Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΑΛΛΑ Η ΔΗΘΕΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΩΦΕΥΕΙ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΟΠΟΥ ΘΑ ΦΑΝΕΙ Η ΓΥΜΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Η διαδρομή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρα-ΑΝΕΛ στην Ελλάδα -που οδεύει προς το τέλος της- είναι μια τοιχογραφία αντιθέσεων, αντιπερισπασμών και αντιλαϊκών προσεγγίσεων. Ένα κατασκεύασμα που εκ των υστέρων διαπιστώνεται πως ήταν μια εξωμήτριος πολιτική γέννα, προκειμένου να «σαγηνεύσει», να παγιδεύσει και να καθυποτάξει τις λαϊκές μάζες, που πίστεψαν πως «η πρώτη φορά Αριστερά» θα έφερνε την πολυπόθητη αλλαγή και απαλλαγή από τις ξένες επιβουλές και επιβολές στην καθημαγμένη Ελλάδα

Τίποτα, πλέον, δεν μπορεί να προκαλεί έκπληξη. Όλα ισοπεδώνονται με μια πρωτοφανή ταχύτητα και σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορείς να προλάβεις να καταλάβεις, αν τα πάνω είναι τα κάτω και τα κάτω πάνω.

Ο κόσμος έχασε την ικανότητα να εκπλήσσεται. Του την αφαίρεσαν οι πολιτικοί με την πολιτική τους αγυρτεία, τις πολιτικές μεταμφιέσεις και τις μεταλλάξεις τους. Όταν εμφανίζονται αριστεροί, αντι-ιμπεριαλιστές, προασπιστές των λαϊκών συμφερόντων και στο τέλος αποδεικνύονται χειρότεροι από τους δεξιούς και τους χειραγωγούμενους των ξένων δυνάμεων, τι άλλο απομένει;

Η διαδρομή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρα -ΑΝΕΛ στην Ελλάδα -που οδεύει προς το τέλος της- είναι μια τοιχογραφία αντιθέσεων, αντιπερισπασμών και αντιλαϊκών προσεγγίσεων. Ένα κατασκεύασμα, που εκ των υστέρων διαπιστώνεται πως ήταν μια εξωμήτριος πολιτική γέννα, προκειμένου να «σαγηνεύσει», να παγιδεύσει και να καθυποτάξει τις λαϊκές μάζες, που πίστεψαν πως «η πρώτη φορά Αριστερά» θα έφερνε την πολυπόθητη αλλαγή και απαλλαγή από τις ξένες επιβουλές και επιβολές στην καθημαγμένη Ελλάδα. Μια Ελλάδα, που για εβδομήντα τόσες δεκαετίες είναι δεμένη χειροπόδαρα σε ξένα κέντρα αποφάσεων και έχει υποφέρει τα πάνδεινα από αμερικανόδουλες κυβερνήσεις, δικτάτορες, μειοδοσίες, πραξικοπήματα και χαμένες πατρίδες.

Αυτοί που θα έσκιζαν τα μνημόνια της κακόχρονης Τρόικας μετεξελίχθηκαν σε υμνητές της. Μεταλλάχθηκαν σε υπερασπιστές της Μέρκελ και του υβριστή των Ελλήνων Σόιμπλε. Αυτοί που δεν θα δέχονταν ούτε μύγα στο σπαθί τους κατά των συμφερόντων του ελληνικού λαού, χρησιμοποιούν σήμερα δακρυγόνα και χημικά για να διαλύσουν τον ξεσηκωμό και την οργή του εναντίον μιας ιμπεριαλιστικής συμπαιγνίας, που φέρει την ονομασία Συμφωνία των Πρεσπών. Μια δράκα σλαβόφωνων, που συνομιλούν και συνεννοούνται αναμεταξύ τους εις άπταιστον βουλγαρική διάλεκτο με αλυτρωτικά συνθήματα και βλέψεις, θα ανακηρυχθούν σε Μακεδόνες με τις ψήφους μιας Βουλής που πλέον δεν εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό. Με αυτήν την ιδιότητα και «εθνική» καταγωγή οι ψευδομακεδόνες θα εισέλθουν μετά βαΐων και κλάδων εις την αιμοσταγή βορειοτλαντική συμμαχία του ΝΑΤΟ και με τα τσαρούχια μιας διεφθαρμένης πολιτικής σε μέλος της ωραίας και «καλοκάγαθης» οικογένειας της Ε.Ε. Τι και αν δεν πληρούν κανέναν από τους «πολιτικούς» ή «οικονομικούς όρους» της Ενωμένης Ευρώπης…

