Η συγκεκριμένη διάσκεψη έδωσε, επίσης, τη δυνατότητα για μία αλληλοενημέρωση γύρω από ένα ζήτημα που ενδιαφέρει όλη την ΕΕ, αλλά εστιάζεται στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Την αξιοποίηση, προς όφελος των ευρωπαϊκών χωρών, των κοιτασμάτων Φυσικού Αερίου που έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή μας. Ως, επίσης, να συζητηθούν οι πολύπλευρες πτυχές αυτής της εξέλιξης σε όλα τα επίπεδα

Ακόμα δεν έχει κοπάσει ο απόηχος από τη σύνοδο των επτά νοτίων κρατών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Μια σύνοδος, η οποία συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας στη Λευκωσία. Και το φυσιολογικό ερώτημα είναι κατά πόσον, πέρα από τη δημοσιότητα, θα μπορούσε να αναμένει κάποιος κάτι (και τι) από τη λειτουργία αυτής της ομάδας.

Αναμφίβολα, μέσα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πορεία των πραγμάτων, η οποία χαρακτηρίζεται από την κρίση η οποία έπληξε όλον τον κόσμο και ειδικά τις ευρωπαϊκές χώρες κατά τη χρονική περίοδο 2012-2013, όπως εξελίχθηκε, δημιούργησε την αναγκαιότητα όπως οι χώρες που δέχτηκαν το μεγάλο πλήγμα λάβουν μέτρα σε εθνικό επίπεδο, τα οποία να ανασυγκροτήσουν την οικονομία τους. Ταυτόχρονα, θα έπρεπε να οικοδομήσουν και ιδιαίτερους δεσμούς, τόσο μεταξύ τους, όσο και με κάποια από τα κράτη που μπορεί να έχουν, μεν, το χαρακτηριστικό ότι βρέχονται από τη Μεσόγειο και φτάνουν τα σύνορά τους μέχρι τη νότια Ευρώπη, αλλά, ταυτόχρονα, αποτελούν έναν αγωγό για την προώθηση των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι χώρες του Νότου.

Και θεωρώ ότι, από αυτήν την άποψη, είναι κρίσιμη και χρήσιμη η συμμετοχή της Γαλλίας σε αυτήν την ομάδα. Γιατί, η Γαλλία είναι με το ένα πόδι, και από την άποψη διαφόρων κριτηρίων, μέρος αυτής της ομάδας, αλλά ταυτόχρονα και το ένα από τα δύο συστατικά μέρη της ευρωπαϊκής ατμομηχανής, δηλαδή του γαλλογερμανικού άξονα.

Η παρουσία, επίσης, δύο μεγάλων, για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, οικονομιών, όπως είναι η Ιταλία και η Ισπανία, ενισχύει την προϋπόθεση, η φωνή των επτά κρατών να έχει απήχηση ευρύτερα στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Δίνεται η δυνατότητα να κατανοήσει ο ένας τα προβλήματα του άλλου και, όταν π.χ., εγείρει η Ελλάδα ή η Κύπρος την ιδιαίτερη σημασία που έχει για τον πολίτη τους η κατοικία, η εστία του, να μην αποτελεί τόσο μεγάλη έκπληξη για τον Γερμανό, γιατί θα μπορεί και ο Γάλλος, ως διαμεσολαβητής, που έχει κατανοήσει, πλέον, τη σημασία ορισμένων ιδιαιτεροτήτων του Νότου, να τις υπερασπιστεί.

Οι χώρες αυτές έχουν ανάγκη την κοινή φωνή, προκειμένου να στηρίξουν ζητήματα που για την καθεμία χωριστά είναι ζωτικής σημασίας, όπως για την Κύπρο το Κυπριακό, ή, όπως έχει εξελιχθεί, για την Ελλάδα, το μεταναστευτικό.

Διμερείς και πολυμερείς επαφές

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε και τη δυνατότητα για διμερείς και πολυμερείς επαφές που δίνουν αυτές οι Σύνοδοι, μέσα από τις οποίες δημιουργείται η δυνατότητα κατανόησης θέσεων, όπως ήταν, επί παραδείγματι - λόγω χρονικής συγκυρίας - χρυσή ευκαιρία για τον Α. Τσίπρα να εξηγήσει τη θέση και τους χειρισμούς της ελληνικής Κυβέρνησης όσον αφορά τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το ίδιο χρυσή ευκαιρία ήταν και για τον Ν. Αναστασιάδη να παρουσιάσει τις ειδικές πτυχές Κυπριακού, λίγα 24ωρα πριν από την επίσκεψη της απεσταλμένης του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Τζέιν Χολ Λουτ, στη Λευκωσία.

Η συγκεκριμένη διάσκεψη έδωσε, επίσης, τη δυνατότητα για μία αλληλοενημέρωση γύρω από ένα ζήτημα που ενδιαφέρει όλη την ΕΕ, αλλά εστιάζεται στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Την αξιοποίηση, προς όφελος των ευρωπαϊκών χωρών, των κοιτασμάτων Φυσικού Αερίου που έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή μας. Ως, επίσης, να συζητηθούν οι πολύπλευρες πτυχές αυτής της εξέλιξης σε όλα τα επίπεδα.

Υπάρχουν πολλά σημεία τα οποία μπορεί να αποδειχτούν θετικά μέσω της διαδικασίας τέτοιων συνόδων, χωρίς, ωστόσο, να έχουμε την αυταπάτη ότι οι αποφάσεις τους μπορεί να μετατραπούν και σε αποφάσεις της Ε.Ε. Δεδομένων των συσχετισμών και του ειδικού βάρους του κάθε ευρωπαϊκού κράτους, οι αποφάσεις θα λαμβάνονται στη βάση δύο κριτηρίων: των συμφερόντων και της δυνατότητας (βάσει ισχύος) προώθησής τους. Σίγουρα, πάντως, είναι πολύ καλύτερα από το ενδεχόμενο η κάθε χώρα, και δη οι μικρότερες, να δρούσαν μόνες τους.