ΜΕ Ο,ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΩΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ «ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΜΕ»

Τότε, άραγε, που ήμασταν κομμάτι της βρετανικής αυτοκρατορίας, πού ανήκαμε; Στη Δύση μήπως; Απλώς ρωτώ. Και αφού ανήκαμε στη Δύση, στην οποία, λέγεται, ανήκουμε και τώρα, γιατί ξεσηκωθήκαμε να τη διώξουμε τη Δύση;

Μια συζήτηση, η οποία διεξάγεται από καιρό, είναι αυτή για το πού ανήκουμε. Στη Δύση; Στην Ανατολή; Στην Ευρώπη; Στην Εγγύς και Μέση Ανατολή; Πού; Το θέμα βέβαια μπορεί να ιδωθεί από διάφορες πλευρές. Όταν π.χ. κάποιος Κύπριος πολιτικός της Δεξιάς λέει «ανήκουμε στη Δύση», εννοεί ότι ιδεολογικά ταυτιζόμαστε με ό,τι εκπροσωπούν οι προηγούμενες καπιταλιστικές κοινωνίες, είτε είναι στη Β. Αμερική (Δύση γεωγραφικά), είτε Ιαπωνία (Ανατολή γεωγραφικά).

Και όταν το λέει ένας επιχειρηματίας, εννοεί το συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο του προηγμένου καπιταλισμού. Τον αποκληθέντα νεοφιλελευθερισμό. Τον παράδεισο του εργοδότη και την κόλαση του εργαζομένου. Γιατί αν κρίνουμε το θέμα εκκλησιαστικά, ας πούμε, δεν ανήκουμε στη Δύση φυσικά. Δεν είμαστε του Βατικανού. Το όποιο δυτικό Βατικανό όποτε είχε ευκαιρία λεηλάτησε και αφαίμαξε το επίσης χριστιανικό και ανατολικό Βυζάντιο και προετοίμασε την πτώση του στα χέρια των Οθωμανών.

Στην Ανατολή ανήκει και ο προαιώνιος εχθρός, οι Οθωμανοί, οι Νεότουρκοι, οι Τούρκοι. Γεωγραφικά, όμως. Όπως είναι Ανατολή και ο αναβαθμισθείς σύμμαχος της τελευταίας δεκαετίας, το Ισραήλ. Ανατολή, όμως, είναι και η Ρωσία. Όχι γεωγραφικά, βέβαια, γιατί με την έκτασή της φτάνει σχεδόν παντού, αλλά πολιτικά. Όταν μιλούν και λένε στην Κύπρο «Ανατολή», εννοούν πολιτικά τις πρώην χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, το «ανατολικό μπλοκ». Εννοούν… Αριστερά! Βέβαια, οι συγκεκριμένες χώρες είναι σήμερα οτιδήποτε άλλο παρά Αριστερά!

Όταν λέμε «Δύση»;

Σίγουρα, όταν λέμε Δύση, εννοούμε τις ΗΠΑ. Άλλωστε είμαστε στρατηγικοί εταίροι! Εννοούμε, όμως, τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ ή του Μπαράκ Ομπάμα και της Χίλαρι ή του Νίξον και Κίσινγκερ; Αυτού ο οποίος υπήρξε ο ενορχηστρωτής του πραξικοπήματος και της εισβολής ή κάτι άλλο; Δύση είναι και η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου όντως ανήκουμε. Πού τελικά ανήκει η Κυπριακή Δημοκρατία; Δυστυχώς, σίγουρα όχι στους νόμιμους κατοίκους της. Σήμερα οι νόμιμοι κάτοικοί της, πλην των παρανόμων μεταναστών, κατοικούμε στο ελεύθερο 63% του νησιού, γιατί ως γνωστόν το υπόλοιπο είναι κατεχόμενο από την Τουρκία από το 1974.

Από τις 20 Ιουλίου του 1974, οπότε παρανόμως εισέβαλε στην Κύπρο, απ’ αφορμή το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974. Πραξικόπημα το οποίο εκτέλεσαν άτομα τα οποία κι εκείνα αισθάνονταν ότι ανήκουν στη Δύση. Και το οποίο οργάνωσε η Χούντα των Αθηνών (που επίσης ανήκε στη Δύση), υπό την καθοδήγηση και ενορχήστρωση της ίδιας της Δύσης, με στόχο να φύγει ο «κρυπτο-ανατολίτης» Μακάριος και να ενωθούμε με τη δυτική Ελλάδα, αλλά τελικά ενωθήκαμε, κατά 50%, με την επίσης δυτική Τουρκία. Τότε, μάλιστα, πολύ δυτική!

