Ο ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΜΗΝΑΣ ΕΝΤΟΝΩΝ ΖΥΜΩΣΕΩΝ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ

Με τις εξελίξεις στο Κυπριακό να παγώνουν, τα κόμματα ρίχνουν το βάρος στις εκλογές του ερχόμενου Φεβρουαρίου

«Το ΑΚΕΛ έχει καταστήσει την προεδρολογική ρητορική, σε αιχμή του δόρατος της κριτικής του έναντι του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό, εισερχόμενο, με αυτόν τον τρόπο, στην αντιπαράθεση για τις Προεδρικές»

Στον αστερισμό των προεδρικών εκλογών του 2018 άρχισε να κινείται το πολιτικό σύστημα, καθώς οι διεργασίες στο Κυπριακό φαίνεται να καθηλώνονται, καθιστώντας αδιάγνωστη τη φορά αλλά και τη δυναμική των εξελίξεων.

Ο διαρρέων μήνας αναμένεται να είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε επίπεδο ζυμώσεων, αφού εντείνονται οι επαφές μεταξύ των κομμάτων, σε μια προσπάθεια «σφυγμομέτρησης» των προοπτικών για συγκλίσεις και συνεργασίες. Δεν αποκλείεται, δε, να υπάρξουν και, με σαφέστερο, αυτήν τη φορά, πρόσημο, εξαγγελίες υποψηφιοτήτων, αφού ήδη θεωρείται πως ο εκλογικός χρόνος άρχισε ήδη να πυκνώνει πολιτικά.

Έντονα… αναστατωμένο αλλά και ρευστό εμφανίζεται το πεδίο στον ενδιάμεσο χώρο, όπου ήδη, σε ανεπίσημο και παρασκηνιακό επίπεδο, διενεργούνται συνεχείς επαφές, ενώ άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες παρενέργειες των ετερόκλητων εξουσιαστικών προταγμάτων των ηγεσιών του.

Από τη μια, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ φαίνεται να συμβαδίζουν πλήρως στη στρατηγική κοινής υποψηφιότητας, με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού, τρίτου πόλου εξουσίας, μέσα από τη σύζευξη όλων των δυνάμεων του λεγόμενου Κέντρου, και κύριο συζευκτικό στοιχείο τις κοινές θέσεις στο Κυπριακό.

Η σύμπλευση των δύο κομμάτων δεν αφορά μόνον τη συνεργασία στις προσεχείς εκλογές, αλλά αποσκοπεί να διαμορφώσει, μετεκλογικά, τις πολιτικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός τρίτου ισχυρού εναλλακτικού πόλου εξουσίας, απέναντι στον διπολισμό ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Μάλιστα, με μορφή που ενδεχομένως διαφοροποιήσει άρδην το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό και τους συμπεπηγμένους συσχετισμούς του.

«Σταθμός» το εκλογικό συνέδριο της ΕΔΕΚ

H ευόδωση, ωστόσο, των σχεδιασμών των ηγεσιών των δύο κομμάτων (αφού ακόμη δεν υπάρχουν θεσμικές κομματικές αποφάσεις) θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την έκβαση του εκλογικού συνεδρίου της ΕΔΕΚ, αφού η νέα ηγεσία η οποία θα προκύψει (σημ.: ολόκληρη η νέα ηγετική πυραμίδα), θα αναλάβει να υλοποιήσει ή όχι τα κατ’ αρχήν συμφωνηθέντα.

Και αυτό δεν αφορά μονοσήμαντα την επανεκλογή στην προεδρία του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών του κ. Μαρίνου Σιζόπουλου, αλλά τη σύσταση ολόκληρης της νέας ηγετικής ομάδας (όπως και των συλλογικών οργάνων), καθώς δεν αποκλείεται να υπάρξουν διαφοροποιήσεις ή και αντιστάσεις όσον αφορά τη μορφή που θα πρέπει να διαλάβει η σύμπραξη και η συνεργασία με το Δημοκρατικό Κόμμα.

Ως επικρατέστερος για να ηγηθεί της κοινής προσπάθειας των δύο κομματικών χώρων, που αποβλέπει στη συνένωση όλων των δυνάμεων του ενδιάμεσου χώρου ενόψει της προεδρικής αναμέτρησης του 2018, προβάλλει ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος, αν και η ενδεχόμενη υποψηφιότητα, προσώρας, ούτε επιβεβαιώνεται ούτε διαψεύδεται.

