Το 2003 ο Τούρκος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Χιλμί Οζκιόκ, μίλησε απερίφραστα σε συνέντευξή του για τη γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου: «Δεν είναι άποψή μας ότι η Ελλάδα μπορεί να επιτεθεί στην Τουρκία από την Κύπρο. Το νησί, όμως, είναι πολύ σημαντικό από στρατιωτικής πλευράς, γιατί βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο και ελέγχει τις θαλάσσιες γραμμές.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται το Κυπριακό με όρους στρατηγικής παρουσίας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό φάνηκε σαφέστατα στο Κρανς Μοντανά της Ελβετίας, αλλά δεν είναι κάτι καινούργιο. Ήδη, κατά την Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου μεταξύ Βρετανίας, Τουρκίας και Ελλάδος τον Αύγουστο του 1955, οι Τούρκοι εξέφρασαν τον φόβο τους ότι η Ελλάδα διά της ενώσεως με την Κύπρο επεδίωκε να περικυκλώσει την Τουρκία. Μέχρι το 2000, όμως, σε επίπεδο ρητορικής η έμφαση δινόταν στο πρόβλημα ασφαλείας των Τουρκοκυπρίων έναντι της συντριπτικά πλειοψηφούσας ομάδας των Ελληνοκυπρίων.

Αυτό, τουλάχιστον, διακήρυσσε η Τουρκία σε όλους τους τόνους, τονίζοντας ότι η παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί διασφάλιζε ότι δεν επρόκειτο να επαναληφθούν οι συγκρούσεις των δύο κοινοτήτων. Γι' αυτόν το λόγο η εισβολή και κατοχή το 1974 ήταν μία «ειρηνευτική επιχείρηση» που απελευθέρωσε τους Τουρκοκυπρίους, οι οποίοι βρίσκονταν σε ομηρία στα χέρια των Ελληνοκυπρίων.

«Αδιαίρετο σύνολο»

Σταδιακά, όμως, άρχισε να μεταφέρεται το βάρος από την προστασία των Τουρκοκυπρίων στην ανεξάρτητη γεωστρατηγική σημασία της κατοχής της Κύπρου για την Τουρκία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη, από το 1991, ο Ραούφ Ντενκτάς είχε εκφράσει...

Άγγελος Μ. Συρίγος
Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής,
Πάντειο Πανεπιστήμιο

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...