίνεται πως απορρίπτεται από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Γεγονός που προκαλεί επιπρόσθετες απορίες, καθότι ο ίδιος είναι δεσμευμένος για διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε περίπτωση συμφωνίας για λύση του κυπριακού προβλήματος.

Ο Νίκος Αναστασιάδης αποδύεται, παράλληλα, σε μια προσπάθεια ένταξης της συμφωνίας στην προοπτική του «πολιτικού πραγματισμού» και της «λογικής» αντίκρισης των πραγμάτων, σε αντίθεση με ό,τι επιτάσσει ο συναισθηματισμός, «που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε - στάση που παραπέμπει στη γνωστή… παντιέρα τού ανεδαφικού και αθεμελίωτου ρεαλισμού των εγχώριων ζηλωτών της λύσης για τη λύση, τώρα.

Είναι απορίας άξιον, εν προκειμένω, εάν η αναγνώριση μιας προδήλως επίπλαστης εθνικής ταυτότητας, που συνιστά ξεκάθαρο σφετερισμό μιας άλλης ιστορίας, έχει οιαδήποτε ιστορική ή λογική θεμελίωση, πέρα από την επιδίωξη να ικανοποιηθούν εργαλειακές ανάγκες του παρόντος, που διερωτάται κανείς πώς συνδέονται ή εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα. Παραμένει, δε, αδιευκρίνιστο, το τι κερδίζει η Ελλάδα από τη συμφωνία, ενώ εξακολουθούν να προβάλλουν ως εξαιρετικά αμφίβολες οι πιθανές ωφέλειες από την εφαρμογή της, όπως διατάσσονται στο απλουστευτικό αφήγημα των αυτουργών της.

Επιπρόσθετα, αποτελεί πλήρη προσβολή και, ταυτόχρονα, ακύρωση της λαϊκής βούλησης η ταύτισή της μ’ έναν περιφρονητικά δηλούμενο «συναισθηματισμό», ο οποίος αντιτίθεται, δήθεν, στην ιστορική λογική των πραγμάτων. Αντιθέτως, πρέπει να υποδειχθεί ότι, αυτή η τελευταία, δεν νοείται χωρίς τη λαϊκή βούληση - λαϊκή κυριαρχία, που στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών παραθεωρήθηκε βάναυσα.

Ευλόγως, λοιπόν, διερωτάται κανείς, κατά πόσον τα όσα υπερασπιστικά των Πρεσπών ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτυπώνουν ή προεικονίζουν τις βαθύτερες προσεγγίσεις του και στο Κυπριακό, το οποίο, ενδεχομένως, σύντομα θα διέλθει των δικών του Συμπληγάδων επίλυσης. Και θα πρέπει να διευκρινίσει με σαφήνεια, πού είναι το θάρρος και πού η ατολμία, πού είναι ο πραγματισμός και πού το συναίσθημα, όταν μιλά γι’ αυτά.

Υπό το φως των πιο πάνω, η «Σ» απευθύνθηκε στους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, καλώντας τους να σχολιάσουν τις δηλώσεις του Νίκου Αναστασιάδη για τη συμφωνία. Τις παραθέτουμε κάτωθι.

Αβέρωφ Νεοφύτου

Δεν σχολιάζω τη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Θα διατυπώσω, ωστόσο, τη θέση του κόμματός μου. Εμείς, ως Δημοκρατικός Συναγερμός, σεβόμαστε τις αποφάσεις της Ελληνικής Πολιτείας, χωρίς να παραγνωρίζουμε τα αισθήματα του ελληνικού λαού.

Άντρος Κυπριανού

Δεν νιώθω καμιάν ανάγκη να σχολιάσω τη συγκεκριμένη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Είναι δικαίωμα του κ. Αναστασιάδη να έχει οποιαδήποτε άποψη θέλει. Ωστόσο, γενικά μιλώντας, θέλω να επισημάνω ότι το ΑΚΕΛ τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ συμφωνιών που επιλύουν περιφερειακά προβλήματα υπέρ των συμφερόντων των λαών και κανενός άλλου.

Μέσα, ακριβώς, στο πλαίσιο αυτών των διευθετήσεων, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν δεσμεύσεις ή πρόνοιες για ένταξη κρατών σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς.

