ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Η ΦΑΣΙΖΟΥΣΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΕΝΔΥΘΕΙ ΜΕ ΠΕΠΛΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ.
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΟΧΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Με μια υστερική αυθάδεια αθετούνται όλα όσα δεσμεύονταν και υπόσχονταν πριν από μερικούς μήνες, κατά την προεκλογική περίοδο για το ύπατο αξίωμα του κράτους. Το εξωφρενικό που αγγίζει πλέον τα όρια της παράκρουσης είναι ότι η αθέτηση των υποσχέσεών τους διαφημίζεται και ωραιοποιείται με διάφορα νομικίστικα τερτίπια
Βιώνουμε μια εποχή ισοπέδωσης των πάντων. Κυβέρνηση, κόμματα και μερίδα των Μ.Μ.Ε. έχουν μεταβληθεί σε μια επιχείρηση ευτελισμού των εννοιών και των λέξεων. Η αξιοπιστία εκλείπει, επικρατεί ο χλευασμός των αξιών, η κοροϊδία, το ψέμα, σε μια προσπάθεια η ανθρώπινη λογική να εξαφανιστεί, να καρατομηθεί, να εξουδετερωθεί.
Με μια υστερική αυθάδεια αθετούνται όλα όσα δεσμεύονταν και υπόσχονταν πριν από μερικούς μήνες, κατά την προεκλογική περίοδο για το ύπατο αξίωμα του κράτους. Το εξωφρενικό που αγγίζει πλέον τα όρια της παράκρουσης είναι ότι η αθέτηση των υποσχέσεών τους διαφημίζεται και ωραιοποιείται με διάφορα νομικίστικα τερτίπια. Δεν στέκουν στην ουσία της νομιμότητας. Αντίθετα, παρακάμπτουν την ουσία, εισάγοντας πρακτικές και πολιτικές που είναι αντίθετες με το δημόσιο συμφέρον και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του τόπου και του λαού.
Μερικά κραυγαλέα συμβάντα πολιτικής υποκρισίας και χοντροκομμένης απόπειρας μετατόπισης της ουσίας και καρατόμησης της ανθρώπινης λογικής: η επαναφορά της συζήτησης για οριζόντια ψηφοφορία, το ξεπούλημα του Συνεργατισμού, το ροκάνισμα της δημόσιας υγείας, οι συμπλεύσεις και διαφωνίες για τους χειρισμούς στο Κυπριακό, τα εργασιακά και πλείστα άλλα.
Η οριζοντιοποίηση της πολιτικής
«Eλέγχω, επιλέγω, τιμωρώ», αυτή είναι η πεμπτουσία της Δημοκρατίας. Δυστυχώς και αυτήν τη σημαντική αρχή της λαϊκής κυριαρχίας επιχειρούν να την μπασταρδέψουν και να την εκχυδαΐσουν.
Ποιος θα λογοδοτεί και σε ποιους, αν εφαρμοστεί η λεγόμενη οριζόντια ψηφοφορία; Ποιος, με ποιες θέσεις θα διεκδικεί την ψήφο του λαού, όταν οριζοντιοποιείται και ουσιαστικά εκμηδενίζεται η υπέρτατη αρχή της Δημοκρατίας;
Με αυτήν τη λογική, ας καταργηθούν και τα κόμματα, τα οποία εκπροσωπούν θέσεις, ιδέες και κοινωνικοπολιτικά προγράμματα και ας κατέρχονται υποψήφιοι οι «ωραίοι» και οι «ωραίες» και όσοι έχουν το μέσο να επιδοτούν την τηλεοπτική τους προβολή και πολιτική μιζέρια.
Ποιος θα ελέγξει έναν βουλευτή που πήρε ψήφους από ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΛΑΜ, Οικολόγους όταν θα εκτρέπεται και θα υποστηρίζει πολιτικές του ενός εκ των πιο πάνω κομμάτων; Πάνω σε ποιες προγραμματικές θέσεις θα δεσμεύονται οι εκλεγέντες από τις ψήφους των διαφόρων κομμάτων; Του ΔΗΣΥ, του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ ή του ΕΛΑΜ; Και το ενδεχόμενο πριμοδότησης μικρών κομμάτων από τα μεγάλα, για να εκλέγονται υποψήφιοι που πρόσκεινται φιλικά σε αυτά, δεν τους φοβίζει; Το «ελέγχω, επιλέγω και τιμωρώ» εξουδετερώνεται και δολοφονείται η δημοκρατία.