Πρέσπες και Ανάν

Η φωνή του λαού ακούγεται μόνο στους δρόμους και στις πλατείες, αλλά η δήθεν Αριστερά κωφεύει στο αίτημά του για δημοψήφισμα, όπου θα φανεί η γύμνια της κυβέρνησης και όσων βρίσκονται πίσω από την επιβολή της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατά τις συζητήσεις των τελευταίων ημερών για την επαίσχυντη αυτή συμφωνία-συμπαιγνία ακούστηκαν πολλά κακόηχα και εξωφρενικά, προκειμένου να τονιστεί η αναγκαιότητα της επικύρωσής της από τη Βουλή των Ελλήνων.

Η γνωστή και στην Κύπρο πρώην καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Σία Αναγνωστοπούλου, χαρακτήρισε τη συμφωνία των Πρεσπών ως «αντι-ιμπεριαλιστική συμφωνία», που θα συμβάλει στην πρόοδο και την ευημερία των δύο γειτονικών λαών.

Δεν είναι τυχαίο. Η ίδια κυρία είχε εκθειάσει το 2004 το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν, χαρακτηρίζοντάς το τη μοναδική λύση για το Κυπριακό. Είναι η ίδια που πριν από μερικά χρόνια (πριν ανέλθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ), σε ταβέρνα στην εντός των τειχών Λευκωσία, κατηγορούσε την τέως Γ.Γ. του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, και το κόμμα της ως αναχρονιστές που δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τη σύγχρονη εποχή.

Σήμερα, αυτοί οι «σύγχρονοι αριστεροί» έχουν μετατραπεί σε νεροκουβαλητές της στρατιωτικής πολιτικής των ΗΠΑ του κάθε Τραμπ, Πομπέο και Μπόλτον. Είναι οι ίδιοι που θεωρούν «πρόοδο» να υποστηρίξουν τα ΝΑΤΟϊκά σχέδια για τα Βαλκάνια και «πατριωτικό χρέος» την κοπτοσυρραφή ψήφων από άλλα κόμματα, προκειμένου να περάσει με πλειοψηφία από τη Βουλή η εν λόγω συμφωνία.

«Φασίστες» όσοι διαφωνούν

Όσοι διαφωνούν μαζί τους είναι φασίστες, τραμπούκοι και εθνικιστές. Δηλαδή, το 80% του ελληνικού λαού, που δημοκρατικά διεκδικεί να έχει λόγο σε ένα μείζον θέμα που αφορά τη χώρα του, είναι εχθρός του ίδιου του εαυτού του. Εχθροί της δημοκρατίας, αυτοί που ανησυχούν από τις προειδοποιητικές απειλές του μεσολαβητή, Μάθιου Νίμιτς, πως, αν δεν επικυρωθεί η συμφωνία, θα ακολουθήσουν πολλά επικίνδυνα σενάρια…

Ο Μάθιου Νίμιτς, λοιπόν, ο Αμερικανός που έβαλε τη σφραγίδα του σε πολλές συμφωνίες για τον πολυτεμαχισμό των Βαλκανίων μετά τον ανηλεή βομβαρδισμό τους, εμφανίζεται ως προστάτης των Ελλήνων που γνοιάζεται για το καλό τους.

Ακόμα και αν η συμφωνία των Πρεσπών επικυρωθεί, το σίγουρο είναι πως στη συνείδηση του ελληνικού λαού θα είναι άκυρη και καταδικασμένη. Η επικύρωσή της εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τις προοδευτικές δυνάμεις. Για τους ανθρώπους που σκέφτονται ακόμα σωστά και η έννοια της δημοκρατίας έχει ακόμα τη βαρύτητα της λαϊκής κυριαρχίας, που είναι η καθοριστική και αμετάκλητη βούληση των πολλών.

