Ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: ΟΙ ΟΜΟΦΩΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Ως Πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος του κεντρώου χώρου, έχω και τη μεγαλύτερη ευθύνη και επιθυμία να προχωρήσουμε ενωμένοι με μια κοινή και νικηφόρα υποψηφιότητα, τονίζει ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ

«Η πολιτική ενοποίηση των κομμάτων του Κέντρου περνά μέσα από τη συνεργασία τους στις προεδρικές εκλογές και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και δικαιολογημένο σε ένα πολίτευμα προεδρικής δημοκρατίας, όπως το κυπριακό πολίτευμα»

«Είναι σαφές ότι απομακρυνόμαστε από την επίτευξη μιας σωστής και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού, και την ίδια ώρα διαπιστώνουμε όλο και συχνότερα ενέργειες και εξελίξεις που αναβαθμίζουν το ψευδοκράτος και τον κατοχικό ηγέτη, και υποβαθμίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Και εδώ ακριβώς έγκειται και η αποτυχία της στρατηγικής Αναστασιάδη-Χριστόφια στο Κυπριακό τα τελευταία εννέα χρόνια»

Την πεποίθηση, ότι οι δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου μπορούν να κερδίσουν τη μάχη των προεδρικών εκλογών, φτάνει να υπάρξει η ενδεδειγμένη σύμπραξη και συνέργεια απ' όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και όλα τα στελέχη των πέντε κομμάτων γύρω από μια κοινή υποψηφιότητα, εκφράζει ο Νικόλας Παπαδόπουλος, προσθέτοντας πως πρόθεση του ΔΗΚΟ είναι η κατάληξη σε μια νικηφόρα υποψηφιότητα, χωρίς εκ των προτέρων αποκλεισμό οποιουδήποτε.

Υπογραμμίζει, ταυτόχρονα, ότι ο στόχος της πολιτικής ενοποίησης των κομμάτων του Κέντρου περνά μέσα από τη συνεργασία στις προεδρικές εκλογές, ενώ, αναφερόμενος στο Κυπριακό, επισημαίνει ότι γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο πως απομακρυνόμαστε από την επίτευξη μιας σωστής και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού, με παγίωση των τουρκικών «κεκτημένων» στις συνομιλίες.

Προς την κατεύθυνση, ακριβώς, άρσης του αδιεξόδου και των αρνητικών δεδομένων της διαπραγμάτευσης κινείται η πρόταση για αλλαγή στρατηγικής την οποία κατέθεσε το Δημοκρατικό Κόμμα και έχει ως κύριο στόχο την επίτευξη μιας σωστής και λειτουργικής λύσης του κυπριακού προβλήματος.

Η πρόταση του ΔΗΚΟ για κοινή υποψηφιότητα

Πάνω σε ποιες παραμέτρους βασίζεται η πρόταση του ΔΗΚΟ για κοινή υποψηφιότητα των δυνάμεων του ενδιάμεσου χώρου στις προεδρικές εκλογές;

Η προχτεσινή απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου του Δημοκρατικού Κόμματος βασίζεται στις πιο σημαντικές παραμέτρους που συνθέτουν το πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό στην Κύπρο, έντεκα μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2018.

Πρώτη παράμετρος είναι η αποτυχία της πολιτικής Αναστασιάδη και των ηγεσιών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στο Κυπριακό, αλλά και της στρατηγικής και τακτικής που ακολουθήθηκε. Μια πολιτική που, δυστυχώς, μας απομακρύνει από μια σωστή λύση, εγκλωβίζει την ελληνοκυπριακή πλευρά, αναβαθμίζει το κατοχικό ψευδοκράτος και υποβαθμίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Δεύτερη παράμετρος είναι η επιθυμία της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων για τη διαμόρφωση μίας νέας στρατηγικής στο Κυπριακό, η οποία θα έχει ως κυρίαρχο στόχο τη θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επίτευξη μιας σωστής, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης, μέσω της συνέχισης και μετεξέλιξης του κράτους.

Τρίτη παράμετρος είναι η γενικότερη επιθυμία της κοινωνίας για αλλαγές, συγκεκριμένο σχέδιο και καινοτόμες πολιτικές που να οδηγήσουν στην ανάπτυξη με κοινωνική συνοχή, στην αποτελεσματική λειτουργία του κοινωνικού κράτους και στη βελτίωση της ποιότητα ζωής για κάθε πολίτη. Και τέταρτη παράμετρος, το γεγονός ότι οι πολιτικές επιλογές του Προέδρου Αναστασιάδη και των ηγεσιών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ οδηγούν, δυστυχώς, στη συντήρηση της σημερινής κατάστασης και όχι στην αλλαγή της.

