ΣΤΑ «ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ» ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ ΤΟ KΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΛΥΣΗΣ

Οι γνωρίζοντες τα παίγνια στη διεθνή σκακιέρα και τις προτεραιότητες των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι πεπεισμένοι, ωστόσο, πως τίποτε δεν θα γίνει και πάλι στο Κυπριακό

Το σημερινό σκηνικό στο Κυπριακό επαναλαμβάνεται φορτικά και τόσο ανούσια, που δίνει την εντύπωση πως τίποτε δεν έχει αλλάξει. Όλα επαναλαμβάνονται ως ένα κακόγουστο αστείο. Μια, σε μεγέθυνση, αντανάκλαση του παρελθόντος. Μόνο κάποιοι εκ των πρωταγωνιστών διαφέρουν και ένας αριθμός κομπάρσων, καθότι οι παλιοί βρίσκονται ήδη σε σύνταξη ή έχουν αποδημήσει εις Κύριον και Θεός οίδεν τι άλλο μάς επιφυλάσσει η επανάληψη των σεναρίων που παίζονται ως ταινίες παλιού σινεμά, ες γην εναλίαν και διχοτομημένην Κύπρο.

Βλέπουμε δημοσιογράφους και τηλεοπτικά συνεργεία να «κρέμονται» από τα «κάγκελα», προκειμένου να καλύψουν τις επαφές του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Τσίπρα και του Κοτζιά στο περιθώριο της 73ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και να μεταδίδουν περισπούδαστα περί κρίσιμων στιγμών στο Κυπριακό και για πρωτοβουλίες που θα αναπτυχθούν μετά την έκθεση της Λουτ προς τον Γ.Γ. του ΟΗΕ. Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός επικοινωνιακού «σεμιναρίου», για να πεισθούν οι ευκολόπιστοι ιθαγενείς της καθημαγμένης Κύπρου πως έφτασε η ώρα για «διευθέτηση» του άλυτου, για 50 χρόνια, κυπριακού προβλήματος.

Οι γνωρίζοντες τα παίγνια στη διεθνή σκακιέρα και τις προτεραιότητες των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι πεπεισμένοι, ωστόσο, πως τίποτε δεν θα γίνει και πάλι στο Κυπριακό.

Στις προτεραιότητες υψηλά στην ατζέντα βρίσκονται το Συριακό και οι «ενεργειακοί δρόμοι» από το Ιράκ μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο και πιο συγκεκριμένα της εκμετάλλευσης και διακίνησης των υδρογονανθράκων, θέτοντας ακόμα και υπό αμφισβήτηση τις όποιες συμφωνίες έχουν επιτευχθεί σε τριμερές ή πολυμερές επίπεδο μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας, Αιγύπτου και άλλων. Όλα είναι ρευστά και όλα κινούνται προκειμένου ΗΠΑ και Δύση να αποκλείσουν τον σημαντικό, πλέον, παίκτη στη Μέση Ανατολή, τη Ρωσία.

Το πολιτικό φλερτ Γερμανίας προς Τουρκία και η επιχειρούμενη αναθέρμανση των σχέσεων ΗΠΑ επίσης με την Τουρκία δεν είναι τυχαία. Ακόμα και το Ισραήλ επιχειρεί εκ νέου ανοίγματα με την Άγκυρα σε επίπεδο απόλυτης μυστικότητας.

Άλλα εμείς, άλλα οι Τούρκοι

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένει να διακηρύσσει πως η δική μας πλευρά επιδιώκει να συνεχισθούν οι συνομιλίες απ’ εκεί που τερματίστηκαν στο Κραν Μοντανά. Άγνωστο αν ακούει ή δεν ακούει την Τουρκία, η οποία έχει ξελαρυγγισθεί κυριολεκτικά να επαναλαμβάνει πως τα πράγματα άλλαξαν και πρέπει να γίνουν άλλες διαδικασίες.

Στο βάθος - βάθος, ο Πρόεδρος σίγουρα θα γνωρίζει πως δεν θα υπάρξει καμιά κινητικότητα στο Κυπριακό, καθότι και η Τουρκία έχει άλλες προτεραιότητες, εξ ου και οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και εκπροσώπων του κατοχικού καθεστώτος ότι «η υφιστάμενη διαδικασία, αλλά και το πλαίσιο αναζήτησης λύσης του Κυπριακού είναι ξεπερασμένα». Όπως και οι επαναλαμβανόμενοι ισχυρισμοί επίρριψης ευθυνών στην ε/κ πλευρά, αναμασώντας το σλόγκαν πως «η ε/κ πλευρά δεν επιθυμεί αλλαγή του στάτους κβο».

