Η ΚΑΛΠΗ ΘΑ ΑΝΑΚΑΤΕΨΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΕΥΘΡΑΥΣΤΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ '18 ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΟΡΕΥΘΕΙ Η ΧΩΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ

Υπάρχουν ηγέτες κομμάτων που σε αυτές τις Προεδρικές Εκλογές παίζουν κορώνα γράμματα την πολιτική τους καριέρα

Όσο κι αν τα επιτελεία προσπαθούν να προτάξουν τα αφηγήματά τους και τα μεγάλα τους διακυβεύματα, γνωρίζουν ότι ένα από τα πράγματα που θα κριθούν στις επερχόμενες εκλογές είναι το μέλλον των υφιστάμενων κομματικών ηγεσιών και ο μετασχηματισμός του ίδιου του πολιτικού σκηνικού. Κάθε σενάριο της επερχόμενης κορυφαίας εκλογικής αναμέτρησης θα έχει και τον αντίστοιχο αντίκτυπο στα υψηλά δώματα των λεγόμενων και ως κυττάρων της δημοκρατίας. Θα ήταν βέβαια άστοχο από πλευράς μας, αν επιχειρούσαμε να προβλέψουμε με ακρίβεια τι μέλλει γενέσθαι στο κομματικό σκηνικό, την επαύριον των Προεδρικών. Ως εκ τούτου, στόχος μας είναι να σκιαγραφήσουμε το τοπίο και όχι να υποδυθούμε τους «Κάλχες».

Αβέρωφ και «σεισμός» στον Συναγερμό

Την άνοιξη μετά τις Προεδρικές Εκλογές, ο ΔΗΣΥ, σύμφωνα με το καταστατικό του, θα οδηγηθεί σε εκλογικό συνέδριο. Αν ο Νίκος Αναστασιάδης καταφέρει να επανεκλεγεί για δεύτερη πενταετία στον προεδρικό θώκο, τότε ποιος από τους δελφίνους στην Πινδάρου θα μπορέσει να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Αβέρωφ Νεοφύτου; Η απάντηση δύσκολα μπορεί να δοθεί, διότι απλούστατα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δηλαδή επανεκλογής του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος θα επιχειρήσει να καταστεί εκ των πραγμάτων ο απόλυτος άρχων του εσωκομματικού παιγνιδιού, θέτοντας πλώρη για άλλη μια πενταετία στο πηδάλιο του ΔΗΣΥ.

Όμως, στο απομακρυσμένο σενάριο, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, που ο Νίκος Αναστασιάδης χάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών, αυτό θα ισοδυναμούσε με σεισμό πολλών ρίχτερ για την Πινδάρου και τον ηγέτη της. Μια τέτοια αναπάντεχη εξέλιξη, και με φόντο πάντα το εκλογικό συνέδριο του κόμματος, θα έδινε την κατάλληλη ευκαιρία στους δελφίνους να βγάλουν από τα θηκάρια τους τα κρυμμένα, αλλά καλά ακονισμένα τους μαχαίρια. Κορυφαία στελέχη εντός του κόμματος, μερικά εκ των οποίων βρίσκονται σε υπουργικές θέσεις σήμερα, αναμένουν στη γωνιά τον Αβέρωφ Νεοφύτου, για να ξεδιπλώσουν την κατάλληλη στιγμή την ατζέντα τους, εκτοπίζοντάς τον. Η ήττα Αναστασιάδη θα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, κάτι που ασφαλώς κανείς δεν «επιθυμεί».

Μαλάς στον β΄ γύρο ισούται με φιλί ζωής στον Άντρο

Αν ο Σταύρος Μαλάς καταφέρει να περάσει στον β’ γύρο των Προεδρικών Εκλογών, τότε πιθανόν να δώσει αυτόματα πολιτικό φιλί ζωής στον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, τουλάχιστον μέχρι το 2020, όπου είναι ορισμένο και το 23ο Συνέδριο του κόμματος. Ο Άντρος Κυπριανού μπορεί να μην έχει αμφισβητηθεί μέχρι σήμερα ανοιχτά από τα στελέχη του ΑΚΕΛ, καθώς φέρεται να έχει δηλώσει ότι δεν θα επαναδιεκδικήσει τη Γενική Γραμματεία, ωστόσο αυτό δεν αναιρεί τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται. Οι χειρισμοί του με την παραλίγο υποψηφιότητα του Μάικ Σπανού αλλά και το ιστορικά χαμηλό ποσοστό που κατέγραψε το ΑΚΕΛ στις βουλευτικές του 2016, είναι ενδεικτικά του στοιχήματος που θέλει να κερδίσει, στέλνοντας τον Σταύρο Μαλά στον β’ γύρο.

Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, που θα επικρατήσει για το ΑΚΕΛ είναι ποιες αναταράξεις θα προκληθούν σε επίπεδο ηγεσίας, αν ο κ. Μαλάς αποτύχει, τελικά, να βρεθεί στον πολυπόθητο β΄ γύρο. Με άλλα λόγια, θα επισπευσθεί η διαδικασία μετάβασης στον νέο Γενικό Γραμματέα ή όχι, και από ποιους; Το ΑΚΕΛ, πάντως, θα έρθει αντιμέτωπο τότε με ένα τραγικό δίλημμα, αφού θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ του Νίκου Αναστασιάδη και του Νικόλα Παπαδόπουλου, την ώρα που ο Άντρος Κυπριανού θα έχει ήδη επωμισθεί στις πλάτες του την αποτυχία του εκλογικού αποτελέσματος.

Πάντως, βασικοί μνηστήρες για τη διαδοχή του κ. Κυπριανού είτε το 2020 είτε πιο γρήγορα υπάρχουν. Αξίζει μόνο να σημειώσουμε ότι στο 21ο Συνέδριο του 2015, για την εκλογή των μελών στην Κεντρική Επιτροπή, ο Γιώργος Λουκαΐδης τερμάτισε πρώτος σε ψήφους, δεύτερος ο Άριστος Δαμιανού και τρίτος ο Άντρος Κυπριανού. Την πεντάδα συμπλήρωσαν οι Τουμάζος Τσιελεπής και ο Στέφανος Στεφάνου.

Η συνένωση του ενδιάμεσου περνάει από τις Προεδρικές

Η συνένωση των κομμάτων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου αποτελεί μια πονεμένη ιστορία. Λίγο πριν ακόμη και από τις βουλευτικές εκλογές του ’16, υπήρξαν έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις προς αυτόν τον σκοπό, οι οποίες ναυάγησαν, για λόγους που δεν είναι της ώρας. Το εγχείρημα όμως παραμένει ανοικτό. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι το ποσοστό που θα λάβει ο Νικόλας Παπαδόπουλος στις Προεδρικές Εκλογές, ή καλύτερα η πορεία της υποψηφιότητάς του, θα δρομολογήσει ανάλογες εξελίξεις γύρω από τη δημιουργία ενός μεγάλου συνασπισμού κομμάτων, με φόντο τις βουλευτικές εκλογές του 2021.

Ξεκαθαρίσματα στο ΔΗΚΟ

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επόμενη ημέρα των Προεδρικών Εκλογών και στο ΔΗΚΟ, το οποίο εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει προβλήματα εσωτερικής υπόσκαψης της ηγεσίας του. Δεδομένου ότι το κόμμα πρέπει να πάει σε εκλογικό συνέδριο μέσα στο τρέχον έτος, το αποτέλεσμα των Προεδρικών Εκλογών ασφαλέστατα και θα αποτελέσει καταλύτη.

Είναι ξεκάθαρο ότι η πτέρυγα η οποία αντιπαλεύεται τον Νικόλα Παπαδόπουλο και έχει συνταχθεί με την υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη, επενδύει στον αποκλεισμό του από τον β’ γύρο των εκλογών. Σε περίπτωση, όμως, που ο Νικόλας Παπαδόπουλος περάσει, ακόμη κι αν χάσει από τον Νίκο Αναστασιάδη, ανάλογα με το ποσοστό που θα λάβει, ενδεχομένως να θεωρηθεί και «νικητής». Ως εκ τούτου, οι εσωκομματικοί συσχετισμοί θα καθορισθούν άμεσα από το αποτέλεσμα της κάλπης.

Το ρίσκο του Λιλλήκα, το μέλλον της Συμμαχίας

Χωρίς συμμαχίες, Συμμαχία Πολιτών και Γιώργος Λιλλήκας κατέρχονται σε αυτές τις εκλογές ως το απόλυτο αουτσάιντερ. Με όλες τις δημοσκοπήσεις εναντίον του, με σχεδόν όλα τα κορυφαία στελέχη του κόμματός του να έχουν αποχωρήσει και να στηρίζουν τον Νικόλα Παπαδόπουλο, συμπεριλαμβανομένου και τους ενός εκ των δυο βουλευτών του, ο Γιώργος Λιλλήκας φαίνεται να λαμβάνει ένα πολύ μεγάλο ρίσκο για την πολιτική του καριέρα αλλά και το μέλλον της ίδιας της Συμμαχίας.

Ο ίδιος προφανώς και γνωρίζει ότι δεν περνάει στον β΄ γύρο. Στόχος του είναι να εξασφαλίσει όσο γίνεται μεγαλύτερο ποσοστό και μπροστά στη φερόμενη αδυναμία των Παπαδόπουλου και Μαλά να νικήσουν τον Νίκο Αναστασιάδη, να αποδείξει το βασικό του αφήγημα. Ότι, δηλαδή, μόνο αυτός μπορούσε να τον κερδίσει, όμως τόσο ο ενδιάμεσος όσο και το ΑΚΕΛ έλαβαν λανθασμένες αποφάσεις. Στο ενδεχόμενο, όμως, που τα ποσοστά του Γιώργου Λιλλήκα κινηθούν σε αυτά των δημοσκοπήσεων και έτι περισσότερο εάν τερματίσει τελευταίος, πίσω ακόμη και από τον Χρίστου του ΕΛΑΜ, τότε δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι τίθεται εν αμφιβόλω η παρουσία της Συμμαχίας Πολιτών στην επόμενη Βουλή.

