ΣΕ ΛΕΜΕΣΟ ΚΑΙ ΠΑΦΟ ΟΙ ΠΙΟ «ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ» ΕΚΛΟΓΕΣ

Στην τελική ευθεία εισέρχονται κόμματα και υποψήφιοι για τις δημοτικές εκλογές του Δεκεμβρίου, που χαρακτηρίζονται από την πολυμορφία και την ετερογένεια των συνεργασιών

«Στη Λεμεσό, οι δύο κύριοι ανθυποψήφιοι έχουν εντείνει την προσπάθειά τους με μια έντονη επικοινωνιακή καμπάνια και καθημερινές επαφές με κοινωνικά σύνολα, ομάδες και δημότες»

Με τις δημοτικές εκλογές να διεξάγονται κανονικά, μετά την κυβερνητική «υποχώρηση» στο θέμα της αναβολής, κόμματα και υποψήφιοι ρίχνονται στην τελική ευθεία για την εκλογική αναμέτρηση του Δεκεμβρίου, την τελευταία, ίσως, εκλογή στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εάν και εφόσον επιτευχθεί η πολυπόθητη, για κάποιους, και απευκταία, για άλλους, λύση του Κυπριακού.

Τα πολιτικά κόμματα βάζουν τις τελευταίες πινελιές στο κάδρο των επιλογών τους - ο ΔΗΣΥ ανακοίνωσε την περασμένη Τετάρτη την υποστήριξη του Χαρίλαου Χαριλάου στον Δήμο Μόρφου και του Πιερή Γυψιώτη στον Δήμο Λευκονοίκου - ενώ, την ίδια στιγμή, καταρτίζουν τους εκλογικούς συνδυασμούς τους για τα δημοτικά συμβούλια και τις Σχολικές Εφορείες.

Από την πλευρά τους, οι υποψήφιοι εντείνουν την απεύθυνσή τους προς τους δημότες, επιχειρώντας να διευρύνουν το πεδίο επιρροής τους στο εκλογικό σώμα.

Η πληθώρα υποψηφίων σε διάφορους Δήμους, με το πρόσημο του ανεξάρτητου, καθιστά τη σύμπηξη συμμαχιών, τόσο σε «πολιτικό» όσο και σε τοπικό επίπεδο, απαραιτήτως αναγκαία για την τελική επικράτηση, αφού το εκλογικό τοπίο, σε αρκετούς από αυτούς, εμφανίζεται ιδιαιτέρως κατακερματισμένο.

Πόλωση σε δύο

Δύο δημαρχίες, ωστόσο, εμφανίζονται να διαλαμβάνουν αποχρώσεις κύριας πολιτικής μάχης, με εξόχως πολωτικά χαρακτηριστικά.

Κατά κύριο λόγο η Λεμεσός, όπου η αναμέτρηση ανάμεσα στον νυν δήμαρχο Ανδρέα Χρίστου και τον τέως βουλευτή Νίκο Νικολαΐδη ενορχηστρώνει ένα ιδιαιτέρως πολωτικό τοπίο, με τις πολιτικές δυνάμεις να συσπειρώνονται, αντιπαραθετικά, γύρω από τις δύο αυτές υποψηφιότητες (από τη μια, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, και, από την άλλη, ΔΗΣΥ, Αλληλεγγύη, Οικολόγοι), και, κατά δεύτερο λόγο, η Πάφος, όπου η αρτισύστατη τριμερής, σ’ αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές, συνεργασία ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ με τη σύμπραξη και της Συμμαχίας Πολιτών επιχειρεί, με κοινό υποψήφιο τον Άκη Χρυσόμηλο, να «αποκαθηλώσει» τον νυν δήμαρχο Φαίδωνα Φαίδωνος, ο οποίος υποστηρίζεται από τον ΔΗΣΥ και το Κίνημα Αλληλεγγύης.

«Κλειστή» κούρσα

Στη Λεμεσό, οι δύο κύριοι ανθυποψήφιοι έχουν εντείνει την προσπάθειά τους με μια έντονη επικοινωνιακή καμπάνια και καθημερινές επαφές με κοινωνικά σύνολα, ομάδες και δημότες, επιχειρώντας να «περάσουν» τα μηνύματά τους, σε μια εκλογική κούρσα η οποία εμφανίζεται κλειστή και μάλλον αμφίρροπη.

