Η συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο που αφορά, μεταξύ άλλων, στον τρόπο διαχείρισης των εσόδων του Ταμείου Υδρογονανθράκων ναυάγησε, πριν καν ξεκινήσει. Για το εν λόγω ζήτημα στο Ρινγκ αυτής της εβδομάδας φιλοξενούμε τον Βουλευτή του ΔΗΣΥ Ονούφριο Κουλλά και τον Βουλευτή του ΑΚΕΛ Στέφανο Στεφάνου, αμφότεροι μέλη της Επιτροπής Οικονομικών.

Ερωτήσεις

1) Η αναβολή-καθυστέρηση της συζήτησης για το νομοσχέδιο αναφορικά με το Ταμείο Υδρογονανθράκων είναι αποτέλεσμα νομικών ασαφειών ή υπάρχουν και πολιτικές σκοπιμότητες που συνδέονται με το Κυπριακό;

2) Σε ποιους τομείς θα πρέπει, κατά την άποψή σας, να διοχετεύονται τα χρήματα του Ταμείου Υδρογονανθράκων;

3) Σας βρίσκει σύμφωνους η ιδέα του κόστους της λύσης ή μέρους του από τα έσοδα του φυσικού αερίου;

Ονούφριος Κουλλά
Βουλευτής ΔΗΣΥ

1) Όχι, καμία σχέση με το Κυπριακό. Κατ’ ακρίβειαν η Κυβέρνηση επιθυμεί την ψήφιση του νομοσχεδίου το συντομότερον. Η όποια καθυστέρηση οφείλεται στην απαίτηση της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής να τύχουν επεξεργασίας ορισμένες πρόσθετες σκέψεις/εισηγήσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι σε μερικές βδομάδες το νομοσχέδιο θα είναι έτοιμο και ευελπιστώ ότι πολύ σύντομα θα ψηφιστεί. Αν και η ροή εσόδων προβλέπεται να αρχίσει μετά το 2020, είναι πολύ σημαντικό να στείλουμε από τώρα τα κατάλληλα μηνύματα στις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης, πως αυτά τα χρήματα θα αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μαζί και με άλλες ενέργειες επιδιώκουμε να επιτύχουμε την ουσιαστική αναβάθμιση της κυπριακής οικονομίας.

2) Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, τα έσοδα από την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων θα αξιοποιούνται: (α) για τη μείωση του Δημοσίου Χρέους και (β) για τη δημιουργία Ταμείου Επενδύσεων, που θα τυγχάνει διαχείρισης με βάση τις βέλτιστες πρακτικές. Τα κεφάλαια του Ταμείου Επενδύσεων δεν θα μπορούν να αξιοποιηθούν από την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτή είναι η πεμπτουσία του εν λόγω νομοσχεδίου. Σταδιακά, εάν όλα πάνε καλά, θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο αποθεματικό που θα θωρακίζει την κυπριακή οικονομία, προς όφελος των υφιστάμενων αλλά και μελλοντικών γενεών. Ως ΔΗ.ΣΥ. σκεφτόμαστε να εισαγάγουμε μία επιπρόσθετη ρήτρα, έτσι ώστε ένα μέρος αυτών των εσόδων να μπορεί να αξιοποιηθεί για τη μερική αποζημίωση των μεγάλων πληγέντων από την οικονομική κρίση (καταθέτες, κάτοχοι αξιογράφων, παλαιοί μέτοχοι).

3) Τα έσοδα από το φυσικό αέριο θα πρέπει να αξιοποιούνται για τους σκοπούς που έχω προαναφέρει, στα πλαίσια και της επανενωμένης Κύπρου. Πιστεύω ότι η μείωση του Δημοσίου Χρέους καθώς και η δημιουργία Ταμείου Επενδύσεων είναι ο καλύτερος τρόπος για μεγιστοποίηση του οφέλους για την οικονομία. Επί τη ευκαιρία θέλω να σημειώσω, ωστόσο, ότι δεν συμφωνώ με την ορολογία «κόστος της λύσης». Αντίθετα, είμαι βέβαιος ότι θα υπάρχει οικονομικό όφελος από τη λύση. Απλά θα χρειαστούν κάποια αρχικά κεφάλαια για να τεθεί σε εφαρμογή η λύση. Όπως μία επένδυση που χρειάζεται αρχική χρηματοδότηση και 3-4 χρόνια για να αρχίσει να αποδίδει. Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία είναι η λειτουργία των θεσμών και οι μηχανισμοί λήψεως αποφάσεων. Εάν αυτά λειτουργήσουν σωστά, δεν θα υπάρχει κανένα οικονομικό πρόβλημα.

