ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ, Η ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΣΥ, ΕΛΕΝΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΚΑΪΔΗΣ, ΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1. Ποιος θα μπορούσε να εγγυηθεί καλύτερα μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού; (Ηνωμένα Έθνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ ή άλλος; Παρακαλώ αναλύστε).

2. Ανεξάρτητα από το πιο πάνω (ποιος θα καλύψει τις εγγυήσεις), μια ενδεχόμενη αίτηση ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ ή στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη ενισχύει ή αποδυναμώνει τις προσπάθειες επίλυσης;

3. Ποιες στρατιωτικές δυνάμεις θεωρείτε ότι θα μπορούσαν να προστατεύσουν τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ σε περίπτωση που η Τουρκία υλοποιήσει τις απειλές της;
4. Ανήκουμε στη Δύση;

ΕΛΕΝΗ ΣΤΑΥΡΟΥ

«Τι έκανε το ΝΑΤΟ το 1996, τη ‘νύχτα των Ιμίων’, για αποτροπή ελληνοτουρκικού πολέμου, τι έκανε για το casus belli που επικρέμαται κατά της Ελλάδος και τι κάνει για τις καθημερινές γκανγκστερικές τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο;»

1. Κανείς από αυτούς δεν πρόκειται να έχει όρους εντολής που να προνοούν χρήση βίας για αποτροπή ή και ανατροπή κάθε απόπειρας παραβίασης των συμφωνηθέντων. Κάτι που η Τουρκία μεθοδικά θα επιδιώξει ευθύς εξαρχής. Θα ‘παρακολουθούν’, θα ‘ενημερώνουν’, θα ‘καταγγέλλουν’, όπως ρητά προνοούσε το σχέδιο Ανάν. Θα είναι μόνο μεγαλόστομοι θεατές. Ένα ‘σύγχρονο’, ‘φυσιολογικό’, ‘κανονικό’ κράτος δεν χρειάζεται ‘εγγυήσεις’ από κανέναν. Η Ρωσία στηρίζει τον δικό μας στόχο για ενεργό εμπλοκή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να αποκτήσει η ίδια μόνιμο θεσμικό ρόλο με δικαίωμα βέτο στις εξελίξεις του εθνικού μας ζητήματος. Η Ρωσία των τουρκικών S-400 κατά του Αιγαίου και της Κύπρου, η Ρωσία των σφαγιαζόμενων Κούρδων συμπολεμιστών της. Ανησυχητικό, όμως, είναι και το γεγονός ότι κανείς δεν μιλά πλέον για τις ‘διεθνείς συμφωνίες’ μεταξύ του ψευδοκράτους και της Τουρκίας, που εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Τουρκία, τα οποία και επικαλούνται για τις παντοειδείς πειρατικές επεμβάσεις τους. Γιατί;

2. Η Τουρκία με το βέτο της θα ματαιώσει κάθε αίτηση ένταξης της Κύπρου στους οργανισμούς αυτούς, για να διατηρήσει το κεκτημένο των εγγυήσεων και μονομερών επεμβατικών προνομίων, που μας κατέληξαν οι Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου. Αλλά και με μόνη την αίτηση, θα προστεθούν νέοι ‘παράγοντες’, που θα περιπλέξουν ακόμη πιο πολύ το ήδη πολύπλοκο πρόβλημά μας, με τα εθνικά τους συμφέροντα. Τι έκανε το ΝΑΤΟ το 1996, την ‘νύχτα των Ιμίων’ για αποτροπή ελληνοτουρκικού πολέμου, τι έκανε για το casus belli που επικρέμαται κατά της Ελλάδος και τι κάνει για τις καθημερινές γκανγκστερικές τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο; Ποια εχέγγυα αξιοπιστίας διαθέτει για να του εμπιστευθούμε την ασφάλειά μας;

3. Οι στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας, του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Ιταλίας, εταιρείες των οποίων δραστηριοποιούνται στην ΑΟΖ της Κύπρου και έχουν ζωτικά, εθνικά και γεωστρατηγικά συμφέροντά τους που διακυβεύονται από τις αυθαιρεσίες της Τουρκίας. Η ‘δήλωση προθέσεων’ ΗΠΑ - Κύπρου, που υπεγράφη πρόσφατα, οδηγεί σε έναν Οργανισμό Ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο με ιδρυτικά μέλη τις τριμερείς συμφωνίες Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ιορδανία στο προβλεπτό μέλλον θα έχουν την Τουρκία αντίπαλό τους. Χρειάζονται απαραιτήτως την Κύπρο ως σύμμαχο -εδαφικά, εναέρια, θαλάσσια, πολιτικά, διπλωματικά, ενεργειακά και στρατιωτικά- για να αντιμετωπίζουν την Τουρκία. Θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλα πρακτικά βήματα, όπως ο East Med και άλλα. Το εθνικό αμυντικό μας δόγμα θα είναι: ‘Η Τουρκία θα θέλει αλλά δεν θα μπορεί’.

