Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΣΚΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΧΥΟΣ

Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΝΕ ΚΑΠΟΙΟΙ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ ΝΑ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ, ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ, ΣΘΕΝΑΡΑ, ΟΤΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΓΓΥΗΣΕΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΕ ΙΣΧΥ...

Εν ολίγοις, το να καταστεί η Τουρκία κηδεμόνας του δικοινοτικού ομοσπονδιακού κράτους στην Κύπρο σημαίνει ότι θα διαδραματίζει τον ρόλο και του τιμωρού και του επιβραβευτή πατέρα. Στην περίπτωση που τα παιδιά συμπεριφερθούν «καθώς πρέπει» θα τα επιβραβεύσει επαναξιολογώντας το καθεστώς των εγγυήσεων! Στην αντίθετη περίπτωση, θα τιμωρηθούν…

Είναι γνωστόν ότι η μεγάλη πλειοψηφία της τουρκοκυπριακής κοινότητας, είτε προέρχεται από την Αριστερά είτε από τη Δεξιά, είναι υπέρ της συνέχισης των τουρκικών εγγυήσεων. Ένα μέρος υποστηρίζει την εσαεί διατήρησή τους, ενώ ένα άλλο θεωρεί ότι οι εγγυήσεις πρέπει να συνεχίσουν να ισχύουν για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και στη συνέχεια να καταργηθούν. Δεν έχω κάτι να πω προς τους υποστηρικτές της εσαεί διατήρησης των εγγυήσεων. Γι’ αυτούς «η Κύπρος είναι τουρκική και πρέπει να παραμείνει τουρκική». Αν είναι αδύνατον ολόκληρη, τουλάχιστον η μισή!

Δεν υπάρχει νόημα στο να συζητάς το θέμα των εγγυήσεων με όσους δεν θέλουν καν να σκεφτούν την ίδρυση ενός ομοσπονδιακού κράτους στην Κύπρο.
Από την άλλη, αξίζει να προχωρήσουμε σε μια συζήτηση με αυτούς, που είναι μεν υπέρ της ίδρυσης ενός ομοσπονδιακού κράτους, αλλά επιμένουν στην τηρουμένων των αναλογιών συνέχιση της Συνθήκης Εγγυήσεως για μια περίοδο.

Το κεντρικό τους επιχείρημα είναι το εξής: «Ακόμα και να τεθεί σε ισχύ μια συμφωνία και ένας Τουρκοκύπριος γίνει όντως πρόεδρος, πώς ξέρουμε ότι οι Ελληνοκύπριοι θα το αποδεχτούν αυτό; Θα το υιοθετήσουν; Ή, όπως έγινε και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, θα επιχειρήσουν να ανατρέψουν και αυτήν τη συμφωνία; Για όσο θα κτίζεται σιγά-σιγά η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δύο κοινότητες, ας βρίσκεται σε ισχύ και η Συνθήκη Εγγυήσεως».

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...