Η πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατέδειξε αφενός μεν τη σημασία που αποδίδει η Άγκυρα στις καλές σχέσεις της με την Ελλάδα και την προσπάθειά της να αποκατασταθεί ένα κλίμα συνεννόησης και κατευνασμού. Κυρίως, όμως, η Άγκυρα θέλει μέσω Αθηνών να στείλει μήνυμα στην Ευρώπη και τη Δύση ευρύτερα πως είναι μέλος του δυτικού κόσμου, μια χώρα που επιθυμεί να είναι ή να θεωρείται ευρωπαϊκή και σε κάθε περίπτωση να εμπεδώσει το, εδώ και πολλές δεκαετίες διεκδικούμενο από την ίδια, στοιχείο της πολιτικής της ταυτότητας, της θέσης της και του γεωστρατηγικού ρόλου της στον κόσμο.

Στο δυτικό στρατόπεδο

Η Μόσχα προσπαθεί να προσεγγίσει την Άγκυρα, οσάκις η Τουρκία βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη Δύση. Σημειώνεται πως από ιδρύσεως του τουρκικού κράτους ο Κεμάλ και οι επίγονοί του κοιτάζουν μονίμως δυτικά. Εξ ου και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εντάχθηκε η Τουρκία μαζί με την Ελλάδα ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ το 1952, ενώ η προσπάθειά της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα αρχικά και Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, αποτελεί έναν σταθερό και στρατηγικά αμετάθετο στόχο. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, η πλήρης ένταξη της Τουρκίας.

Αυτό αποδίδεται, κατά Χέλμουτ Σμιτ, στο γεγονός πως, παρά τον χρήσιμο και απαραίτητο ρόλο της Τουρκίας για τον δυτικό κόσμο, εντούτοις ένταξή της στην τότε ΕΟΚ θα ήταν απαγορευτική λόγω του μεγέθους της χώρας κυρίως, και πολύ λιγότερο λόγω της ισλαμικής της ταυτότητας ή του υπανάπτυκτου πολιτικού της συστήματος. Επομένως, η Ελλάδα εντάχθηκε στην ΕΟΚ τότε λόγω του πολιτισμού και της ταυτότητας που έφερε μαζί της ως Κλασική Ελλάδα, ως παράδοση, πράγμα που σήμαινε για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς μια πολιτισμική προσθήκη, ένα ποιοτικό πλεονέκτημα στο οικονομικό γίγνεσθαι της Ευρώπης.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ
Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής,
Διευθυντής Κέντρου Ανατολικών Σπουδών για τον
Πολιτισμό και την Επικοινωνία,
Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.