ΕΞΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΥΡΣΑ ΤΩΝ ΔΥΟ

ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΚΟΨΟΥΝ ΤΟ ΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ, ΚΑΘΟΤΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΤΟΥΝ. ΑΝ, ΠΑΛΙΝ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΧΝΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΦΗΜΕΣ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ, ΠΩΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΕΧΟΥΝ «ΜΕΤΟΧΕΣ» Ή ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ Ή «ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ» ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ, ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΡΕΥΣΤΟ

Εσχάτως, γίναμε μάρτυρες καβγάδων και διαγκωνισμών για την πατρότητα προτάσεων ή θέσεων. Αν όλοι αυτοί που καβγαδίζουν ή που, κατά τους δικούς τους ισχυρισμούς, αντιγράφουν ο ένας τον άλλο, κάθονταν σ’ ένα τραπέζι και συμφωνούσαν στα μείζονα σημεία, ίσως οι πολίτες να μην ήταν τόσο απογοητευμένοι από την εικόνα που διαχέεται καθημερινά από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες

Mε τρεις μήνες περίπου απόσταση από τις προεδρικές εκλογές, έχουμε ήδη να αντιμετωπίσουμε έξι και όχι μόνο τέσσερεις υποψηφίους.

Είναι ο απερχόμενος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, που όλες οι δημοσκοπήσεις τον φέρουν ως το φαβορί(;). Προφανώς, επειδή οι δεσμεύσεις του βούλιαξαν στο βαθύ πηγάδι της αναξιοπιστίας και της λήθης και τώρα μας λέει πως γνωρίζει να ξεχωρίζει τις δεσμεύσεις από τις υποσχέσεις. Ό,τι δεν πρόλαβε, λέει, να κάνει στα πέντε χρόνια, θα τα κάνει στα επόμενα, αν εκλεγεί. Δηλαδή, υποχωρήσεις στο Κυπριακό, ρουσφέτι και συνέχιση της «Συναγερμοποίησης» του κράτους «δικαίου». Λιγότερο κράτος και περισσότερα κέρδη στους ιδιώτες, ξένους και ντόπιους, κεφαλαιοκράτες, καθώς επίσης και άλλα «αιματηρά» παρεμφερή, που έριξαν στο περιθώριο της φτώχιας χιλιάδες πολίτες, που είτε τον εμπιστεύθηκαν είτε όχι την πρώτη πενταετία.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, που υποστηρίζεται απ’ όλα τα κόμματα και κινήματα ή πλατφόρμες του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, παρότι αρκετοί ρέπουν προς τα άκρα και ο καθένας τους ελπίζει πως θα εφαρμόσει εκείνα που δεν μπορούν από μόνοι τους να εφαρμόσουν. Η πολιτική του στην οικονομία δεν διαφέρει και πολύ από αυτήν του ΔΗΣΥ, με έντονο το χρώμα της νεοφιλελεύθερης ροπής. Οι πολίτες παρακολουθούν με ενδιαφέρον αλλά και σκεπτικισμό τις θέσεις και τη νέα στρατηγική που προβάλλει στο Κυπριακό, καθότι, σύμφωνα και με τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, ό,τι κατατίθεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είναι δύσκολο ή και ανέφικτο να διαγραφεί. Γι’ αυτό και μας κυνηγούν όλες οι υποχωρήσεις και εκπτώσεις που έγιναν από τον Γλαύκο Κληρίδη μέχρι σήμερα.

Είναι ο Σταύρος Μαλάς, που υποστηρίζεται μόνο από το ΑΚΕΛ και κάποιες άλλες σκόρπιες προσωπικότητες, που υποστήριζαν φανατικά το σχέδιο Ανάν ή ό,τι άλλο σχέδιο θα κατοχυρώνει στην Τουρκία γην, ύδωρ και υποταγή. Ή, όπως τόνιζαν σε πρόσφατη ανακοίνωσή τους οι σχεδόν ανύπαρκτοι ΕΔΗ, έπειτα από συνάντηση με τον απερχόμενο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη: «Μια λιγότερο καλή λύση σήμερα θα είναι πολύ καλύτερη από μια λύση αύριο». Γι’ αυτό και σημείωναν ότι στη συνάντησή τους ανέπτυξαν τις απόψεις τους «για το σημαντικό και επείγον της επανασύγκλησης της Διάσκεψης για το Κυπριακό, για να συνεχίσει από εκεί που έμειναν κατά το τελευταίο δείπνο στο Κραν Μοντανά».

Είναι ο Γιώργος Λιλλήκας της Συμμαχίας Πολιτών, πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ, πρώην Υπουργός Εμπορίου και ΥΠΕΞ στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου και πρώην υποψήφιος πάλι για την Προεδρία του Κράτους. Η σπουδή του να προλάβει να εξαγγείλει την υποψηφιότητά του δεν του μείωσε μόνο τη δυναμική, αλλά και μερικές ψήφους από το δικό του κόμμα. Παρότι φέρεται να διεμβολίζει άλλους χώρους και κυρίως στην οικονομία, δεδομένου ότι είναι από τα κόμματα που δεν έχει στο παθητικό του «αμαρτίες» για την οικονομική κρίση με τη στήριξη τραπεζών και τραπεζιτών, όπως και ψήφους υπέρ εθνοκτόνων μνημονιακών νομοσχεδίων, καθότι δεν εκπροσωπείτο τότε στο Κοινοβούλιο.