Η μεταλλαγμένη Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρα δεν θα έχει, δυστυχώς, μόνον το κρίμα στον λαιμό της για την επικύρωση μιας συμφωνίας που σχεδιάστηκε σε ξένα κέντρα αποφάσεων, αλλά θα επιτρέψει την άνοδο της ακροδεξιάς, που θα κεφαλαιοποιήσει τον ψευδοπατριωτισμό της στην κάλπη. Σε μιαν ακροδεξιά επικίνδυνη, που, ενώ η ίδια ασπάζεται τον ναζισμό, θα πουλάει δεξιά και αριστερά ψευδοπατριωτισμό. Και την κατάλληλη στιγμή θα χρησιμοποιηθεί ως σφήνα, για να περάσουν από τις Κερκόπορτες άλλα υποχθόνια σχέδια κατά της Ελλάδας.

Το ποια θα είναι η κατάληξη του ΣΥΡΙΖΑ ή του Τσίπρα κανέναν δεν ενδιαφέρει, πέρα από κάποιες μάζες, που παραμένουν εγκλωβισμένες στα ψευδεπίγραφα. Το τραγικότερο είναι πως η ιστορία θα καταγράψει στα κατάστιχα μια μειοδοσία και θα τη φορτώσει σε μιαν Αριστερά που ποτέ δεν υπήρξε Αριστερά. Και τους πρωταγωνιστές της ως υπάκουα φερέφωνα των ξένων.

Βίοι παράλληλοι;

Στα καθ’ ημάς, το τοπίο είναι εξίσου καταθλιπτικό.

Το ξεκατίνιασμα λειτουργών της Δικαιοσύνης, που παρακολουθήσαμε στην τελευταία συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής, δεν προκάλεσε καμιά έκπληξη. O, κατά πολλούς και διάφορους, τελευταίος πυλώνας της δημοκρατίας, που θα πρέπει να προστατευθεί με μεταρρυθμίσεις, δυστυχώς πάσχει. Όπως πάσχουν όλοι οι θεσμοί του κράτους μας. Η Δικαιοσύνη έκλεινε τα μάτια ερμητικά όταν η οικονομική κρίση σάρωνε όλα τα στρώματα του λαού και άφηνε αλώβητους και περιχαρείς μόνον όσους κατάφεραν να στείλουν στο εξωτερικό τα εκατομμύρια των καταθέσεών τους. Σήμερα, είναι ανάμεσα σε αυτούς που κουνούν το δάκτυλο απειλητικά και μας λεν πως θα σώσουν την κατάσταση με τροπολογίες και αλλαγές.

Την ίδια ώρα, οι διεργασίες στα κόμματα συνεχίζονται για τον καταρτισμό των υποψηφίων για τις Ευρωεκλογές.

Το ΑΚΕΛ επέλεξε να τοποθετήσει στην εξάδα των υποψηφίων του τον γνωστό Τ/κ ακαδημαϊκό Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Έναν δεξιό, που, επειδή υποστήριξε την υποψηφιότητα Μαλά στις προεδρικές εκλογές, κρίθηκε άξιος να εκπροσωπηθεί στην Ευρωβουλή και στη λεγόμενη ομάδα της Αριστεράς, που κάθε άλλο παρά Αριστερά είναι.

Το ΑΚΕΛ θα μπορούσε να κέρδιζε το στοίχημα, αν κοσμούσε το ψηφοδέλτιό του με Τουρκοκύπριους πατριώτες προοδευτικούς, όπως ο γνωστός δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος, ως γνήσιος Κύπριος, στρέφει συνεχώς τα πυρά του εναντίον της κατοχικής Τουρκίας και δεν λυγίζει ούτε με τις απειλές, ούτε με τις αγωγές του Τούρκου δικτάτορα Ερντογάν. Ίσως, όμως, να μη χρειάζεται πατριώτες της στόφας και της εμβέλειας του Σενέρ. Άλλωστε, κάποιοι τον αποκάλεσαν «χρήσιμο ηλίθιο» και δεν ντράπηκαν τα μούτρα τους, όταν καθημερινά αυτός ο άνθρωπος, με χιλιάδες άλλους προοδευτικούς Τ/κ, δίνουν τον δικό τους αγώνα για μια Κύπρο ενωμένη, χωρίς την παρουσία και τις εγγυήσεις της Τουρκίας.

Βίοι παράλληλοι με τις «Αριστερές» προσεγγίσεις του ΣΥΡΙΖΑ;