ΣΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ, ΔΟΛΟΠΛΟΚΙΕΣ, ΚΡΥΦΕΣ ΑΤΖΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΣΚΟΙ ΑΠΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ «ΠΟΡΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ». ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΑΔΕΨΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΙΑΣΟΥΝ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Αναλογίζομαι καμιά φορά πόσο τυχερός μπορεί να είναι ο λαός μας, ο οποίος πέρασε από χίλια μύρια κύματα και επιμένει ακόμα να κρατά τη σημαία της ύπαρξής του πάνω σε αυτόν τον βράχο της νοτιοανατολικης Μεσογείου.

Μικρό παιδί τότε, το ’57, μόλις που περπατούσα, όταν πηγαίναμε στις φυλακές των Βρετανών αποικιοκρατών μαζί με τη μάνα μου και τη γιαγιά μου να επισκεφθούμε τον πατέρα μου ως πολιτικό κρατούμενο (στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, Πύλας και Δεκέλειας), μου έλεγε η γιαγιά Άννα: «Μη φοβάσαι αυτούς τους χλεμπονιάρηδες, είναι περαστικοί. Όπως τη χολέρα. Θα ρημάξουν, θα αφανίσουν, αλλά θα φύγουν. Εμείς είμαστε εφτάψυχοι. Έχουμεν πάνω μας το κοκkαλούιν του "πουπούξιου"*».

Έφυγε η γιαγιά, έφυγε και η μάνα, αλλά η χολέρα δεν έφυγε από την Κύπρο. Είναι εδώ και υποβόσκει όχι ως αποικιοκρατική πλέον δύναμη, αλλά ως ένα υποχθόνιο «κράτος εν κράτει» με τις δήθεν κυρίαρχες Bάσεις και ως μέλος μιας ληστοσυμμορίας, που επιμένει να δέσει την Κύπρο πεισθάγκωνα στα αεροπλανοφόρα της.

Η Έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ην. Εθνών είναι ένα συνονθύλευμα θέσεων και αντιθέσεων, στο οποίο, όσο και αν ψάξεις, δεν θα βρεις πουθενά τη ρίζα του κακού της κυπριακής τραγωδίας. Μέχρι και για το «γλωσσάριον» και τους 230 δημοσιογράφους που το κατήγγειλαν έγραψε ο Γκουτέρες. Όμως, καμιά λέξη εναντίον της Τουρκίας και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα στρατεύματά της. Απούσα η τουρκική εισβολή και η 44χρονη κατοχή, η οποία ήταν και η κατάληξη της διεθνούς συνωμοσίας, ΝΑΤΟ, CIA, ΗΠΑ, Βρετανίας, Ελληνικής Χούντας και Τουρκίας για τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Μερικώς και ανεπίσημα η διχοτόμηση «πέτυχε», και εκείνο που πιέζουν τώρα όλοι οι μεγάλοι ένοχοι και αρχιτέκτονες της κυπριακής τραγωδίας είναι να την επισημοποιήσουν, με τη δημιουργία δύο συνιστώντων κρατών, όπου θα έχουν τον πλήρη έλεγχο, καθότι θα είναι οι «νονοί» της εκτρωματικής λύσης που ετοιμάζουν.

Στόχος τους ήταν και παραμένει ο ίδιος: Να μετατρέψουν την Κύπρο σ’ ένα αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή, ώστε οι σερίφηδες να επιβάλλουν τον νόμο και την τάξη, σύμφωνα με τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα, ενάντια στους γειτονικούς λαούς και όχι μόνο.

Η τραγωδία μας έγκειται στο γεγονός πως δεν υπάρχουν ηγέτες να αντισταθούν. Και, αν υπάρχουν, δεν έχουν τις αριθμητικές δυνάμεις να αφυπνίσουν τον λαό και να τον ξεσηκώσουν ενάντια σε μια νέα έρπουσα συνωμοσία, η οποία θα είναι ο επίλογος της ύπαρξης του Κυπριακού Ελληνισμού στο νησί, αλλά και των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι θα «αφανισθούν» από την πλημμυρίδα των εποίκων και άλλων κουβαλητών.

