ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΛΑΣ: ΣΤΟ ΝΑΔΙΡ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ - ΚΟΥΡΣΑ ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ ΣΤΗ ΔΕΞΙΑ

«ΟΣΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΜΜΕΣΗΣ ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΑΣ»

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών βοήθησε την εικόνα του ΑΚΕΛ

Αν είναι κάτι το οποίο χαρακτηρίζει τη Δεξιά στην Κύπρο είναι οι πολιτικές της αρπαχτής

Η κριτική που δέχτηκε η διακυβέρνηση Χριστόφια ήταν μία πολύ επιθετική τάση πολιτικής εξόντωσης, που άγγιξε τα όρια της πολιτικής ανθρωποφαγίας

Ο Πρόεδρος κατάφερε να οδηγήσει την αξιοπιστία της πολιτικής στο ναδίρ

Ένα περίπου χρόνο μετά τις προεδρικές εκλογές, ο Σταύρος Μαλάς προβαίνει στη σύγκριση ανάμεσα στη... θεωρία και στις πράξεις του Νίκου Αναστασιάδη, προβλέποντας μάλιστα ότι «θα διεκδικήσει και τρίτη θητεία». Απαντά στη «Σ» γιατί είπε όχι στην πρόταση του ΑΚΕΛ για τις ευρωεκλογές, αναλύει την «κακή εικόνα» της Αριστεράς στην Κύπρο και κάνει λόγο για «μνηστήρες» στην πτέρυγα της Δεξιάς.

«Στην Κύπρο κυριαρχεί ένα κύκλωμα, που περιλαμβάνει πολιτικούς, δικηγορικά γραφεία, μεγαλοεπιχειρηματίες ανάπτυξης γης - ένα κύκλωμα το οποίο αρχικά ξέπλυνε βρόμικο χρήμα και τώρα, για να επιβιώσει, πρέπει να πουλά διαβατήρια. Πώς; Κτίζοντας πύργους», λέει στο προοίμιο της συνέντευξης, σχολιάζοντας γενικότερα την οικονομία του τόπου. «Δεν έχω ένσταση με αυτήν την πολιτική ως προσωρινό 'σωσίβιο'», ξεκαθαρίζει, αλλά εξηγεί ότι θα προτιμούσε αυτή η πολιτική «να είχε καθαρά πολυδιάστατο αναπτυξιακό χαρακτήρα.

«Δεν επικροτώ τη μονοδιάστατη πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα», συμπληρώνει. «Στο παρελθόν δημιουργούσαμε τραπεζικούς πύργους, προσφέροντας ψηλά επιτόκια, οι οποίοι κατέρρευσαν και τώρα δημιουργούμε πραγματικούς πύργους με αντάλλαγμα διαβατήρια και νομίζουμε ότι αυτό το 'θαύμα' θα συνεχίσει εσαεί. Κάποια μέρα θα ξυπνήσουμε και θα καταλάβουμε», δηλώνει.

Περιγράφετε ένα κύκλωμα, στο οποίο εντάσσετε και τους πολιτικούς. Δεν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία;

Δεν ανήκω και δεν ανήκα ποτέ σε κανένα κύκλωμα. Ούτε χρησιμοποίησα ποτέ τη 'σκάλα' της πολιτικής διαπλοκής για να ανέβω στη ζωή μου. Φρόντισα στην επαγγελματική μου ζωή ό,τι κάνω, όση αξία κι αν αυτό έχει, να το καταφέρνω με τις δικές μου δυνάμεις. Την εμπειρία που συσσώρευσα ή αν θέλετε και τον επαγγελματισμό που γνώρισα κυρίως στο εξωτερικό, προσπάθησα να τα μεταφέρω και στο πεδίο της πολιτικής. Αυτή η κουλτούρα, που εκφράζει πολλούς πολίτες, είναι η απάντηση για την Κύπρο του μέλλοντος.