Μέσα σε αυτό λοιπόν το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, το Δημοκρατικό Κόμμα έθεσε ως στόχο του στις προεδρικές εκλογές του 2018 την πολιτική αλλαγή. Δηλαδή, την αλλαγή που θα φέρει μια νέα στρατηγική στο Κυπριακό και ένα σχέδιο για την ανάπτυξη της Οικονομίας, με προτεραιότητα πάντα την κοινωνική συνοχή και με ιδέες και έργα που θα βελτιώνουν τη ζωή του πολίτη.

Θεωρείτε βεβιασμένη ή και προς τη λανθασμένη κατεύθυνση την εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις Προεδρικές από κάποιους πολιτικούς αρχηγούς του Κέντρου;

Δεν θα ήθελα να κρίνω ή να σχολιάσω την εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις Προεδρικές από οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο. Όλοι έχουν το δικαίωμα να εκδηλώνουν τέτοιο ενδιαφέρον και όλοι κρίνονται από τους πολίτες. Αυτό που προσωπικώς θα ήθελα να επαναλάβω, είναι την ανάγκη να υπάρξει συνεργασία από τους πολιτικούς αρχηγούς και όλα τα στελέχη των πέντε κομμάτων, προκειμένου όλοι μαζί, ενωμένοι γύρω από μια κοινή υποψηφιότητα, να δώσουμε και, κυρίως, να κερδίσουμε τη μάχη των προεδρικών εκλογών, για να αλλάξουμε όσα αρνητικά προκάλεσε η διακυβέρνηση των τελευταίων εννέα χρόνων από τις ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ.

Πρόωρη η ονοματολογία

Αν και είναι πρόωρη η οποιαδήποτε αναφορά σε ονοματολογία, ως ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος του κεντρώου χώρου, θα βλέπατε ως λογική και πιθανή μια ενδεχόμενη δική σας υποψηφιότητα;

Θα περιοριστώ, αυτή την ώρα, να πω ότι, ως Πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος του κεντρώου χώρου, έχω και τη μεγαλύτερη ευθύνη και επιθυμία να προχωρήσουμε ενωμένοι με μια κοινή και νικηφόρα υποψηφιότητα.

Το Κίνημα Οικολόγων πρότεινε προ καιρού τη συμφωνία των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου πάνω σε υπερκομματική υποψηφιότητα, προκειμένου να αποφευχθούν διασπάσεις; Πόσο σύμφωνους σας βρίσκει αυτή η πρόταση;

Το ζητούμενο είναι να υπάρξει μια υποψηφιότητα που να κερδίζει τις προεδρικές εκλογές. Και σημειώνω ότι η ανησυχία του Κινήματος Οικολόγων αφορά ακριβώς την αποφυγή της διάσπασης των δυνάμεων, δηλαδή τη διασφάλιση τής όσο το δυνατόν υψηλότερης συσπείρωσης, με στόχο ασφαλώς την επιτυχία. Η δική μας πρόθεση είναι να καταλήξουμε σε μια τέτοια νικηφόρα υποψηφιότητα, χωρίς εκ των προτέρων αποκλεισμό του οποιουδήποτε.

Θα απευθυνθούμε στο σύνολο του εκλογικού σώματος

Έχετε θέσει ως στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού εναλλακτικού πόλου εξουσίας έναντι των δύο μεγάλων κομμάτων, θεωρώντας εκ των ων ουκ άνευ την κυβερνητική αλλαγή, προκειμένου να καταστεί δυνατή μια διαφορετική διαχείριση του κυπριακού προβλήματος. Ωστόσο, με βάση τους υφιστάμενους συσχετισμούς δυνάμεων εντός του δεδομένου πολιτειακού πλαισίου, χωρίς συνεργασίες και με δυνάμεις πέραν του χώρου του Κέντρου, δεν είναι δυνατόν να επιτύχετε εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Εν τοιαύτη περιπτώσει, θα απευθυνθείτε στο ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα για συνεργασία στον β' γύρο των εκλογών;

Αρχίζω λέγοντας πως τόσο στον Α' γύρο όσο και στον Β' γύρο - με το καλό -, θα απευθυνθούμε στο σύνολο του εκλογικού σώματος, σε όλες τις συμπατριώτισσες και όλους τους συμπατριώτες μας. Πιστεύω ακράδαντα ότι σε αυτές τις εκλογές μπορούμε για πρώτη φορά να απαλλαγούμε, ως κόμματα του Κέντρου, από το δίλημμα να επιλέξουμε το «μη χείρον» και μπορούμε επίσης να κερδίσουμε τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού, αφού είναι η ίδια μεγάλη πλειοψηφία που θέλει να υπάρξει αλλαγή στη διακυβέρνηση και ανατροπή των αρνητικών δεδομένων των τελευταίων εννέα χρόνων.

