ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΜΙΑΣ ΗΜΙΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΛΟΓΟ ΟΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ

ΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΓΙΝΕ ΕΡΜΑΙΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΩΝ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΕ ΝΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΩΣ Η ΒΟΥΛΗ ΘΑ ΚΤΙΣΤΕΙ ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΤΕ ΟΧΙ

Από το 1994 προκηρύχθηκαν αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί για την ανέγερση του νέου κτηρίου, ακολούθησαν οι συμφωνίες, οι αναβολές λόγω ύπαρξης αρχαίων, και από τότε η στασιμότητα


Η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, για μεταστέγαση του κτηρίου της Βουλής σε χώρο εκτός των ορίων της πρωτεύουσας, ήταν αρκετή για να ξεσηκώσει μια θύελλα αντιδράσεων και καταιγιστικών επιχειρημάτων υπέρ της παραμονής της εντός του Δήμου Λευκωσίας. Με πρώτον απ' όλους τον Δήμαρχο Λευκωσίας, Κωνσταντίνο Γιωρκάτζιη, ο οποίος θεωρεί αδιαπραγμάτευτο το θέμα παραμονής του κτηρίου στον δήμο του, πιστοί οπαδοί της παραμονής της Βουλής εντός Λευκωσίας είναι και οι δημοτικές ομάδες όλων των κομμάτων, το ΕΒΕΛ, το ΕΤΕΚ, η ΟΕΒ και τα πολιτικά κόμματα.

Η εισήγηση που άναψε φωτιές

Ο Πρόεδρος της Βουλής, Δημήτρης Συλλούρης, βλέποντας τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται σχετικά με την ανέγερση ενός νέου κτηρίου της Βουλής στον λόφο της ΠΑΣΥΔΥ, πρότεινε την ανέγερσή του στην περιοχή κοντά στο ίδρυμα Χρίστου Στέλιου Ιωάννου, εκτός των ορίων του Δήμου Λευκωσίας. Η εισήγηση έγινε μετά από συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε να παρθεί μια απόφαση για ένα θέμα που έπρεπε να λυθεί εδώ και πολλά χρόνια. Η μεταφορά του σε χαλίτικη γη φάνηκε να ήταν η πιο δυνατή λύση, από πολλές απόψεις, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζεται η σημασία της παραμονής του Κοινοβουλίου εντός της πρωτεύουσας. Ωστόσο, τα χέρια του κ. Συλλούρη φάνηκαν να είναι δεμένα, εφόσον δεν υπήρχαν άλλες καλύτερες εισηγήσεις για το νέο κτήριο της Βουλής.

Η ανέγερσή του στον λόφο της ΠΑΣΥΔΥ φαίνεται να δημιουργεί τεράστια προβλήματα και καθυστερήσεις στις υλοποιήσεις των υφιστάμενων σχεδίων, λόγω και των αρχαιολογικών ευρημάτων που εντοπίστηκαν στην περιοχή. Μια άλλη παλαιότερη εισήγηση ήταν η μεταφορά των συνεδριάσεων της Βουλής στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, εφόσον βρίσκεται δίπλα από το υφιστάμενο κτήριο της Βουλής, μια εισήγηση όμως που επίσης δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος για υλοποίηση.