Νικόλας Παπαδόπουλος

Σεβόμενος πλήρως τις ευαισθησίες που υπάρχουν γι' αυτό το ζήτημα, θέλω να επισημάνω ότι πρόκειται για μια ιστορική συμφωνία, η οποία ελπίζουμε ότι θα σηματοδοτήσει μια νέα αρχή για την περιοχή των Βαλκανίων.

Μαρίνος Σιζόπουλος

Είναι θέμα που αφορά τον ίδιο τον ελληνικό λαό, ο οποίος έχει την ωριμότητα να κρίνει. Πέραν τούτου, όπως εμείς στο δημοψήφισμα του 2004 είχαμε αντιταχθεί σε οιασδήποτε μορφής παρέμβαση στην έκφραση της βούλησης του κυπριακού λαού, έτσι και τώρα, στην περίπτωση των Σκοπίων, θεωρούμε ότι αντενδείκνυται οιαδήποτε παρέμβαση από τη μεριά μας.

Σεβαστή είναι και η απόφαση της Κυβέρνησης, αλλά σεβαστή είναι και η άποψη που θα εκφράσει στην ετυμηγορία του ο λαός.

Ελένη Θεοχάρους

Αν η «τόλμη» του Τσίπρα συνοδεύεται από τη γοητεία των ανταλλαγμάτων, η αχρείαστη διαμάχη δυστυχώς τώρα αρχίζει και θα την πληρώσει ο ελληνικός λαός. Οι Σκοπιανοί ήδη αμφισβητούν το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ενώ ο εθνικός τους ύμνος παραμένει ο ίδιος και η λέξη Μακεδονία αναφέρεται τέσσερεις φορές σ' αυτόν.

Έλυσαν το Σκοπιανό και τώρα πάνε στην Άγκυρα για να λύσουν και το Κυπριακό.

Αν ζούσαν οι Σεφέρης - Ελύτης και δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στον Σκοπιανό και στον Σκοπιανίζοντα, είμαι βέβαιη ότι οι δύο ποιητές θα επέστρεφαν τα δικά τους.

Γιώργος Περδίκης

Δεν θέλω να προσδώσω πολιτική σημασία στη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Θεωρώ, μάλλον, ότι εντάσσεται στο κλίμα πολιτικής αβρότητας μεταξύ των δύο Κυβερνήσεων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η αλληλοϋποστήριξη των δύο χωρών στις διάφορες αποφάσεις και επιλογές τους. Εν προκειμένω, εκφράζει τη διάθεση του Προέδρου Αναστασιάδη να στηρίζει τις εκάστοτε επιλογές της ελληνικής Κυβέρνησης σε ό,τι πράττει, καλό ή κακό, ώστε να εξασφαλίζει και τη δική της στήριξη στις δικές του αποφάσεις.

Γιώργος Λιλλήκας

Είναι πεποίθησή μας, ότι μεγάλα εθνικά θέματα, όπως το θέμα της Μακεδονίας και το Κυπριακό, πρέπει να τίθενται σε δημοψήφισμα, τόσο για λόγους αρχής όσο και για λόγους ουσίας. Βεβαίως, πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά προβλήματα, μη συγκρίσιμα, αφού στη μια περίπτωση έχουμε μια διμερή διαφορά, που αφορά την ονοματολογία, και στην άλλη ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής, με συνεχιζόμενες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

Ως εκ τούτου, είναι εντελώς διαφορετικά. Ωστόσο, πρέπει να υπομνήσουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δεσμευμένος για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, σε περίπτωση συμφωνίας για το Κυπριακό, κάτι που δεν έγινε, όπως γνωρίζουμε, για το Μακεδονικό.

Χρίστος Χρίστου

Η θέση του ΕΛΑΜ είναι ξεκάθαρη. Θεωρούμε μεγάλο σφάλμα της Κυβέρνησης Αναστασιάδη ότι στήριξε τους χειρισμούς της Κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Για μας, η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι πάντα μία και ελληνική. Ως Κίνημα, στεκόμαστε δίπλα στον ελληνικό λαό, που αγωνίζεται να αλλάξει αυτήν την κακή συμφωνία.