*** Ποιος είπε ότι γεννηθήκαμε σε μια ελεύθερη, δίκαιη και ηθικά βιώσιμη κοινωνία; Αυτό, μάλλον, αποτελεί όραμα των φιλοσόφων, των ρομαντικών και των ηλιθίων από αφέλεια.

*** Ως προσέγγιση μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίθει απαισιοδοξίας και είναι μηδενιστική. Υποκρύβει, ωστόσο, έναν σκληρό ρεαλισμό και μια θλιβερή πραγματικότητα ως προς τον αυτοεγκλωβισμό των κοινωνιών.

*** Μόνο στα όνειρα μπορούμε να έχουμε ελεύθερες, δίκαιες και ηθικά βιώσιμες κοινωνίες. Και αυτό γιατί έχει χαθεί το βάθος και το πλάτος των ανθρώπων.

*** Παρ' ότι δεν έχουμε απολέσει τη συνείδηση (συν-ειδέναι [οίδα], έχω επίγνωση), έχουμε παρακάμψει την ευσυνειδησία.

*** Αν και έχουμε επίγνωση των πράξεών μας, με εξαίρεση κάποιων περιπτώσεων (εννοώ τους βλάκες με την κυριολεκτική έννοια του όρου), εντούτοις στερούμαστε ευσυνειδησίας. Έχουμε, δηλαδή, συνείδηση ότι οι ενέργειές μας δυνατόν να καταλύουν το δίκαιο και την ελευθερία των γύρω μας, αλλά η εσωτερική φωνή μέσα μας έχει σιγήσει.

Και το άσχετον, εξαιρετικά αφιερωμένο στους άσχετους, που πιστεύουν ότι είναι… σχετικοί.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.