Η απάντηση δεν είναι ο τρόπος που πολιτευόμασταν στο παρελθόν, αν και είχαμε παλαιότερα μια εξαίρεση, τον Γιώργο Βασιλείου. Που ήρθε από το 'πουθενά', ένας αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας, πριν 30 χρόνια και με ένα κόμμα πίσω του το 1993 παραλίγο να επανεκλεγεί. Γιατί ο κόσμος προσέλαβε ένα θετικό μήνυμα από μια προεδρία που δεν είχε εξαρτήσεις από τον παλαιοκομματισμό, από το κατεστημένο, από τη διαπλοκή.

Αυτό ήταν το παράδειγμα που θέλατε να ακολουθήσετε όταν πήρατε την απόφαση να κατέλθετε ως υποψήφιος Πρόεδρος το 2013;

Και αυτό. Όχι μόνο όμως.

Δεν είχατε, όμως, την ίδια τύχη…

Εγώ διεκδικούσα εκλογή και όχι επανεκλογή. Κατήλθα στις προεδρικές εκλογές, διότι πιστεύω ότι η Κύπρος πρέπει να αλλάξει πορεία και δεν το μετανιώνω. Και στις δύο περιπτώσεις καταθέσαμε έναν διαφορετικό πολιτικό λόγο και μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα. Από εδώ πρέπει να αρχίσουμε. Αλλαγή κουλτούρας. Πιστεύω ότι περισσότεροι πολίτες από αυτούς που με στήριξαν το αναγνωρίζουν. Όταν διεκδικούσα για δεύτερη φορά, με ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι «γιατί;».

Και απαντούσα ότι στην πολιτική κρίνεσαι από το παρελθόν σου και από την αξιοπιστία σου. Αν μπορείς να πεις κάποια πράγματα πέντε χρόνια μετά, σημαίνει ότι είχες προβλέψει σωστά. Σημαίνει ότι δεν κορόιδεψες τον κόσμο ως ένας τσαρλατάνος της πολιτικής. Στα κορυφαία ζητήματα το 2017/18 μπορούσα να επαναλάβω πολλά πράγματα που είχα πει και το 2012/13, τα οποία επαληθεύτηκαν. Και στο Κυπριακό και στην οικονομία.

Για παράδειγμα το 2012, στην πρώτη μου προεκλογική ομιλία, στην Πάφο θυμάμαι, είχα πει ότι το επόμενο υπουργικό συμβούλιο αν δεν είμαστε προσεκτικοί, πιθανόν να μπει στον πειρασμό να μάθει να μιλά κινέζικα και ρωσικά. Μετέφερα το μήνυμα ότι θα πάμε σε μια λογική της αρπαχτής. Και να το αποτέλεσμα. Το έλεγα γιατί γνώριζα ότι υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει ο κύριος Αναστασιάδης.

Αν είναι κάτι το οποίο χαρακτηρίζει, δυστυχώς, την δεξιά στην Κύπρο είναι οι πολιτικές της αρπαχτής. Δεν κάνουν οικονομικό σχεδιασμό. Επειδή ξέρουν ότι ο Κύπριος είναι εθισμένος στο εύκολο, είτε αυτό είναι βόλεμα είτε είναι πρόσκαιρη οικονομική ανάπτυξη, του δίνουν πολιτικο-οικονομικά αναλγητικά και σιωπά (βλέπε χρηματιστήριο, βλέπε τράπεζες).

Συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από τις Προεδρικές. Πώς απαντάτε σε όσους λένε ότι ο Σταύρος Μαλάς είναι περίπου ένα πολιτικό φέιγ βολάν, που κατεβαίνει στις Προεδρικές και μετά εξαφανίζεται για μια πενταετία; Θα τα ξαναπούμε το 2023;

Κατ' αρχάς να πω ότι, έχοντας διεκδικήσει την προεδρία δύο φορές, θεωρώ υποχρέωσή μου να κάνω παρεμβάσεις στην πολιτική, γιατί αυτό επιβάλλει και ο σεβασμός προς τον πολίτη. Επειδή προέρχομαι από μια μερίδα πολιτικών που δεν έχουν ένα κομματικό αξίωμα, οι εμφανίσεις μου και η προβολή μου από τα μέσα, αντικειμενικά, θα είναι πολύ περιορισμένες. Αλλά όποτε ζητηθεί η άποψή μου θα την εκφράσω. Μεταξύ του 2013 και του 2017, όποτε αισθάνθηκα ότι συζητούσαμε κορυφαία ζητήματα εξέφραζα δημόσια την άποψη μου (π.χ. για το Κυπριακό και για θέματα τραπεζών).

Συναντήθηκα δύο φορές (2014 και 2015) με τον Πρόεδρο και του κατέθεσα κάποιες απόψεις, προειδοποιώντας τον και για τις τράπεζες και για την πολιτική των διαβατηρίων και για πολλά άλλα. Επομένως, όσοι λένε ότι ο Σταύρος Μαλάς είναι πολιτικός της περιοδικότητας, νομίζω εκφράζονται περισσότερο με κακεντρέχεια παρά με αντικειμενική προσέγγιση. Είναι ένας τρόπος έμμεσης λασπολογίας.

Να σας θυμίσω ότι καθ'όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δεν κυριάρχησε μια πολιτική συζήτηση στη βάση επιχειρημάτων και απάντησης στις θέσεις που εξέφραζα. Η αντιπολίτευση και οι πλείστοι ανθυποψήφιοί μου επικεντρώθηκαν στο 'πού ήταν ο Μαλάς;', 'τον στηρίζει το ΑΚΕΛ' και άλλα συναφή. Αυτού του είδους η πολιτική ανάλυση, κατά τη γνώμη μου, γίνεται μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες. Όσον αφορά το 2023, έχω ξεκαθαρίσει ότι ο κύκλος των προεδρικών εκλογών έχει κλείσει.

Επειδή, όμως, το 2023 είναι ορόσημο για άλλους και όχι για εμένα, καλό θα ήταν όσοι προετοιμάζονται για τις επόμενες προεδρικές να φροντίσουν από τώρα να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους για το μέλλον της χώρας μας -ειδικότερα για το Κυπριακό- και να μην κρύβονται.

Σε ποιους αναφέρεστε;

Σε κάποιους προερχόμενους από τη Δεξιά - δεν χρειάζονται ονόματα. Στη Δεξιά αυτήν τη στιγμή διεξάγεται μια κούρσα μνηστήρων. Είναι εμφανέστατη. Αλλά όσοι θέλουν να είναι αρεστοί σήμερα, μπορεί να μην είναι ωφέλιμοι στο μέλλον.

Θεωρείτε ότι ένας πολίτης που ενδιαφέρεται για τα κοινά και έχει έγνοια για το καλό του τόπου, μπορεί πρακτικά να είναι χρήσιμος εκτός κάποιου κομματικού σχηματισμού;

Βεβαίως. Η κοινωνία σήμερα θεωρεί τα κόμματα όχι ως μέσον προώθησης της προόδου, αλλά ως μέσον ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών. Για να είμαι δίκαιος, δεν υιοθετώ αυτήν τη θέση, ούτε πιστεύω ότι ισχύει οριζόντια. Υπάρχουν πολιτικές προσωπικότητες, οι οποίες ανήκουν σε χώρους που δεν χαρακτηρίζονται από αυτήν την 'τάτσα'. Όμως, προσωπικότητες που δεν ανήκουν σε κομματικούς χώρους έχουν και αυτές ακροατήριο και μάλιστα πιο οριζόντιο ακροατήριο, διότι σήμερα μεγαλύτερο 'κόμμα' είναι η αποχή.

