ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ, ΑΡΑΓΕ, ΕΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΦΙΑΣΕΙ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ Ν’ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΟΥ;

«Σαράντα τρία χρόνια μετά τη ΝΑΤΟϊκή συνωμοσία σε βάρος της Κύπρου το 1974, και περίπου τριάντα χρόνια μετά τη συγκρότηση της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων το 1985, παραδίδεται ολόκληρο (;) το υλικό που περιλαμβάνει τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Εξεταστικής Επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου της ελληνικής Βουλής, η οποία λειτούργησε από τον Φεβρουαρίου του 1986 έως τον Μάρτιο του 1988. Η πρώτη παράδοση έγινε σε ειδική συνεδρία της Κυπριακής Βουλής των Αντιπροσώπων, στις 14 Ιουλίου 2017, στη Λευκωσία, και τώρα έφθασαν και οι υπόλοιποι τόμοι του υλικού του Φακέλου.

Έντεκα σφραγισμένες κούτες με 134 φακέλους, που περιείχαν τις καταθέσεις 88 μαρτύρων, όπως και οι καταθέσεις 45 μαρτύρων στην υποεπιτροπή για τη δημιουργία του πορίσματος (που ουδέποτε έφτασε προς ψήφιση στην Ολομέλεια του Ελληνικού Κοινοβουλίου), καθώς και τα συνοδευτικά έγγραφα, τα οποία κατατέθηκαν από τους μάρτυρες, αποτελούν το υλικό που παραδόθηκε από τον Ν. Βούτση στον Κύπριο ομόλογό του Δ. Συλλούρη.

Υπήρξε βέβαια και μια ακόμα καθυστέρηση. Όπως λέχθηκε, «όταν συγκεντρωνόταν το επίμαχο υλικό στη Βουλή, διαπιστώθηκε ότι έλειπαν οι 11 αρχικοί φάκελοι με τις πρώτες μαρτυρικές καταθέσεις των προσώπων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 κατά του Μακαρίου υπό την καθοδήγηση της Χούντας των Αθηνών, που άνοιξε τον δρόμο για την εισβολή του Αττίλα».

Είπαν, επίσης, πως «χρειάστηκε να γίνει απομαγνητοφώνηση από τις κασέτες της εποχής που η Εξεταστική Επιτροπή έλαβε τις καταθέσεις των μαρτύρων και, παρά τις τεχνικές δυσκολίες, λόγω της παλαιότητας του υλικού, η στενογραφική υπηρεσία της Βουλής κατάφερε να αποτυπώσει εκ νέου όσα είπαν τότε τα πρόσωπα που καθόρισαν τις δραματικές εξελίξεις εις βάρος της Κύπρου».

Δεν γνωρίζουμε, βέβαια, αν αυτή η «καθυστέρηση» αποτέλεσε ή όχι την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να «εξαγνιστούν» βαρύγδουπα ονόματα.

Η «απρόσκοπτη πρόσβαση» στα ιστορικά γεγονότα

Κακόηχες φτάνουν στ’ αφτιά των πολιτών οι πανηγυρικές δηλώσεις Κυπρίων και Ελλήνων αξιωματούχων περί «απρόσκοπτης πρόσβασης» τώρα στα ιστορικά ντοκουμέντα της εποχής. Ως να μη γνωρίζει ο λαός μας τι έγινε. Πόσοι νεκροί, πόσοι αγνοούμενοι, πόσοι θαμμένοι ζωντανοί στο κοιμητήριο Κωνσταντίνου και Ελένης. 200.000 πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.