Οι αντιδράσεις του Δήμου, των δημοτικών ομάδων, του ΕΤΕΚ, του ΕΒΕΛ και διαφόρων άλλων παραγόντων απέναντι στο ενδεχόμενο ανέγερσης του κτηρίου της Βουλής των Αντιπροσώπων σε περιοχή εκτός των ορίων της πρωτεύουσας, ήταν άμεση και κραυγαλέα. Κληθείς να σχολιάσει τις αντιδράσεις, ο Πρόεδρος της Βουλής τόνισε την αναγκαιότητα της λήψης αποφάσεων για την ανέγερση του κτηρίου μετά από τόσα χρόνια αναβολής και στασιμότητας, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Μετά τη συνάντηση που είχε μαζί του, ο κ. Συλλούρης δήλωσε ότι «είναι αξιοσημείωτο το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξαν τόσοι πολλοί αυτό το τριήμερο για το νέο κτήριο της Βουλής. Αν αυτό το ενδιαφέρον υπήρχε σε ακόμη πιο μικρό βαθμό και από ακόμη πιο λίγους, το νέο κτήριο της Βουλής θα ήταν κτισμένο εδώ και δεκαετίες και θα γλιτώναμε τις μεγάλες σπατάλες που έγιναν στο υφιστάμενο κτήριο της Βουλής, με τα αποτελέσματα που γνωρίζετε και βλέπετε: ένα κτήριο κακό, μη λειτουργικό, που μας αναγκάζει να κτίσουμε ένα καινούριο κτήριο και να δώσουμε άλλες δεκάδες εκατομμύρια.

»Θα ήταν πάλι αρκετό αν, την πρώτη εβδομάδα που εκλέχθηκα Πρόεδρος, ακουγόταν η εισήγησή μου είτε για το Δημοτικό Θέατρο είτε για ένα μικρό κομμάτι του οικοπέδου δίπλα που ήταν το παλιό νοσοκομείο, όπου με 10-15 εκατομμύρια θα μπορούσαμε να έχουμε Βουλή. Θα χρειαστούν τώρα ίσως και 100 εκατομμύρια για να κτίσουμε.

»Αυτό το ενδιαφέρον ελπίζω να συνεχιστεί, προτίθεμαι να το αξιοποιήσω και ελπίζω να μη μετατραπεί σε άλλα εμπόδια διαδικαστικής φύσεως για να ξαναβρούμε αρχαία, να θέλουμε διάφορες άλλες διαδικασίες που στο τέλος να καταλήξουμε μετά από 25 χρόνια, όταν θα είναι έτοιμα τα σχέδια να ξανασυζητούμε ότι η Κύπρος χρειάζεται νέα Βουλή. Σημειώστε ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και εγώ είμαστε αποφασισμένοι και θα πετύχουμε να κτίσουμε κτήριο της Βουλής, όσα εμπόδια και αν βάλει ο οποιοσδήποτε».

Δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο

Ο Δήμαρχος Λευκωσίας Κωνσταντίνος Γιωρκάτζιης σε δηλώσεις του ανέφερε ότι θεωρεί δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο το γεγονός ότι το κτήριο της Βουλής των Αντιπροσώπων πρέπει να παραμείνει στην πρωτεύουσα. «Σε όλες τις χώρες του κόσμου, τα κτήρια που στεγάζουν και συμβολίζουν τις τρεις διακριτές εξουσίες του δημοκρατικού πολιτεύματος, την εκτελεστική, τη νομοθετική και τη δικαστική, χωροθετούνται στην πρωτεύουσα». Πρόσθεσε επίσης ότι αν ο συγκεκριμένος χώρος που επιλέγηκε πρωταρχικά για την ανέγερση, δεν προσφέρεται λόγω ανεύρεσης αρχαιοτήτων, υπάρχουν πολλά αναξιοποίητα κρατικά τεμάχια στο κέντρο της πόλης.

Στην ίδια γραμμή τοποθετήθηκαν οι δημοτικές ομάδες των ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, Αλληλεγγύης, Κινήματος Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών, ΕΔΕΚ, οι οποίες με θλίψη, όπως ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους, χαρακτηρίζουν την εισήγηση του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων ως επιεικώς απαράδεκτη. «Το Υπουργείο Εσωτερικών και το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ως τα καθ’ ύλην αρμόδια όργανα του κράτους για την εκπόνηση τοπικών σχεδίων, έχουν ήδη καταρτίσει χωροταξικό σχέδιο, το οποίο ξεκάθαρα προνοεί ότι τόσο η Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και οι υπηρεσίες του κράτους επιβάλλεται να έχουν έδρα την πρωτεύουσα».