Συνεπώς, και οι παρεμβάσεις από άτομα που είναι ακομμάτιστα έχουν τη σημασία τους και εμπλουτίζουν τον πολιτικό μας λόγο. Αν αυτή η διαδικασία ή η συμμετοχή μέσω μη κομματικής ιδιότητας στην πολιτική ζωή έχει αποτέλεσμα; Δυστυχώς ή ευτυχώς, έχει αποτέλεσμα μόνον όταν συμμετέχει στην εκτελεστική εξουσία. Το προεδρικό μας σύστημα επιτρέπει μη κομματικά στελέχη να μπαίνουν στην πολιτική, όπως ήταν η περίπτωση Βασιλείου.

Η τελευταία συνομιλία με τον Άντρο

Ποια ήταν η τελευταία φορά που μιλήσατε με τον Άντρο Κυπριανού και για ποιο θέμα;

Πριν από ένα μήνα περίπου. Συζητήσαμε για το Κυπριακό, για τις Ευρωεκλογές…

Σας έγινε πρόταση;

Έγινε μια βολιδοσκόπηση, αλλά έχω ξεκαθαρίσει ότι δεν ενδιαφέρομαι. Με τον χώρο της Αριστεράς μάς συνδέει μια πολύ στενή και ειλικρινής σχέση, έχοντας διεκδικήσει την προεδρία δύο φορές με τη στηριξη του ΑΚΕΛ. Κατατάσσω τον εαυτό μου στην ευρύτερη Κεντροαριστερά της χώρας. Άρα όταν υπάρχει μόνο ένα κόμμα που ανήκει στον χώρο της Αριστεράς, όσοι αυτοπροσδιοριζόμαστε στον ευρύτερο χώρο, συζητούμε και συνεργαζόμαστε με το ΑΚΕΛ. Έχοντας, λοιπόν, μια στενή σχέση και με τον κόσμο της Αριστεράς, αλλά και με την ηγεσία, είναι πολύ λογικό να προκύψει αυτή η συζήτηση για τις Ευρωεκλογές, όπως έγινε και το 2014.

Γιατί αρνηθήκατε συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο;

Κατ' αρχάς δεν θεωρώ ότι κάποιος που συνεργάστηκε πολύ στενά με την Αριστερά και εκτιμήθηκε από τον κόσμο της και διεκδίκησε δύο φορές την προεδρία, πρέπει να ανταμειφθεί με μια θέση στην Ευρωβουλή. Αυτή η λογική δεν με εκφράζει. Όποιο πόστο και να διεκδικείς, πρέπει να υποβάλλεις το εξής ερώτημα: «Μπορώ πραγματικά να προσφέρω δεδομένου του τι πιστεύω;». Το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή Αριστερά, στην οποία ανήκει το ΑΚΕΛ, εκφράζει απόψεις που δεν συνάδουν με το ευρωπαϊκό όραμα -χωρίς να λέω ότι αυτό εκφράζει το ΑΚΕΛ- ήταν ο βασικός πολιτικός μου προβληματισμός.

Μια «σύγκρουση» ανάμεσα στο τι πιστεύω για την Ευρώπη και τι πιστεύει η ομάδα στην οποία ανήκει το κόμμα. Άρα, έχοντας αυτήν την άποψη τέθηκε το επόμενο ερώτημα, «τι μπορώ να προσφέρω στην Ευρώπη;». Κατανοώ ότι οι ευρωβουλευτές έχουν και μια οριζόντια αποστολή, ανεξαρτήτως από πού προέρχονται -έτσι τους αντιλαμβάνεται και ο κόσμος- όμως θεωρώ ότι η ομάδα στην οποία ανήκεις θα πρέπει να εκφράζει αυτό το οποίο και εσύ πρεσβεύεις. Και αυτή ήταν και η μεγαλύτερή μου δυσκολία.

