Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΜΠΟΥΓΑΔΑ» ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΛΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗ ΦΟΡΑ!

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΝΤΑΚΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΑΝ Ή ΤΟΥΣ ΚΗΡΥΞΑΝ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΠΙΣΩ. ΚΑΙ ΞΕΣΚΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΠΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗ «ΜΑΧΗ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ»

Σε πλήρη διάταξη τα επιτελεία των υποψηφίων για τις Προεδρικές. Mετρηθείτε, στοιχηθείτε... επίθεση!


Οι πολίτες, αυτές οι ταλαιπωρημένες ψυχές που μόνον όταν τους έχουν ανάγκη τούς εκφωνούν ως κυρίαρχο λαό, με στωϊκότητα παρακολουθούν το όλο σκηνικό, το στήσιμο των τηλεοπτικών μπαλκονιών, τις απευθείας μεταδόσεις από τις εξέδρες, τις αλληλοκατηγορίες και τις μεγάλες φρεσκοσιδερωμένες υποσχέσεις που ειπώθηκαν ξανά σε κάποιες άλλες εκλογές αλλά, δεν βαριέσαι αδελφέ, ποιος τις θυμάται; Σαμπώς οι ίδιοι τις θυμούνται;

Στοιχηθείτε, στοχεύσατε... πυρ! Ως να βρισκόμαστε σε θέση μάχης. O Αττίλας από απέναντι χαχανίζει σαν τον υποχθόνιο νταβατζή τρίβοντας τα χέρια του για την εμφύλια διχόνοια. Χωρίζονται οι πολίτες σε κατηγορίες. Στους φανατικούς, στους οπαδούς, στους αδιάφορους, στους οργισμένους. Η δουλειά επικεντρώνεται στους αδιάφορους, στους ανέντακτους και κυρίως σ' αυτούς που δραπέτευσαν ή τους κήρυξαν ανεπιθύμητους, αλλά τώρα τους θέλουν πίσω. Και ξεσκίζονται να επαναλαμβάνουν πως από αυτήν τη «μάχη δεν περισσεύει κανείς». Ώστε έτσι λοιπόν;

Οι αδιάφοροι και οι οργισμένοι είναι η πλειοψηφία τουλάχιστον όσων έχουν συρθεί στο περιθώριο της φτώχιας και από αξιοπρεπείς οικογενειάρχες, νέοι με όνειρα, έγιναν νεόπτωχοι και επαίτες της «κοινωνικής αλληλεγγύης» και της επιδεικτικής συμπόνιας. Δεν ακούνε ούτε τους αρχηγούς μήτε τους υποψηφίους. Και πως τους άκουγαν πριν και πίστεψαν τα κενά λόγια και τα ανέξοδα δεσμεύομαι, τι κατάλαβαν; Οι λογαριασμοί τρέχουν, οι φόροι αυξάνονται και ο μήνας ακόμα στην αρχή, πριν καλά-καλά αντέξει το πενιχρό εισόδημα, η μειωμένη σύνταξη να θρέψει την οικογένεια.

Ξεχασμένη χωματερή

Ούτε τα σκάνδαλα πλέον δεν τους προκαλούν έκπληξη ή ενδιαφέρον για να τους αποσπάσουν την προσοχή από τον καθημερινό βραχνά για τον άρτον τον επιούσιον. Γιατί να ενδιαφερθούν, άλλωστε, όταν ένα βουνό με πλείστα τόσα σκάνδαλα έγινε μια ξεχασμένη χωματερή και οι θεσμοί, όπως φαίνεται, «ούτε με τη μαναβέλλα δεν τζιυλούν τον αβκόν»;

Η δυσοσμία που διαχέεται δεν φτάνει στη μύτη των καθωσπρέπει θεσμοθετημένων και μη οργάνων, καθότι κυκλοφορούν σε παρφουμαρισμένα σαλόνια, σε πολυτελή σπίτια, τα οποία κάποιοι εξ αυτών αποφεύγουν ακόμα και να τα καταχωρίσουν στο Πόθεν Έσχες τους. Πυκνώνουν οι επιθέσεις. Αλλά, είπαμε. Ώς εκεί και μη παρέκει... επίθεση ναι, αλλά με μέτρο, έτσι;

