Ο ΣΕΛΑΧΑΤΙΝ ΝΤΕΜΙΡΤΑΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ

ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΤΟΥ, ΕΝΩ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΤΟΥ HDP ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Θεωρητικά, εάν ο Ντεμιρτάς καταδικαστεί, ενδέχεται να παραμείνει στη φυλακή για… 142 χρόνια, βάσει των όσων του προσάπτουν. Ο ίδιος πιστεύει πως αν, κάποτε, έχει μια δίκαιη δίκη, θα αθωωθεί πανηγυρικά

«Απ' όλους τους υποψήφιους στις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα: Είναι φυλακισμένος». Με αυτήν την απλή αλλά συνάμα εντελώς ενοχλητική για τα δυτικά θέσμια αναφορά, ξεκινά την ανάλυσή του για το θέμα το δίκτυο ABC news. Όπως εξηγεί, ο φυλακισμένος αντιπολιτευόμενος υποψήφιος προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω το μήνυμά του με όποιον τρόπο μπορεί. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήσει τα δέκα λεπτά τηλεφωνικό χρόνο που δικαιούται για επικοινωνία με τη γυναίκα του, για να κάνει προεκλογική ομιλία, ενώ οι δικηγόροι του μεταφέρουν στη φυλακή τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, ώστε να μπορεί να δώσει συνεντεύξεις.

Πολιτικός σε «πολιτική ομηρία»

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ντεμιρτάς είναι υποψήφιος αλλά είναι η πρώτη φορά που διεκδικεί το προεδρικό αξίωμα από τη φυλακή. Ο 45χρονος πολιτικός, κουρδικής καταγωγής, εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά το 2007 και ήταν ένας εκ των ιδρυτών του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), ενός αριστερόστροφου φιλοκουρδικού κινήματος, το οποίο υποστηρίζει την υποψηφιότητά του και σήμερα. Στις προεδρικές εκλογές του 2014 κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 9,77%. Προτού ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, εργαζόταν ως δικηγόρος και ασχολείτο με τα ανθρώπινα δικαιώματα, επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μη εξιχνιασθείσες πολιτικές δολοφονίες.

Όπως και άλλα στελέχη του HDP, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς κρατείται στις τουρκικές φυλακές χωρίς να έχει καταδικαστεί για οτιδήποτε, με την κατηγορία της διατήρησης δεσμών με την «τρομοκρατία». Συνελήφθη στις 4 Νοεμβρίου του 2016 επειδή, σύμφωνα με τις τουρκικές Αρχές, διασυνδέεται με τους μαχητές του ΡΚΚ. Παρά το γεγονός πως αρνείται τις κατηγορίες και δεν έχει δικαστεί, συνεχίζει να βρίσκεται στη φυλακή, υπό συνθήκες υψηλής ασφάλειας.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Hurriyet, στην περιβόητη προεκλογική ομιλία που έκανε όταν η σύζυγός του έβαλε σε ανοικτή ακρόαση το κινητό της τηλέφωνο στο σαλόνι του σπιτιού τους, ενώ άλλοι παρευρισκόμενοι τραβούσαν βίντεο, χαρακτήρισε τον εαυτό του «πολιτικό όμηρο». «Δυστυχώς, η Τουρκία έχει μετατραπεί σε ημι-ανοιχτή φυλακή. Προσπαθούν να δημιουργήσουν μια κοινωνία βασισμένη στον φόβο και προσπαθούν να κυβερνήσουν μέσω του φόβου», είπε. «Ο Ντεμιρτάς δεν είναι ο άνδρας που βρίσκεται σε ένα κελί στην Edirne. Είναι εσείς. Να έχετε πίστη στον εαυτό σας», πρόσθεσε.

Θεωρητικά, εάν ο Ντεμιρτάς καταδικαστεί, ενδέχεται να παραμείνει στη φυλακή για… 142 χρόνια, βάσει των όσων του προσάπτουν. Ο ίδιος πιστεύει πως αν, κάποτε, έχει μια δίκαιη δίκη, θα αθωωθεί πανηγυρικά. Προς το παρόν, πριν από μερικές ημέρες, δεν έγινε αποδεκτή η αίτηση αποφυλάκισης που υπέβαλε κι έτσι συνεχίζει την προεκλογική του εκστρατεία από τη φυλακή. Η υποψηφιότητά του δεν απαγορεύεται από τη στιγμή που δεν έχει καταδικαστεί για οτιδήποτε και έτσι δημιουργείται το οξύμωρο του προεκλογικού από τις φυλακές Edirne.

Η κουρδική ψήφος

Σε δική του ανάλυση ο Economist αναφέρει πως το κατά πόσον θα καταλάβει την πλειοψηφία στην τουρκική Εθνοσυνέλευση το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ ή η αντιπολίτευση, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις κουρδικές ψήφους, που ανέρχονται σε αρκετά εκατομμύρια. Αν και δεν συμμετέχει στη συμμαχία που συνήψαν τα περισσότερα κόμματα της τουρκικής αντιπολίτευσης, εάν το HDP καταφέρει και εξασφαλίσει το εκλογικό μέτρο του 10% και μπει στη Βουλή, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά όσον αφορά την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η κουρδική ψήφος αναμένεται να είναι καθοριστική και στις προεδρικές εκλογές, όμως, καθώς, σύμφωνα με την ανάλυση, εάν οι εκλογές οδηγηθούν, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, στον δεύτερο γύρο, οι Κούρδοι θα βρεθούν ενώπιον του διλήμματος να επιλέξουν ανάμεσα στον Ταγίπ Ερντογάν και το φαβορί από τους υποψηφίους της αντιπολίτευσης Μουχαρέμ Ιντσέ του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP).

