Δύσκολες θεωρούν οι αναλυτές τις προβλέψεις για την πολιτική που θα ακολουθήσει ο μεγάλος νικητής των εκλογών
Η απόφαση για τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου λήφθηκε μακριά από τα μητροπολιτικά κέντρα και από ανθρώπους που πίστεψαν πως η χώρα χρειάζεται αλλαγή. Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος υποσχέθηκε πως δεν θα υπάρχουν πια ξεχασμένοι Αμερικανοί

«Θα είμαι Πρόεδρος για όλους τους Αμερικανούς», ήρθε η ώρα να αναχαιτιστούν οι διχαστικοί άνεμοι και οι Αμερικανοί να ενωθούν ως έθνος, ήταν τα πρώτα λόγια του νέου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, όταν ξεκαθάρισε το σκηνικό των Προεδρικών Εκλογών. Έτεινε, παράλληλα, το χέρι σε όσους δεν τον υποστήριξαν, ώστε να τον καθοδηγήσουν και να συνεργαστούν μαζί του.

Τόνισε πως οι ξεχασμένοι άνδρες και γυναίκες των ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον ξεχασμένοι, υπό τη δική του διακυβέρνηση, υποσχόμενος έργα υποδομής, που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Αναφέροντας ότι θέλει να χρησιμοποιήσει την επιχειρηματική του εμπειρία για να βοηθήσει τη χώρα του, σημείωσε ότι διαθέτει ένα πολύ καλό οικονομικό πλάνο για να διπλασιαστεί η ανάπτυξη.

Σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πως η χώρα του θα τα πηγαίνει καλά με τις χώρες που επιθυμούν να τα πηγαίνουν καλά με αυτήν, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως η Αμερική δεν θα συμβιβάζεται πλέον με τίποτα λιγότερο από το καλύτερο.

Απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα, τόνισε πως θα αντιμετωπίζουν δίκαια τους πάντες και διαβεβαίωσε ότι δεν θα επιζητεί την εχθρότητα. Τέλος, σε σχέση με την ανθυποψήφιά του Χίλαρι Κλίντον, είπε πως έδωσε σκληρή μάχη και η Αμερική της οφείλει μεγάλη ευγνωμοσύνη για τις υπηρεσίες της.

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Μάικ Πενς, στη δική του πρώτη τοποθέτηση, δήλωσε πως η χθεσινή ήταν «μια ιστορική» νύχτα. Ο αμερικανικός λαός μίλησε, είπε, προσθέτοντας ότι η νέα ηγεσία έχει ως όραμα να ξανακάνει μεγάλη την Αμερική.

Πλήρης έλεγχος
Η χθεσινή εκλογική αναμέτρηση ήταν ιδιαίτερα σημαντική για τους Ρεπουμπλικάνους, όχι μόνο γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ εξασφάλισε 279 εκλέκτορες έναντι 218 της Χίλαρι Κλίντον, γεγονός που θα τον κάνει ένοικο του Λευκού Οίκου τον Ιανουάριο, αλλά επειδή κατέλαβαν το σύνολο της εξουσίας στη χώρα. Διατηρούν τον έλεγχο της Γερουσίας και θα συνεχίσουν να ελέγχουν και το Κογκρέσο, με αποτέλεσμα ο νέος Πρόεδρος να έχει πλειοψηφία και στα νομοθετικά όργανα, έχοντας τη δυνατότητα να εφαρμόσει ευκολότερα την πολιτική του.

Πώς κινήθηκε το εκλογικό σώμα
Για να φτάσει ο Ντόναλντ Τραμπ στην είσοδο του Λευκού Οίκου, έδωσε μια δημογραφική μάχη με τη Χίλαρι Κλίντον. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της δημοσκόπησης της Reuters/Ipsos, η Δημοκρατική υποψήφια είχε μεν προβάδισμα 2 μονάδων στις γυναίκες, αλλά αναμενόταν αυτό να ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Συνολικά ψήφισαν την Κλίντον το 49% των γυναικών και τον Τραμπ το 47%, ενώ η υποστήριξη προς τη Χίλαρι Κλίντον ήταν μεγαλύτερη στις νεαρές γυναίκες. Η Κλίντον τα πήγε πολύ καλύτερα από τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο στις μειονότητες (Ισπανόφονοι, Αφροαμερικάνοι, Αμερικάνοι Ασιάτες) αλλά ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος κέρδισε, με διαφορά 12 μονάδων, τα κατώτερα μορφωτικά στρώματα και δη τους λευκούς (31 μονάδες στους λευκούς άνδρες και 27 μονάδες στις λευκές γυναίκες χωρίς πτυχίο).

Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος είχε, επίσης, με το μέρος του τους λευκούς ευαγγελιστές. Η Χίλαρι Κλίντον τα πήγε καλύτερα, κατά 6 μονάδες, στις μητροπολιτικές περιοχές, ενώ ο Τραμπ κυριάρχησε στις αγροτικές περιοχές, με διαφορά 27 μονάδων.

Πολιτικές προτεραιότητες
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Financial Times», η πολιτική Τραμπ αναμένεται να επικεντρωθεί στα ακόλουθα επτά ζητήματα:

1. Εμπόριο: Ο Τραμπ έχει εκφράσει την αντίθεσή του στην προταθείσα εμπορική συμφωνία για την περιοχή του Ειρηνικού και ζήτησε μεγάλες αλλαγές στη συμφωνία με το Μεξικό και τον Καναδά (Nafta). Οι πολιτικές αυτές φαίνεται ότι ενίσχυσαν την απήχησή του σε όλη τη ζώνη των μεσοδυτικών Πολιτειών, με τεράστιες συνέπειες στο τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Τραμπ έχει απειλήσει επίσης να επιβάλει τιμωρητικούς δασμούς 45% στις εισαγωγές κινεζικών προϊόντων, προκαλώντας φόβους για έναν εμπορικό πόλεμο.

2. Εξωτερική Πολιτική: Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι η συμφωνία του Ομπάμα με το Ιράν, η οποία αποσκοπεί στην αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων από την ισλαμική χώρα, θα ξηλωθεί ή τουλάχιστον θα αναδιαρθρωθεί. Ενώ ο Ομπάμα ξεκίνησε την προεδρία του με το όραμα ενός κόσμου χωρίς πυρηνικά όπλα, ο Τραμπ έχει πει ότι θα είναι ανοικτός στην ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Έχει επίσης αμφισβητήσει τις δεσμεύσεις των ΗΠΑ έναντι των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ, που δεν πληρώνουν τη δική τους συνεισφορά, ενώ πρότεινε μία πολύ στενότερη σχέση με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

3. Υγεία: Ο Τραμπ έχει συμφωνήσει με τη δέσμευση των Ρεπουμπλικανών για την αντικατάσταση των εμβληματικών μεταρρυθμίσεων του Ομπάμα στο σύστημα υγείας, γνωστών ως Obamacare. Δεν έχει αναπτύξει κάποια εναλλακτική πρόταση, αλλά δηλώνει ότι θα ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό των αγορών στις πολιτείες.

4. Φορολογική πολιτική: Ο Τραμπ υποσχέθηκε τη μεγαλύτερη φορολογική επανάσταση στις ΗΠΑ από την εποχή του Ρόναλντ Ρίγκαν, δεσμευόμενος για μείωση όλων των φόρων. Δηλώνει ότι καμία αμερικανική επιχείρηση δεν θα πληρώνει φόρο για τα κέρδη της περισσότερο από 15%, έναντι 35% που φθάνει σήμερα η φορολογία των εταιρικών κερδών. Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής θα μειωθεί από το 39,6%, καθώς ο Ρεπουμπλικάνος θα μειώσει τον αριθμό των φορολογικών κλιμακίων.

5. Ανώτατο Δικαστήριο: Για πολλούς πολιτικούς ακτιβιστές στις ΗΠΑ αυτό μπορεί να είναι η μεγαλύτερη συνέπεια των εκλογών. Με το ανώτατο δικαστήριο της χώρας να είναι τώρα διχασμένο 4-4 μεταξύ των συντηρητικών και των πιο φιλελεύθερων δικαστών, οι υποστηρικτές της Χίλαρι Κλίντον ήλπιζαν ότι η εκλογή ενός ένατου δικαστή από έναν Δημοκρατικό Πρόεδρο θα άλλαζε την ισορροπία, πιθανόν για μία γενιά. Αντί τούτου, ο Τραμπ θα έχει πιθανόν την ευκαιρία να αντικαταστήσει ορισμένους από τους μεγαλύτερης ηλικίας φιλελεύθερους δικαστές.

6. Κλιματική Αλλαγή: Ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη απάτη που επινοήθηκε από την Κίνα, για να κάνει τους Αμερικανούς βιομήχανους μη ανταγωνιστικούς και δεσμεύθηκε να «ακυρώσει» τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, η οποία βασίσθηκε στη συναίνεση του Ομπάμα με την Κίνα. Ο Τραμπ λέει, επίσης, ότι θα σταματήσει όλες τις πληρωμές των ΗΠΑ για προγράμματα του ΟΗΕ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης.