Το γεγονός ότι ο Δήμος της Λευκωσίας είναι ημικατεχόμενος, προκαλεί ακόμη περισσότερο την αντίδραση των οργανωμένων συνόλων απέναντι στο ενδεχόμενο μετακίνησης του κτηρίου.

«Είναι πράγματι δύσκολο και δαπανηρό να λειτουργείς ημικατεχόμενο δήμο, έτι δε περισσότερο όταν αυτός αποτελεί και την πρωτεύουσα του Κράτους. Τα προβλήματα που προκύπτουν και ταλανίζουν την πόλη λόγω της ύπαρξης της διαχωριστικής Πράσινης Γραμμής είναι πάρα πολλά. Ο Δήμος Λευκωσίας εδώ και 44 χρόνια τα βιώνει καθημερινά και παλεύει με όλα τα μέσα που διαθέτει και στο πλαίσιο πάντα των δικών του αρμοδιοτήτων, για την αναχαίτισή τους και τη βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής της πόλης. Το ελάχιστο που αναμέναμε ήταν ότι ο Πρόεδρος την Βουλής δεν θα εγκατέλειπε τη Λευκωσία και την πρόκληση που ονομάζεται "Πράσινη Γραμμή" τόσο εύκολα και με την πρώτη δυσκολία».

«Δεν θέλω να το πιστέψω»

Στο ίδιο κλίμα αντίδρασης ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος, ως πρώην Πρόεδρος της Βουλής, σε γραπτή του ανακοίνωση εξέφρασε την έκπληξή του απέναντι στην πρόταση του νυν Προέδρου της Βουλής. «Όταν άκουσα αυτήν την πληροφορία δεν ήθελα να την πιστέψω. Μέρος της πρωτεύουσας είναι υπό κατοχήν. Η δική μου άποψη είναι πως αν είναι δυνατόν το κτήριο της Βουλής να οικοδομηθεί ακόμη και στην παλιά Λευκωσία, ως σύμβολο ενότητας του κράτους και του λαού».

Το ΑΚΕΛ επίσης ανέφερε σε γραπτή του ανακοίνωση πως «οι όποιες δυσκολίες υπάρχουν στην υλοποίηση των σχεδιασμών για την οικοδόμηση του νέου κτηρίου της Βουλής, δεν θα πρέπει να οδηγήσουν σε λανθασμένες αποφάσεις και ενέργειες. Οι αποφάσεις για το νέο κτήριο της Βουλής δεν είναι θέμα μόνο του Προέδρου της Βουλής, αλλά και των πολιτικών δυνάμεων και όλων των εμπλεκομένων».

Ο Πρόεδρος του ΕΤΕΚ, Στέλιος Αχνιώτης, τόνισε την ιστορική και συμβολική σημασία του σημαντικότερου κτηρίου της Δημοκρατίας, γεγονός που επιτάσσει την παρουσία του στο κέντρο της πόλης. «Πέραν των καθαρά πολεοδομικών παραμέτρων που χωροθετούν τη Βουλή στο αστικό κέντρο, ο συμβολισμός, η ιστορία και η χρήση του σημαντικότερου κτηρίου της Δημοκρατίας μας, επιτάσσουν την παρουσία του στο κέντρο της μοιρασμένης μας πρωτεύουσας. Η μεταφορά του εκτός των ορίων της πόλης είναι μια λανθασμένη επιλογή, γιατί παραβιάζονται βασικές αρχές πολεοδομικού σχεδιασμού για την πρωτεύουσα».

Η αντιπρόεδρος του ΕΒΕΛ, Έλενα Τάνου, σε δηλώσεις της στο ΣΙΓΜΑ, επεσήμανε την αναγκαιότητα της παραμονής του κτηρίου στη Λευκωσία, ενώ το ίδιο υποστηρίζει η Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) αλλά και το Κυπριακό, Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (ΚΕΒΕ), οι οποίοι με τη σειρά τους καλούν τον Πρόεδρο της Βουλής να επανεξετάσει την εισήγησή του.

