ΑΠΟΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΑΛΛΗΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗΣ

ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΙΣ ΗΠΑ. ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΡΧΟΙ ΦΥΛΩΝ ΤΟΥ ΑΜΑΖΟΝΙΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΟΙ ΑΠΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Μετά τον Μακάριο, ουδείς Κύπριος Πρόεδρος έλαβε πρόσκληση Αμερικανού Προέδρου να επισκεφθεί τις ΗΠΑ. Αυτή η αποαναγνώριση των Κυπρίων ηγετών ερμηνεύεται και ως αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και αναγνώριση της ύπαρξης δύο χωριστών οντοτήτων με δύο ηγέτες

Πάει αρκετός καιρός που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης προανήγγειλε ότι διεξάγονται διαβουλεύσεις ώστε να αποσταλεί πρόσκληση από τον Πρόεδρο Τραμπ για επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στις Ηνωμένες Πολιτείες και συνάντηση των δύο ανδρών στον Λευκό Οίκο. Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε τέτοια πρόσκληση, και ούτε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έδωσε συνέχεια στο θέμα. Τελικά, βεβαίως, πραγματοποιήθηκε μία συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ και, όπως εγράφη, ενώ συνηθίζεται ο Αμερικανός Πρόεδρος να περνά από την αίθουσα συνάντησης και να χαιρετά τον φιλοξενούμενο, ούτε αυτό ευαρεστήθη να πράξει.

Από τον Λευκό Οίκο πέρασαν, μέχρι σήμερα, πλείστοι αρχηγοί κρατών, μεγάλων και μικρών. Τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται στις ΗΠΑ και συναντήθηκε μάλιστα με τον Αμερικανό Πρόεδρο και ο αριστερός ηγέτης της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας.

Ήταν πράγματι σημαντική ευκαιρία, αυτή την περίοδο, να διευθετείτο συνάντηση του Προέδρου Τραμπ με τον Πρόεδρο της Κύπρου. Το επέβαλλαν οι συγκυρίες, ύστερα από το ναυάγιο των συνομιλιών, τα καταπιεστικά μέτρα του κατοχικού καθεστώτος κατά των εγκλωβισμένων Ελληνοκυπρίων, το προωθούμενο σχέδιο Β της Τουρκίας, αλλά και οι αρνητικές εξελίξεις στις σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας, οι οποίες δημιουργούν ευκαιρίες αναβάθμισης των σχέσεων ΗΠΑ με Ελλάδα και Κύπρο.

Εκτός των άλλων, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι εδώ, καθημερινά αναβαθμίζουν την Κύπρο σε σταθεροποιητικό πυλώνα στην περιοχή, ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν την Κύπρο ως "ισχυρό στρατηγικό εταίρο". Πέραν τούτων, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζονται να έχουν κυρίαρχο ρόλο, μαζί με τη Βρετανία, στην επίλυση του Κυπριακού, και το ελάχιστο που θα έπρατταν, είναι να προσκαλούσαν τον Κύπριο Πρόεδρο, στην Ουάσιγκτον, να ακούσουν τις θέσεις του και να εξηγηθούν χωρίς περιστροφές τι μπορούν να πράξουν για την κάμψη της τουρκικής αδιαλλαξίας.

Μία πρόσκληση Τραμπ προς Αναστασιάδη για συνάντηση στον Λευκό Οίκο, θα δικαιολογούσε τη συχνή αναφορά της κυβέρνησης για την "πρώτη φορά". Θα έδιδε φτερά στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη μία τέτοια πρόσκληση, την οποία αναμένει ο κυπριακός λαός εδώ και χρόνια.

Μετατρέπονται σε ικέτες

Η πρώτη και τελευταία φορά που Κύπριος Πρόεδρος επεσκέφθη τις ΗΠΑ και συναντήθηκε με Αμερικανό Πρόεδρο, ήταν στις αρχές του βίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν ο Πρόεδρος Κένεντι προσκάλεσε τον Μακάριο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έκτοτε, κανένας άλλος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έτυχε τέτοιας τιμής, όταν ακόμη και φύλαρχοι φυλών του Αμαζονίου γίνονται δεκτοί στον Λευκό Οίκο.

Έτσι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Κύπρου μετατρέπεται σε ικέτη προκειμένου να πληροφορηθεί τι είπαν οι Πρόεδροι των ΗΠΑ σε Ελλαδίτες ηγέτες που συναντώνται στον Λευκό Οίκο, σχετικά με τις προθέσεις της αμερικανικής πλευράς για το Κυπριακό. Πρόσφατα ο Ντόναλντ Τραμπ είχε κάνει περιοδεία σε χώρες γειτονικές της Κύπρου, αλλά δεν καταδέκτηκε να κάνει έστω έναν ολιγόωρο σταθμό εδώ για να συναντηθεί με τον Πρόεδρό μας. Μας έστειλε μόνο για προσγείωση, αεροπλάνα της συνοδείας του, όταν δεν επετράπη να εισέλθουν στον εναέριο χώρο άλλης χώρας.