Άλλες δύο υποψηφιότητες

Υπάρχουν ακόμη άλλοι δύο. Ο Φοίβος Μαυροβουνιώτης, Πρόεδρος του Συνδέσμου Κατόχων Τραπεζικών Αξιογράφων, που θέλει ψήφο εκδίκησης και διαμαρτυρίας. Είναι και το ΕΛΑΜ, το αυταδέλφι της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα, που κατεβάζει ομόφωνα τον Πρόεδρό του, Χρίστο Χρίστου, ως υποψήφιο για να διεκδικήσει ψήφο από τα πιο άκρα της ακροδεξιάς των εθνικιστών. Προφανώς, αρκετοί δεν θυμούνται ότι ο εν λόγω υποψήφιος υπήρξε στέλεχος του σκληρού πυρήνα της «Χρυσής Αυγής» και εκτελούσε χρέη σωματοφύλακα του ηγέτη της Νίκου Μιχαλολιάκου. Για να διατελέσει κάποιος σωματοφύλακας του Μιχαλολιάκου, είναι αντιληπτό τι «προσόντα» πρέπει να διαθέτει.

Ο Χρίστου είναι βουλευτής, καθώς το ΕΛΑΜ στις Βουλευτικές του 2016 μπόρεσε να πιάσει το εκλογικό μέτρο και να εισέλθει στη Βουλή με δύο βουλευτές. Ήταν τότε που ο γνωστός για τους τραμπουκισμούς του Ηλίας Κασιδιάρης δήλωνε με καμάρι ότι ο Χρίστος Χρίστου έβγαλε την «ίδια σχολή του εθνικισμού» με εκείνον. Τη σχολή της «Χρυσής Αυγής» στη Σολωμού 72, κοντά στα Εξάρχεια.

Έξι υποψήφιοι, λοιπόν, διαγκωνίζονται για μια θέση στον δεύτερο γύρο. Ήδη, από τώρα ακούγονται ή καλύτερα φημολογούνται διάφορα σενάρια ποιοι υποψήφιοι θα προτιμούσαν να είναι στον β’ γύρο με έναν «αδύναμο κρίκο», ώστε να έχει άνετη τη «νίκη». Φημολογούνται, επίσης, και κατευθυντήριες «πριμοδοτήσεις» στον πρώτο γύρο, αν και είναι λιγάκι ριψοκίνδυνο, καθότι άγνωσται αι βουλαί των ανθρώπων και των «θεών».

Όπως άγνωστα είναι και τα παίγνια διαφόρων παραγόντων, πρώην στελεχών κομμάτων που αποστασιοποιήθηκαν ή, όπως λέμε εις άπταιστον κυπριακήν διάλεκτον, «εκάτσαν στην κλούβα» και αναμένουν πότε θα επανεμφανιστούν ανάμεσα στους «κερδισμένους»… Καημένη Κύπρος!!

Όταν έξι υποψήφιοι διεκδικούν μια θέση για τον δεύτερο γύρο, αναντίλεκτα οι τέσσερεις θα μείνουν εκτός και κάποιοι εξ αυτών πιθανόν να παζαρέψουν τα ποσοστά τους, χωρίς ασφαλώς να ρωτήσουν αυτούς που θα τους υποστηρίξουν στον α’ γύρο. Είναι, δηλαδή, αυτονόητο πως στον β’ γύρο δεν θα μπορέσουν να περάσουν οι Μαυροβουνιώτης, ο πρώην σωματοφύλακας του Μιχαλολιάκου, καθώς και δύο από τους άλλους τέσσερεις.

Τα παιχνίδια των μετρήσεων

Ποιοι θα κόψουν το νήμα για τον δεύτερο γύρο, είναι άγνωστο, καθότι οι δημοσκοπήσεις δεν αποκλείεται να διαψευστούν. Αν, πάλιν, υπάρχει ίχνος αλήθειας από άλλες φήμες που κυκλοφορούν, πως υποψήφιοι έχουν «μετοχές» ή ιδιοκτησιακό καθεστώς ή «κολλητούς» σε κάποιες εταιρείες μετρήσεων και στόχος είναι να χειραγωγήσουν τους ψηφοφόρους, το τοπίο γίνεται πιο ρευστό. Γιατί, αν ένας εμφανίζεται ως φαβορί, μπορεί να τραβήξει ως μαγνήτης τους αναποφάσιστους ή εκείνους που μονίμως τρέχουν και θέλουν να βρίσκονται ανάμεσα στους «κερδισμένους». Ασχέτως αν από το προσωπικό τους «κέρδος» χαμένη θα είναι η Κύπρος και η τραγική της μοίρα.

Εσχάτως, γίναμε μάρτυρες καβγάδων και διαγκωνισμών για την πατρότητα προτάσεων ή θέσεων. Αν όλοι αυτοί που καβγαδίζουν ή που, κατά τους δικούς τους ισχυρισμούς, αντιγράφουν ο ένας τον άλλο, κάθονταν σ’ ένα τραπέζι και συμφωνούσαν στα μείζονα σημεία, ίσως οι πολίτες να μην ήταν τόσο απογοητευμένοι από την εικόνα που διαχέεται καθημερινά από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες. Και δεν θα αποστρέφονταν τους πολιτικούς ηγέτες και κομματάρχες, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν ξεγελάσει και ταπεινώσει με τον πιο ειδεχθή τρόπο χιλιάδες πολίτες, κυρίως νέους, που παίρνουν των ομματιών τους και εγκαταλείπουν τη χώρα. Γιατί, το όραμα που τους υποσχέθηκαν, έγινε εφιάλτης.