Βρετανία: The voice of America

Ελάχιστη δημοσιότητα δόθηκε στην περιβόητη τριμερή των ΥΠΕΞ των τριών εγγυητριών δυνάμεων, Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας. Το χειρότερο, ωστόσο, είναι πως κανένα πολιτικό κόμμα, ούτε και η λεγόμενη προοδευτική Αριστερά, βγήκε να καταδικάσει αυτήν την, έστω, άτυπη σύσκεψη ερήμην και πάλιν της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία από το 1960 είναι αναγνωρισμένο και ισότιμο μέλος του ΟΗΕ. Και είναι εδώ που υπεισέρχεται ξανά το στοιχείο της απονεύρωσης, της πλαδαρότητας και της πολιτικής μετάλλαξης των κομματικών ηγεσιών της Κύπρου.

Η Βρετανία, ο κακός δαίμονας της Κύπρου, έσπευσε να φιλοξενήσει ως «οικοδεσπότης» την τελευταία τριμερή των εγγυητριών δυναμεων στο περιθώριο της 73ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Για να μας υπενθυμίσουν τον βρόμικο ρόλο των Βρετανών σε παλαιότερες τριμερείς συνόδους για την Κύπρο, κατά τις οποίες κατέθεταν διχοτομικά σχέδια σε βάρος της Κύπρου. Σχέδια τα οποία ποτέ δεν έπαψαν να επανασχεδιάζουν, να επαναπροσαρμόζουν, αλλά πάντα με κατάληξη την ικανοποίηση πρωτίστως των δικών τους συμφερόντων και των «κηδεμόνων» τους.

Μπορεί σήμερα η Βρετανία να βρίσκεται στριμωγμένη, εξαιτίας του BREXIT. Με την εικόνα μιας «ξεμαδημένης αλεπούς», εμφανίζεται να αντιστέκεται κατά της ηγεμονικής επικυριαρχίας της Γερμανίας στην Ευρώπη. Ωστόσο, παραμένει ο πιστός ακόλουθος της πολιτικής των ΗΠΑ. Κατοχυρώνοντας, από τη μια, τα δικά της γεωστρατηγικά συμφέροντα, εξυπηρετεί, από την άλλη, με απόλυτη ακρίβεια, την αγγλοσαξονική ιμπεριαλιστική πολιτική, που καθορίζουν, πλέον, οι ΗΠΑ, όχι μόνο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και ευρύτερα στον πλανήτη.

Είναι τυχαίο, άραγε, που η Βρετανίδα Πρωθυπουργός εμφανίστηκε ως ο πρόθυμος «αγωγός» της προπαγάνδας κατά της Ρωσίας, με τους δήθεν Ρώσους πράκτορες ως υπόπτους για την απόπειρα δολοφονίας των Σκριπάλ;

Την ίδια ώρα, ωστόσο, τηρείται μια ένοχη σιωπή απ’ όλα σχεδόν τα ελεγχόμενα από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διεθνή Μ.Μ.Ε. για τα εγκλήματα που διαπράττονται στην Ουκρανία από το καθεστώς του Μινσκ, το οποίο ανήλθε στην εξουσία μετά το πραξικόπημα, που φέρεται να οργάνωσε με την εκεί πρεσβεία των ΗΠΑ η περιβόητη πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτώρια Νούλαντ.

Όταν η Βρετανία, λοιπόν, αναλαμβάνει ρόλο «οικοδεσπότη» σε μια τριμερή των εγγυητριών χωρών για το Κυπριακό (παρεμπιπτόντως και όχι τυχαία είναι όλες μέλη του ΝΑΤΟ), πρέπει να κτυπά κόκκικος συναγερμός και να κινητοποιεί τους πάντες, καθότι πίσω κρύβονται οι προθέσεις και οι μελλοντικοί σχεδιασμοί για το μέλλον της Κύπρου. Καμιά, όμως, αντίδραση, κανένα σχόλιο, ποιον ρόλο θα παίξουν ξανά οι Βρετανοί προς όφελος των ΗΠΑ και των δικών τους, σε μια «διευθέτηση» του Κυπριακού.