Τι να μάθουν περισσότερο οι Κύπριοι, όταν, για 44 χρόνια, δικαιώνονται οι ένοχοι και προπηλακίζονται οι αθώοι και όσοι έπεσαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα και την ελευθερία;

Άφησαν να περάσουν πάνω από τις μνήμες του λαού ολετήρες μεγατόνων, προκειμένου, με τη χρονική απόσταση, να αμβλυνθούν τα εγκλήματα. Για 44 χρόνια τα κοπανούσαν στις μυλόπετρες της αποενοχοποίησης, μέχρι που έφτασαν στο σημείο κάποιοι χειραγωγημένοι και «πιασμένοι» αρθρογράφοι και φερόμενοι πολιτικοί αναλυτές να ισχυρίζονται πως δεν είναι οι ΗΠΑ και οι ΝΑΤΟϊκές αυτάδελφές τους Βρετανία και Τουρκία που ευθύνονται για την τραγωδία της Κύπρου, αλλά η πρώην Σοβ. Ένωση, γιατί δεν ήλθε να μας σώσει από την τουρκική εισβολή, όπως έγινε επί Χρουστσώφ τη δεκαετία του ’60.

Αποφεύγουν βέβαια -όπως ο διάολος το λιβάνι- να αναφέρουν πως προηγήθηκε της τουρκικής εισβολής το αμερικανόπνευστο χουντικό πραξικόπημα με Ελλαδίτες και Κυπρίους δέκτες ξένων εντολοδόχων και αχυράνθρωπους μυστικών υπηρεσιών ξένων κέντρων. Καμιά χώρα-κράτος που σέβεται τον εαυτό της δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να επέμβει για να διατηρήσει την κατάλυση της δημοκρατίας σε μιαν άλλη χώρα. Ιδιαίτερα, όταν το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών ήταν η Κερκόπορτα που έφερε την τουρκική εισβολή. Το δεύτερο μέρος της πράξης ενός ειδεχθούς εγκλήματος της CIA-NATO σε βάρος του λαού μας.

Η ατιμωρησία προοιωνίζεται επανάληψη και άλλων δεινών

Όλοι όσοι ύψωσαν χέρι και μάτωσαν το καθημαγμένο κορμί της μικρής και ανυπεράσπιστης Κύπρου, έζησαν καλά γεράματα. Όσοι παραμένουν ακόμα εν ζωή, καλοπερνούν. Πλούτισαν, έγιναν μεγαλοεπιχειρηματίες (Καθότι, όπως έγραφε πριν από το πραξικόπημα η εφ. ΠΑΤΡΙΣ, «πακτωλοί δολαρίων εισρέουν από την αμερικανική πρεσβεία για δήθεν αντικομμουνιστικό αγώνα…»). Άλλοι πήραν αξιώματα και παράσημα ή ανέβηκαν στα ψηλά σκαλοπάτια της εξουσίας και σημαντικών κέντρων λήψης αποφάσεων.

Ο «χασάπης« της Κύπρου, πρώην Αμερικανός ΥΠΕΞ Χένρι Κίσινγκερ, διάγει βίον ανθόσπαρτον και μάλιστα πολλοί είναι εκείνοι που προστρέχουν ακόμα κοντά του για «χρήσιμες» συμβουλές.

O «σφαγέας» έγινε σύμβουλος και υφηγητής σε αμερικανικά think tank (δεξαμενές σκέψεις) και οι ομοϊδεάτες του ανέβηκαν πιο ψηλά στην ιεραρχία.
Στην πολιτική, λένε, δεν χωρούν συναισθηματισμοί.

Πρέπει, λένε, να είμαστε ρεαλιστές και να πηγαίνουμε με το ρεύμα και όχι αντίθετα.

Μα, τι είναι η ζωή χωρίς συναισθήματα; Χωρίς την κινητήριο δύναμη της αγάπης, του θυμού, αλλά κυρίως του σεβασμού στην υπέρτατη αρχή για δικαιοσύνη -όπως μας δίδαξαν πριν από 5.000 χρόνια οι αρχαίοι πρόγονοί μας με τον Όρκο των Αθηναίων- με την εσχάτη των ποινών τιμωρία όταν σηκώσεις χέρι κατά της ίδιας σου της πατρίδας;

Δύο γενιές χάθηκαν από τότε. Και κανένας δεν πλήρωσε για το μεγάλο κακό που έκαναν σε βάρος της Κύπρου. Όταν βλέπεις τον Πενταδάκτυλο με τη λαβωματιά των κουρσάρων της εισβολής, δεν πληγώνεσαι πλέον. Θυμώνεις, γιατί κανένας δεν έχει λογοδοτήσει για τα εγκλήματά του. Η Κύπρος από τότε μέχρι σήμερα παραμένει δέσμια στις αλυσίδες που της φόρεσαν οι Εφιάλτες, οι χειραγωγημένοι και υποκινούμενοι από ξένους σε Κύπρο και Ελλάδα.