Το κίνημα Αλληλεγγύη σε ανακοίνωση του υπογράμμισε «ότι η εκτέλεση του έργου αυτού επιβάλλεται να προωθηθεί χωρίς άλλες καθυστερήσεις και δεν έχουν τη θέση τους οι οποιεσδήποτε ενστάσεις ή αιτιάσεις από οποιαδήποτε σκοπιά και αν προσεγγίζονται. Για το οικονομικό μέρος του έργου, δεδομένης της σημασίας του, θα μπορούσαν να αναζητηθούν οικονομικές εισφορές ακόμα και από Κύπριους της αλλοδαπής, οι οποίοι προσφέρονται και είναι σε θέση να συνεισφέρουν έναντι του κόστους ανέγερσης του έργου αυτού». Η κίνηση Πολιτών Urban Cyprus προτείνει όπως η «νέα Βουλή ανεγερθεί στον χώρο όπου θα γινόταν το Μέγαρο Πολιτισμού Κύπρου, αφού το έργο αυτό έχει ακυρωθεί οριστικά».

Σε διάλογο παραμένει το Υπουργείο Εσωτερικών

Τη συνεργασία του με τη Βουλή τονίζει το Υπουργείο Εσωτερικών, θέλοντας να κατευνάσει από τη μια τα πνεύματα και να ξεκαθαρίσει από την άλλη ότι δεν μπορεί να μετακινηθεί εκτός Λευκωσίας το κτήριο της Βουλής. «Βάσει των τοπικών σχεδίων, δεν μπορεί να αποδομηθεί η πρωτεύουσα και ειδικά μέσω της μετακίνησης εκτός Λευκωσίας του κτηρίου της Βουλής των Αντιπροσώπων. Σε συνεργασία με τη Βουλή, που είναι ένας άλλος θεσμός, θα βρούμε τη λύση. Είμαστε σε διάλογο, ώστε το θέμα να αντιμετωπιστεί σωστά πολεοδομικά».

Η προσωρινή Βουλή του 1960

Το σημερινό κτήριο της Βουλής δεν είναι άλλο από τον χώρο όπου φιλοξενήθηκε «προσωρινά» το Κοινοβούλιο το 1960, όταν ανακηρύχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν θα έμενε εκεί για πάντα, εφόσον ο χώρος ήταν μικρός και καθόλου λειτουργικός. Το κτήριο κτίστηκε επί Αγγλοκρατίας για τις ανάγκες του γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών. Από τότε κατά καιρούς γίνονται διαμορφώσεις και ανακαινίσεις στο κτήριο αλλά και πάλι οι ανάγκες που αυξάνονταν χρόνο με τον χρόνο δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν από τις όποιες τροποποιήσεις γίνονταν στον χώρο.

Τα χρόνια πέρασαν, οι διαβουλεύσεις διαδέχονταν η μια την άλλη, οι αποφάσεις λαμβάνονταν και έμεναν στα συρτάρια, μέχρι που η Εκτελεστική και η Νομοθετική Εξουσία πήραν τη μεγάλη απόφαση -57 χρόνια μετά- για μεταστέγαση του κτηρίου της Βουλής σε χώρο πίσω από το κτήριο της ΠΑΣΥΔΥ, στο κέντρο της Λευκωσίας. Ένας χώρος για τον οποίο έγινε λόγος και συμφωνήθηκε πριν από 22 περίπου χρόνια! Από το 1994 προκηρύχθηκαν αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί για την ανέγερση του νέου κτηρίου, ακολούθησαν οι συμφωνίες, οι αναβολές λόγω ύπαρξης αρχαίων, και από τότε η στασιμότητα.