Μήπως φοβηθήκατε και την κριτική που θα δεχόσασταν, ότι αποτύχατε στις Προεδρικές και θέλατε σώνει και καλά μια θέση;

Αυτό δεν με απασχόλησε. Αν μπορούσα να προσφέρω στην Ευρωβουλή όπως θα επιθυμούσα, εκφράζοντας την ιδεολογία στην οποία πιστεύω, θα έμπαινα στη διαδικασία να κριθώ. Γιατί όμως το περί αποτυχίας στις προεδρικές; Αν παίρναμε στις εκλογές ένα 15% -20% θα θεωρούσα ότι ήταν μια μεγάλη αποτυχία. Όταν όμως κατεβαίνεις στις Προεδρικές με ολομέτωπη πολεμική κι ένα ΑΚΕΛ να σε στηρίζει με τα δικά του προβλήματα και τη δική του εικόνα και περνάς στον δεύτερο γύρο και είσαι 22 χιλιάδες ψήφους μακριά από την προεδρία, δεν είναι και τόσο… μεγάλη αποτυχία.

Πετύχατε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό στις εκλογές. Θεωρείτε ότι λειτούργησε 'καταπραϋντικά' ως προς τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε εσωτερικά το κόμμα;

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών βοήθησε την εικόνα του ΑΚΕΛ, αλλά και η στήριξη από το ΑΚΕΛ βοήθησε στο να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Αν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα θα προκαλούσε οποιεσδήποτε εσωτερικές διεργασίες, αυτό δεν μπορώ να το γνωρίζω. Το ΑΚΕΛ είναι ένα κόμμα πάρα πολύ συλλογικό και το όποιο αποτέλεσμα το αναλύει, και το αναλύει σε βάθος. Πιστεύω, όμως, ότι το κυριότερο μήνυμα, ειδικότερα των τελευταίων εκλογών, ήταν ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από μια πιο σύνθετη, κεντροαριστερή πολιτική. Δεν απέρριψε ο κόσμος αυτό που είχαμε να προτείνουμε. Απέρριψε μια 'εικόνα', την οποία οι πολιτικοί αντίπαλοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο και με επιτυχία να την εμπεδώσουν στον κόσμο.

Γι' αυτό χάσατε τις εκλογές;

Οι εκλογές χάθηκαν για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι καλλιεργήθηκε μια κακή εικόνα γύρω από το κίνημα της Αριστεράς. Ο δεύτερος και κυριότερος λόγος ήταν ότι καμιά πολιτική παράταξη και κανένας απ' όλους εκείνους που ορκίζονταν ότι θα αποτρέψουν επανεκλογή Αναστασιάδη, δεν μας στήριξε στον 2ο γύρο. Για αυτό πιστεύω ότι όλοι κρινόμαστε την ώρα που πρέπει, όχι από το τι λέμε στα 'πολιτικά μπαλκόνια'.

Μήπως κι εσείς και το ΑΚΕΛ πληρώσατε για δεύτερη φορά τις «αμαρτίες» της διακυβέρνησης Χριστόφια;

Κρίνοντας και από όσα μάθαμε εκ των υστέρων για τις τράπεζες και τη διαχείριση της οικονομίας, πιστεύω ότι αυτό το οποίο δέχτηκε η διακυβέρνηση Χριστόφια και κατά τη διάρκεια της πενταετίας αλλά και μετέπειτα, ήταν μία πολύ επιθετική τάση πολιτικής εξόντωσης, που άγγιξε τα όρια της πολιτικής ανθρωποφαγίας. Να σας θυμίσω ότι το ΑΚΕΛ διαχρονικά έπαιζε έναν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας και συνεχίζει να παίζει. Πάρτε παράδειγμα το ΓεΣΥ, πάρτε παράδειγμα το Κυπριακό.

