Κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Τουρκία είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έλαβε 52,6%, αφήνοντας δεύτερο τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικό Λαϊκού κόμματος Muharrem Ince, ο οποίος έλαβε 30,6%. Τρίτος με ποσοστό 8,4% ο Selahattin Demirtas, ενώ η αρχικά υποσχόμενη Meral Aksener έλαβε μόλις 7,3%. Σε ό,τι αφορά τις προεδρικές, λοιπόν, κάποιος θα αναδείκνυε την εκλογή του Ερντογάν από τον α’ γύρο, ταυτόχρονα με την κακή πορεία της Meral Aksener, η οποία σαφέστατα στην αρχή της προεκλογικής είχε υψηλότερους στόχους.

Σε επίπεδο βουλευτικών, το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έλαβε 42,6% και 295 έδρες, ενώ το συνεργαζόμενο Εθνικιστικό Κόμμα έλαβε 11,1% και 49 έδρες. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό κόμμα έλαβε 22,6% και 146 έδρες, ενώ το Φιλοκουρδικό κόμμα του Selahattin Demirtas κατέγραψε 11,7% και έλαβε 67 έδρες. Το κόμμα της Meral Aksener, με το όνομα Ιyi, αλλιώς «Καλό Κόμμα», τελικά έλαβε 10% και 43 έδρες. Σημειώνεται ότι στις βουλευτικές του 2015 το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχε λάβει 49,5% και 23 εκ. ψήφους με 317 έδρες, ενώ το Εθνικιστικό Κόμμα είχε λάβει 11,9% και περίπου 5.7 εκ. ψήφους με 40 έδρες. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό κόμμα είχε λάβει 25,32% και 12 εκ. ψήφους με 134 έδρες, ενώ το Φιλοκουρδικό Κόμμα είχε καταγράψει 10,76% και 5 εκ. ψήφους, λαμβάνοντας 59 έδρες.

Συνεπώς, σε ό,τι αφορά τις βουλευτικές, κάποιος θα συμπέραινε πρώτο, την πτώση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και το γεγονός ότι απ' εδώ και μπρος θα εξαρτάται από το συνεργαζόμενο Εθνικιστικό Κόμμα, αφού από μόνο του δεν έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 300 εδρών. Την ίδια ώρα που οι εθνικιστές, παρά την ίδρυση του νέου κόμματος της Aksener, φαίνεται να μην είχαν κόστος και έχουν λάβει το ίδιο ποσοστό. Η ουσία, όμως, είναι ότι τα δύο κόμματα μαζί αθροίζουν τις απαιτούμενες έδρες που χρειάζονται στη Βουλή.

Δεύτερον, σημειώνεται το γεγονός ότι το φιλοκουρδικό κόμμα, παρά τις ευνόητες δυσκολίες, τελικά εισήλθε στη Βουλή λαμβάνοντας μάλιστα 8 έδρες περισσότερες. Τρίτο, η Βουλή με την είσοδο του κόμματος της Aksener γίνεται πλέον πεντακομματική. Σε σύνολο εκλογικού σώματος 59 εκατομμυρίων, η αποχή έχει καταγραφεί μόλις στο 14%, τόσο σε επίπεδο προεδρικών αλλά και βουλευτικών, με τα έγκυρα να έχουν καταγραφεί στις 50 εκατομμύρια ψήφους.

Τα μηνύματα του αποτελέσματος

Γενικότερα, οι εκλογές στην Τουρκία δίδουν δύο σημαντικά μηνύματα. Πρώτο, ότι ο Ερντογάν καταφέρνει -με τον δικό του τρόπο πάντοτε- να παίρνει αυτό που θέλει, και δεύτερο ότι η αντιπολίτευση φαίνεται ανίκανη να αντιδράσει. Υπενθυμίζεται ότι η φυγή της Meral Aksener από το Εθνικιστικό Κόμμα και η ίδρυση του κόμματός της είχαν θορυβήσει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η ανησυχία του ήταν συνέπεια της ραγδαίας ανόδου της Aksener στις δημοσκοπήσεις.

Δημοσκοπήσεις του Δεκεμβρίου και στις αρχές Μαρτίου είχαν δείξει μάχη Ερντογάν και Aksener στήθος με στήθος, περίπου στο 51%-49%, εύρημα που υποδήλωνε ανοικτή μάχη και που εξηγούσε απόλυτα γιατί ο Ερντογάν είχε τους τελευταίους μήνες προβεί σε όλες αυτές τις τουρκικές προκλήσεις τόσο στο Αιγαίο αλλά και στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Η εξαγγελία πρόωρων εκλογών αποσκοπούσε ακριβώς στο να σταματήσει την άνοδο της Aksener γενικότερα, ταυτόχρονα να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του συνεργαζόμενου Εθνικιστικού κόμματος, αρκετοί προφανώς από τους οποίους διέρρεαν στην ανθυποψήφιά του.

Από το εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται ότι η απόφαση των υπολοίπων κομμάτων να κατέλθουν με διαφορετικούς υποψηφίους σκοπεύοντας να συγκρατήσουν ψήφους από τον Ερντογάν και να μην του επιτρέψουν να περάσει στον 2ο γύρο, δεν λειτούργησε. Ο λόγος είναι γιατί δεν υπολόγισαν τη χαμένη ψήφο, η οποία τελικά φαίνεται να επηρέασε ιδιαίτερα τη Meral Aksener.

Ενώ δηλαδή στις δημοσκοπήσεις αρχικά κατέγραφε σημαντικά ποσοστά, σταδιακά έδειξε πτώση, που ενδεχόμενα από πολλούς να θεωρήθηκε ότι δεν περνά στον Β γύρο. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλη μερίδα των εθνικιστών τελικά επέστρεψαν στην επιλογή του κόμματός τους. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι μια μερίδα η οποία έχει ψηφίσει το κόμμα της σε επίπεδο βουλευτικών, δεν την έχει επιλέξει σε επίπεδο προεδρικών.

ΔΡ ΝΑΣΙΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ
Εκλογικός Αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου