Όταν «οι κόκκινες γραμμές της φωτιάς» γίνονται... στάχτες και αποκαΐδια

ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΚΕΛ

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΤΑ ΠΥΡΑ ΤΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΗ, ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΝΟΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Μέχρι πρόσφατα η ηγεσία του ΑΚΕΛ συνέπλεε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και την ηγεσία του ΔΗΣΥ και συμφωνούσε με όλες τις υποχωρήσεις και εκπτώσεις από θέσεις αρχών για το Κυπριακό. Τώρα ρίχνει στην πυρά και τις δικές της κόκκινες γραμμές που καταλήγουν σε στάχτες και αποκαΐδια

Το Καταστατικό και οι συνεδριακές αποφάσεις ενός εκάστου κόμματος είθισται να είναι η πυξίδα της ηγεσίας, προκειμένου να μην παραβιάζονται ή να σημειώνονται παρεκκλίσεις. Η συνέπεια, η αξιοπιστία, οι θέσεις αρχών, είναι το δίκτυ προστασίας των κομμάτων που τα θωρακίζει από άτακτες υποχωρήσεις, από πονηρές σκέψεις, λογοδοτήσεις ή υποσχέσεις σε τρίτους.

Τουλάχιστον για το ΑΚΕΛ, στο οποίο ισχύει ακόμα ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, από το πιο απλό μέλος των Κομματικών Ομάδων Βάσης (ΚΟΒΑ), μέχρι τους ανώτατους αξιωματούχους, οι συνεδριακές αποφάσεις θεωρούνται θέσφατες και όποιος τις παραβιάζει, σύμφωνα με το Καταστατικό, μπαίνει κάτω από το μικροσκόπιο της Επιτροπής Ελέγχου της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ), η οποία επιβάλλει και ανάλογες ποινές.

Στην πράξη περί άλλα τυρβάζουν

Τουλάχιστον έτσι λένε στα χαρτιά. Στην πράξη, περί άλλα τυρβάζουν. Τον τελευταίο καιρό φαίνεται κανένας να μην ασχολείται με τέτοιες «λεπτομέρειες», καθότι δεν ακούσαμε ακόμα να τέθηκε θέμα να επιβληθεί τιμωρία στον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, ο οποίος σε μια τελευταία σύνοδο της ολομέλειας της ΚΕ δήλωνε πως «δεν θα μας ενοχλούσε.... ή δεν θα με ενοχλούσε η παραμονή 600 Τούρκων στρατιωτών μετά τη λύση με ελαφρύ οπλισμό....».

Καμιά συνεδριακή απόφαση ούτε του τελευταίου, ούτε και των άλλων προηγούμενων συνεδρίων δεν αφήνει ανοικτά τέτοια περιθώρια για παραμονή στρατού ή εποίκων ή σύγκλιση διεθνούς διάσκεψης για το Κυπριακό χωρίς την εκπροσώπηση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Και, όμως, από το ναυάγιο του Κραν Μοντανά μέχρι σήμερα, η ηγεσία του ΑΚΕΛ κλαίει και οδύρεται, σκίζει τα ιμάτιά της και μοιρολογεί πως ευθύνεται η ε/κ πλευρά και όχι ο Τσαβούσογλου ή ο Ακιντζί.

Οι δηλώσεις Τσελεπή

Όταν στις 11.12.2016 το μέλος του Πολιτικού Γραφείου (ΠΓ) του ΑΚΕΛ και μέλος της ελληνοκυπριακής ομάδας διαπραγμάτευσης, Τουμάζος Τσελεπής, σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», με αφορμή την επίσκεψη του στην Αθήνα, για να μιλήσει σχετικά με τα ομοσπονδιακά συστήματα και τη διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία, δήλωνε πως υπάρχουν κόκκινες γραμμές της φωτιάς που δεν μπορούν να αγνοηθούν, ο κάθε καλόπιστος πολίτης είχε την εντύπωση πως αυτές οι γραμμές δεν θα κατέληγαν στην πυρά για να γίνουν σε διάστημα μερικών βδομάδων ή μηνών στάχτες και αποκαΐδια.