7. Μετανάστευση: Είναι το θέμα που προκάλεσε τα περισσότερα πάθη στην προεκλογική εκστρατεία, τόσο μεταξύ των υποστηρικτών του Τραμπ όσο και μεταξύ των ισπανόφωνων ψηφοφόρων που ήταν διατεθειμένοι να αποτρέψουν την είσοδό του στον Λευκό Οίκο. Η Χίλαρι Κλίντον και ο απερχόμενος Πρόεδρος Ομπάμα είχαν στηρίξει ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, που θα έδιναν στους παράνομους μετανάστες τη δυνατότητα να αποκτήσουν υπηκοότητα.

Ο Τραμπ στήριξε την εκστρατεία του στη δέσμευση να κτίσει έναν τοίχο στα σύνορα με το Μεξικό, ζήτησε την απαγόρευση της εισόδου Μουσουλμάνων στις ΗΠΑ και την απέλαση 11 εκατομμυρίων μη αναγνωρισμένων μεταναστών. Ωστόσο, στη συνέχεια έκανε πιο αμφιλεγόμενες δηλώσεις, υποσχόμενος αντί τούτων «ακραίο έλεγχο» και αρνούμενος να ξεκαθαρίσει τα ακριβή σχέδιά του για τους μετανάστες χωρίς έγγραφα.

Το «άλλο Brexit»
Από την πρώτη στιγμή, οι αναλυτές διερωτώνται τι είδους Πρόεδρος θα είναι ο Τραμπ, δεδομένης της αμετροέπειας που χαρακτήρισε την προεκλογική του εκστρατεία, αλλά και τι είδους χώρα θα κληθεί να διοικήσει. Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Washington Post», οποιαδήποτε πρόβλεψη θεωρείται παρακινδυνευμένη.

Ωστόσο, το διεθνές εμπόριο, η μετανάστευση, αλλά και η τήρηση του νόμου και της ασφάλειας θεωρούνται από τις βασικές προκλήσεις της προεδρικής του ατζέντας, σύμφωνα πάντοτε με τις εξαγγελίες του και χωρίς να έχει δημοσιοποιηθεί ένας «οδικός χάρτης» για την υλοποίησή τους.

Ένα από τα μελανά σημεία της προεκλογικής του εκστρατείας είναι το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έχει δημοσιοποιήσει εξειδικευμένες προτάσεις για την υλοποίηση των στόχων της πολιτικής του. Ωστόσο, στο σημείο αυτό, επί τη βάσει του εκλογικού αποτελέσματος γίνεται ξεκάθαρο ότι στόχος της προεκλογικής του εκστρατείας δεν ήταν η παρουσίαση προτάσεων και μέτρων, αλλά η εκλογή του στην προεδρία των ΗΠΑ, προκειμένου να προκληθεί σοβαρό πλήγμα στο λεγόμενο «σύστημα της εξουσίας», από έναν «αντισυστημικό» προεδρικό υποψήφιο, επισημαίνει. Προσθέτει, δε, πως η πολιτική επιχειρηματολογία του Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί την «αμερικανική έκδοση των κινημάτων λαϊκισμού» κατά των ανοιχτών συνόρων και της παγκοσμιοποίησης, τα οποία συναντώνται σήμερα σε πολλές κοινωνίες της Δύσης.

Ο Τραμπ, από την πλευρά του, αναφέρθηκε πολλές φορές στην «οσμή ενός αμερικανικού Brexit», σχολιάζοντας το μη αναμενόμενο για την Ευρώπη και τη Δύση αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος του περασμένου Ιουνίου, για την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ. Η απόφαση των Βρετανών ψηφοφόρων, για την αποχώρηση της χώρας τους από την ΕΕ, είναι γεγονός ότι έπιασε τις τραπεζικές, οικονομικές και εμπορικές ελίτ της Ευρώπης στον ύπνο.

Επιπρόσθετα, το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ είναι αναπάντεχο, σε έναν πολιτικά υπερθετικό βαθμό, για τους ίδιους «συστημικούς» κύκλους. Έτσι, το «Brexit» αποκτά πλέον υπερατλαντικό χαρακτήρα, οδηγώντας σε περαιτέρω εμβάθυνση των διαχωριστικών γραμμών στην Ευρώπη, οι οποίες αποκτούν πλέον διπλωματική υπόσταση έναντι των μελλοντικών εξελίξεων, καταλήγει η εφημερίδα.

