ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΙΧΘΕΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ «ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ»

Η ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΕΒΛΕΠΕ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΙΣΧΥΡΗΣ «ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑΣ» ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΔΙΑΙΡΕΜΕΝΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ

Δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό όσων «πολιτογραφήθηκαν». Είναι γνωστό ότι ο Erdogan ασκεί πιέσεις στα τουρκοκυπριακά κόμματα, διεκδικώντας περισσότερες «πολιτογραφήσεις». Ιδιαίτερα η τουρκοκυπριακή Δεξιά είναι γνωστή για τη «γενναιοδωρία» της στο θέμα της παροχής νέων «υπηκοοτήτων»

Κύρια στόχευση της Τουρκίας στον κυπριακό πόλεμο ήταν η γεωγραφική διαίρεση του νησιού και η μετέπειτα ολοκλήρωσή της μέσω της δημογραφικής διαίρεσης. Αναμφίβολα, αυτή η πολιτική συνοδευόταν και από τη «δημογραφική μηχανική». Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων συγκεντρώθηκαν στον κυπριακό Νότο. Με την κατάπαυση του πυρός, οι Ελληνοκύπριοι που διέμεναν ακόμα στον Βορρά του διαιρεμένου νησιού θα κατέφευγαν στον Νότο. Την αντίθετη κατεύθυνση θα έπαιρναν οι Τουρκοκύπριοι που διέμεναν στον Νότο.

Η Συμφωνία της Βιέννης

Με το τέλος του πολέμου, ο Τούρκος πρέσβης στην Κύπρο υπέδειξε στον Αμερικανό ομόλογό του ότι επερχόμενες διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να έχουν μόνο ένα στόχο· τον καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής ανάμεσα στις δύο περιοχές. Για τον πρέσβη το θέμα του πληθυσμού είχε κλείσει. Στην τουρκική πλευρά θα μπορούσαν να επιστρέψουν ελάχιστοι Ελληνοκύπριοι ή δεν θα μπορούσε να επιστρέψει κανένας.

Προκειμένου να υλοποιηθεί ο τουρκικός σχεδιασμός για δύο χωριστές και από εθνοτικής πλευράς «καθαρές» περιοχές, οι Ελληνοκύπριοι που διέμεναν στον κυπριακό Βορρά έπρεπε να εκδιωχθούν. Τον Ιούνιο του 1975, με αιτιολογία και/ή αφορμή ότι δεν επιτρέπεται στους Τουρκοκύπριους που ζούσαν στον Νότο να περάσουν στον Βορρά, εκδιώχθηκαν 800 Ελληνοκύπριοι. Λίγο καιρό μετά, τον Αύγουστο του 1975, υπογράφηκε η συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, σύμφωνα με την οποία όσοι Τουρκοκύπριοι το επιθυμούσαν θα μπορούσαν να περάσουν στον Νότο και όσοι Ελληνοκύπριοι ζούσαν στον Βορρά μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν εκεί.

Μάλιστα, βάσει της αρχής της επανένωσης των οικογενειών, στάθηκε δυνατό ένας μικρός αριθμός Ελληνοκυπρίων να περάσουν στον Βορρά. Συνοψίζοντας, στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Βιέννης πέρασαν στον Βορρά 8033 Τουρκοκύπριοι και 290 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι επανενώθηκαν με τις οικογένειές τους. Ωστόσο, λίγο καιρό μετά, η τουρκική πλευρά αθέτησε τη Συμφωνία της Βιέννης και, αφού τους κακομεταχειρίστηκε, υποχρέωσε τους Ελληνοκύπριους να διαφύγουν στον Νότο. Πίσω έμειναν μόνο ένας μικρός αριθμός Ελληνοκυπρίων.

Το μυστικό πρωτόκολλο

Ένα άλλο σκέλος της πληθυσμιακής μηχανικής στη βόρεια Κύπρο ήταν και η μεταφορά πληθυσμού από την Τουρκία. Η συστηματική μεταφορά πληθυσμού από την Τουρκία απέβλεπε στη δημιουργία μιας ισχυρής «τουρκικής οντότητας» στον Βορρά του εθνοτικά και γεωγραφικά διαιρεμένου νησιού και στην παρεμπόδιση της επιστροφής των Ελληνοκυπρίων. O Denktas, μάλιστα, τον Μάιο του 1975, δύο μήνες προτού συνυπογράψει τη συμφωνία της Τρίτης Βιέννης με τον Κληρίδη, συμφώνησε σε ένα μυστικό πρωτόκολλο με την Τουρκία. Έχοντας τη διαβάθμιση «ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ», το υπ’ αριθμόν 97 μυστικό πρωτόκολλο έφερε τον τίτλο

«Κατόπιν Πρωτοβουλίας του Ομόσπονδου Τουρκοκυπριακού Κράτους Κανονισμοί για Μείωση του Εργατικού Ελλείμματος στην Τουρκική Περιοχή της Κύπρου με Μεταφορά Εργατικού Δυναμικού από την Τουρκία». Στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου, το οποίο τέθηκε αμέσως σε εφαρμογή, άρχισε η μεταφορά πληθυσμού από την Τουρκία στην Κύπρο. Ένα μεγάλο μέρος του αφιχθέντος στην Κύπρο τουρκικού πληθυσμού «πολιτογραφήθηκε» και απέκτησε πολιτικά δικαιώματα. Μάλιστα, το κόμμα που δημιούργησαν οι τουρκικής καταγωγής υπήκοοι κατάφερε να εισέλθει στο «κοινοβούλιο», εκλέγοντας 2 «βουλευτές» στις «βουλευτικές εκλογές» της 7ης Ιανουαρίου.