Αυτή η, επί σειράν ετών, υποβάθμιση και απο-αναγνώριση των εκλελεγμένων ηγετών της Κυπριακής Δημοκρατίας, και κατ' επέκτασιν του κυπριακού κράτους, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της γενικότερης πολιτικής των ΗΠΑ, έναντι της Κύπρου. Η στάση τους, στην ουσία, αποδεικνύει ότι δεν θεωρούν πως υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά δύο οντότητες, οι οποίες εκπροσωπούν, κατά τη ρήση και του Αντόνιο Γκουτέρες, η μεν μία οντότητα τους Έλληνες της Κύπρου και η άλλη τους Τούρκους της Κύπρου.

Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις μορφές οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος, οι ενέργειές τους υποδηλούν αντίθετες προθέσεις. Δεν καλούν επίσημα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας στον Λευκό Οίκο, για να συναντήσει τον Αμερικανό Πρόεδρο, επειδή δεν μπορούν να πράξουν το ίδιο με τον ηγέτη της "Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου". Εάν προσκαλούσαν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη σε συνάντηση με τον Τραμπ, θα ήταν υποχρεωμένες, και λόγω αντιδράσεων και σχέσεων με την Τουρκία, να προσκαλέσουν και τον Ακιντζί. Τέτοια ενέργεια θα αποκάλυπτε πλήρως τις προθέσεις τους και το πώς αντιμετωπίζουν το Κυπριακό.

Άλλη εχθρική ενέργεια των ΗΠΑ, αποτελεί και η απαγόρευση πώλησης αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού, στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ενώ τροφοδοτούν την Τουρκία με υπερσύγχρονα όπλα, με τα οποία εμπεδώνεται η τουρκική στρατιωτική κατοχή της Κύπρου, αρνούνται στην Κυπριακή Δημοκρατία έναν "ισχυρό στρατηγικό εταίρο", όπως μας αποκαλούν, όπλα με τα οποία θα υπερασπισθεί την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητά της.

Πολιτική διχοτόμησης

Η αμερικανική πολιτική, αφού συνέβαλε αποφασιστικά στη διχοτόμηση της Κύπρου, παραμένει σαφώς τεταγμένη υπέρ της συνέχισης της διχοτόμησής της. Ο "Κάστρο της Μεσογείου", μπορεί εδώ και χρόνια να έφυγε, μπορεί να ανέλαβαν την εξουσία ηγέτες πλήρως προσδεμένοι στο αμερικανικό άρμα και ευπειθείς φορείς των εντολών της αμερικανικής πρεσβείας, αλλά η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών δεν διαφοροποιείται, ακόμη και όταν η Τουρκία εκβιάζει τις ΗΠΑ. Τα αμερικανικά κέντρα συνεχίζουν να στηρίζουν διχοτομικές λύσεις. Είτε διά της εμπέδωσης της τουρκικής κατοχής είτε δια της εξεύρεσης διχοτομικής λύσης, προσαρμοσμένης στις τουρκικές προδιαγραφές και απαιτήσεις.

Από την ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών στο πραξικόπημα ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου, ώς την αποστολή Κλίφορντ, ώς την επιβολή σε συνεργασία με τη Βρετανία τής διχοτομικής διζωνικής λύσης, ώς τη συμμετοχή της αμερικανικής πλευράς στη σύνταξη του σχεδίου Ανάν, ώς την απουσία οποιασδήποτε πίεσης επί της Τουρκίας ώστε να καμφθεί η αδιαλλαξία της και ώς τελευταία στην εμπλοκή της Βικτώρια Νούλαντ στη σύνταξη του εκτρωματικού κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη-Έρογλου, μαζί με άλλες πολλές αμερικανικές αναμείξεις και συνωμοσίες που ξεκίνησαν από τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ και συνεχίζονται αδιάλειπτα μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν ιστορικά και πολιτικά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ενεργά, στηρίζουν τη διαίρεση της Κύπρου.

Η Κύπρος και η Ελλάδα δεν βαραίνουν κατ’ ελάχιστον στην αμερικανική ζυγαριά εξυπηρέτησης των γεωστρατηγικών σχεδίων των ΗΠΑ στην περιοχή. Αυτή που βαραίνει και λόγω όγκου και λόγω θέσης και λόγω στρατιωτικής και οικονομικής υπεροπλίας, είναι η Τουρκία. Σκληρό μάθημα είχε λάβει και ο μ. Ανδρέας Χριστοφίδης, όταν ως κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού, απεστάλη στην Ουάσιγκτον για να διαγνώσει τις αμερικανικές προθέσεις όσον αφορά το Κυπριακό. Του προεβλήθη χάρτης της Τουρκίας και της Κύπρου και του ελέχθη πως δεν μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να θυσιάσουν τα τεράστια συμφέροντά τους στην Τουρκία χάριν της μικρής και αδύναμης Κύπρου.

Μέσα στο όλο πλέγμα της αμερικανικής πολιτικής για ενίσχυση της διχοτόμησης της Κύπρου, είτε με συνέχιση της σημερινής κατάστασης είτε με εξεύρεση τουρκικής λύσης, περιλαμβάνονται και η μη πρόσκληση σε Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας να συναντηθούν με τους Αμερικανούς Προέδρους και η συνέχιση του εμπάργκο στην πώληση αμερικανικών όπλων στην Κύπρο.