Η πίεση που ασκεί το ΑΚΕΛ έχει αποτέλεσμα. Η διαχρονική επίπτωση, λοιπόν, της πολιτικής του ΑΚΕΛ σε κορυφαία ζητήματα ήταν ένα 'πρόβλημα' για αρκετούς και ειδικότερα για τη Δεξιά, η οποία ήθελε να κυριαρχήσει πλήρως. Άσκησε μια λυσσαλέα αντιπολίτευση, συνέχισε αυτήν την αντιπολίτευση και μετά, με αποτέλεσμα ο μέσος πολίτης να πειστεί, αδίκως, ότι το ΑΚΕΛ ευθύνεται περίπου για όλα τα κακά της Κύπρου. Αυτή είναι μια τεράστια αδικία, δεν τεκμηριώνεται πολιτικά και πιστεύω ότι αν το αποτέλεσμα του 2018 ήταν διαφορετικό, αυτή η εικόνα θα ανατρεπόταν.

«Ο Αναστασιάδης είναι ο ικανότερος τακτικιστής»

Πώς αξιολογείτε τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης Αναστασιάδη;

Ειδικά σε αυτούς τους δέκα μήνες, ο Πρόεδρος κατάφερε να οδηγήσει την αξιοπιστία της πολιτικής στο ναδίρ. Θυμηθείτε τι έλεγε πέρσι τέτοιο καιρό είτε για τον Συνεργατισμό είτε για το Κυπριακό. Σήμερα, αν προβεί κανείς σε μιαν αντιπαραβολή των δηλώσεών του, είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος. Ο Αναστασιάδης είναι ένας ικανότατος τακτικιστής. Πάντοτε τον θεωρούσα ως τέτοιο. Είναι ένας πολύ καλός πολιτικός μόνο για τους Κύπριους.

Γιατί οι Κύπριοι είναι πολύ ευάλωτοι σε πολιτικούς οι οποίοι λαϊκίζουν και αυτό γιατί είμαστε μια μικρή κοινωνία και είμαστε αλληλοδιαπλεκόμενοι. Ξέρει πολύ καλά να παίζει το χαρτί της εξυπηρέτησης, έχει ουσιαστικά διεμβολίσει τον μεσαίο χώρο με διάφορους τρόπους κι έχει καταφέρει μέσω αυτής της πολιτικής-των 'αναλγητικών' όπως την αποκαλώ- να ικανοποιήσει πολλούς. Έχει δημιουργήσει πολλούς πολιτικο-οικονομικά εξαρτώμενους, οι οποίοι βέβαια απολαμβάνουν τα λάφυρα της εξουσίας.

Στο Κυπριακό, δυστυχώς, έχει καταφέρει να καταρρακώσει την αξιοπιστία της ελληνοκυπριακής πλευράς. Όταν είσαι μια χώρα ημικατεχόμενη, όταν λες συνέχεια στον μέσο Κύπριο πολίτη 'φταίει η Τουρκία', που βεβαίως και φταίει, αλλά εσύ δεν έχεις μια πειστική απάντηση στο ερώτημα του Ευρωπαίου εταίρου σου ως προς το τι εσύ πράττεις για να αλλάξεις αυτήν την κατάσταση, νομίζω επιλέγεις να είσαι αρεστός και όχι ωφέλιμος. Ο Πρόεδρος ίσως έχει βάλει άλλα πράγματα στο μυαλό του.

Όπως;

Νομίζω ότι η πολιτική φιλοδοξία και άλλα συμφέροντα, του έχουν «υποβάλει» να σκέφτεται ακόμα και για τρίτη θητεία. Δεν χαρίζεται σε κανέναν. Τα έβαλε και με το ΑΚΕΛ, τα έβαλε και με τον Αβέρωφ (άσχετα αν αυτή η σύγκρουση είναι και ολίγον τι εικονική). Όταν τον ρώτησαν τις προάλλες για τα τσουνάμια, απάντησε ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα καιρικά φαινόμενα. Αυτό ήταν ένα άδειασμα προς τον κύριο Νεοφύτου. Θεωρώ ότι αισθάνεται απόλυτος κυρίαρχος στην πολιτική και ότι μπορεί να επιβάλλει πολιτικές, οι οποίες ανεξαρτήτως αν βλάπτουν τη χώρα μας, εξυπηρετούν ίσως τις δικές του σκοπιμότητες.

