ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΗΣ «ΟΠΟΙΑΣ ΛΥΣΗΣ» ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΑΠΑΝΩ ΧΕΡΙ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ;

ΓΙΑΤΙ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥΣ EΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΥΣ O ΚΑΤΟΧΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ AΚΙΝΤΖΙ, ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ; ΞΕΧΑΣΕ ΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΖΗΤΟΥΣΕ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΛΑΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΣΕ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ;

Στόχος του Ερντογάν και των συνοδοιπόρων του είναι η επιβολή μιας δικτατορίας, που μόνον όσοι τον χειροκροτούν δεν θα φορούν χειροπέδες. Τι σόι λύση θέλουν και μάλιστα τώρα, ατάκα και επιτόπου, με τους δικτάτορες και τους φασίστες της Άγκυρας, οι οπαδοί της «λύσης τώρα»;

Το μοιρολόι των οπαδών της όποιας λύσης και οι ανοίκειες επιθέσεις εναντίον του Έλληνα ΥΠΕΞ, Ν. Κοτζιά, επειδή δεν επήλθε η προσδοκώμενη με τους όρους της Τουρκίας συμφωνία στην πενταμερή διάσκεψη της Γενεύης 2, συνεχίζονται, με τον εγκάθετο της Τουρκίας Ακιντζί να ξεσαλώνει και να παρεκτρέπεται.

Τώρα, βέβαια, με τις αργίες του Δεκαπενταύγουστου και τα Κουρμπάν μπαϊράμ κόπωσαν προσωρινά, αλλά σίγουρα θα επανέλθουν δριμύτεροι μετά «τα μπάνια του λαού».

«Solution Now» (Λύση τώρα) αναγράφουν στα πανό και φέιγ βολάν τους τα μέλη της ομάδας UNITE CYPRUS NOW. Σαν σλόγκαν, καλό ακούγεται. Άλλωστε, ποιος δεν θέλει λύση και επανένωση του τόπου του; Ποιος δεν θέλει να επιστρέψει στο σπίτι που έκτισε ο ίδιος ή ο πατέρας του με ιδρώτα και αίμα; Ποιος δεν θέλει να περπατήσει ελεύθερος στα γραφικά σοκάκια της Κερύνειας, να αναπνεύσει το άρωμα των λεμονανθών στη Μόρφου και να σεριανίσει στις ατέλειωτες παραλίες της Αμμοχώστου χωρίς να βλέπει Τούρκους στρατιώτες να τον σημαδεύουν με τη μοχθηρία του κατακτητή; Ηχεί, όμως, περίεργα, αν όλες αυτές οι φιέστες και τα πανηγύρια τεθούν σε ευθεία σύγκριση με το τι συμβαίνει στην Τουρκία του Ερντογάν με τις χιλιάδες συλλήψεις πολιτών, είτε είναι είτε δεν είναι οπαδοί της περιβόητης οργάνωσης ΦΕΤΟ του Φετουλάχ Γκιουλέν. Στόχος του Ερντογάν και των συνοδοιπόρων του είναι η επιβολή μιας δικτατορίας, που μόνον όσοι τον χειροκροτούν δεν θα φορούν χειροπέδες.

Τι σόι λύση θέλουν και μάλιστα τώρα, ατάκα και επιτόπου, με τους δικτάτορες και τους φασίστες της Άγκυρας, οι οπαδοί της «λύσης τώρα»; Δεν ακούν τις οιμωγές και τις κραυγές αγωνίας εκατοντάδων δημοσιογράφων, δικαστών, δικηγόρων και άλλων αντιφρονούντων του καθεστώτος του Ερντογάν; Κούφαναν εντελώς; Τυφλώθηκαν και δεν βλέπουν τι γίνεται στη χώρα που επιμένουν πως δεν ευθύνεται για τη μη λύση στο Γκραν Μοντανά, αλλά φταίνε οι Ε/κ και ο Κοτζιάς, ο οποίος μίλησε με τη γλώσσα του διεθνούς δικαίου;

Ώστε έτσι! Δεν φταίει ο Τσαβούσογλου, ο Ερντογάν και ο Γιλντιρίμ, οι οποίοι εμμένουν στους γεωστρατηγικούς τους στόχους να έχουν την Κύπρο εσαεί κάτω από την κατοχική τους μπότα και όχι μόνον. Eπαναφέρουν τώρα τις αξιώσεις και διεκδικήσεις τους για ελληνικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, που εποφθαλμιούσαν από το 1996.

Το τουρκικό blame game

Ο ενισχυμένος από την επιχειρηματολογία των οπαδών της «όποιας λύσης και με όποιους να ’ναι», Μουσταφά Ακιντζί, καλεί τους Ελληνοκυπρίους «να αποφασίσουν τι θέλουν επιτέλους...».