Το προφίλ του νέου «πλανητάρχη»
Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ Τραμπ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1946 και ακολούθησε εμπορικές σπουδές από το 1964 μέχρι το 1968, που εντάχθηκε στην επιχείρηση του πατέρα του. Μέχρι το 1971 γίνεται δισεκατομμυριούχος, κτίζοντας πολυτελή ξενοδοχεία, καζίνα και γήπεδα γκολφ. Έχει κάνει τρεις γάμους και έχει θητεύσει και ως… παρουσιαστής ριάλιτι, μεταξύ του 2004 και του 2015. Κέρδισε τους προκριματικούς του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος τον Μάιο του 2016, ενώ στο παρελθόν δήλωνε Δημοκρατικός.

Μιλώντας για τον σύζυγό της, η Μελάνια Τραμπ εκτίμησε ότι «θα γίνει ένας φανταστικός Πρόεδρος». «Κάθε φορά που μαθαίνει ότι κλείνει ένα εργοστάσιο στο Οχάιο ή τη Βόρεια Καρολίνα ή την Πενσυλβάνια, βλέπω ότι οργίζεται», είπε. «Είναι υπέρμαχος των αμερικανικών αξιών, της ευγένειας, της ειλικρίνειας, του σεβασμού, της συμπόνιας, της γενναιοδωρίας», πρόσθεσε η 46χρονη από τη Σλοβενία, πρώην μοντέλο και η πρώτη σύζυγος Προέδρου των ΗΠΑ εδώ και σχεδόν δύο αιώνες που δεν έχει αμερικανική καταγωγή.
_________________

Ίσως προβεί σε δίωξη
ΣΤΟ μεταξύ, η επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ δεν απέκλεισε χθες το ενδεχόμενο να οριστεί ειδικός εισαγγελέας για να ερευνήσει τη Χίλαρι Κλίντον, υπογραμμίζοντας όμως δεν έχει συζητήσει πρόσφατα το συγκεκριμένο θέμα με τον εκλεγμένο πρόεδρο και ότι αυτό θα γίνει «στην ώρα του».

Ο Τραμπ και ο εκλεγμένος Αντιπρόεδρος Μάικ Πενς «επιδιώκουν να ενώσουν τη χώρα, αλλά δεν το έχουμε συζητήσει (σ.σ. τη δικαστική διερεύνηση των υποθέσεων της Χίλαρι Κλίντον) τις τελευταίες ημέρες και πιστεύω ότι αυτό θα γίνει την κατάλληλη στιγμή» είπε η Κελιάν Κόνγουεϊ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο MSNBC. Σε άλλη συνέντευξη, στο ABC, η Κόνγουεϊ διευκρίνισε ότι ο Τραμπ δεν συζήτησε το θέμα αυτό με την Κλίντον στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών.
_________________

Η αντίδραση του διεθνούς Τύπου
ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ μίλησαν για «τραγωδία», άλλοι για «καταστροφή», για κάποιους ήταν «η νίκη της οργής» και η «ρεβάνς» των απλών ανθρώπων, όμως ο διεθνής Τύπος σχεδόν στο σύνολό του διακρίνει πάνω απ' όλα στη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ τον θρίαμβο του λαϊκισμού και την ανάδειξη ενός απρόβλεπτου προέδρου.

«Η νίκη της οργής», τιτλοφορεί το πρωτοσέλιδό της η γαλλική εφημερίδα «Le Monde», κάνοντας λόγο για μια νίκη που «θα ενδυναμώσει τα κινήματα και τους λαϊκιστές ηγέτες σε όλον τον κόσμο». Όσο για την υπόσχεσή του να «αποδώσει στην Αμερική το μεγαλείο της», η εφημερίδα τη θεωρεί ως «ένδειξη υποχώρησης και απομονωτισμού».

«Τραμποκάλυψη» είναι το λογοπαίγνιο που επέλεξε η αριστερή εφημερίδα «Liberation». «Ας μην γελιόμαστε: η πρώτη δύναμη στον κόσμο βρίσκεται πλέον στα χέρια της ακροδεξιάς. Οι μισοί Αμερικανοί ψήφισαν, με πλήρη συνείδηση, έναν ρατσιστή, ψεύτη, σεξιστή, χυδαίο, μνησίκακο υποψήφιο. (...) Αυτή η εκλογή είναι άλλη μια προειδοποίηση για εκείνους που πιστεύουν ότι η Μαρίν Λεπέν δεν μπορεί να κερδίσει την εξουσία στη Γαλλία το 2017», στις προεδρικές εκλογές, υπογραμμίζει η εφημερίδα.