4. Ανήκουμε στο Έθνος των Ελλήνων. Πουθενά αλλού. Πρέπει, όμως, πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς θέλουμε και τι εννοούμε ως λύση του Κυπριακού και μετά να συντάξουμε τον ‘οδικό χάρτη’ επίτευξης του τελικού στόχου. Με τη στενή έννοια του όρου Δύση, ναι, έχουμε ενταχθεί στην ΕΕ, ‘άνευ βλάβης’, όμως, των εθνικών μας συμφερόντων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΚΑΪΔΗΣ

«Δεν έχουμε πρόβλημα μόνο με το παρελθόν του. Έχουμε και με το παρόν του. Μήπως το ΝΑΤΟ υπερασπίζεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας από την επιθετικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο; Μήπως το ΝΑΤΟ διασφάλισε την ειρήνη στα Βαλκάνια ή όπου αλλού έχει εμπλακεί;»

1. Η Κύπρος δεν χρειάζεται ξένους εγγυητές και κηδεμόνες. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούν να διαφεντεύουν την κοινή τους πατρίδα, μόνοι τους. Το πλαίσιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ δίνει λύση στο θέμα της ασφάλειας, η οποία ικανοποιεί το δίκαιο και διαχρονικό αίτημα της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Η Συνθήκη Εγγύησης και τα επεμβατικά δικαιώματα καταργούνται από την πρώτη ημέρα της λύσης και αποχωρούν ταχύτατα όλα τα κατοχικά στρατεύματα, με μηχανισμό επίβλεψης από τα Ηνωμένα Έθνη.

2. Η ελληνοκυπριακή κοινότητα, με ομόφωνες θέσεις, όπως εκφράστηκαν με το ανακοινωθέν του 2009 του Εθνικού Συμβουλίου, διεκδικεί -με τη λύση του Κυπριακού- την αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ένταξη σε ένα στρατιωτικό συνασπισμό όπως το ΝΑΤΟ ή στο παρακλάδι του προφανώς αντιφάσκει με αυτόν το στόχο. Ταυτόχρονα, εμείς δεν ξεχνούμε ποιος ήταν ο ρόλος του ΝΑΤΟ στην τραγωδία του 1974. Ωστόσο, δεν έχουμε πρόβλημα μόνο με το παρελθόν του. Έχουμε και με το παρόν του. Μήπως το ΝΑΤΟ υπερασπίζεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας από την επιθετικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο; Μήπως το ΝΑΤΟ διασφάλισε την ειρήνη στα Βαλκάνια ή όπου αλλού έχει εμπλακεί;

3. Το πεδίο στο οποίο υπερτερεί η Κύπρος είναι το διπλωματικό και πολιτικό, ενώ η Τουρκία διαθέτει τη στρατιωτική υπεροχή. Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, είναι τι κάνουμε προκειμένου να μη φτάσουμε σε ένα θερμό στρατιωτικό επεισόδιο χωρίς να υποχωρήσουμε από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η πραγματική μας ασφάλεια είναι η ειρήνη. Και ειρήνη σημαίνει λύση στο Κυπριακό, που να απελευθερώνει και να επανενώνει την Κύπρο. Γι' αυτό έχει σημασία να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις στη βάση του πλαισίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, ώστε είτε να οδηγηθούμε σε λύση αρχών στο Κυπριακό είτε να αναλάβει η Τουρκία το διπλωματικό βάρος του ναυαγίου. Τα ιδεολογήματα για τη δημιουργία ενός αντιτουρκικού τόξου μεταξύ Κύπρου-Ισραήλ και ομπρέλας προστασίας από τις ΗΠΑ μπορεί να ηχούν ωραία, αλλά όπως αποδείχθηκε επανειλημμένα, καμιά από αυτές τις χώρες δεν πρόκειται να συγκρουστεί με την Τουρκία για το χατίρι της Κύπρου. Η στρατιωτικοποίηση των ενεργειακών συνεργασιών της Κύπρου με το Ισραήλ και η εμπλοκή της Κύπρου γενικότερα στη στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου κρύβει κινδύνους και -κατά την άποψη μας- πολλές αυταπάτες. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θέλουμε η Κύπρος να είναι γέφυρα ειρήνης και συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Όχι ορμητήριο και πεδίο ασκήσεων ξένων στρατών.

4. Η Κύπρος ανήκει στον λαό της. Μια μικρή, αλλά κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν έχει συμφέρον να συντάσσεται με το ένα ή το άλλο στρατόπεδο, αλλά να ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που να υπερασπίζεται αρχές. Κατανοούμε ασφαλώς τους περιορισμούς που δημιουργεί στην εξωτερική μας πολιτική η ιδιότητά μας ως μέλους της ΕΕ. Αυτό, όμως, καθόλου δεν πρέπει να μας εμποδίζει από το να παλεύουμε για μια Ευρώπη της ειρήνης και όχι της στρατιωτικοποίησης, των επεμβάσεων και των πολέμων, με ή χωρίς το ΝΑΤΟ. Πόσω μάλλον να συντασσόμαστε δογματικά με το αμερικανοΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο, που δεν φημίζεται ούτε για τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου, ούτε για τις φιλειρηνικές του διαθέσεις. Συμφέρον της Κύπρου είναι να έχει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική αρχών και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με όλα τα κράτη του κόσμου. Υπενθυμίζουμε ότι και στην πρώτη πενταετία ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη ακολουθήθηκε μια πολιτική μονόπλευρης προσέγγισης προς τις ΗΠΑ, αλλά μέσα σε σύντομο διάστημα κατέληξαν να δηλώνουν οι ίδιοι «απογοητευμένοι από τους εταίρους» τους. Σήμερα επανέρχονται και ο ΔΗΣΥ είναι πιο ένθερμος από ποτέ με τις ΗΠΑ. Ίσως η κυβέρνηση Τραμπ να τους εμπνέει μεγαλύτερη ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Εμάς, όχι.