«Βγαίνει μπροστά» ο Νικόλας

Ωστόσο, ο κ. Παπαδόπουλος έχει αναλωθεί το τελευταίο διάστημα σε σειρά σημαντικών πολιτικών δράσεων, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, με εμφανή αρχηγική χροιά {ίδε επισκέψεις και επαφές σε Αθήνα (δις), Βρυξέλλες, Ισραήλ, συμμετοχή και ομιλίες σε διεθνή φόρα, κ.ά.}, ενώ δεν παραλείπει να δίνει τον «τόνο» της αντιπολιτευτικής επίθεσης των δυνάμεων του Κέντρου έναντι της Κυβέρνησης, ιδία όσον αφορά στους χειρισμούς στο Κυπριακό, το οποίο θα αποτελέσει το εδραίο υπόβαθρο της όποιας συμμαχίας συμφωνηθεί, αλλά και όσον αφορά θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης {βλ. παρέμβαση στο θέμα που προέκυψε με το λιμάνι Λεμεσού, όπου ζήτησε και την άμεση παραίτηση του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων, στο θέμα του ψυχιατρείου Αθαλάσσας, κ.λπ.}.

Καλά ενημερωμένες πηγές, μιλώντας στην εφημερίδα μας, επισήμαναν ότι, είναι προφανές, αν αξιολογήσει κανείς τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ότι τα δύο μεγαλύτερα κόμματα του κεντρώου χώρου πολιτεύονται με το βλέμμα στραμμένο στην προεδρική μάχη του επόμενου χρόνου (έστω κι αν η ΕΔΕΚ θα πρέπει πρώτα να ολοκληρώσει τις συνεδριακές διαδικασίες εκλογής νέας ηγεσίας), ενώ «είναι επίσης πρόδηλο, ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ ‘βγαίνει μπροστά’, με κινήσεις που διαμορφώνουν το προφίλ μιας σοβαρής προεδρικής υποψηφιότητας».

Ως προς τη χρονική στιγμή που τα δύο κόμματα θα επιλέξουν την αναγγελία της «επίσημης» πλέον καθόδου τους στον προεκλογικό στίβο, και ιδία όσον αφορά τον υποψήφιο που θα υποστηρίξουν, αυτή συναρτάται με δύο παράγοντες: αφενός τις κινήσεις στον ευρύτερο ενδιάμεσο χώρο για τις προεδρικές εκλογές, και αφετέρου το εκλογικό συνέδριο των Σοσιαλδημοκρατών, που τοποθετείται χρονικά αρχές ερχόμενου Μαΐου.

Και σ’ αυτό το επίπεδο έχουν ήδη σημειωθεί ήδη δύο σημαντικές εξελίξεις: η απόφαση της Πολιτικής Συγκλήτου της Συμμαχίας Πολιτών για επιλογή προεδρικού υποψηφίου στις 12 Μαρτίου (ήδη τα συλλογικά όργανα του κόμματος, παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις, έχουν προκρίνει την επιλογή του Προέδρου του κόμματος Γιώργου Λιλλήκα, κάτι που αναμένεται να επικυρωθεί στην επικείμενη σύνοδο της Ανωτάτης Συγκλήτου την ερχόμενη Κυριακή), και η προχθεσινή παρέμβαση της Προέδρου της Αλληλεγγύης, Ελένης Θεοχάρους, η οποία κάλεσε, με δήλωσή της, τις «πατριωτικές δυνάμεις» που «υποστηρίζουν μια διαφορετική προσέγγιση για επίλυση του Κυπριακού μέσω των συνομιλιών», να κατέλθουν με έναν υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου.

Παρέμβαση που ερμηνεύεται πολλαχώς και στέλνει μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις, ενόψει των συντελούμενων διεργασιών στον ενδιάμεσο χώρο.

Τούτων δοθέντων, και σταθμίζοντας το momentum των χρονικών επιλογών, οι ίδιες πηγές εκφράζουν την εκτίμηση πως ενδεχόμενη εξαγγελία εκ μέρους του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου «δεν θα πρέπει να αναμένεται άμεσα, δεδομένων των συντελούμενων ζυμώσεων στον χώρο του Κέντρου, αλλά ούτε και μετά το εκλογικό συνέδριο της ΕΔΕΚ, αφού μέχρι τότε ίσως να έχουν χαθεί ζωτικός επικοινωνιακός χρόνος και δυναμική».

Διαφοροποίηση Συμμαχίας

Από πλευράς της η Συμμαχία Πολιτών βαίνει προς ολοκλήρωση των δρομολογημένων εσωκομματικών διαδικασιών της, ανεξαρτήτως των συντελούμενων εξελίξεων στα άλλα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, «παραμένοντας, την ίδια ώρα, ανοικτή στον διάλογο με όλους».

Κομματική πηγή, κληθείσα από την εφημερίδα μας να σχολιάσει την παρέμβαση της κ. Ελένης Θεοχάρους, επισήμανε ότι «η Συμμαχία είναι ανοικτή και έτοιμη για διάλογο με οιονδήποτε», προσθέτοντας πως αυτό δεν αφορά μόνον τις δυνάμεις του Κέντρου.

Υπενθύμισε, παράλληλα, ότι βάσει της πρόσφατης απόφασης της πολιτικής συγκλήτου, το κόμμα βρίσκεται, έστω ανεπίσημα, σε διαβουλεύσεις και με άλλες πολιτικές δυνάμεις, προς εξεύρεση πιθανών συγκλίσεων. Ξεκαθάρισε, ωστόσο, πως, στο πλαίσιο αυτών των διεργασιών, «η Συμμαχία έχει τόσο έναν ικανό προτεινόμενο υποψήφιο όσο και μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση, που μπορούν να εκφράσουν το αίτημα της συλλογικότητας, αλλά και την ανάγκη ευρύτερων συμμαχιών».Σύμφωνα, δε, με ασφαλείς πληροφορίες, η διαφαινόμενη εξαγγελία της υποψηφιότητας του κ. Λιλλήκα, πιθανόν να γίνει πριν από το τέλος Μαρτίου.

Τούτου δοθέντος, η Συμμαχία φαίνεται να εμμένει στην πλεύση διαφοροποίησής της από τις υπόλοιπες δυνάμεις του Κέντρου, αφού δεν πρόκειται να συμμετάσχει στην προσεχή κοινή δράση των «τεσσάρων», πλέον, του ενδιάμεσου χώρου, για το Κυπριακό.

Διευκρινίζοντας τη συγκεκριμένη στάση, η ίδια πηγή επισήμανε ότι, «αποφασίσαμε να απέχουμε, επειδή θεωρούμε ότι δεν βρισκόμαστε πια σε ακτίνα λύσης του Κυπριακού, όπως διαφαινόταν πριν από το Μον Πελεράν και τη Γενεύη», και, συνεπώς, η συγκυρία δεν προσφέρεται, αυτήν τη στιγμή, για αυτοματισμούς κοινών δράσεων. Άλλωστε, πρόσθεσε, το κόμμα διοργάνωσε μέσα στον Φεβρουάριο πέντε ενημερωτικές εκδηλώσεις για το Κυπριακό, γεγονός που καθιστά περιττή τη συμμετοχή σε μια επιπλέον εκδήλωση. «Πέραν τούτων», κατέληξε, «έχει διαφανεί σε όλο αυτό το διάστημα, ότι, πάρα τη συμφωνία στα βασικά θέματα αρχών, υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις με τα υπόλοιπα κόμματα του Κέντρου σε σειρά άλλων θεμάτων».

Αναμονή

Την ίδια ώρα, ολοένα εντείνεται η προεδρολογική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ, με το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης να μετατρέπει την προεδρολογική ρητορική, σε αιχμή του δόρατος της κριτικής του έναντι του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό.

Οι επικρίσεις του ΓΓ Άντρου Κυπριανού αλλά και άλλων στελεχών ότι, ήδη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πολιτεύεται με γνώμονα τις εκλογές του 2018, απηχούν τη στρατηγική επιλογή της Εζεκία Παπαϊωάννου να εργαλειοποιήσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό τη διασύνδεση ανάμεσα στις εξελίξεις στο Κυπριακό και την προεδρική μάχη του Φεβρουαρίου, ανεξαρτήτως τού εάν αυτή εδράζεται πλήρως σε πραγματολογικά δεδομένα ή όχι.

Με αυτόν τον τρόπο, το κόμμα της αριστεράς, παρότι, σε σχέση με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, υπολείπεται χρονικά στο θέμα της διαμόρφωσης του εκλογικού του σχεδιασμού, πετυχαίνει, αφενός, να εισέλθει δυναμικά στην προεδρολογική πολιτική αντιπαράθεση, και αφετέρου να συγκαλύψει, προσώρας, τις προφανείς δυσκολίες που αντιμετωπίζει στη λήψη αποφάσεων.