Η εκκρεμότητα παραμένει…

Μας είπαν πως με την παράδοση και των υπόλοιπων φακέλων «κλείνει μια ηθική και πολιτική εκκρεμότητα».

Μα, μόνο για μια ηθική εκκρεμότητα τόσος ντόρος και ξεσηκωμός;

Το χρέος δεν ξεπληρώνεται με μεγαλόστομες διακηρύξεις και επίσημες φανφάρες.

Το χρέος θα ξεπληρωθεί μόνον όταν δικαιωθεί η Κύπρος.

Ποια τα διδάγματα του Φακέλου της Κύπρου; Πώς θα αποτραπούν νέες τραγωδίες και περιπέτειες, όταν ανιχνεύουμε σήμερα βήματα και πολιτικές που οδηγούν σε κακοτράχαλα μονοπάτια;

Ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος το ’72 - ’73 αρνείτο να εφαρμόσει τις εντολές της CIA για πραξικόπημα κατά της Κύπρου. Οι Αμερικανοί βρήκαν τότε έναν πιο «χρήσιμο ηλίθιο», στο πρόσωπο ενός άλλου φασίστα, του δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη, ο οποίος παρέμεινε μέχρι τέλους αμετανόητος.

Ευχόμαστε και ελπίζουμε να μη βρεθεί σε Κύπρο ή Ελλάδα ένας δεύτερος Ιωαννίδης, που θα δώσει τη χαριστική βολή, ενταφιάζοντας τελεσίδικα τον δίκαιο αγώνα του λαού μας για λευτεριά και δικαίωση.

Όταν η διευθύντρια της CIA δήλωνε κατά την ανάληψη των καθηκόντων της στο αμερικανικό Κογκρέσο πως οι ΗΠΑ πρέπει να αυξήσουν τους κατασκόπους τους σε χώρες όπου έχουν συμφέροντα, ευχόμαστε να μην υπήρξαν πρόθυμοι ηλίθιοι σε Ελλάδα και Κύπρο που να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις της.

Οι πυθιακές αναφορές στο παζλ της αποενοχοποίησης

Εκείνο που λυπεί περισσότερο είναι οι στάσεις και αντιστάσεις των πολιτικών μας ηγετών. Δεν αντιδρούν για παράδειγμα, όταν:

* Ο εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ Φερχάν Χακ καλείται από δημοσιογράφους να σχολιάσει «γιατί στην πρόσφατη έκθεση των καλών υπηρεσιών του Γ.Γ. δεν υπάρχει αναφορά στην Τουρκία και αν, κατά τον κ. Γκουτέρες, η Τουρκία δεν εισέβαλε και δεν κατέχει παράνομα μέρος της Κύπρου», αποφεύγει να απαντήσει και περιορίζεται μόνο να πει πως «υπάρχουν πολλές εκθέσεις για την Κύπρο, από τη δεκαετία του 1970 μέχρι τώρα».

* Όταν αρνείται να απαντήσει για τους εποίκους στην Κύπρο, που είναι διεθνές έγκλημα πολέμου.

* Όταν βγάζει έξω την Τουρκία από τις ευθύνες της για τη συνεχιζόμενη κατοχή των κυπριακών εδαφών, λέγοντας πως «η όποια λύση επαφίεται στις κοινότητες της Κύπρου».

Καμιά αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος του διεθνούς Οργανισμού στον οποίο εργάζονται και αμείβονται οι Γκουτέρες και Χακ.

Αντί, λοιπόν, να αντισταθούν, να διδαχθούν από τα ιστορικά λάθη που οδήγησαν στην τραγωδία της Κύπρου και να καθίσουν όλοι μαζί, χωρίς δεσμεύσεις και προσωπικές ατζέντες, να δουν πώς σώζεται αυτός ο τόπος, συνεχίζουν τους καβγάδες και τους διαγκωνισμούς.