Πού τρέχει η Κύπρος να εμπλακεί;

Σήμερα η Κύπρος βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Όσοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει τα μελλούμενα που μεθοδεύονται στην περιοχή μας και επιχειρούν να αποενοχοποιήσουν τις ΗΠΑ και τη Βρετανία για τα αίτια της κυπριακής τραγωδίας, ας διαβάσουν την εξασέλιδη ομιλία του υπευθύνου για ευρωπαϊκά και ευρασιατικά θέματα, αναπληρωτή ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Γ. Μίτσελ, στο Αμερικανικό Κογκρέσο, στις 21 Αυγούστου του τρέχοντος έτους.

Εκεί βρίσκεται η «πεμπτουσία» των στόχων τους στα Βαλκάνια, στην Κυπρο και ευρύτερα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ετοιμάζονται για πόλεμο.

Τώρα, ποιοι λαοί θα αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή και τα «τάγματα θαΝΑΤΟΥ», θα εξαρτηθεί από τις αντιστάσεις των ίδιων των λαών να τους εμποδίσουν.
Ένα ερώτημα που οφείλουν ν’ απαντήσουν οι τοπικοί «άρχοντές» μας, είναι πού τρέχει η Κύπρος να εμπλακεί, δέσμια της τουρκικής κατοχής. Θα παίξει τα παιγνίδια της Αστερόεσσας και όλων των ΝΑΤΟΪκών συμμάχων της, που έχουν στρέψει προ πολλού τις κανονιοφόρους τους ενάντια στη Ρωσία, την Κίνα και άλλες χώρες που παραδοσιακά υποστηρίζουν τη δίκαιη λύση του Κυπριακού χωρίς στρατούς και ξένες επεμβάσεις;

Θα ακολουθήσουν το παράδειγμα των Τσίπρα-Καμμένου να υποκύπτουν σε κάθε νεύμα των Αμερικανών;

Θα μας εντάξουν στη Βορειοατλαντική ληστοσυμμορία, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι; Και αν όχι, τότε τι πήγε να κάνει στο Αμερικανικό Πεντάγωνο ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Λεοντάρης; Πήγε να πιει καφέ με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, στρατηγό Mark Milley, ή να μιλήσουν για τον αίθριο καιρό με τον Διευθυντή Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (DIA) των ΗΠΑ, στρατηγό Ashley;

Από ποιον εξουσιοδοτήθηκε; Από την κυπριακή Κυβέρνηση, τον Υπουργό Άμυνας ή την ελληνική Κυβέρνηση, η οποία εσχάτως υπηρετεί καλύτερα και από τους Αμερικανούς τα ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα;

Τι γύρευε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ στο Φόρεϊν Όφις;

Λίγες μόνο ώρες μετά την κατάθεση της έκθεσης του Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Σ. Ασφαλείας, ο ηγέτης μιας μεταλλαγμένης Αριστεράς στην Κύπρο, ο κ. Άντρος Κυπριανού, έσπευδε στη Βρετανία για να ζητήσει βοήθεια, άκουσον-άκουσον (!), από τους Βρετανούς αξιωματούχους.

Δεν το γνωρίζει αυτός ο άνθρωπος πως όλα τα περι Κύπρου ψηφίσματα έχουν τα αποτυπώματα των πρώην αποικιοκρατών μας; Δεν του το ’πε κανείς πως το μακρύ χέρι του «Φόρεϊν Όφις» γράφει τα ψηφίσματα για να μην ενοχλούνται η Τουρκία αλλά και τα συμφέροντα των Βρετανών;

Μας είπε ότι συναντήθηκε με τον Υφυπουργό Εξωτερικών, σερ Άλαν Ντάνκαν, και με δύο σκιώδεις υπουργούς και ότι «ζήτησε τη βοήθειά τους, ώστε να προωθηθεί το Κυπριακό». Σημείωσε, ωστόσο, ότι «όλοι ανεξαιρέτως ξεκαθάρισαν πως, για να μπορέσουν να διαδραματίσουν τον οποιοδήποτε ρόλο, είναι απαραίτητη η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Τότε θα μπορούν να παρέμβουν, για να σπρώξουν τα πράγματα προς τη σωστή κατεύθυνση».