Για να μη βγουν στη φόρα τα «πυρηνικά» που έχει ο ένας εναντίον του άλλου και θα αφανίσουν δικαίους και αδίκους αν «εκτοξευτούν». Στις αποχετεύσεις της πολιτικής αγυρτείας επιστρατεύεται και διοχετεύεται ο ψίθυρος για όσους τουλάχιστον κράτησαν έξω το κεφάλι και το σώμα από τις μίζες, τη διαπλοκή, το αλισβερίσι και ό,τι βρόμικο και παράτυπο βρίσκεται αποθηκευμένο στα ενδότερα των τραπεζών, των υπουργείων, των κομμάτων, των δήμων, των δημόσιων και ημιδημόσιων οργανισμών και όπου αλλού ρέει το χρήμα που καταβάλλουν οι πολίτες από το υστέρημα ή το πλεόνασμα τους - δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι είναι πάνω στην καμπούρα του «κυρίαρχου λαού» που στήνονται τα τσιμπούσια, οι αρπακτές και οι μεγάλες λεηλασίες. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις 5-6 ατόμων που πήγαν φυλακή, και καλά να πάθουν, επειδή βρέθηκαν ένοχοι σε μίζες και κλεψιές, οι μεγάλοι ένοχοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και «ωραίοι». Μας δίνουν και συμβουλές, οι άθλιοι, πώς να συμπεριφερθούμε για να πάει μπροστά η οικονομία ή φορτώνουν σε άλλους τις ευθύνες επειδή πιάσαμε πάτο.

Από το πραξικόπημα, στο ΧΑΚ

Η ατιμωρησία και η ανοχή είναι τα μεγάλα αμαρτήματα όσων κυβέρνησαν στην Κύπρο και όσων βρέθηκαν επικεφαλής ανεξάρτητων θεσμών. Στην Κύπρο εκτελέσθηκε με πάσαν ακρίβεια ξενοκίνητο πραξικόπημα. Η εσχάτη προδοσία με επικεφαλής και κομπάρσους ντόπιους και κανένας δεν τιμωρήθηκε, εκτός από ένα ανδρείκελο που αποδέχτηκε να είναι ο «πρόεδρος» του πραξικοπήματος για οκτώ μέρες, μέχρι που ήρθαν οι «βάρβαροι».

Για τη μεγάλη λεηλασία στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου ουδείς πήγε φυλακή. Μέρες και μήνες ασχολείτο η Βουλή για να βγάλει πόρισμα, να αποδώσει ευθύνες. Αποτέλεσμα, ουδείς πταίει. Και ζήσαν αυτοί καλά και ο λαός χειρότερα. Ε, άμα οι καθ' έξιν κλέφτες και λαμόγια βλέπουν τέτοιαν ατιμωρησία, πώς να μη βουτήξουν και τα δύο τους χέρια στα ταμεία που γεμίζουν από τον κυρίαρχον λαό;

Η επόμενη εξαπάτηση…

Η επόμενη εξαπάτηση έμελλε να είναι ακαριαία για τον «κυρίαρχον λαό» και την οικονομία. Μετά τις κατά συρροήν και κατ' εξακολούθησιν δεσμεύσεις και διαβεβαιώσεις ότι «η κρίση θέλει ηγέτη» και πως δεν θα υπάρξει κούρεμα στις καταθέσεις επειδή βρήκε λέει δάνειο, ο κ. Αναστασιάδης σύρθηκε στο Γιούρογκρουπ για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Όχι ο ίδιος, βέβαια, αλλά η Κύπρος και ο δύσμοιρος κυρίαρχος λαός, που τον έπιασαν στον ύπνο και την επόμενη το πρωί βρήκε τα ΑΤΜ κλειστά με το σύστημα να κατακρατεί τις καταθέσεις. Η οργή των καταθετών κορυφώθηκε από την αξίωση του Άσμουνσεν όπως η εφαρμογή του νόμου άρχιζε μέσα στο τριήμερο των αργιών, ώστε να μην προλάβουν να γίνουν αναλήψεις των χρημάτων από τους αποταμιευτές.