Ο κ. Τσελεπής, αφού αναφέρθηκε στις συζητήσεις που έγιναν στον Μον Πελεράν 1, και ότι στο «Μον Πελεράν 2» έγιναν μια σειρά λάθη από πολλές πλευρές, απαντώντας σε ερώτηση ότι «η τουρκοκυπριακή πλευρά λέει ότι η διάσκεψη πρέπει να είναι πενταμερής, η άλλη πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να είναι πολυμερής», απάντησε:

«Αυτό το ζήτημα, που μοιάζει εκ πρώτης όψεως διαδικαστικό, μετατρέπεται σε ουσιαστικό. Κάθε πλευρά στο συγκεκριμένο ζήτημα έχει μια ‘κόκκινη γραμμή’, όχι κόκκινη σαν αυτές που ακούμε από ‘μπαλκόνια’ ή άμβωνες. Είναι κόκκινες της φωτιάς».Και συνέχισε:

«Η δική μας η πλευρά, απολύτως δικαιολογημένα, δεν θα δεχτεί απο-αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας πριν από τη λύση, γιατί θέλουμε συνέχεια του κράτους. Η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί να αναγνωρίσει de jure την Κυπριακή Δημοκρατία πριν από τη λύση. Το πρόβλημα με τη διαδικασία όπως την προτείνει η τουρκική πλευρά είναι το εξής: Αν απουσιάζει από τη διάσκεψη η Κυπριακή Δημοκρατία και βρίσκονται απλά οι δύο κοινότητες, τότε υπάρχει πρόβλημα αναγνώρισης. Άρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

»Από την άλλη, μια διάσκεψη με την παρουσία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κυπριακής Δημοκρατίας, των δύο κοινοτήτων και των εγγυητριών δυνάμεων ‘σκοντάφτει’ στο ότι στην πραγματικότητα συνεπάγεται de jure αναγνώριση από την Τουρκία. Ούτε αυτό μπορεί να γίνει. Πρέπει, όμως, να είναι εκεί το Συμβούλιο Ασφαλείας, αφού από εκεί περιμένουμε ένα ψήφισμα που να υιοθετεί τη λύση, να δίνει εχέγγυα εφαρμογής της, που να εγκαθιδρύει μια ειρηνευτική δύναμη με καθαρούς όρους εντολής. Πρέπει να είναι εκεί και η Ε.Ε. για λόγους κεκτημένου...», είχε πει.

Εκκωφαντική η απουσία των μονίμων μελών του ΣΑ

Στη λεγόμενη διεθνή διάσκεψη για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά δεν είδαμε βέβαια καμιά εκπροσώπηση των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ, παρόλο που φορτικά και με διπλωματικό τρόπο ο πρέσβης της Ρωσίας στην Κύπρο είχε δηλώσει επανειλημμένα πως επιβάλλετο η εκπροσώπησή τους και πως η Μόσχα ήταν έτοιμη, αν της το εζητείτο, να συμμετάσχει. Φωνή βοώντος.

Έκοψαν και έραψαν όπως βόλευε τη Βρετανία, την Τουρκία και τον τουρκόφιλο μέχρι πρότινος Ειδικό Σύμβουλο του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό Έσπεν Μπαρθ Έιντε, ενώ η δική μας πλευρά σύρθηκε στις καθ’ υπόδειξιν εντολές προκειμένου το Κυπριακό να κλείσει «όπως-όπως» και πάντα στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών παραμέτρων και του ΝΑΤΟικού άξονα.

Θα αναμένετο τουλάχιστον από την ηγεσία του ΑΚΕΛ να εγείρετο μείζον πολιτικό θέμα για τη μη εκπροσώπηση στη διεθνή διάσκεψη των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Σιώπησε και ανέχτηκε μια πενταμερή διάσκεψη, με ισότιμη εκπροσώπηση του υποτελούς μορφώματος του θύτη -το ψευδοκράτος - με το θύμα, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Oι κόκκινες γραμμές της Τουρκίας

Φαίνεται πως οι κόκκινες γραμμές που προβάλλει η Τουρκία για παραμονή τουρκικού στρατού και επεμβατικών δικαιωμάτων είναι πιο ισχυρές και βρίσκουν, δυστυχώς, χειροκροτητές ή αποδέκτες στις ελεύθερες περιοχές που δυναμιτίζουν και αποδυναμώνουν τις «κόκκινες γραμμές» της ε/κ πλευράς. Να υπενθυμίσουμε ότι στη σύνοδο του Κραν Μοντανά (μια μέρα πριν από τη μετάβαση του Γ.Γ. του ΟΗΕ), ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε χαρακτηρίσει δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη (που δεν έγιναν) ανόητες και θρασύτατες. Είπε ακόμα πως «...από την αρχή θέσαμε τις κόκκινες γραμμές μας...