Στο κρεβάτι του Προκρούστη η δημόσια Υγεία
Με πόση ελαφρότητα και κυνική αυθάδεια η γενική διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας, Χριστίνα Γιαννάκη, εκθείαζε, με πομπώδες ύφος, στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 τη συμφωνία Κυβέρνησης - Γερμανικού Ογκολογικού Κέντρου για παραπομπή καρκινοπαθών στο ιδιωτικό αυτό κέντρο! Κεντούσε ύμνους υπέρ του ιδιωτικού αυτού κέντρου, ως να είναι εκ των κύριων μετόχων του και όχι η θεματοφύλακας της δημόσια υγείας, ως είθισται, εκ της θέσεώς της. Και το κράτος τι κάνει για να αναβαθμίσει το κρατικό ογκολογικό και τις άλλες υπηρεσίες; Ρίχνει στον Μινώταυρο του ιδιωτικού κεφαλαίου τα κρατικά κονδύλια, που όφειλαν να τα επενδύσουν στη δημόσια Υγεία. Tα κρατικά κονδύλια δεν ανήκουν ούτε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ούτε στην κ. Γιαννάκη. Για τούτο, όμως, κανένας δεν μιλά.
Ούτε καν οι φορολογούμενοι πολίτες, που ρίχνουν στον κρατικό κορβανά τον οβολό τους υπέρ των χρηματοδοτούμενων συμφωνιών με τον ιδιωτικό τομέα. Όλοι σιωπούν και χειροκροτούν τις επιδόσεις του ιδιωτικού ιατρικού τομέα και το σταδιακό ξήλωμα της δημόσιας Υγείας. Άλλοι, επειδή επιδιώκουν τη συρρίκνωση και κατάργηση της δημόσιας Υγείας και άλλοι, επειδή τυγχάνει να είναι φίλοι με διευθυντές και μετόχους ιδιωτικών κλινικών και κέντρων υγείας.
Ο Συνεργατισμός και η εξαφάνισή του
Πάνω από 100 χρόνια άντεξε και μεγαλούργησε ο Συνεργατισμός. Οι πρωτεργάτες και εμπνευστές του τον προφύλαξαν από κάθε κακό και είδαμε τα επιτεύγματά του σε όλους τους τομείς της οικονομίας.
Οι αγρότες έσωσαν τη γη τους από τους τοκογλύφους, φτωχές οικογένειες απέκτησαν στέγη, μορφώθηκαν γενιές και γενιές. Χρειάστηκαν μόνο μερικά χρόνια να τον ξηλώσουν οι σημερινές ηγεσίες όλων των κομμάτων, με πρωταγωνιστή και πρωτεργάτη τον ΔΗΣΥ.
Ξεκίνησε πρώτα η δυσφήμησή του και πέτυχε να επικρατήσει μια άκρατη απαξίωση και μια επιδερμική αντίληψη πως λειτουργούσε σε βάρος του κράτους. Αντί να ελεγχθούν και να λογοδοτήσουν οι επικεφαλής του, που σκανδαλωδώς καταχράστηκαν τις εξουσίες τους, τώρα προσφέρεται έναντι πινακίου φακής στον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα.
Τα εκατομμύρια που παραχωρήθηκαν για τη στήριξή του από το κράτος ρίχθηκαν στους Πίθους των Δαναΐδων. Εκεί όπου ο Πρόεδρος και οι υπουργοί του δήλωναν προεκλογικά, με άκρατη υποκρισία, πως θα επιστρέψει στον λαό και στους μετόχους του, τώρα φέρεται να δίδεται πεσκέσι στον ιδιωτικό τομέα, μαζί με άλλα τόσα εκατομμύρια ως ομόλογα.
Οι υπεύθυνοι για την καταστροφή της οικονομίας ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ουδείς πλέον πιστεύει πως θα φτάσει γι’ αυτούς η ώρα της κρίσης.
Κυπριακό: Διαφωνίες και συμπλεύσεις
Η βάναυση δολοφονία της λογικής συνεχίζεται και για τους χειρισμούς στο Κυπριακό. Βλέπουμε το ΑΚΕΛ να μετατρέπεται σε ένα νέο ΑΔΗΣΟΚ και να συμπλέει με την πολιτική όλων αυτών που κάποτε κατηγορούσε ως φράξια. Είναι οι ίδιοι που βρέθηκαν επικεφαλής της πρώτης και δεύτερης Κυβέρνησης Κληρίδη-ΔΗΣΥ και σήμερα επιβάλλουν την πολιτική τους στην ηγεσία του ΑΚΕΛ.
Συμπλέουν και συμφωνούν ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ στο Κυπριακό; Αυτό, οι ίδιοι το γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε. Αν εξαιρέσουμε τη διαμάχη και έντονη κριτική του ΑΚΕΛ για τους χειρισμούς του Προέδρου Αναστασιάδη στο Κραν Μοντανά, κατά τα άλλα συμφωνούν και αυτό θα φανεί πολύ σύντομα.
