ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΩΝ ΠΕΡΙ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΩΝ»

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ «ΕΦΙΚΤΟΥ» ΥΠΕΡ ΕΝΟΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗΣ. ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΡΩΝΤΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΙΣ ΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Το Κυπριακό είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Η (ομοσπονδιακή) πολιτική επανένωση, βασισμένη στην πολιτική ισότητα των κοινοτήτων, εμφανίζεται ως η πλέον ρεαλιστική επιλογή υπό τις δεδομένες συνθήκες

«Η λύση πρέπει να βασίζεται στις ιστορικές πραγματικότητες και όχι στις πραγματικότητες που δημιούργησε η τουρκική κατοχή», διατρανώνει συχνά η ελληνοκυπριακή πλευρά.

Η δε τουρκοκυπριακή πλευρά υποστηρίζει μια λύση «βασισμένη στις πραγματικότητες», υπερτονίζοντας την ισχύουσα κατάσταση.

Η μια πλευρά, δηλαδή, εκθέτει τις «ιστορικές πραγματικότητες» και η άλλη την «ισχύουσα κατάσταση».

Εξετάζοντας με προσοχή αυτές τις αντιτιθέμενες θέσεις, διαπιστώνουμε ότι η μια πλευρά επιζητεί λύση βασισμένη στον διαχωρισμό σε εθνική βάση και στα ντε φάκτο δεδομένα επί του εδάφους, τη στιγμή που η άλλη αποκαλεί την πληθυσμιακή και ιδιοκτησιακή πλειοψηφία, καθώς και το καθεστώς της Ζυρίχης, «ιστορικές πραγματικότητες».

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...