Και ποια είναι η «σωστή κατεύθυνση», κύριε Κυπριανού, για τους Βρετανούς; Τα συμφέροντα της Κύπρου ή τα δικά τους;

Και όταν λες ότι «οι πάντες αναμένουν την επανέναρξη των ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, για να μπορέσουν να διαδραματίσουν τον ρόλο που στον καθένα τους αναλογεί», ποιο ρόλο πιστεύεις πως θα έχει το εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόν Φόρεϊν Όφις;

Ξέχασες πως ο σερ Άλαν Ντάνκαν αποφεύγει επιμελώς να απαντήσει ευθέως για τις εγγυήσεις ή την παραμονή ξένων στρατών στην Κύπρο μετά τη λύση; Και γιατί δεν διαμαρτυρήθηκες για τη «Βάση» εντός Βάσεων που εκχωρούν στις ΗΠΑ ανέκαθεν; Ο ρόλος της Αριστεράς περιορίζεται μόνο στην έκδοση ανακοινωθέντων και δηλώσεων διαμαρτυρίας για το θεαθήναι;

Δεν υπολογίζουν τα απρόβλεπτα...

Σήμερα, μπορούμε να ανακαλέσουμε αναρίθμητες συνωμοσίες, δολοπλοκίες, κρυφές ατζέντες και μυστικές συνομιλίες πίσω από τις πλάτες του λαού.

Αχυράνθρωποι, μισθοφόροι και δικτατορίσκοι αποκάλεσαν την Κύπρο μας «πόρνη της Μεσογείου». Για να δικαιολογήσουν τις εγκληματικές τους ενέργειες. Για να κλαδέψουν τις αντιστάσεις της και να βιάσουν τη θέληση του λαού για λευτεριά και δικαίωση. Την κτύπησαν, την κούρσεψαν και στάθηκε ξανά στα πόδια της.
Έτρεξε σε μαραθωνίους, έπεσε σε τρικλοποδιές, κτύπησε πόρτες, μάτωσε, ζητιάνεψε δικαίωση. Έφεραν σχέδια, απέσυραν σχέδια, ξανακοίταξαν τους χάρτες τους, πού να τραβήξουν άλλες αιμάτινες διαχωριστικές γραμμές. Επιστράτευσαν Γενικούς Γραμματείς Διεθνών Οργανισμών, διεθνολόγους και δήθεν συνταγματολόγους για να συγκαλύψουν τις ανομίες τους με άλλοθι και με την έξωθεν καλή μαρτυρία περί γνήσιου ενδιαφέροντος.

Έπεσαν έξω. Δεν υπολόγισαν τα απρόβλεπτα και τα αναπάντεχα. Όμως συνεχίζουν με μεγαλύτερη ένταση και πίεση σε ένα ολομέτωπο πεδίο, για να περάσουν αυτά που στόχευαν τότε και στοχεύουν μέχρι σήμερα.

Ξανά, με το πιστόλι στον κρόταφο. Όπως το 2004 με το σχέδιο Ανάν, το 2013 με το κούρεμα, την οικονομική και τραπεζική κατάρρευση. Την σχεδόν ολοκληρωτική κατοχή των τραπεζών από αμερικανικά και άλλα ξένα κεφάλαια.

Τώρα ήγγικεν η ώρα ο λαός να αντισταθεί.

Να αποδείξει πως «λογαριάσανε λάθος με τον νου τους οι εμπόροι»! Να μην περιμένει να τον οδηγήσουν στη σφαγή ανίκανοι ηγέτες. Να πάρει την τύχη του στα χέρια του ως ο πραγματικός νοικοκύρης και ιδιοκτήτης αυτού του τόπου.