«Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα…»

Το πιο πάνω, είναι ένα από τα αξιοσημείωτα απoφθέγματα που άφησε ο Αλγερινός Νομπελίστας συγγραφέας και φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ, o οποίος επίσης σημείωνε πως: «Η πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο...».

Aλήθεια, πόσα ψέματα τσουβαλιάστηκαν τους τελευταίους μήνες, προκειμένου οι υποψήφιοι για τον προεδρικό θώκο να κατατροπώσουν τους αντιπάλους και ανταγωνιστές τους; Το εξωφρενικό είναι ότι όλοι σχεδόν διατηρούν την εντύπωση πως οι πολίτες έχουν μνήμη ψαριού. Και δεν θυμούνται την αλαζονεία και την έπαρση κομματαρχών και πολιτικών οι οποίοι, στον ουσιώδη χρόνο, γνώριζαν ότι θα επέρχετο κούρεμα καταθέσεων, αλλά σιωπούσαν.

Άλλοι, πάλι, σαν κουρδισμένοι φασουλήδες, γελοίοι μέσα στην ασημαντότητά τους, διατυμπάνιζαν πως τα τροϊκανά μνημόνια ήταν επιβεβλημένα και ότι θα μας έσωζαν από τη χρεοκοπία και τη φτωχοποίηση. Βέβαια, αυτοί που γνώριζαν, «σώθηκαν». Φτωχοποίησαν, όμως, τους περισσότερους. Γιατί, μπορεί μεν η πλειοψηφία των πολιτών να μην είχε καταθέσεις, αλλά στο όνομα των οδηγιών της Τρόικας, της λιτότητας και της δήθεν οικονομικής περισυλλογής, τους λεηλάτησαν ό,τι κατάφεραν να αποκτήσουν με τον μόχθο τους: μισθούς, ωφελήματα, συντάξεις.

Εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και εταιρίες έκλεισαν και χιλιάδες οικογενειάρχες πήραν τον δρόμο της ανεργίας και των ομματιών τους. Τώρα, υποψήφιοι και πολιτικοί λένε τα δικά τους παραμύθια και περιμένουν από τον κόσμο να τους πιστέψει.

Ως "οσίες Μαρίες" εμφανίζονται να θλίβονται και να διερωτώνται, γιατί οι νέοι αρνούνται να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους και αδιαφορούν για το ύψιστο επίτευγμα της δημοκρατίας τού εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Γιατί, από τους 40.000 νέους ψηφοφόρους, μόνον 10.500 έχουν εγγραφεί; Και γιατί άλλες τόσες χιλιάδες ψηφοφόρων απαντούν πως δεν θα πάνε να ψηφίσουν; Βέβαια, η αποχή ευνοεί κάποιους εκ των υποψηφίων, αλλά η ουσία παραμένει ως δαμόκλειος σπάθη να επικρέμεται και απειλεί κυρίως τη δημοκρατία. Γιατί, οι μη ενεργοί πολίτες και η αδιαφορία δεν βλάπτουν τα κόμματα, που ασύστολα λένε ψέματα, αλλά τη σωστή λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, το οποίο συνεχώς υπονομεύεται από τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τον ωχαδελφισμό.

Η εποχή της αγέλης έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί

Διαγκωνίζονται λυσσαλέα αναμεταξύ τους οι υποψήφιοι και διαφημίζουν την πραμάτεια τους. Επαίρονται, επειδή η τάδε ή δείνα οργάνωση, οργανισμός ή παράγοντες που έχουν πίσω τους χιλιάδες οπαδούς, θα υποστηρίξουν την υποψηφιότητά τους. Κρίμα, γιατί φαίνεται πως δεν τους είπε κανείς ότι η εποχή της αγέλης έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Πως ο κόσμος έχει το δικό του μέτρο σύγκρισης και κρίσης. Και, ευτυχώς, επιμένει να θυμάται, όσο και αν τον πληγώνουν πολλές πικρές μνήμες.

Οι άνθρωποι έπαψαν πλέον να ακολουθούν ως αγέλη, επειδή ο ηγέτης που ήξεραν και πίστεψαν μπάζει από παντού. Και πολλά είναι τα ψέματα που ειπώθηκαν. Μόνον κάποια θλιβερά ανθρωπάκια, τα οποία φοβούνται ακόμα και τον ίσκιο τους, δείχνουν πως τον πιστεύουν ακόμα. Η αγέλη, όμως, σκόρπισε προ πολλού και έμαθε πως, όταν κάποιος λέει μια φορά ψέμα, θα ξαναπεί χίλιες φορές. Όταν κάποιος σε ξεγελά μια φορά, θα σε ξεγελάσει αμέτρητες φορές, φτάνει να πετύχει τον στόχο του, ο οποίος δεν είναι πάντα τόσο αγνός.