Όπως προαναφέραμε ήδη, ο Ανδρέας Χρίστου φαίνεται να ξεκινά με συγκριτικό πλεονέκτημα, λόγω της επιτυχούς, παρά τα όποια προβλήματα, προτέρας δημαρχιακής θητείας, αλλά και ο Νίκος Νικολαΐδης παρουσιάζεται να αντιτάσσει μια ισχυρή και σοβαρή υποψηφιότητα, λόγω, κυρίως, γόνιμου πρότερου πολιτικού βίου, ευαγγελιζόμενος «μιαν ακόμα καλύτερη Λεμεσό» πάνω στα θεμέλια που ήδη μπήκαν.

Ο νυν δήμαρχος στηρίζει το πολιτικό του μήνυμα στα σημαντικά έργα που έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία στην πόλη, προβάλλοντας την επιτυχή δεκαετή δημαρχία του ως εχέγγυο σταθερότητας στον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου.

Από την άλλη, ο Νίκος Νικολαΐδης κινείται, επικοινωνιακά, σε δύο επίπεδα: Επιχειρεί, αφενός, να αναδείξει τα προβλήματα της καθημερινότητας κυρίως στις συνοικίες της πόλης, ως την άλλη, «αθέατη», όψη της προόδου πίσω από τα «έργα βιτρίνας», και αφετέρου να πείσει ότι, «όσο έγιναν καλά, μπορεί να γίνουν ακόμα καλύτερα».

Ρευστό σκηνικό

Αν και στη Λεμεσό η εκλογική αναμέτρηση διαλαμβάνει περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά από άλλες δημαρχίες - τόσο για την πολιτική επένδυση την οποία επιχειρούν τα κόμματα όσο και για το γεγονός ότι οι δύο βασικοί υποψήφιοι αποτελούν προβεβλημένα πολιτικά πρόσωπα με πρότερο γόνιμο και παραγωγικό βίο - πολλά θα κριθούν από τον βαθμό ευπείθειας των ψηφοφόρων στα κελεύσματα των κομμάτων τους.

Όπως είναι γνωστό, κατά κανόνα, η αριθμητική των δημοτικών εκλογών αποκλίνει αν όχι ανατρέπει τη γενική πολιτική εξίσωση, με τους πολίτες να συμπεριφέρονται ενώπιον της κάλπης με άλλα κριτήρια, διάφορα από την ιδεολογική και κομματική τους ένταξη.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, το τοπίο στη «συμπρωτεύουσα» εμφανίζεται σε σημαντικό βαθμό ρευστό, δεδομένων και των εσωκομματικών αντιδράσεων, σε τοπικό επίπεδο, έναντι των επιλογών, κατά κύριο λόγο, του ΔΗΣΥ και της ΕΔΕΚ.

Το στοίχημα για ΔΗΣΥ-ΕΔΕΚ

Αν, για το ΑΚΕΛ, η απόφαση του Ανδρέα Χρίστου να επαναδιεκδικήσει τη δημαρχία ήταν, κατά κάποιον τρόπο, «σωτήρια», αφού του προσέφερε, αφενός, την πιο ισχυρή δυνατή ανταπάντηση απέναντι στην υποψηφιότητα του Νίκου Νικολαΐδη, και, αφετέρου, δημιουργούσε το υπόβαθρο για σύμπηξη ευρύτερων συμμαχιών - για παράδειγμα, θα ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο για την ΕΔΕΚ να προκρίνει τη στήριξη οιουδήποτε άλλου υποψηφίου, προτεινόμενου από την αριστερά, έναντι της υποψηφιότητας ενός δικού της στελέχους πέραν του νυν δημάρχου -, για τον ΔΗΣΥ, η επιλογή της υποψηφιότητας του Νίκου Νικολαΐδη, πέραν από τα μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα οφέλη ή την πολιτική ορθότητα της απόφασης τα οποία θα μπορούσε να διαβλέψει κανείς, ήταν αναμενόμενο ότι θα προκαλούσε κλυδωνισμούς σε τοπικό επίπεδο.

Το ερώτημα, βεβαίως, για την Πινδάρου, αλλά και για την υποψηφιότητα του τέως βουλευτή και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΕΔΕΚ είναι κατά πόσον οι αντιδράσεις αυτές θα αποτυπωθούν ευρέως και σε επίπεδο έκφρασης ψήφου, ή με την πάροδο του χρόνου θα απισχνανθούν, δίνοντας στον κ. Νικολαΐδη μια ισχυρή αφετηρία διεκδίκησης.

Τα ίδια ισχύουν και για την ΕΔΕΚ, αφού τίθεται εν αμφιβόλω η απερίσταλτη πειθάρχηση των στελεχών και των ψηφοφόρων του κόμματος στην απόφαση για μη υποστήριξη της υποψηφιότητας Νικολαΐδη, ο οποίος εμφανίζεται να διατηρεί σε σημαντικό βαθμό τα ερείσματά του στο τοπικό κομματικό επίπεδο.