Σήμερα, λοιπόν, στο 63% της Κύπρου κατοικούμε Κύπριοι, αφού αφαιρέσουμε τους παράνομους μετανάστες, τους νόμιμα κατοικούντες ξένους υπηκόους ή ξένους με κυπριακή ταυτότητα, οι οποίοι κατέχουν και σοβαρό ποσοστό ακίνητης περιουσίας (Ρώσοι, Βρετανοί κ.λπ.) και αφού αφαιρέσουμε και τις Βρετανικές Βάσεις, οι οποίες επίσης ανήκουν στη Δύση. Και τις έχουμε εδώ δωρεάν -δεν πληρώνουν- γιατί είναι και το Ηνωμένο Βασίλειο στρατηγικός μας εταίρος. Παλαιόθεν.

Παρόλο που, όντας παράξενοι εμείς ο Κύπριοι, θελήσαμε να διώξουμε τον παλαιότερό μας στρατηγικό εταίρο το 1931 με τα Οκτωβριανά και για να μας νουθετήσει, ο φίλος και εταίρος επέβαλε τη δεκαετή δικτατορία (1931-1941) του Πάλμερ. Και το επαναλάβαμε και το 1955. Αχάριστοι βλέπετε. Τότε, άραγε, που ήμασταν κομμάτι της βρετανικής αυτοκρατορίας, πού ανήκαμε; Στη Δύση, μήπως; Απλώς ρωτώ. Και αφού ανήκαμε στη Δύση, στην οποία, λέγεται, ανήκουμε και τώρα, γιατί ξεσηκωθήκαμε να τη διώξουμε τη Δύση;

Και τι καταλάβαμε;

Για να επιστρέψω στο νήμα της σκέψης μου. Εμείς οι Κύπριοι, λοιπόν, με ό,τι απέμεινε ως ιδιοκτησία μας, οφείλουμε να απαντήσουμε το υπαρξιακό ερώτημα «πού ανήκουμε». Πού; Μα στη Δύση φυσικά. Στη Δύση, η οποία από την ώρα που μας κατέκτησε η Βρετανία, αγοράζοντάς μας από τους Οθωμανούς, όποτε είχαμε διαφορά με την Τουρκία στήριζε την τελευταία, γιατί υπήρξε πάντα -ως πρόσφατα- πιο… Δύση από εμάς. Βλέπετε και η Δύση έχει διαβαθμίσεις, με άριστα, τη διαβάθμιση Φαρ-Ουέστ!

Λογικά, φυσικά, ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Δύση και αυτή. Αλλά επειδή είναι λιγότερο Δύση από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, το πρόβλημά μας δεν μπορεί να το επιλύσει, οπόταν παρέμεινε στα χέρια του ΟΗΕ, όπου δυστυχώς ανήκει και η Ανατολή. Και η Εγγύς, π.χ. Λίβανος, Συρία και η Μέση, π.χ. Αίγυπτος, Ιράκ και η Άπω Ανατολή, π.χ. Ιαπωνία, Κορέα του Βορρά, του αγαπητού τέκνου Κιμ και Κορέα του Νότου, η οποία ανήκει βεβαίως στη Δύση. Ακόμα δυστυχέστερον για μας που ανήκουμε στη Δύση, στα Ηνωμένα Έθνη ανήκει και η βόρεια Ανατολή (Ρωσία) και η κεντρική Ανατολή (Κίνα).

Λέω «δυστυχώς», γιατί αυτοί οι δύο είναι πολύ ξεροκέφαλοι. Επιμένουν στον ΟΗΕ να μας στηρίζουν, πράγμα το οποίο στεναχωρεί πολύ αυτούς στους οποίους ανήκουμε. Τους Δυτικούς και τη Δύση, οι οποίοι (μη σας φανεί παράδοξο), στηρίζουν κατά κανόνα την Τουρκία. Πολύ μπερδεμένα τα πράγματα με τη Δύση, όπου ανήκουμε.

Η μητέρα Δύση, δηλαδή οι ΗΠΑ και η πρωτότοκη κόρη Δύση, δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο, μέχρι τώρα στηρίζουν βασικά Τουρκία. Η ξαδέλφη δύση, δηλαδή η Γαλλία, μάλλον εμάς και η θεία Δύση, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση, προφανώς έχει πρόβλημα προσανατολισμού. Δυσκολεύεται να ξεχωρίσει ποιος είναι Δύση και ποιος είναι Ανατολή, μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας. Όμως εμείς ανήκουμε στη Δύση! Και ρωτώ. Τι καταλάβαμε μέχρι σήμερα που ανήκουμε στη Δύση; Καταλάβαμε.

Εισπράξαμε, μεταξύ άλλων, ένα πραξικόπημα το 1974 και ένα κούρεμα το 2013. Και τι αναμένεται να εισπράξουμε αν ακούσουμε αυτούς που λένε ότι πρέπει να διαλέξουμε στρατόπεδο και αυτό να είναι αποκλειστικά η Δύση και να το ακολουθούμε ψυχή τε και σώματι; Μια δίκαιη λύση του Κυπριακού, μήπως; Την εκδίωξη του κατοχικού στρατού και την άρση των εγγυήσεων, άραγε; Αν ναι, τότε ανήκουμε στη Δύση.