«Για τους Κούρδους», επισημαίνει ο Economist, «η επιλογή δεν είναι όσο απλή όσο φαίνεται αρχικά. Κάποιοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τον κ. Ερντογάν ως ένα σύμβολο μεταρρυθμίσεων: Τον ηγέτη που κατέστησε ευκολότερο γι’ αυτούς να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους και να ακολουθούν τα έθιμά τους, χωρίς να τους παρενοχλεί η Αστυνομία. Άλλοι ελπίζουν πως ο κ. Ερντογάν μπορεί να αναβιώσει τις συνομιλίες με το ΡΚΚ, που ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία αλλά απαρνήθηκε το 2015 (τότε ήταν που εξαπέλυσε τον στρατό εναντίον των ανταρτών)».

Αν και οι περισσότεροι Κούρδοι δεν του αποδίδουν πλέον καλή πίστη, δεν σημαίνει ότι είναι πρόθυμοι να υποστηρίξουν τον Ιντσέ, καθώς το CHP δεν έχει κάνει πολλά για να τους προσελκύσει, αναφέρεται περαιτέρω στην ανάλυση. Ωστόσο λειτουργεί υπέρ του το γεγονός πως ήταν εναντίον της άρσης της ασυλίας των βουλευτών του HDP και ότι ζήτησε την αποφυλάκιση του Ντεμιρτάς πριν από τις εκλογές.

«Το μανιφέστο του κόμματός του τώρα υπόσχεται μεγαλύτερη αυτονομία για τις τοπικές κυβερνήσεις, ένα βασικό κουρδικό αίτημα», προστίθεται, κάτι που υποδηλοί προσπάθεια προσέγγισης από τον Ιντσέ, ο οποίος επισκέφθηκε τον ανθυποψήφιό του στη φυλακή. Ωστόσο, για να υπάρξει ευρεία υποστήριξη, θα πρέπει ανοικτά να προσφέρει τη στήριξή του σε αυτόν και ο Ντεμιρτάς, κάτι που προς το παρόν δεν γνωρίζουμε αν θα συμβεί.

Πάντως, ο ίδιος ο υποψήφιος του HDP δήλωσε στον Economist, μέσω των δικηγόρων του, πως η Τουρκία αντιμετωπίζει την επιλογή μεταξύ «μιας δημοκρατίας και μίας δικτατορίας» και για τους Κούρδους τα τελευταία χρόνια αποτέλεσαν τον προπομπό αυτών που θέλει ο Ερντογάν να κάνει στο μέλλον.

Σημειώνεται ότι ο Τούρκος Πρόεδρος στρέφεται και εναντίον του CHP. Την Πέμπτη, ο ηγέτης του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου καταδικάστηκε για «εξύβριση» του Ταγίπ Ερντογάν και των συγγενών του, επειδή είχε δηλώσει πως μετέφεραν μεγάλα χρηματικά ποσά σε off-shore εταιρεία στη Νήσο Μαν. Αν και ο Ερντογάν ζητούσε αποζημιώσεις 1,5 εκατομμυρίου τουρκικών λιρών, το πρόστιμο τελικά ήταν 185.000.

Βλέπει παντού τρομοκράτες

Πάντως ο Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει να επικεντρώνει τον προεκλογικό του, σε ό,τι αφορά την τρομοκρατία, στους Κούρδους και τους γκιουλενιστές. Την Παρασκευή δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας θα πλήξουν τα στρατόπεδα των Κούρδων αυτονομιστών ανταρτών στα βουνά του βορείου Ιράκ, στο Καντίλ, στο Σίντζαρ και στο Μαχμούρ, σε περίπτωση που η ιρανική κυβέρνηση δεν τα «καθαρίσει». Είπε, μάλιστα, πως μπορεί να πλήξει το Καντίλ «ανά πάσα στιγμή, ένα βράδυ».

Την ίδια στιγμή, διά στόματος του Υπουργού Δικαιοσύνης του, Αμντουλχαμίτ Γκιουλ, έστειλε το μήνυμα πως συνεχίζεται το «ξεκαθάρισμα» των γκιουλενιστών, αφού πλέον οι καταδίκες έχουν ξεπεράσει τις 2000. Περίπου 1500 εκ των καταδικασθέντων, μάλιστα, για εμπλοκή στο αποτυχημένο πραξικόπημα πριν από δύο χρόνια, εκτίουν πλέον ισόβια κάθειρξη. «Υποθέτω ότι οι εναπομείνασες υποθέσεις θα εκδικαστούν έως το τέλος του 2018», είπε ο Γκιουλ, προσθέτοντας ότι 1.478 κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.

Οι συλλήψεις των γκιουλενιστών και όσων βολικά «βαφτίστηκαν» από τουρκικό κράτος ως γκιουλενιστές, ανήλθαν στο διάστημα που μεσολάβησε από τον Ιούλιο του 2016 τουλάχιστον σε 50.000, ενώ τουλάχιστον 140.000 άτομα που υπηρετούσαν σε διάφορα δημόσια αξιώματα και θέσεις, από δικαστές μέχρι ακαδημαϊκοί, έχουν χάσει τη δουλειά τους, στη βάση της κατηγορίας για διασύνδεση με τον ιεροκήρυκα Φεντουλάχ Γκιουλέν, που θεωρείται από τον Ταγίπ Ερντογάν εγκέφαλος του πραξικοπήματος εναντίον του.

Η Τουρκία παραμένει από τις 20 Ιουλίου του 2016 σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, αν και την εβδομάδα που πέρασε, ο Ερντογάν δήλωσε ότι «θα μπορούσε» να αρθεί μετά τις εκλογές της 24ης Ιουνίου.