Καμιά φορά στις λεπτομέρειες κρύβεται η αλήθεια. Ή, σε κάποιες περιπτώσεις, ισχύει η ρήση: «Γλώσσα λανθάνουσα λέει την αλήθεια».
Ενδεικτικό το παράπονο του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, ο οποίος, αν και δεν παύει καθημερινά να επικρίνει την Κυβέρνηση Αναστασιάδη - ΔΗΣΥ, εντούτοις δεν θα έλεγε όχι στις ψήφους του ΔΗΣΥ.
Στις 22 Μαρτίου του 20018, στην ενημερωτική εκπομπή του ΡΙΚ, «Από μέρα σε μέρα», με τη δημοσιογράφο Κατερίνα Μηλιώτη, φιλοξενούμενος ήταν ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού.
Αναφερόμενος στον Δημοκρατικό Συναγερμό, είπε με παράπονο:
«Ο ΔΗΣΥ λέει ότι κάνει υπέρβαση για στήριξη. Εμένα, γιατί δεν με στήριξε στην εκλογή Προέδρου της Βουλής και στήριξε τον Δημήτρη Συλλούρη, που στο κυπριακό πρόβλημα οι θέσεις του απέχουν πολύ;».
«Είναι καλό παιδί ο Δημήτρης και τον συμπαθώ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΔΗΣΥ δεν έπρεπε να με στηρίξει».
Τελικά, o κ. Άντρος Κυπριανού, θέλοντας να πει το μεγάλο παράπονό του που δεν τον ψήφισαν οι Συναγερμικοί για Πρόεδρο της Βουλής, άθελά του παραδέχθηκε πως οι θέσεις ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ δεν απέχουν πολύ.
To ΔΗΚΟ έχασε τη λαλιά του
Το προεκλογικά λαλίστατο ΔΗΚΟ, σήμερα σιωπά, ενώ εμφανίζεται να υποστηρίζει στη Βουλή νομοσχέδια μαζί με τον ΔΗΣΥ και τους κυβερνώντες.
Ακόμα και για την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που προτείνει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, για να πατάξει, δήθεν, το οργανωμένο έγκλημα, συμφωνεί και υπόσχεται να υπερψηφίσει το σχετικό νομοσχέδιο. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής, η διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων πάνε και αυτά στον γάμο του Καραγκιόζη και του κάθε επίδοξου ωτακουστή.
Η ηγεσία του ΔΗΚΟ, έχοντας ως προμετωπίδα της πολιτικής του τη στήριξη της μεσαίας τάξης, φαίνεται να αγνοεί ότι η κοινωνικο-οικονομική στρωμάτωση έχει αλλάξει άρδην. Μια μεγάλη μερίδα της μεσαίας τάξης έγιναν νεόφτωχοι. Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων που εφαρμόστηκαν από το 2012 με τις ψήφους όλων των βουλευτών των υφιστάμενων τότε κομμάτων στη Βουλή ανέτρεψαν πολλά. Διέρρηξαν τον κοινωνικό ιστό, δημιουργώντας και νεόπτωχους.
Από την άλλη, ενισχύεται και πριμοδοτείται με περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου ο ιδιωτικός τομέας και το Κεφάλαιο. Ο κρατικός τομέας αποδυναμώνεται και επιχειρείται η απαξίωσή του, τη στιγμή που η μισή Κύπρος βρίσκεται στα χέρια του πιο αδίστακτου σφαγέα - κατακτητή.
Ο φασισμός της αλλαγής των εννοιών
Η φασίζουσα πρακτική της αλλαγής των εννοιών και των λέξεων δυστυχώς τείνει να ενδυθεί με πέπλα νομιμοποίησης.
Η δολοφονία της απλής ανθρώπινης λογικής γίνεται κάτω από τα μάτια μας και, αντί να υπάρχει αντίδραση και ξεσηκωμός, επικρατεί απάθεια και πλήρης ανοχή κάτω από το αδιάφορο βλέμμα της Αριστεράς, της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς. Η σημερινή Αριστερά, στην οποία ακουμπούν τις ελπίδες τους πολλοί για τα καυτά ζητήματα του τόπου, δυστυχώς δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους. Απλώς αρκείται να θορυβεί ή να παραπονιέται και να το κρατεί μανιάτικο, επειδή δεν έτυχε ψήφου εμπιστοσύνης από το κυβερνών κόμμα ο ηγέτης της.