Από την πλευρά της, η δεξιά εφημερίδα «Le Figaro» βλέπει στην «αμερικανική οργή» που έφερε τον Τραμπ στην εξουσία «τη μεγάλη εξαδέλφη των ευρωπαϊκών εξεγέρσεων. Αυτή η νέα πραγματικότητα δεν θα διαλυθεί όπως ο σκοτεινιασμένος ουρανός το βράδυ μιας μάχης. Ούτε στη μια όχθη του Ατλαντικού, ούτε στην άλλη», συνεχίζει.

«Το αδιανόητο που έγινε πραγματικότητα»
Στη Γερμανία, η «Sudduetsche Zeitung» θρηνεί για «τη χειρότερη δυνατή καταστροφή (...), το αδιανόητο που έγινε πραγματικότητα». «Ο αμερικανικός λαός βυθίστηκε στην άβυσσο. Ο επόμενος πρόεδρος είναι ένας δογματικός και ασταθής άνθρωπος, ένα σεξουαλικό αρπακτικό και αιώνιος ψεύτης. Είναι ικανός για όλα», γράφει η βρετανική εφημερίδα «Guardian».

Η λαϊκιστική «Daily Mail» ωστόσο χαιρετίζει τη «ρεβάνς» που πήραν οι απλοί άνθρωποι και «τον εξευτελισμό της Χίλαρι, των δημοσκόπων και των ελίτ των επιχειρήσεων και του θεάματος». Στην Ιταλία, η «La Stampa» είναι λιγότερο απαισιόδοξη. Υπό τον τίτλο «Τραμπ, ένας τυφώνας οργής και δυσαρέσκειας», εκτιμά ότι «η νίκη του Τραμπ επιβεβαιώνει τη ζωτικότητα της αμερικανικής δημοκρατίας, που είναι ικανή να μεταμορφώνεται συνέχεια», μολονότι προκαλεί «ένα χείμαρρο αβεβαιότητας», επειδή ο νικητής είναι θεωρείται απρόβλεπτος.

«Ο υπόλοιπος κόσμος θα πρέπει να ξανασκεφτεί τι συνέβη αυτήν τη νύχτα: ο λαός της εξέγερσης χτυπά τις πόρτες μας», συνεχίζει το άρθρο. Στην Αυστραλία, ο οικονομικός αναλυτής των εφημερίδων του ομίλου Fairfax Media προβλέπει μια «ασυνήθιστη οικονομική αστάθεια» και τον κίνδυνο «να αποσταθεροποιήσει ο Τραμπ τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, αυξάνοντας το χρέος πάνω από το 100% του ΑΕΠ της».

Η ήττα των ελίτ
Στις ΗΠΑ, οι μεγάλες εφημερίδες επισημαίνουν την ήττα των πολιτικών και μιντιακών ελίτ. «Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Τρεις λέξεις που ήταν αδιανόητες για δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς» γράφει η «New York Times», παραδεχόμενη «ένα εξευτελιστικό πλήγμα για τα μέσα ενημέρωσης, τους δημοσκόπους και τη δημοκρατική ελίτ». Η «Washington Post» βλέπει μια νίκη «των ψηφοφόρων της υπαίθρου και των κατεστραμμένων βιομηχανικών ζωνών που θεωρούν ότι η πολιτική ελίτ τούς εγκατέλειψε».

Εκφράζει όμως την ελπίδα ότι «ο κ. Τραμπ θα είναι καλύτερος πρόεδρος απ' όσο πιστεύαμε» και ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί θα τον εμποδίσουν «να απελάσει χιλιάδες ανθρώπους, να σκίσει τις εμπορικές συμφωνίες, να περιορίσει την ελευθερία του Τύπου (...) και να σαμποτάρει τις παγκόσμιες προσπάθειες για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής», όπως είχε δεσμευτεί στην προεκλογική εκστρατεία του. Τέλος, το περιοδικό «New Yorker», υπό τον τίτλο «Μια αμερικανική τραγωδία», υπογραμμίζει ότι η νίκη του Τραμπ, «ενώ ήταν γνωστός ο ρατσισμός και ο μισογυνισμός του», υποδηλώνει ότι και άλλοι συμμερίζονται αυτά τα συναισθήματα.
Πηγή: ΑΠΕ