Σήμερα, δεν είναι απολύτως γνωστός ο ακριβής αριθμός του πληθυσμού που ήρθε από την Τουρκία, καθότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία. Πέραν αυτού, δεν γνωρίζουμε ούτε τον ακριβή αριθμό όσων «πολιτογραφήθηκαν». Είναι γνωστό ότι ο Erdogan ασκεί πιέσεις στα τουρκοκυπριακά κόμματα, διεκδικώντας περισσότερες «πολιτογραφήσεις». Ιδιαίτερα η τουρκοκυπριακή Δεξιά είναι γνωστή για τη «γενναιοδωρία» της στο θέμα της παροχής νέων «υπηκοοτήτων».

Η δήλωση Bağış

Ο τέως υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Egemen Bağış προχώρησε προσφάτως σε δηλώσεις σχετικά με την απόκτηση «υπηκοότητας», οι οποίες προκάλεσαν αίσθηση. Οι δηλώσεις του στις 4 Φεβρουαρίου 2018 αποκαλύπτουν όλες τις διαστάσεις της εφαρμοζόμενης πληθυσμιακής μηχανικής:

«Ήταν κάτι που δεν μου πέρασε καθόλου από το μυαλό. Κάθε χρόνο χιλιάδες Τούρκοι πολίτες αιτούνται "υπηκοότητα" στην "ΤΔΒΚ" και λαμβάνουν τα σχετικά έγγραφα. Γνώριζα ότι είχα δικαίωμα να κάνω μια τέτοια αίτηση αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να το χρησιμοποιήσω. Ωστόσο, είμαι μέλος της διαχειριστικής επιτροπής ενός πανεπιστημίου που ιδρύθηκε στην "ΤΔΒΚ".

»Όταν επισκέφθηκα τον παλιό φίλο και "πρωθυπουργό" της "ΤΔΒΚ" Huseyin Özgürgün για να συζητήσουμε τα θέματα του εν λόγω πανεπιστημίου γύρισε και μου είπε "εσύ ακόμα δεν έγινες πολίτης μας Egemen, τι φίλοι είμαστε, πάρε απ’ εκεί ένα έγγραφο, βάλε την υπογραφή σου". Πιστέψτε με, υπέγραψα μια πολύ απλή αίτηση και στη συνέχεια αισθάνθηκα τιμή βλέποντας το όνομά μου να δημοσιεύεται στις επίσημες εφημερίδες.

»Γιατί ως νέος σήκωνα πανό για την υπόθεση της Κύπρου και κατέβαλλα προσπάθειες σε διεθνείς συναντήσεις ώστε να στηρίξω τον κύριο Rauf Denktas στην εθνική μας υπόθεση. Αφότου έγινα υπουργός, ως επικεφαλής των διαπραγματεύσεων, είδα το ελληνοκυπριακό τμήμα ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στη διαδικασία ευρωπαϊκής ένταξης της Τουρκίας. Έδωσα διπλωματικό αγώνα με αντιπροσώπους της επίσημης ελληνοκυπριακής διπλωματίας σε πολλές χώρες του κόσμου. Υπήρξα άνθρωπος που πίστεψε βαθιά στην κυπριακή υπόθεση.

»Ο μακαριστός πατέρας μου ήταν καθηγητής μαθηματικών στην Πάφο, η οποία βρίσκεται σήμερα στο ελληνοκυπριακό τμήμα. Δηλαδή, η Κύπρος για μας είναι μια εθνική υπόθεση. Έτσι όταν ήρθε το κάλεσμα, για πρώτη φορά στη ζωή μου αποδέχθηκα μιαν άλλη πρόσθετη υπηκοότητα πέραν αυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας. Και αυτή είναι η μικρή μας πατρίδα.

»Αποδέχθηκα για να δηλώσω ότι στηρίζουμε την εθνική μας υπόθεση και παραστεκόμαστε στην Κύπρο έναντι φίλων και εχθρών. Αυτό ενοχλεί τους αντιπολιτευτικούς κύκλους στην Τουρκία και ιδιαίτερα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν πρόκειται να απολογηθούμε για την ενόχληση που τους προκαλούμε. Εγώ, ως πατριώτης από την Τουρκική Δημοκρατία συνεχίζω αποφασιστικά για το καθετί που θεωρώ σωστό. Και αυτό ας μην ενοχλεί κανένα».