Δεν σας πείθει δηλαδή ότι ενεργεί με γνώμονα το καλό του τόπου;

Δεν με πείθει, όχι. Πολύ θα ήθελα να τον πιστέψω. Πολλές φορές σε κατ' ιδίαν συναντήσεις του είπα ότι προέχει το μέλλον της χώρας μας και ότι αν ακολουθήσει μια πολιτική, ειδικότερα στο Κυπριακό, που να δίνει προοπτική στη χώρα, θα στηριχθεί με οποιοδήποτε κόστος. Δεν πιστεύω ότι αναγνωρίζει τη γενναιοδωρία των πολιτικών του αντιπάλων. Αναγνωρίζει τη στήριξη κυρίως των πολιτικών αυλικών. Δεδηλωμένων και μη! Τη γενναιοδωρία των πολιτικών του αντιπάλων θα έπρεπε να την έχει ως την προμετωπίδα της πολιτικής του. Διότι στόχος των πολιτικών αυλικών είναι να μοιράζονται τα λάφυρα της εξουσίας. Οι πολιτικοί αντίπαλοι, όμως, στόχο έχουν να μοιράζονται το βάρος της ευθύνης για να πάει ο τόπος μπροστά. Αυτή είναι η διαφορά.

«Αν βγάλουν ευρωβουλευτή είμαστε άξιοι της μοίρας μας»

Τι συντέλεσε στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Κύπρο;

Ο ορισμός της ακροδεξιάς είναι η ακραία έκφραση της επανάστασης, η οποία στρέφεται ενάντια στον ίδιο τον άνθρωπο και σε πανανθρώπινες αξίες. Άρα, είναι μια ακραία έκφραση απόρριψης ανθρώπινων αξιών. Στην Κύπρο, πάντοτε είχαμε ακροδεξιά, η οποία τροφοδοτείτο από στείρο, κυρίως, εθνικισμό και πρόσφατα προστέθηκαν και ο ρατσισμός, η ομοφοβία, η ξενοφοβία.

Όμως, σε αντίθεση με όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας), η ακροδεξιά στην Κύπρο τυγχάνει πολιτικής νομιμοποίησης. Ο Υπουργός Παιδείας μοιράζεται κοινά οράματα με το ΕΛΑΜ. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης συζητά μαζί τους τρόπους αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Ο κύριος Αναστασιάδης, μεταξύ 1ου και 2ου γύρου, τους απάντησε για τις θέσεις του στο Κυπριακό. Συλλήβδην οι πλείστοι τον ψήφισαν. Παρεμπιπτόντως, χαρακτήρισαν τότε εμένα «φασίστα», γιατί δεν συνομίλησα μαζί τους!

Όταν, λοιπόν, τυγχάνεις και πολιτικής νομιμοποίησης, δεν θα ανέβεις; Ακούγεται σήμερα κανένα κόμμα, με εξαίρεση το ΑΚΕΛ, να καταδικάζει την ακροδεξιά; Κανένα. Και όσοι το πράττουν είναι διότι τους 'τσιμπάει' κάποιες ψήφους το ΕΛΑΜ. Ας μην έχουμε λοιπόν παράπονο όταν η ακροδεξιά στην Κύπρο θα φτάσει σε διψήφια ποσοστά και θα καθορίζει και ατζέντα. Αν δε, πάει στην Ευρωβουλή εκπρόσωπος της ακροδεξιάς από μία χώρα που είναι ημικατεχόμενη, από τη στιγμή που η κατοχή είναι αποτέλεσμα των πολιτικών του συγκεκριμένου χώρου, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.