Ο κίνδυνος, η «Αλληλεγγύη» να γίνει νέο ΕΥΡΩΚΟ

Από τις μετασεισμικές δονήσεις των Προεδρικών Εκλογών δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί ούτε η «Αλληλεγγύη», η οποία, αν και με μικρή διάρκεια ζωής στα κοινοβουλευτικά δρώμενα, κατάφερε να απασχολήσει αρκετές φορές την επικαιρότητα με τα εσωκομματικά της. Η δημοσκοπική αδυναμία του κινήματος να συσπειρωθεί γύρω από τον Νικόλα Παπαδόπουλο και οι μεγάλες διαρροές προς τον Νίκο Αναστασιάδη αποτελούν ένα υπαρκτό πρόβλημα, που πονοκεφαλιάζει την ηγεσία του κινήματος.

Στο σενάριο, μάλιστα, που ο Νικόλας Παπαδόπουλος μείνει εκτός β’ γύρου και δεδομένου ότι η Αλληλεγγύη διαθέτει «συναγερμικό DNA», δεν θα ήταν καθόλου απίθανο αν εντείνονταν οι φωνές να στηριχθεί ανοιχτά ο σημερινός Πρόεδρος έναντι του Σταύρου Μαλά. Μια τέτοια απόφαση πολύ πιθανόν να οδηγούσε το κίνημα στην απορρόφησή του από τον ΔΗΣΥ, όπως επιχειρήθηκε να γίνει και μετά το 2013 με το ΕΥΡΩΚΟ. Ως εκ τούτου, γίνεται ξεκάθαρο ότι τα σενάρια των προεδρικών αποτελεσμάτων δημιουργούν συγκεκριμένα διλήμματα και διελκυστίνδες, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει η Ελένη Θεοχάρους.

ΕΛΑΜ στον δρόμο που χάραξε η Χρυσή Αυγή;

Αν το ΕΛΑΜ και ο Χρίστος Χρίστου κάνουν τη μεγάλη έκπληξη, λαμβάνοντας ποσοστά διπλάσια απ' ό,τι στις βουλευτικές εκλογές, δηλαδή της τάξεως του 6-7%, τότε θα κάνουμε λόγο για μια ραγδαία αλλαγή στους συσχετισμούς δυνάμεων στο κομματικό σκηνικό της επόμενης ημέρας. Συγκρίνοντας την πορεία του αδελφού κόμματος στην Ελλάδα, της Χρυσής Αυγής, αλλά και το τι συμβαίνει στην Ευρώπη, με τη ραγδαία αύξηση των ποσοστών ακροδεξιών κομμάτων, ένα τέτοιο σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ως εκ τούτου, οι Προεδρικές για το ΕΛΑΜ αποτελούν ένα «κρας τεστ» για τον χώρο που θα διεκδικήσει στο πολιτικό τοπίο την άλλη ημέρα.

Πιο ήσυχοι ΕΔΕΚ και Οικολόγοι

Τα παζλ των πολιτικών κομμάτων συμπληρώνουν ΕΔΕΚ και Οικολόγοι - Συνεργασία Πολιτών, δυο κόμματα των οποίων, για διαφορετικούς λόγους, οι ηγεσίες τους ίσως να επηρεάζονται «λιγότερο» από την έκβαση των Προεδρικών Εκλογών. Στη μεν ΕΔΕΚ, παρά τις όποιες εσωκομματικές αμφισβητήσεις που έχει δεχτεί ο Μαρίνος Σιζόπουλος κατά καιρούς, κατάφερε να κερδίσει πανηγυρικά άλλη μια θητεία στην προεδρία του κόμματος, μόλις τον Μάιο του 2017.

Άρα, κάτω από αυτές τις συνθήκες και δεδομένου ότι δεν υπάρχει μια συμπαγής αντιπολίτευση που να τον αντιστρατεύεται, δύσκολα θα τεθεί θέμα ηγεσίας, σε περίπτωση που αποτύχει ο Νικόλας Παπαδόπουλος να εκλεγεί. Στο δε στρατόπεδο των Οικολόγων - Συνεργασίας Πολιτών, ο Γιώργος Περδίκης αποτελεί τον απόλυτο ηγέτη τους και τον πιο έμπειρο βουλευτή του κινήματος. Ο ίδιος, μάλιστα, το 2016, στις βουλευτικές εκλογές, ήταν ένας από τους κερδισμένους της αναμέτρησης, αφού όχι μόνο κατάφερε να εισέλθει στη Βουλή, αλλά αύξησε και τα ποσοστά του.