Οριζόντιος διεμβολισμός

Ένα άλλο στοιχείο που καθιστά ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα την εκλογική μάχη στη Λεμεσό είναι η διαφαινόμενη ικανότητα και των δύο υποψηφίων να διεμβολίσουν οριζόντια όλους τους πολιτικο-κομματικούς χώρους, εξασφαλίζοντας υποστήριξη ένθεν και ένθεν της κομματικής τους ένταξης. Τόσον ο Ανδρέας Χρίστου, ο οποίος πέτυχε, στη διάρκεια της διπλής θητείας του, να διαμορφώσει πυλώνες αποδοχής αλλά και κανάλια στήριξης από κοινωνικές δυνάμεις που κινούνται ακόμα και στον χώρο της παραδοσιακής δεξιάς, όσο και ο Νίκος Νικολαΐδης, που εμφανίζεται επίσης να έχει μια ευχέρεια πολυσυλλεκτικότητας, μπορούν να προσποριστούν εκλογικά οφέλη, απευθυνόμενοι στο σύνολο των δημοτών.

Η Πάφος

Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά διαλαμβάνει και η εκλογική μάχη στην Πάφο, η οποία εμφανίζεται η περισσότερο «πολιτικοποιημένη», μετά τη Λεμεσό, με προεξάρχον στοιχείο τη συστράτευση όλων σχεδόν των αντιπολιτευόμενων κομμάτων εναντίον του νυν δημάρχου Φαίδωνα Φαίδωνος, ο οποίος έχει τη στήριξη του ΔΗΣΥ και της Αλληλεγγύης.

Ο κ. Φαίδωνος διατηρεί ισχυρότατα ερείσματα στο ευρύτερο τοπικό επίπεδο, κεφαλαιοποιώντας τα γόνιμα αποτελέσματα της δημαρχίας του, η οποία είχε δύο κύριους στόχους: αφενός, την κάθαρση και τον αναβαπτισμό του Δήμου από τον βούρκο των σκανδάλων, και, αφετέρου, την ένταξή του σε πορεία δημιουργικής ανασυγκρότησης, σε συνδυασμό με την επιτυχή υλοποίηση του μεγάλου στόχου της πολιτιστικής πρωτεύουσας 2017.

Την ίδια ώρα, ο Άκης Χρυσόμηλος, ως υποψήφιος της τετραμερούς, αντιπαραβάλλει την ανάγκη συλλογικότητας στη λήψη αποφάσεων και στη διαχείριση των πραγμάτων του Δήμου, κατηγορώντας τον νυν δήμαρχο για αυταρχισμό στη διακυβέρνηση της δημαρχίας.

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές καλά γνωρίζοντες τα της πόλης του Κινύρα, ο Φ. Φαίδωνος, ως ο «δήμαρχος της κάθαρσης», φαίνεται να διατηρεί ένα συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι του ανθυποψηφίου του, ωστόσο, ο «συνασπισμός» τεσσάρων κομμάτων, με ισχυρή εκλογική βάση στον Δήμο της Πάφου, κατά της υποψηφιότητάς του, καθιστά τη δημαρχιακή μάχη εξόχως αμφίρροπη, με όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά.

Συγκλίσεις

Το παζλ των συνεργασιών, που κατά τόπους εμφανίζονται σύνθετες, περίπλοκες και πολύμορφες, συμπληρώνουν συγκεκριμένες επιλογές του Κινήματος Αλληλεγγύη, οι οποίες κλίνουν προς την υποστήριξη υποψηφίων που στηρίζονται από τον ΔΗΣΥ (καθώς και άλλες δυνάμεις).

Εύγλωττο παράδειγμα αποτελεί η Πάφος, όπου η Επαρχιακή Επιτροπή του Κινήματος αποφάσισε να στηρίξει στον Δήμο Πάφου την υποψηφιότητα του Φαίδωνα Φαίδωνος, στον Δήμο Γεροσκήπου τον Μιχάλη Παυλίδη και στον Δήμο Πέγειας τον Παντελή Χάρπα, που επίσης στηρίζονται από τον ΔΗΣΥ.

Πέρα από τα τοπικά χαρακτηριστικά των εν λόγω αποφάσεων, πολιτικοί αναλυτές ερμηνεύουν τη συγκεκριμένη σύγκλιση ως απότοκο της κοινής, ως επί το πλείστον, εκλογικής δεξαμενής των δύο κομμάτων, που τοποθετείται στον ίδιο ιδεολογικοπολιτικό χώρο.