Ακριβώς 65 χρόνια μετά την επίσημη επίσκεψη του προέδρου Celal Bayar τον Νοέμβριο του 1952, ένας Τούρκος Πρόεδρος επισκέπτεται ξανά την Ελλάδα. Κατά το διήμερο της 7ης και 8ης Δεκεμβρίου, ο Πρόεδρος Erdogan συναντήθηκε με κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους στην Αθήνα και επισκέφθηκε τη δυτική Θράκη.
Η προεδρική επίσκεψη του 1952 πραγματοποιήθηκε σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον. Τότε, οι σχέσεις των δύο χωρών, στο πλαίσιο του Συμφώνου Φιλίας που συνυπέγραψαν το 1930, ήταν καλές. Και οι δύο χώρες αποτελούσαν μέρος του μεταπολεμικού δυτικού κόσμου. Ελάμβαναν αμφότερες στρατιωτική και οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο του Δόγματος Τρούμαν του 1947, και εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ την ίδια ημέρα του 1952.
Εκείνη την περίοδο το Κυπριακό Πρόβλημα δεν είχε ακόμα λάβει τις διαστάσεις που θα το καθιστούσαν αιτία για τη διατάραξη των διμερών σχέσεων. Αυτό θα γινόταν δύο με τρία χρόνια αργότερα. Η προσφυγή στα ΗΕ το 1954 και οι εντάσεις κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1955 θα επέφεραν ένα μόνιμο ρήγμα στις σχέσεις των δύο χωρών. Με την πάροδο του χρόνου θα εμφανίζονταν και άλλα ζητήματα για να τροφοδοτήσουν τις ελληνοτουρκικές διαφορές.
Το αναθεωρητικό άνοιγμα
Οι επαφές του Erdogan, ο οποίος επισκέφθηκε την Ελλάδα κατόπιν πρόσκλησης του Έλληνα Προέδρου Προκόπη Παυλόπουλου, ξεκίνησαν μέσα σε τεταμένο κλίμα, το οποίο αποτυπώθηκε στις κάμερες κατά τη διάρκεια της συνάντησης των δύο Προέδρων. Η θέση του Erdogan υπέρ της ανάγκης για «επικαιροποίηση» της Συνθήκης της Λωζάννης, διατυπωμένη σε συνέντευξή του προς τον Αλέξη Παπαχελά λίγο πριν αναχωρήσει για την Αθήνα, προκάλεσε...
Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