Από την άλλη και ο θρασύς Μεβλούτ Τσαβούσογλου επιρρίπτει ευθύνες σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, επειδή, όπως ψευδώς ισχυρίστηκε, δεν ήθελαν λύση στο Γκραν Μοντανά.

Γιατί ερωτά τους Eλληνοκυπρίους o κατοχικός ηγέτης Aκιντζί, τι θέλουν; Ξέχασε πως κάποτε και ο ίδιος ζητούσε περίπου τα ίδια από την Τουρκία, να αποχωρήσει με τον κατοχικό στρατό της και να αφήσει τον κυπριακό λαό να ζήσει σε ειρήνη και να καθορίσει τη μοίρα του;

Τα αυτονόητα ζητούν οι Ελληνοκύπριοι. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο: την αποχώρηση του τουρκικού στρατού, την επαναφορά και αποκατάσταση της δημογραφικής δομής στις τουρκοκρατούμενες περιοχές και διαγραφή του όποιου επεμβατικού δικαιώματος από τρίτες χώρες. Και έξω όλοι οι στρατοί.

Δεν βλέπουν ποιοι έχουν το απάνω χέρι στα κατεχόμενα; Διατάζει ο Ερντογάν και συλλαμβάνουν όποιον υποδείξει. Οι μαφιόζοι από την Τουρκία και το κάθε λογής απόβρασμα ή τυχοδιώκτης από αλλες χώρες, κυρίως τη Βρετανία, κάνουν το δικό τους κουμάντο.

Eγκλήματα πολέμου και ποινικά αδικήματα

Τα εγκλήματα που διέπραξαν Ε/κ φασίστες μέλη της ΕΟΚΑ Β’ με δολοφονίες άμαχων Τουρκοκυπρίων και βεβαίως καταδικάζονται μετά βδελυγμίας. Όμως, τι έπραξαν οι εκάστοτε Κυβερνήσεις του νόμιμου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας και τους άφησαν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι;

Δεν μπορεί, σε μια προσπάθεια αποενοχοποίησης της Τουρκίας, να συγκρίνονται εκείνα τα ειδεχθή εγκλήματα και να φορτώνονται τις ευθύνες συλλήβδην οι Ε/κ, προκειμένου να αποδειχθεί ότι και «εμείς διαπράξαμε εγκλήματα». Αυτοί που τα διέπραξαν, θα έπρεπε να είχαν καταδικαστεί με την εσχάτη των ποινών και αυτή η υποκρισία πως και εμείς κάναμε χερότερα, πρέπει να σταματήσει. Ειδικά και συγκεκριμένα απ’ όσους βρέθηκαν στο πηδάλιο της Προεδρίας. Αν τιμωρούνταν οι πραξικοπηματίες και οι εγκληματίες της ΕΟΚΑ Β’, θα είχαμε την έξωθεν καλή μαρτυρία πως τους τιμωρήσαμε. Αλλά όχι να βρίσκονται ελληνόφωνες Κύπριοι να παίζουν τα βρόμικα παίγνια της φασιστικής Τουρκίας.

Δεν μπορεί να συγκρίνονται τα εγκλήματα πολέμου της Τουρκίας με αυτά που έγιναν στα χωριά της επαρχίας Αμμοχώστου -Μάραθα, Σανταλάρη και Αλόα- καθώς και αυτό της εκτέλεσης 84 Τ/κ άοπλων αιχμαλώτων από την Τόχνη, τον Αύγουστο του 1974, από μέλη της ΕΟΚΑ Β’ και χουντικούς Ελλαδίτες αξιωματικούς.
Είναι χιλιάδες οι Ελληνοκύπριοι άμαχοι, γυναίκες, παιδιά και βρέφη που σφαγιάστηκαν με τον πιο ειδεχθή και βίαιο τρόπο από τους Τούρκους Μεχμετζίκ στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Ακόμα και μετά την εκεχειρία, τις δεκαετίες 1980-1990, δεκάδες εγκλωβισμένοι της Καρπασίας κάηκαν ζωντανοί ή δολοφονήθηκαν από εποίκους, επειδή δεν ήθελαν να ξεριζωθούν από τον τόπο τους.

