ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΠΟΡΤΕΣ

Στα τελικά της στάδια είναι η πολιτική διακήρυξη που ετοιμάζουν τα πέντε κόμματα του ενδιάμεσου, με την οποία θα χαράσσουν τις γραμμές του γηπέδου ενόψει των προεδρικών εκλογών

Ομόφωνη κατάληξη στις γενικές αρχές, κυρίως του Κυπριακού, θα αυξήσει τις πιθανότητες άντλησης ψήφων από εναλλακτικές δεξαμενές

Σε πλαίσιο διεκδικητικής πολιτικής στο Κυπριακό, που θα ισορροπεί μεταξύ της πανθομολογούμενης ανάγκης για λύση μέσω διαπραγματεύσεων, αλλά και της ανάγκης η Τουρκία να βρίσκεται συνεχώς στο σκαμνί, μέχρι να αλλάξει στάση (πρόκληση πραγματικού κόστους), ετοιμάζονται να καταλήξουν, εντός των ημερών, τα κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου.

Η πολιτική διακήρυξη, που θα είναι και η πραγματική αφετηρία του αγώνα που θέλουν να δώσουν για αλλαγή διακυβέρνησης -όπως οι ίδιοι οριοθέτησαν την στόχευση- ώστε να αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική, θα διαλαμβάνει, μαθαίνει η «Σημερινή», κάποιες βασικότατες θέσεις που γίνονται δεκτές οριζοντίως στα κόμματα. Και οι οποίες, συνεπώς, θα λειτουργήσουν ως ένα μίνιμουμ πρόγραμμα συνεννόησης και ευκταίας κατάληξης σε έναν και μόνον υποψήφιο.

Ο τίτλος και το περιεχόμενο

Το μόνο ουσιαστικό ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στην προσπάθεια συνεννόησης είναι αυτό της ονοματολογίας της λύσης, δεδομένου ότι πλην του ΔΗΚΟ τα υπόλοιπα κόμματα δεν συναινούν στη Δ.Δ.Ο. Όπως μαθαίνουμε, αυτό που θα προβληθεί είναι οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου του 2009, οι οποίες απαντούν σε όλα τα προαναφερθέντα, αφήνοντας στην άκρη τα ονόματα και τίτλους, δίνοντας την απαραίτητη σημασία στο περιεχόμενο.

Ταυτόχρονα και παράλληλα ενδεικτικά και όχι σωρευτικά θα γίνονται αναφορές στα εξής θέματα:

· Σαφής βάση διαπραγματεύσεων. Θα επιδιωχθεί δηλαδή η αλλαγή της βάσης των διαπραγματεύσεων, ώστε να προβληθεί το ζήτημα εισβολής και κατοχής και όχι του διακοινοτικού διαμοιρασμού εξουσιών.

· Πρόκληση πραγματικού πολιτικού κόστους στην Τουρκία. Κομβικό σημείο για τα κόμματα του ενδιάμεσου, που θέλουν να βλέπουν την Άγκυρα να πληρώνει πολιτικό κόστος, μέσω της ΕΕ, ενόσω θα συνεχίζει την ίδια παρελκυστική και αδιέξοδη τακτική. Βέτο σε αναβαθμίσεις σχέσεων, προενταξιακά κονδύλια κ.ά. είναι από τα σημεία που θα έχουν, για τους «ενδιάμεσους», ιδιαίτερη βαρύτητα.

· Ενίσχυση οντότητας Κυπριακής Δημοκρατίας, διά της ξεκάθαρης αναφοράς μέσω της επιδιωκόμενης λύσης στη μετεξέλιξή της ονομαστικά, ώστε να μην υπάρχουν εποικοδομητικές ασάφειες.

· Αξιοποίηση ευρωπαϊκής ιδιότητας ως προς την ανεξάντλητη δυνατότητα ελέγχου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας η οποία, κατά τα κόμματα αυτά, θα πρέπει να διασυνδεθεί άμεσα και αυστηρά με τις θέσεις της στο Κυπριακό.

· Εκμετάλλευση γεωστρατηγικού μομέντουμ μέσω των ενεργειακών πηγών. Πρόθεση των πέντε κομμάτων είναι μέσω των ενεργειακών εξελίξεων, οι οποίες θα πρέπει να τρέξουν με ταχύτερους από σήμερα ρυθμούς, να ενισχύσουν, αλλά κυρίως μέσω συγκλινόντων συμφερόντων, να αξιοποιήσουν τη γεωστρατηγική σημασία της Κυπριακής Δημοκρατίας θωρακίζοντάς την έναντι απειλών υπαρκτών ή ρητορικών από την Τουρκία.