Πώς αντιλαμβάνεστε τη μορφή που θα πρέπει να διαλάβει η συμμαχία των κομμάτων του Κέντρου; Είναι εφικτή, κατά τη γνώμη σας, η πολιτική ενοποίηση, και, εάν ναι, μέσα από ποιο θεσμικό/πολιτικό πλαίσιο;

Η πολιτική ενοποίηση των κομμάτων του Κέντρου περνά μέσα από τη συνεργασία τους στις προεδρικές εκλογές, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και δικαιολογημένο σε ένα πολίτευμα προεδρικής δημοκρατίας όπως το κυπριακό πολίτευμα. Απ' εκεί και πέρα, επιτρέψετέ μου να μην επαναλάβω τη βούληση για να πετύχουμε κάτι τέτοιο, διότι η κοινωνία έχει ακούσει πολλές φορές αυτήν τη βούληση και πλέον περιμένει πράξεις και έργα.

Επομένως, αντί απλώς να συζητάμε κατά πόσο είναι εφικτή μια τέτοια ενοποίηση, ας προχωρήσουμε σε συνεργασίες και δράσεις που ακριβώς θα την καταστήσουν εφικτή. Και θέλω σε αυτό το σημείο να εκφράσω ιδιαίτερη ικανοποίηση για το γεγονός ότι ήδη τους τελευταίους εννέα μήνες τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, για πρώτη φορά, συνεργάστηκαν σε κοινές εκδηλώσεις, όπως η αντικατοχική εκδήλωση τον περασμένο Ιούλιο, ο εορτασμός της επετείου της Ανεξαρτησίας τον περασμένο Οκτώβριο, και οι δύο Ημερίδες στελεχών για το Κυπριακό τον Δεκέμβριο και προχτές.

Αυτού του είδους οι δράσεις έγιναν για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια ύπαρξης και λειτουργίας των κομμάτων. Και αποτελούν, τουλάχιστον, μια καλή ένδειξη της βούλησης που υπάρχει για ακόμα περαιτέρω συνεργασία.

Πρωτεύον, το σωστό περιεχόμενο της λύσης

Έχετε μιλήσει επιτακτικά και επανειλημμένως για την αναγκαιότητα αλλαγής στρατηγικής στο Κυπριακό και επί τούτου έχετε καταθέσει στο Εθνικό Συμβούλιο συγκεκριμένη ολοκληρωμένη πρόταση. Η αλλαγή αυτή στρατηγικής θα πρέπει, κατά τη γνώμη σας, να υπερκεράζει το πλαίσιο της ΔΔΟ, ή να περιλαμβάνεται σ' αυτήν και να την προϋποθέτει;

Η νέα στρατηγική πρέπει να στοχεύει σε μια σωστή και λειτουργική λύση. Η σωστή και λειτουργική λύση δεν προσδιορίζεται από τον τίτλο, αλλά από το περιεχόμενό της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που λέω ήταν το Σχέδιο Ανάν, που ως περιεχόμενο ήταν απαράδεκτο. Επομένως, ας επικεντρωθούμε στο περιεχόμενο και όχι στο μοντέλο διακυβέρνησης, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δεν αφορά άλλες κρίσιμες πτυχές του Κυπριακού, όπως η αποχώρηση του τουρκικού στρατού, η κατάργηση των εγγυήσεων, η αποχώρηση εποίκων, τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των κατεχόμενων περιουσιών ή τη διασφάλιση εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

Και σίγουρα δεν αφορά τουρκικές αξιώσεις όπως η πρόσφατη για παραχώρηση στα 80 εκατομμύρια Τούρκους υπηκόους των δικαιωμάτων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και καταλήγω λέγοντας ότι οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, και τονίζω τη λέξη ομόφωνες, παρέχουν το πλαίσιο πάνω στο οποίο μπορεί να δομηθεί η νέα στρατηγική.

Πώς αξιολογείτε την πορεία και τις προοπτικές των συνομιλιών; Θεωρείτε, υπό τα δεδομένα, ότι μπορεί να είναι τελεσφόρες η συνέχιση και η έκβασή τους;

Δυστυχώς, όχι. Είναι σαφές ότι απομακρυνόμαστε από την επίτευξη μιας σωστής και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού, και την ίδια ώρα διαπιστώνουμε όλο και συχνότερα ενέργειες και εξελίξεις που αναβαθμίζουν το ψευδοκράτος και τον κατοχικό ηγέτη, και υποβαθμίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Και εδώ ακριβώς έγκειται και η αποτυχία της στρατηγικής Αναστασιάδη-Χριστόφια στο Κυπριακό τα τελευταία εννέα χρόνια.