Στέφανος Στεφάνου
Βουλευτής ΑΚΕΛ

1) Δεν μπορώ να γνωρίζω ποιες είναι οι σκέψεις και οι σκοπιμότητες της Κυβέρνησης ή των άλλων κομμάτων. Εγώ μπορώ να μιλήσω για το ΑΚΕΛ. Το ΑΚΕΛ επιδιώκει το θέμα με το Ταμείο Επενδύσεων, όπως ονομάζεται, να κλείσει το συντομότερο δυνατό. Το ότι δεν έκλεισε ακόμα και παρουσιάζεται καθυστέρηση, αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην Κυβέρνηση. Οι λόγοι της καθυστέρησης είναι βασικά δύο: πρώτος λόγος είναι το γεγονός ότι, ενώ η κυβέρνηση Αναστασιάδη παρέλαβε έτοιμη πρόταση για το Ταμείο από την προηγούμενη κυβέρνηση, αντί να την προωθήσει, την απέσυρε. Μέχρι να ετοιμάσει δική της και να τη φέρει στη Βουλή υπήρξε καθυστέρηση. Και δεν φτάνει που υπήρξε καθυστέρηση σ’ αυτό το επίπεδο, όταν η Κυβέρνηση εδέησε να φέρει το θέμα στη Βουλή, διατυπώθηκαν διαφωνίες μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και ανεξάρτητων κρατικών υπηρεσιών. Οι διαφωνίες που διατυπώθηκαν ανέδειξαν την ελλειμματική διαβούλευση που έκανε η Κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ διαφόρων κυβερνητικών και κρατικών φορέων στο θέμα. Αυτό προκάλεσε περαιτέρω καθυστέρηση, αφού με επιμονή της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών το θέμα αποσύρθηκε, μέχρι η Κυβέρνηση να ολοκληρώσει τις διαβουλεύσεις της και να έρθει στη Βουλή με τις οριστικές θέσεις της.

2) Για το θέμα τούτο πρέπει να καθοδηγηθούμε από το νορβηγικό μοντέλο, που είναι το πιο πετυχημένο. Τα σημαντικά ποσά από το Ταμείο πρέπει να πηγαίνουν για τις μελλοντικές γενεές, τις υποδομές για το φυσικό αέριο και για επενδύσεις στο εξωτερικό. Ένα μικρό ποσοστό, για να μην προκαλούνται πληθωριστικές τάσεις, πρέπει να πηγαίνει στο πάγιο ταμείο του κράτους, για στήριξη ευαίσθητων και σημαντικών τομέων για την κοινωνία, όπως είναι η υγεία, η παιδεία και η πρόνοια.

3) Νομίζω ότι είναι λάθος να θέτουμε στον εαυτό μας ευθύς εξαρχής ένα τέτοιο ζήτημα. Το ζήτημα της κάλυψης του οικονομικού κόστους της λύσης θα πρέπει να το προσεγγίζουμε στις σωστές και πραγματικές του διαστάσεις. Τι εννοώ; Πρώτ' απ’ όλα θα πρέπει να υπολογιστεί το ύψος του κόστους της λύσης. Αυτό ακόμα δεν το έχουμε. Σ’ αυτό θα πρέπει να υπολογιστεί το όφελος που θα προκύψει από τη λύση για την οικονομία. Δεύτερο, θα πρέπει να ζητήσουμε τη χρηματοδότηση της λύσης από τη διεθνή κοινότητα. Τρίτο, η Τουρκία θα πρέπει να καλύψει ένα σημαντικό μέρος του κόστους. Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι στις συζητήσεις Χριστόφια-Ταλάτ επιτεύχθηκε σύγκλιση για να χαρίσει η Τουρκία το χρέος που έχουν οι Τουρκοκύπριοι έναντί της, που ανέρχεται σε πολλά δισεκατομμύρια. Από αυτά τα θέματα θα πρέπει να ξεκινήσουμε και όχι από το θέμα της χρηματοδότησης της λύσης από το φυσικό αέριο.