Ηγεσίες και βάση

Όσο και αν στον ενδιάμεσο χώρο προβάλλουν ως κεντρικό επιχείρημα ότι «ούτε δεξιά, ούτε αριστερά», εντούτοις είναι σαφές ότι επενδύουν στους απλούς ψηφοφόρους και των δύο κομμάτων. Εξού και στις δημόσιες τοποθετήσεις τους διαχωρίζουν με τον πλέον ευκρινή τρόπο «τις ηγεσίες των δύο κόμματων».

Έχοντας στη φαρέτρα των υπολογισμών που προφανώς κάνουν και το προηγούμενο του σχεδίου Ανάν, θεωρούν ότι η άντληση στήριξης από απλούς παραδοσιακούς ψηφοφόρους των δύο κομμάτων της Αριστεράς και της Δεξιάς, είναι σενάριο εύκολα υλοποιήσιμο και ενδεχομένως αρκούντως ενισχυτικό για τελική νικηφόρο πορεία.

Ενδεικτική η πρόσφατη ανακοίνωση ΔΗΚΟ, που ακολούθησε της στρεψοδικίας της Βουλής στο θέμα του ενωτικού δημοψηφίσματος, που είχε ως τίτλο «Οι ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ εξευτέλισαν την αξιοπρέπεια του λαού».

Με την προϋπόθεση πάντα ότι ο ενδιάμεσος χώρος θα αποφύγει τη διαχρονική πολυδιάσπαση λόγω προσωπικών φιλοδοξιών, καταφέρνοντας σε πρώτο χρόνο να περάσει με τον δικό του υποψήφιο σε έναν ενδεχόμενο δεύτερο γύρο εκλογών, που θα οδηγήσει πολλές κομματικές ψήφους του όποιου χαμένου των δύο μεγάλων, στην κάλπη του υποψηφίου του ενδιάμεσου χώρου.

Λοξώς Αριστερά

Βεβαίως η πολιτική διακήρυξη των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου δεν θα αφορά μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στην πολύ σημαντική σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, όπως εκτιμούν αναλυτές, κοινωνικοοικονομική πολιτική. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο είναι που θα υπάρξουν βλέμματα λοξώς Αριστερά. Αν και το πεδίο της οικονομίας, λόγω δεδομένων, δεν προσφέρεται ως εύκολη αντιπολίτευση (παρά τα όποια κακά, η σταθεροποίηση και ανάπτυξη είναι φανερά και δίνουν όπλα στο κυβερνητικό στρατόπεδο), εντούτοις οι του ενδιάμεσου χώρου θέλουν να αντλήσουν στήριξη από απογοητευμένους πολίτες των μεσαίων και χαμηλών τάξεων, που βελτίωση ακούν, αλλά προσωπική βελτίωση δεν βλέπουν.

Ιδιωτικοποιήσεων… ανάγνωσμα

Ένας από τους κεντρικούς πυλώνες πολιτικής των κομμάτων αυτών θα είναι, μαθαίνουμε, και το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο επανήλθε στην επικαιρότητα μέσω των νομοσχεδίων της CYTA. Η απόρριψη της νέας κυβερνητικής πρότασης, από τα κόμματα αυτά, δείχνει και την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθούν. Αυτό που η «Σ» γνωρίζει είναι ότι στο εν λόγω θέμα η πρότασή τους θα κινηθεί στην αρχή της διαφύλαξης του εθνικού πλούτου, με την παράλληλη όμως θέση μη απόρριψης επενδυτικών ενέσεων και εκσυγχρονισμού, που δεν θα είναι όμως προπομποί αποκρατικοποιήσεων, όπως έγινε σε σωρεία άλλων χωρών, που σήμερα ψάχνουν την επανακρατικοποίηση τέτοιων οργανισμών.

Ακολουθούν τα δύσκολα των ονομάτων

Κάθε μέλος της προσπάθειας του ενδιάμεσου χώρου έχει υπ' όψιν τη δυσκολία κατάληξης σε κοινό υποψήφιο, από τη στιγμή που παρεισφρέουν ζητήματα εκλογικής δύναμης, δυνατότητας διεμβόλισης άλλων χώρων, αποτελεσμάτων προηγούμενης προσπάθειας κλπ. Το πώς και ποιος από τους ενδιαφερομένους θα κάνει πίσω και πώς θα στηριχθεί μια τέτοια προσπάθεια είναι το μεγάλο ζητούμενο. Παρά ταύτα, άπαντες διατηρούν το κλίμα αισιοδοξίας και το επίπεδο συνεννόησης, γεγονός που αυξάνει τις ελπίδες ότι κάτι στο τέλος θα γίνει και οι προσωπικές ατζέντες και φιλοδοξίες θα υπερκαλυφθούν από τον συλλογικό στόχο για νικηφόρα υποψηφιότητα.