Βρέθηκαν όμως πολλοί και επώνυμοι που είχαν έγκυρη πληροφόρηση και πρόλαβαν να στείλουν στην αλλοδαπή και σε ασφαλείς τραπεζικούς προορισμούς τα εκατομμύριά τους. Πάλιν η ετυμηγορία των θεσμοθετημένων οργάνων κάλυψε τους επιτήδειους, γιατί, όπως είπαν, ο νόμος δεν προνοεί ποινές για «εκταμιεύσεις πριν από το κούρεμα». Για την κατάχρηση εξουσίας από δεσπόζουσα θέση λέει κάτι ο νόμος;

Κουρέματα

Η Βουλή, η οποία ενίοτε ξεχνά τα γυαλιά της, και δεν κατάφερε να διαβάσει τα περί εγγυημένων καταθέσεων και τις δηλώσεις Ντράγκι, απέρριψε το πρώτο κούρεμα, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δεν ίσχυε γιατί, σύμφωνα με τον επικεφαλής ΕΚΤ, το πρώτο κούρεμα «άγγιζε» τις εγγυημένες καταθέσεις και δεν γινόταν αποδεκτό για σοβαρούς λόγους!!!

Γι' αυτό, την επόμενη μέρα, 17 Μαρτίου 2013, διορθώθηκε το σοβαρό λάθος και ακυρώθηκε η πρόταση για κούρεμα των εγγυημένων καταθέσεων. Επομένως, το πρώτο κούρεμα που μέχρι σήμερα διαφημίζει ο Ν. Αναστασιάδης ως καλύτερο (μαζί με πολλούς πολιτικούς, νομικούς, ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους και αναλυτές), είχε ήδη ακυρωθεί και ήταν ανύπαρκτο όταν η Βουλή το απέρριπτε λίγες μέρες αργότερα, χωρίς να γνωρίζει (;) την ακύρωσή του.

Αφού πέρασαν μήνες και η ζωή πέρασε στη διάσταση, σφίξτε και άλλο τα ζωνάρια «η λιτότητα θέλει ηγέτη», η μύτη μας έσπασε από τον οχετό των ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ και η κακοδιαχείρισή τους έβγαλε βρόμα για εκλελεγμένους, διορισμένους, για προσφοροδότες και μιζαδόρους. Αίφνης θυμήθηκαν πως κάποιοι πλουτίζουν από τη διαχείριση τ/κ περιουσιών και οι πλείστοι καμώνονται τους ανήξερους. Μέχρι να βγει άλλο σκάνδαλο, που θα καλύψει το τελευταίο, και πάλι δεν θα δούμε κανέναν να λογοδοτεί πώς βρέθηκε με τόσα εκτάρια να πλουτίζει σε βάρος προσφύγων. Και τα χαλίτικα;

Οι τραπεζίτες

Για τα χαλίτικα πότε θα ανοίξει ο οχετός, κύριε Γενικέ; Υπάρχει και εκεί «πεδίον δόξης λαμπρόν». Ποιοι, γιατί και με ποια κριτήρια τα πήραν και κάτω από ποιες προϋποθέσεις. Δεν γίνεται βέβαια αναφορά σε περιπτώσεις προσφυγικών σωματείων ή συλλόγων, αλλά για άτομα που αγγίζουν και κομματικούς χώρους, κύριε Γενικέ. Η πολιτική «μπουγάδα» συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς, αλλά ω κυρίαρχε και αφελή κυπριακέ λαέ, μην περιμένεις να βγουν τα βεβαρημένα με μπόχα και βρόμα άπλυτα στη φόρα.

Αυτά είναι καλά φυλαγμένα και προστατευμένα καθότι υπάρχει μια οριζόντια γραμμή, που καλύπτει με την ένοχη σιωπή τούς πλείστους. Οι τραπεζίτες συνεχίζουν το «θεάρεστον» έργο τους, κανένας δεν μπήκε φυλακή όπως έγινε π.χ. στην Ισλανδία με 17 τραπεζίτες να μετρούν τ' άστρα από το κελί τους.

O Βγενόπουλος πέθανε αλλά για τα ποινικά πταίσματα, τις χρηματοδοτήσεις πάνω και κάτω από το τραπέζι σε κόμματα, εκδότες, δημοσιογράφους, προϊσταμένους και υφισταμένους, ουδείς βιάζεται να εξιχνιαστεί το οικονομικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού κυρίαρχου λαού. Mετρηθείτε, στοιχηθείτε... επίθεση και πυρ στον αέρα! Mε άσφαιρα, καθότι στον δεύτερο γύρο των Προεδρικών θα σερβιριστεί το κυρίως μενού!