ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΚΟΡΩΝΕΣ, ΑΛΥΤΡΩΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ. ΤΟ ΑΔΙΑΒΛΗΤΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΥΠΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ, ΚΑΘΩΣ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ, ΚΑΛΠΕΣ, ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ, ΕΝΩ ΕΓΚΥΡΑ ΘΑ ΘΕΩΡΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ

Ολόκληρη η προεκλογική περίοδος χαρακτηρίστηκε από επιθετική ρητορική, ενώ ο εθνικισμός αποδείχτηκε το μεγαλύτερο όπλο ψηφοθηρίας, το οποίο εκτός από τον Ερντογάν, ακολούθησαν τελικά και οι πολιτικοί του αντίπαλοι, τόσο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όσο και του νεοσύστατου Καλού Κόμματος

Το σήμα για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών στην Τουρκία δόθηκε στις 8 Απριλίου, από τον ίδιο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, βεβαίως, μέχρι και μερικές ώρες νωρίτερα, διέψευδε ως φήμες τις σχετικές πληροφορίες που είχαν δημοσιευθεί. Η εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί την ερχόμενη Κυριακή, ενώ αν δεν υπάρξει ξεκάθαρος νικητής, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ο επαναληπτικός γύρος των προεδρικών θα διεξαχθεί στις 8 Ιουλίου.

Όπως έγινε και στο δημοψήφισμα της 8ης Απριλίου του 2017, έτσι και τώρα, η εκλογική διαδικασία θα διεξαχθεί υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με εμπόδια στο έργο των παρατηρητών του ΟΑΣΕ, με αναθεώρηση του εκλογικού νόμου, σύμφωνα με τον οποίο νομιμοποιούνται οι πρόεδροι των εκλογικών κέντρων - συνοδεία κυβερνητικών αξιωματούχων - να μεταφέρουν τις κάλπες σε μυστικό σημείο, ενώ παράλληλα θεωρούνται έγκυρα τα μη σφραγισμένα ψηφοδέλτια. Αυτές οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε εντεινόμενο πολιτικό και νομικό κλίμα εντεινόμενης στέρησης ελευθεριών και αυταρχισμού.

Ο Ερντογάν ανακοίνωσε τις πρόωρες εκλογές αμέσως μετά από ραντεβού που είχε με τον ηγέτη των Γκρίζων Λύκων, του Εθνικιστικού Κόμματος της Τουρκίας, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος φέρεται να τον εκβίασε με άρση της στήριξης των εθνικιστών. Το κυνήγι εναντίον των Κούρδων, ιδιαίτερα μετά την εισβολή στο Αφρίν της Συρίας, είχε αρχίσει να επηρεάζει τη δυναμική του κυβερνώντος συνασπισμού. Ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, είναι πως μια σύντομη προεκλογική περίοδος ευνοεί τα ήδη υπάρχοντα κόμματα, κυρίως δε το δικό του AKP.

Η προηγούμενη μέρα των εκλογών

Πέρα από την ανακοίνωση για άνοιγμα πυρηνικών εργοστασίων, σχεδιασμό και παραγωγή υπερ-όπλων και «επανάκτηση» της ούτω καλούμενης «Μεγάλης Τουρκίας», ο Ταγίπ Ερντογάν έχει επιδοθεί σε άνευ προηγουμένου εθνικιστικές τακτικές, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση, που ωστόσο παρέσυρε σε εθνικιστικό παροξυσμό και τους πολιτικούς του αντιπάλους. Τόσο ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αλλά και ο υποψήφιός του, Μουχαμέρ Ιντζέ, όσο και η πρόεδρος του «Καλού Κόμματος», Μεράλ Ακσενέρ, αξιώνουν 18 ελληνικά νησιά -ως δήθεν γκρίζες ζώνες- όσο και συμμετοχή στην Κυπριακή ΑΟΖ. Ο δε Ντεβλέτ Μπαχτσελί δεν δίστασε να αποκαλέσει την Κύπρο τουρκική, ενώ η Ακσενέρ είπε πως η Κύπρος είναι η καρδιά της.