Πολιτικοί αναλυτές σημειώνουν πως οι όποιες αποφάσεις της Εζεκία Παπαϊωάννου θα είναι καθοριστικές στη διαμόρφωση της τελικής εξίσωσης των προεδρικών εκλογών, δεδομένου ότι, «όσον αφορά στο υπόλοιπο σκηνικό, τα πράγματα είναι λίγο - πολύ ξεκάθαρα, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να επαναδιεκδικεί, εκτός δραματικού απροόπτου, εκλογή του, και τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου να βρίσκονται στο τελικό στάδιο διαμόρφωσης των επιλογών τους».

Τα ενδεχόμενα για το ΑΚΕΛ παραμένουν ανοικτά ως είχαν, με όλες τις πιθανές επιλογές να εξετάζονται και να σταθμίζονται με σοβαρότητα, με πρωτεύον κριτήριο το κόμμα να ανασχέσει τη χαίνουσα εκλογική κατολίσθησή του ανακάμπτοντας (στη χειρότερη περίπτωση) ή να πετύχει επάνοδό του στην εξουσία (στην καλύτερη).

Στο ζύγιασμα αυτό, παραμένει ανοικτή και εξακολουθεί να συζητιέται η προοπτική συνεργασίας με τον Γιώργο Λιλλήκα. Σύμφωνα, δε, με πληροφορίες, «τα θετικά μηνύματα που υπάρχουν από μερίδα στελεχών για υποστήριξη ενδεχόμενης υποψηφιότητας του Προέδρου της Συμμαχίας αναμένεται να αποκτήσουν σαφέστερο περιεχόμενο, όταν και εφόσον ο κ. Λιλλήκας εξαγγείλει και επισήμως την υποψηφιότητά του». Το πιο σημαντικό είναι ότι στη χορεία των συγκεκριμένων στελεχών φαίνεται να συμπεριλαμβάνονται και μέλη της ανώτατης ηγετικής πυραμίδας. Οι αποφάσεις, ωστόσο, στο ΑΚΕΛ θα ληφθούν μέσα από σύνθετες διαδικασίες και υπό την επίδραση πολλών παραγόντων.

Ελ. Θεοχάρους: Ένας ο υποψήφιος των πατριωτικών δυνάμεων

«Εάν οι δυνάμεις που υποστηρίζουν μια διαφορετική προσέγγιση για επίλυση του Κυπριακού μέσα στις συνομιλίες, μια απαγκίστρωση από τις δεσμεύσεις της απέναντι στους Τούρκους, που έχουν φθάσει σε σημείο να λένε «όσοι αισθάνεστε Έλληνες σηκωθείτε και φύγετε, η Κύπρος είναι τουρκική», εάν αυτός ο χώρος δεν κατεβεί με μόνο έναν υποψήφιο, τότε δεν υπάρχει σωτηρία στον τόπο».

Αυτό δήλωσε προχθές η Πρόεδρος της Αλληλεγγύης Ελένη Θεοχάρους, η οποία, σχολιάζοντας πληροφορίες για εκτιμήσεις προς την κατεύθυνση εξαγγελίας υποψηφιοτήτων, σημείωσε ότι «αυτό συνιστά πολύ μεγάλο λάθος».

«Θα πρέπει να συντονιστεί ο πατριωτικός χώρος και να κατεβεί με μόνο έναν υποψήφιο, με τα κριτήρια να τεθούν μετά από κοινή σύσκεψη όλων των παραγόντων. Πρέπει να συμμετέχουν και άτομα πέραν των ηγετών για να καθοριστεί το ποιος θα είναι υποψήφιος», είπε και συμπλήρωσε: «Δεν θα αποδεχτώ ποτέ να θεωρηθώ υπεύθυνη για την απώλεια της Προεδρίας από τον πατριωτικό χώρο, αυτό πρέπει να το σκεφτούν όλοι και να μη σπεύδουν εκβιαστικά να γκρεμίσουν όλο το οικοδόμημα για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες».

«Το ζήσαμε στο παρελθόν και δεν πρέπει να ξαναγίνει», σημείωσε καταληκτικά η Πρόεδρος της Αλληλεγγύης.