Πόσο γνοιάζονται για τους μη έχοντες;

Αύριο ξημερώνει το Πάσχα των Γεννών, όπως ονόμαζαν οι προτινοί τη Μέρα των Χριστουγέννων. Πόσοι θα έχουν πλούσιο στρωμένο τραπέζι και πόσοι θα καταπίνουν με πίκρα την αδυναμία τους να χαρίσουν ένα δωράκι στα παιδιά τους, να τα ντύσουν με ζεστά ρουχαλάκια και να χαρούν τη θαλπωρή που εμφανίζεται με το χαμόγελο ενός παιδιού και με ένα πιάτο ζεστή σούπα;

Καλά την έχουν όσοι, στο όνομα του λαού, πλούτισαν και σήμερα, ως έτοιμοι από καιρό, μέσα στις πολυτελείς λιμουζίνες τους, τα χλιδάτα αρχοντικά τους (κάποιοι τοποθέτησαν και αλεξίσφαιρα τζάμια στα παράθυρά τους, σαν να φοβούνται τον ίδιο τους τον εαυτό) επαναλαμβάνουν τα ίδια ψέματα, με την ίδια άνεση. Καποιοι παίρνουν τρεις με τέσσερις συντάξεις με ηγεμονικά ποσά το μήνα, ενώ ο χαμηλοσυνταξιούχοι των 300 και 400 ευρώ μόλις αντέχουν να μην πεθάνουν από τη στέρηση.

Υπάρχει και η πιο δραματική πτυχή των νέων με παιδιά, που με τα ελάχιστα και ούτε καν «εγγυημένα» μόλις που μπορούν να βγάλουν τον μήνα.
Θα ήταν ωραίο και παρήγορο να βλέπαμε κάποιον πολυσυνταξιούχο να δίνει έστω τη μισή του σύνταξη σε δύο τρεις άλλους που παίρνουν ψίχουλα. Πού τέτοια ευαισθησία! Θα τον κατηγορούσαν για κομμουνιστή. Και, δυστυχώς, οι κομμουνιστές έχουν εκλείψει από το πολιτικό προσκήνιο του τόπου μας.

Η χλιδή και η ανέχεια κονταροκτυπιούνται σε αυτήν τη γωνιά του πλανήτη που λέγεται Κύπρος με τις κραυγαλέες αντιθέσεις της, τα συρματοπλέγματα της κατοχής να σκιάζουν τον ύπνο μας και τους «πιασμένους» αιθεροβάμονες να πιστεύουν ακόμα πως ο κατοχικός ηγέτης Ακιντζί μπορεί να σηκώσει ανάστημα μπροστά στον φασίστα Ερντογάν και τους ακολούθους του. Πως θέλει και αυτός λύση όσο εμείς, αλλά αρνούνται να ακούσουν τον αντίλαλο των δηλώσεων του Τούρκου Προέδρου που βγαίνει από το στόμα του Ακιντζί.

Και η υποκρισία, το κερασάκι στην τούρτα

Με την υποκρισία να στάζει από το στόμα τους, οι πολιτικοί θα κηρύξουν ανακωχή στην προεκλογική εκστρατεία και θα ενδυθούν τον φωτοστέφανο του «οσιομάρτυρα» που γοιάζεται για το καλό μας. Ως «καλοί χριστιανοί», θα πάψουν να κατηγορούν, να υβρίζουν ή να αποκαλύπτουν σκάνδαλα, τα οποία γνώριζαν χρόνια πριν, αλλά τα φύλαγαν για ώρα ανάγκης. Μετά τις γιορτές, θα ξεκινήσουν με την ίδια ένταση τις κατηγορίες, τις ύβρεις και θα ξεθάψουν «νέα» σκάνδαλα, αδιαφορώντας, αν, κάποτε, λειτούργησαν και οι ίδιοι ως νεκροθάφτες σκανδάλων. Πως οι ίδιοι ζητούσαν απόλυτη σιωπή για πιθανές παράνομες δοσοληψίες των αντιπάλων. Επειδή, όποιος έχει λερωμένη τη φωλιά του, δεν κτυπά τη σφηκοφωλιά του άλλου.