Είπαμε από την αρχή ότι για μας δεν θα είναι καν σημείο έναρξης ζητήματα όπως το μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις τα οποία δεν είναι καν όνειρο. Το είπαμε και το πρώτο βράδυ, το είπαμε και το πρώτο πρωί, το λέμε πάλι και τώρα για να περάσει και στα πρακτικά. Από κει και πέρα, από το 2014 μέχρι τώρα συνεχίζονται διαπραγματεύσεις για τη λύση, για να υπάρξει συμφωνία των δύο πλευρών. Έγιναν στο νησί, έγιναν στο Μον Πελεράν, μετά εμείς συναντηθήκαμε στη Γενεύη. Καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια, πρέπει πλέον να ληφθεί μια απόφαση αν θα γίνει ή δεν θα γίνει...».

Σε ερώτηση εάν η Τουρκία είναι έτοιμη να δεχτεί λύση χωρίς εγγυήσεις, ο Τούρκος Υπουργός είπε ότι «το μηδέν στρατός και μηδέν εγγυήσεις είναι σημείο μη εκκίνησης για την Τουρκία και για τους Τ/κ». Ερωτηθείς για το sunset clause (ρήτρα λήξης παραμονής), είπε ότι δεν θα υπάρχει sunset clause. «Αυτό για μας δεν μπορεί να είναι καν όνειρο. Αν κάποιος το ονειρεύεται, αυτός πρέπει να ξυπνήσει. Δεν θα υπάρξει sunset clause», είπε.

Ο Τούρκος Υπουργός ρωτήθηκε αν αυτό σημαίνει ότι θα παραμείνουν για πάντα οι τουρκικές εγγυήσεις και τα στρατεύματα στην Κύπρο, και απάντησε ότι μπορεί να προσαρμοστεί η συνθήκη εγγυήσεων αλλά ρήτρα λήξης παραμονής δεν θα υπάρξει και τα τουρκικά στρατεύματα θα μείνουν στο νησί επειδή αυτή είναι η απαίτηση των Τ/κ.

Ξυπνήστε, λοιπόν, όσοι... ονειρεύεστε!

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ καλεί όσους ονειρεύονται να ξυπνήσουν και να ξεχάσουν το μηδέν στρατός και μηδέν εγγυήσεις, ενώ η ηγεσία του ΑΚΕΛ και όχι μόνο, επιμένουν να ασκούν κριτική στον Πρόεδρο Αναστασιάδη για τους χειρισμούς του στο Κραν Μοντανά και ότι «απέτυχε να αξιοποιήσει την ξεκάθαρη θέση του κ. Γκουτέρες και της διεθνούς κοινότητας για άμεση κατάργηση εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων...» και ότι «παρά το ευνοϊκό διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον, έμεινε απελπιστικά μόνος του στο αφήγημα ότι για το ναυάγιο ευθύνεται η τουρκική αδιαλλαξία, αφού κανένας στη διεθνή κοινότητα δεν φαίνεται να συμμερίζεται την άποψη της πλευράς μας».

Απελπιστικά μόνος δεν ήταν ο Αναστασιάδης. Δίπλα του ήταν η Ελλάδα με τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Αλλά η ηγεσία του ΑΚΕΛ δεν τολμά να ρίξει τα πυρά της εναντίον του. Θα μείνει απελπιστικά μόνη και πολιτικά εκτεθειμένη γιατί παραβιάζει συνεδριακές αποφάσεις και καταστατικές πρόνοιες. Ενθαρρύνει άλλους να επικρίνουν το Ν. Κοτζιά και υπάρχουν ενδεικτικά δείγματα γραφής σε ΜΜΕ και σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Εσχάτως ηγετικά στελέχη του ΑΚΕΛ επικαλούνται τις ομόφωνες αποφάσεις του Σεπτέμβρη του 2009, τις οποίες προφανώς δεν θυμούνται γιατί περιλαμβάνουν κάποιες «κόκκινες γραμμές της φωτιάς», τις οποίες προ πολλού έχουν ξεπεράσει και παραβιάσει. Μέχρι πρόσφατα η ηγεσία του ΑΚΕΛ συνέπλεε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και την ηγεσία του ΔΗΣΥ και συμφωνούσε με όλες τις υποχωρήσεις και εκπτώσεις από θέσεις αρχών για το Κυπριακό. Ήταν το αντίπαλον δέος έναντι εκείνων που επέκριναν την πολιτική των άτακτων υποχωρήσεων. Τώρα ρίχνει στην πυρά και τις δικές της κόκκινες γραμμές, που καταλήγουν σε στάχτες και αποκαΐδια.