Ο Αβ. Νεοφύτου και το «χειροφίλημα» στην Αστερόεσσα

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ βρήκε την ευκαιρία, την ώρα που ο Πρόεδρος και η κυπριακή αποστολή βρίσκονται στη Νέα Υόρκη για συμμετοχή στις εργασίες της 73ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, να μεταβεί και ο ίδιος στις ΗΠΑ με τους συμβούλους του, για να εκφράσει ακόμα μια φορά «πίστη και αφοσίωση» στην Αστερόεσσα.

Μετά τις δημόσιες δηλώσεις του πριν από μερικές ημέρες πως «ανήκομεν στη Δύση» και τις επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, έσπευσε, ως υπάκουος «μαθητής», να δώσει ξανά διαπιστευτήρια -αν και αχρείαστες τέτοιου είδους κωλοτούμπες- καθότι όλοι γνωρίζουν τις άριστες σχέσεις του με τους εκάστοτε πρεσβευτές των ΗΠΑ στη Λευκωσία.

Άλλωστε, όπως γράφτηκε πολλές φορές και ουδέποτε διαψεύστηκε, είναι ενδεικτικό το περιεχόμενο των απόρρητων εγγράφων που αφέθηκε να διαρρεύσει από το WIKILEAKS - για αναφορές πρώην Αμερικανών πρεσβευτών σε Κύπρο για συναντήσεις και επαφές και η καταγραφή συνομιλιών με Αβ. Νεοφύτου και Ν. Αναστασιάδη.

Οι επιπτώσεις στο Κυπριακό

Στην ανατολική Μεσόγειο έχει συγκεντρωθεί μία εξαιρετικά μεγάλη δύναμη πυρός με σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό και με εμπλοκή όλων των μεγάλων δυνάμεων, αλλά και περιφερειακών, με επίκεντρο τις στρατιωτικές εξελίξεις στη Συρία.

Πέραν αυτού, βρίσκεται σε εξέλιξη ένας άτυπος διάλογος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ τόσο για τη μελλοντική διευθέτηση του συριακού ζητήματος, όσο και για μια ενδεχόμενη χάραξη νέων χαρτών στην Εγγύς Ανατολή, αλλά και εκείνου του διαλόγου που έχει αρχίσει εδώ και εβδομάδες μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον σε ανεπίσημο επίπεδο. Ο άτυπος αυτός διάλογος αφορά στη διευθέτηση ζητημάτων στα δυτικά Βαλκάνια, στην Ουκρανία και στην Εγγύς και Μέση Ανατολή που απασχολούν τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Φημολογείται ότι αυτήν τη δυναμική του ανεπίσημου διαλόγου «οργάνωσε» ο βετεράνος της αμερικανικής διπλωματίας, γνωστός και ως «σφαγέας της Κύπρου», Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος αντελήφθη το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται οι διεθνείς σχέσεις το τελευταίο διάστημα.

Η ανάγκη να τεθούν επί τάπητος αυτήν τη στιγμή οι προοπτικές επίλυσης του συριακού ζητήματος σε ένα ορατό χρονικό διάστημα, τους επόμενους μήνες, με τη διασφάλιση των ζωνών ασφαλείας που αφορούν την κυβέρνηση Άσαντ κατ' αρχήν, τις ρωσικές βάσεις στη Συρία, το ζήτημα ασφαλείας του Ισραήλ και την ασφάλεια των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και δικτύων μεταφοράς ενέργειας από το Ιράκ μέχρι την ανατολική Μεσόγειο φαίνεται πως κυριαρχεί στρατηγικά στις ηγεσίες της Δύσης, αλλά και στους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους-πολυεθνικές, που δραστηριοποιούνται σε όλην αυτήν την περιοχή.

Αυτή η προτεραιότητα υποβαθμίζει την προώθηση του Κυπριακού, υποβιβάζοντάς το στα δευτερεύοντα και φαίνεται να εκμηδενίζει τις πιθανότητες επίλυσής του στην παρούσα φάση.

Ακόμα και οι σχεδιασμοί τόσο μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου, όσο και μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου πως θα πρέπει να κατασκευαστεί άμεσα ο αγωγός φυσικού αερίου EastΜed από την Ανατολική Μεσόγειο στην Κρήτη, δεν αποκλείεται να αλλάξουν. Ή, στη χειρότερη περίπτωση, να ανατραπούν, προκαλώντας νέες απογοητεύσεις και νευρικούς κλονισμούς σε όσους έχουν την πολιτική αφέλεια να πιστεύουν πως η σωτηρία μας θα προέλθει από τα γεράκια του ιμπεριαλισμού.