Το αδιέξοδο των ημερών αυτών είναι απλώς καμώματα της τουρκικής πλευράς, προκειμένου να αξιοποιήσει ένα κλίμα έντασης, προκλητικότητας και αλαζονείας ενόψει του επερχόμενου δημοψηφίσματος της Τουρκίας. Η μεγάλη εικόνα, όμως, είναι ότι η τουρκική πλευρά, έχοντας πετύχει μια σειρά υποχωρήσεων της πλευράς μας που θα προσπαθήσει να κρατήσει ως «κεκτημένα», αλλά και μια σειρά διαδικαστικών υποχωρήσεων και λαθών του Προέδρου Αναστασιάδη -με σημαντικότερο την αποδοχή και «καθιέρωση» της πενταμερούς με απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας- που ουσιαστικά «μας έμεινε», συμπεριφέρεται με τη γνωστή αλαζονεία της και παραμένει αδιάλλακτη και αμετακίνητη.

Αυτό, σε συνδυασμό με την πλήρη απουσία οποιουδήποτε πολιτικού ή οικονομικού κόστους, δίνουν την ευχέρεια στην Τουρκία να κρατά το Κυπριακό άλυτο και την ίδια ώρα να εμφανίζεται διεθνώς ως ασκούσα έναν δήθεν εποικοδομητικό ρόλο. Και, επιπρόσθετα, λυπούμαι να παρατηρήσω ότι η τουρκική πλευρά αξιοποιεί πλήρως το αφήγημα του Προέδρου Αναστασιάδη και των ηγεσιών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, που λέει ότι «η Τουρκία θέλει λύση και το πρόβλημα είναι οι Ελληνοκύπριοι, που τάχατες δεν θέλουν».

Είναι γι' αυτόν τον λόγο που εμείς επιμένουμε στη συλλογική χάραξη μιας νέας στρατηγικής, η οποία θα έχει στόχο τη θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επίτευξη μιας σωστής, λειτουργικής λύσης.

Οι πυλώνες της νέας στρατηγικής

Ποιοι είναι οι βασικοί πυλώνες της νέας στρατηγικής που προτείνετε;

Επιγραμματικά, η νέα στρατηγική που προτείνουμε θα αξιοποιεί τα τέσσερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή τη στρατηγική θέση του νησιού μας, την ιδιότητα μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ιδιότητα μέλους στην Ευρωζώνη και την ύπαρξη φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ, και στηρίζεται σε δέκα πυλώνες.

Πρώτος πυλώνας είναι η ρητή πρόνοια της συνέχισης και μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο τελικό σχέδιο λύσης. Θα συμφωνείτε ότι μετά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την 1η Μαΐου 2004, το ζήτημα συνέχισης ή παρθενογένεσης του Κράτους έχει πλέον καθοριστεί και διευθετηθεί. Δεν μπορεί να συζητείται οτιδήποτε άλλο παρά η συνέχιση του Κράτους που έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως το μέσον επίλυσης του Κυπριακού.

Δεύτερος πυλώνας είναι η δημιουργία πραγματικού πολιτικού και οικονομικού κόστους στην Τουρκία για τη μη-λύση του Κυπριακού. Μόνον εάν και όταν το Κυπριακό καταστεί πρόβλημα και για την ίδια την Τουρκία, θα μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα σε αλλαγή της διαχρονικής προκλητικής τουρκικής στάσης.

Είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε και να αναγνωρίσουμε ότι πλέον υπάρχει μία νέα πραγματικότητα, την οποία οφείλουμε να λάβουμε υπ' όψιν και, όσο είναι εφικτό, να αξιοποιήσουμε: Η Τουρκία και ο Τούρκος Πρόεδρος δεν διαθέτουν τα ίδια ερείσματα που διέθεταν και σίγουρα έχουν χάσει τα τεκμήρια που δημιουργούσαν στο παρελθόν μια θετική εικόνα και απήχηση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χωρίς ασφαλώς να ισχυρίζομαι ότι ξαφνικά η Τουρκία έχασε τους συμμάχους της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζω ότι τα δεδομένα σήμερα δεν είναι όπως ήταν στο παρελθόν, κυρίως λόγω της αλαζονικής συμπεριφοράς του Τούρκου Προέδρου, λόγω της περιφρόνησης της Τουρκίας προς την όποια ευρωπαϊκή προοπτική της.

Παραδείγματα υλοποίησης αυτού του πυλώνα είναι η αναστολή του ανοίγματος ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας, η αναστολή χρηματοδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Τουρκία, η αποτροπή της αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης και η επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, όπως έγινε και στο παρελθόν, σε κάποιες περιπτώσεις.

Τρίτος πυλώνας είναι η επιστημονική και διαρκής αξιολόγηση της κατάστασης στην Τουρκία, όχι μόνο γιατί η Τουρκία είναι η δημιουργός του Κυπριακού και η χώρα που ευθύνεται για τη μη επίλυσή του, αλλά και επειδή η κατάσταση στο εσωτερικό της είναι ασταθής, απρόβλεπτη και ξένη προς όσα γνωρίζουν και ζουν οι πολίτες στην Κύπρο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τέταρτος πυλώνας είναι η προσπάθεια για απεγκλωβισμό και απεξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία, ειδικά μετά τις πρόσφατες ενέργειες της κατοχικής δύναμης για υδατική και ενεργειακή εξάρτηση των κατεχομένων από αυτήν, σε συνέχεια της διαχρονικής οικονομικής εξάρτησής τους.

Υλοποίηση του ενεργειακού σχεδιασμού

Πέμπτος πυλώνας είναι η αξιοποίηση του φυσικού αερίου που, όπως ανέφερα και πριν, είναι ένα συγκριτικό πλεονέκτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας και, ταυτόχρονα, άσκηση ενός βασικού κυριαρχικού δικαιώματός της. Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τα «οικόπεδα» 6-8-10 είναι μια θετική εξέλιξη και ευελπιστούμε να μην υπάρξει άλλη καθυστέρηση και να προχωρήσουν και οι γεωτρήσεις, που για διάφορους λόγους έχουν καθυστερήσει σημαντικά.

Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής θα πρέπει να εγκαταλειφτεί κάθε σκέψη για εξαγωγή του φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου μέσω αγωγού προς την Τουρκία και να προωθήσουμε άμεσα εναλλακτικές λύσεις, όπως την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων LNG στην Αίγυπτο, σε πρώτη φάση και, σε δεύτερη φάση, την προώθηση του αγωγού ανατολικής Μεσογείου (EastMed), την οποία ευνοούν η Γαλλία, η Ιταλία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ασφαλώς, οι πιο πάνω σχεδιασμοί επιβάλλουν και προϋποθέτουν σωστή προετοιμασία για πιθανές αντιδράσεις της Τουρκίας.

Έκτος πυλώνας είναι η αλλαγή της τακτικής στις διαπραγματεύσεις, δηλαδή η επιστροφή και επιμονή στις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, η απόσυρση απαράδεκτων και επικίνδυνων υποχωρήσεων, οι οποίες μάλιστα έγιναν χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα, και η σαφής απόρριψη απαράδεκτων τουρκικών αξιώσεων, τις οποίες απορρίπτει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων.

Έβδομος πυλώνας είναι ο τερματισμός της στοχοποίησης και ενοχοποίησης των Ελληνοκυπρίων. Μιας στοχοποίησης που αδικεί κατάφωρα τους Ελληνοκυπρίους και υποσκάπτει τη διαπραγματευτική ισχύ του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας και ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Όγδοος πυλώνας είναι η αποτροπή ενεργειών αναβάθμισης του ψευδοκράτους και του κατοχικού Ηγέτη. Η πρακτική ανοχής ή ενθάρρυνσης ενεργειών αναβάθμισης του ψευδοκράτους και του κατοχικού ηγέτη τα τελευταία χρόνια όχι μόνο δεν έχει κάμψει την τουρκική αδιαλλαξία, αλλά, αντίθετα, την ενεθάρρυνε και αποθράσυνε.

Παράλληλα, αυτή η πρακτική αναβάθμισε τον κατοχικό ηγέτη, ενώ συμβάλλει και στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Ένατος πυλώνας είναι η ενημέρωση των πολιτών και η διαφάνεια. Η συσκότιση και η μυστική διπλωματία θα πρέπει να σταματήσουν. Σχέδιο λύσης που θα επιβληθεί μέσω συσκότισης, ελλιπούς ενημέρωσης, κοροϊδίας ή παραπλάνησης του λαού είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Δέκατος πυλώνας είναι η συνεργασία και συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση και τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, ώστε να αποτρέψει φαινόμενα αιφνιδιασμού της Ελλάδας ή επίρριψης ευθυνών στην ελληνική κυβέρνηση, όπως δυστυχώς έγινε πρόσφατα.