Αυτά τα εγκλήματα, γιατί δεν τα μνημονεύουν οι χειροκροτητές της όποιας λύσης; Μήπως οι ΕΟΚΑΒητατζήδες και οι χουντικοί Έλληνες αξιωματικοί δεν δολοφόνησαν και έθαψαν ζωντανούς εκατοντάδες Ελληνοκύπριους δημοκρατικούς πριν και στη διάρκεια του αμερικανόπνευστου ιουλιανού πραξικοπήματος το 1974;

Ο εποικισμός ως έγκλημα χειραγώγησης από μια κατοχική δύναμη

Η Τουρκία επιχειρεί να νομιμοποιήσει τα εγκλήματα πολέμου, τα οποία διεθνείς συνθήκες κατονομάζουν ως παράνομες πρακτικές και μη αποδεκτές.

Τι κάνουν, όμως, στην πράξη οι υποκριτές και φαρισαίοι ηγέτες της Ε.Ε.; Κλείνουν τα μάτια, προκειμένου να μην εξοργίσουν τον νεοσουλτάνο Ερντογάν και τον αποζημιώνουν με χοντρό χρήμα. Αυτός τούς φτύνει και εκείνοι ανοίγουν ομπρέλες…

Τι κάνουν οι ηγήτορες των Ην. Εθνών και οι κάθε απεσταλμένοι τους με τις επιλεκτικές ευαισθησίες; Απολύτως τίποτε. Και αντί όλοι να τα φωνάζουμε και να τους τα υπενθυμίζουμε, οι οπαδοί της όποιας λύσης έκαναν φιέστες με τον Έιντε ντύνοντάς τον με παραδοσιακές κυπριακές στολές ως να επέκειτο η «είσοδος» του βασιλιά Καρνάβαλου στην ημικατεχόμενη Λευκωσία.

Θου Κύριε!

Οι έποικοι αυξάνονται και πληθύνονται και αυτοί τον χαβά τους. Είναι ανθρωπιστικό το θέμα, λένε.

Αγνοούν ή και ξεχνούν πως:

Στο άρθρο 49 της παραγράφου 6 της Τέταρτης Συνθήκης της Γενεύης διευκρινίζεται ότι «αυτό που στοχεύει να απαγορεύσει είναι η δημογραφική χειραγώγηση από μία δύναμη κατοχής που είτε μεταφέρει τον πληθυσμό της στα κατεχόμενα εδάφη είτε τους επιτρέπει να εγκατασταθούν εκεί με τη θέλησή τους. Η εν λόγω ρήτρα στοχεύει στο να εμποδίσει μία πρακτική που υιοθετήθηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από ορισμένες δυνάμεις, οι οποίες μετέφεραν μερίδες του πληθυσμού τους στα κατεχόμενα εδάφη για πολιτικούς και ρατσιστικούς λόγους ή προκειμένου, όπως ισχυρίστηκαν, να αποικήσουν τα εδάφη».

Στην απόφασή της με αριθμό 1987/50 της 11ης Μαρτίου 1987, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών εξέφρασε ανησυχία γύρω από το γεγονός ότι «οι αλλαγές στη δημογραφική δομή της Κύπρου συνεχίζονται με την εισροή μεγάλου αριθμού εποίκων».

Παράνομη απαίτηση των εποίκων

Στην απόφασή της με αριθμό 1987/19 της 2ας Σεπτεμβρίου 1987, η Υποεπιτροπή για την Προώθηση και την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέφρασε «την ανησυχία της επίσης για την πολιτική και την πρακτική εγκατάστασης εποίκων στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, που αποτελεί ένα είδος αποικισμού και προσπάθεια αλλαγής με παράνομο τρόπο της δημογραφικής δομής της Κύπρου» (παρ. 3).

Η εν λόγω απόφαση ελήφθη υπόψη από τον Ειδικό Εισηγητή Al Kahasawneh στην προετοιμασία των τριών εκθέσεών του για τις Διαστάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις Μεταφορές Πληθυσμού και την Εγκατάσταση Εποίκων.

Δυστυχώς, το σημαντικό θέμα των εποίκων αγνοήθηκε προκλητικά στο Σχέδιο Ανάν. Oύτε και ετέθη ως μείζον ζήτημα στις δύο πενταμερείς διασκέψεις της Γενεύης 1 και Γενεύης 2.

Ωστόσο, σε διάφορες εκθέσεις εμπειρογνωμόνων των Ην. Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα τονίζεται κατηγορηματικά ότι:

«Λαμβάνοντας υπόψη ότι η παρουσία Τούρκων εποίκων στη Βόρεια Κύπρο ανάγεται σε μια πράξη βίας κατά παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και σε μία πολιτική δημογραφικής χειραγώγησης κατά παράβαση του άρθρου 49 της Τέταρτης Συνθήκης της Γενεύης του 1949, είναι σαφές ότι οι Τούρκοι έποικοι μετά το 1974 δεν μπορούν να έχουν νόμιμη απαίτηση να παραμείνουν στην Κύπρο».