Ο «νέος τουρκικό εθνικισμός», λοιπόν, είναι σαφές ότι αποτελεί κάτι ευρύτερο από το άθροισμα AKΡ και MHP και αφορά στο ακροατήριο όλων των κοινοβουλευτικών πολιτικών δυνάμεων της μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, πλην του φιλοκουρδικού HDP, ο φυσικός ηγέτης του οποίου είναι στη φυλακή και ακόμη και μια εβδομάδα πριν από την αναμέτρηση, περιμένει απάντηση στο αίτημα παραχώρησης άδειας για συμμετοχή σε προεκλογικές εκδηλώσεις. Οι Τούρκοι πολιτικοί γνωρίζουν πλέον καλά πως ο εθνικισμός μετατρέπεται σε ψήφους.

Σύμφωνα με την έρευνα του CAP, από το σύνολο των ερωτηθέντων θεωρούν πολύ σημαντική την υποστήριξη προς τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις το 90%, την περηφάνια για την οθωμανική κληρονομιά το 79%, την πεποίθηση ότι οι Τούρκοι είναι καλύτεροι από τα άλλα έθνη το 75%, την υποστήριξη προς την παρούσα κυβέρνηση το 58%. Είναι προφανές ότι η επίκληση του οθωμανικού παρελθόντος δεν αφορά πλέον μόνο τους θρησκευόμενους ή τη δεξιά πτέρυγα της πολιτικής.

Σε ό,τι αφορά τον προσανατολισμό της Τουρκίας και της θέση της στον κόσμο, το 88% των ερωτηθέντων συμφωνούν πολύ ή αρκετά με την ιδέα ότι η χώρα θα πρέπει να παράγει τα δικά της βιομηχανικά και στρατιωτικά αγαθά ώστε να μην εξαρτάται από άλλους, το 80% ότι το Ισλάμ αποτελεί κεντρικό στοιχείο κατανόησης της τουρκικής ταυτότητας, το 72% ότι η Τουρκία αποτελεί φυσικό ηγέτη του ισλαμικού κόσμου, το 51% πιστεύουν ότι ο Ερντογάν εκπληρώνει τα ιδεώδη του Ατατούρκ για ένα ισχυρό και ανεξάρτητο έθνος.

Η επόμενη μέρα

Τι θα συμβεί τελικά αν ο Ταγίπ Ερντογάν κερδίσει τις δύο μάχες και αναδειχθεί στον απόλυτο σουλτάνο της Τουρκίας; Είναι προφανές ότι ο στόχος του είναι ένας και η προσήλωση σε αυτόν απόλυτη. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλει να «κλέψει» τον τίτλο του πατέρα του Έθνους από τον Κεμάλ, να ανέβει στο ίδιο βάθρο με τον Μωάμεθ τον Πορθητή - όπως απέδειξε μέσα από το βίντεο για τη μαύρη επέτειο Αλώσεως της Πόλης.

Ο νεοσουλτάνος, θεωρείται σχεδόν βέβαιο από τους διεθνείς αναλυτές, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ε.Ε. και τη Ρωσία, θα επιδιώξει να επιβάλει το νεο-οθωμανικό του όνειρο, να ισλαμοποιήσει ακόμη περισσότερο την κοινωνία, να εξαπλώσει την Τουρκία προς τα νότια διεκδικώντας με δημοψηφίσματα ή και όπλα τη Βόρεια Συρία, να εγείρει διεκδικήσεις στα δυτικά, σε Αιγαίο και Κυπριακή ΑΟΖ. Ο Ερντογάν θα θελήσει να υλοποιήσει τις υποσχέσεις για στρατηγικά όπλα και, γνωρίζοντας καλά πλέον τη διαπραγματευτική ισχύ των πυρηνικών δυνάμεων, θα επιδιώξει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.