Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης Ν. Κατσουρίδη για διακυβέρνηση Χριστόφια-οικονομία
«Δεν με προβλημάτισε η διεκδίκηση των προεδρικών εκλογών»

Δημοσιεύουμε σήμερα το δεύτερο μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε στην εφημερίδα μας ο τέως βουλευτής του ΑΚΕΛ, Νίκος Κατσουρίδης. Το δεύτερο μέρος αναφέρεται κυρίως στους χειρισμούς της κυβέρνησης Χριστόφια σε σχέση με την οικονομία και την οικονομική κρίση, αλλά και στα του ΑΚΕΛ, της περίφημης αξιολόγησης που έκαμε το κόμμα για την πενταετή διακυβέρνηση Χριστόφια, αλλά δεν έδωσε ποτέ στη δημοσιότητα, και φυσικά και σε όσα λέγονται για το ενδεχόμενο ο Νίκος Κατσουρίδης να διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές του 2018.

Η αξιολόγηση του ΑΚΕΛ για τα μεγάλα λάθη
Έγινε η περίφημη αξιολόγηση από το ΑΚΕΛ για τα κακώς έχοντα και τα λάθη στο κόμμα, τα οποία οδήγησαν στα απογοητευτικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. Την έχετε υπ' όψιν σας;
Αν εννοείτε την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, που έκρινε την πενταετία Χριστόφια, σίγουρα ναι, αφού ήμουν μέλος της Επιτροπής.

- Ποια ήταν τα μεγάλα λάθη;
- Μπορώ εγώ να μιλήσω για μιαν απόφαση, την οποία δεν κοινοποίησε το κόμμα; Έχουν πει ότι κάποια στιγμή θα τη δημοσιοποιήσουν. Από τη στιγμή που εξακολουθώ να είμαι μέλος του ΑΚΕΛ, έστω και υπό ειδικό καθεστώς, δεν μπορώ να αποκαλύψω αυτό που δεν αποκαλύπτει το κόμμα.

- Έχετε, όμως, προσωπική άποψη…
- Σίγουρα έχω, όμως δεν θεωρώ ότι εξυπηρετεί να κάμω αναφορά τώρα σε προσωπικές απόψεις για την πενταετία. Από τη στιγμή που ανήκουμε σε ένα σύνολο, δεσμευόμαστε από τις αποφάσεις του.

- Παρά τη συμπεριφορά των συντρόφων σας απέναντί σας;
- Θεωρώ ότι τα θέματα δεν είναι προσωπικά, δηλαδή από τη στιγμή που εξακολουθείς να είσαι -με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο- μέρος ενός συνόλου, δεν μπορείς να ενεργήσεις έξω από αυτό που η πλειοψηφία του συνόλου έκρινε ότι είναι το σωστό υπό τις περιστάσεις. Όμως, για να ξεκαθαρίσω τη δική μου θέση και αν ακόμα βρεθώ εκτός ΑΚΕΛ, όσα γνώριζα, για τα οποία έχω άποψη, είτε είναι κριτική είτε όχι, δεν πρόκειται να αρχίσω να τα απαριθμώ λέγοντας το τάδε ήταν λάθος ή έπρεπε να γίνει διαφορετικά. Δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε.

- Ούτε ακόμα αν θα διεκδικήσετε τις Προεδρικές του 2018;
- Πράγματα που δεν έχω στο μυαλό μου, δεν τα συζητώ καν. Απλώς, όποια κι αν είναι η μελλοντική μου πορεία, θέλω να θεωρώ ότι είμαι εξ εκείνων που δημιουργούν. Δεν θέλω να είμαι εξ εκείνων που καταστρέφουν. Άρα, τα όποια διδάγματα από τη σαραντάχρονη, περίπου, παρουσία μου στα όργανα του ΑΚΕΛ θέλω να την αξιοποιώ ως δίδαγμα για παρακάτω.

Δεν χρειάζεται η επιπλέον προσωπική μαρτυρία, κατά τη γνώμη μου, από τη στιγμή που η μια ή η άλλη θέση οποιουδήποτε ατόμου ή οργανισμού δικαιώνεται ή απορρίπτεται από την ίδια τη ζωή. Θεωρώ ότι κανείς δεν πρέπει να υποτιμά τον κόσμο.

Όλοι με την πάροδο του χρόνου κατασταλάζουν και αντιλαμβάνονται τι έφταιξε ή τι φταίει. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνούμε, επειδή ένας λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Όμως δεν πρέπει να θυμόμαστε απλώς για να κτυπούμε ο ένας τον άλλο, αλλά για να διορθώνουμε τα λάθη μας.

Η οικονομική κρίση και οι χειρισμοί Χριστόφια
- Συμφωνώ, αλλά είναι κάποια πράγματα που έχουν τραυματίσει σοβαρά τους πολίτες αυτής της χώρας. Ας πάρουμε το τελευταίο, την οικονομική κρίση, που έχει προκαλέσει πόνο, δυστυχία, φτώχια και πείνα στην άλλοτε ευημερούσα χώρα μας. Για την κρίση αυτή οι περισσότεροι συμφωνούν ότι ευθύνεται η διακυβέρνηση Χριστόφια και η οικονομική της πολιτική ή μάλλον η απουσία οικονομικής πολιτικής. Ναι, φταίνε και οι τραπεζίτες, αλλά φταίει πρωτίστως και η κυβέρνηση Χριστόφια, η οποία, όταν έπρεπε να πάρει μέτρα για να σώσει την οικονομία του τόπου, σφύριζε αδιάφορα. Είναι εξάλλου γνωστό ότι τα χρήματα που πήραμε από την Τρόικα δεν τα χρησιμοποιήσαμε για να σώσουμε τις τράπεζες. Αυτές κούρεψαν τους καταθέτες τους και σώθηκαν. Τα χρησιμοποιήσαμε όλα για να σώσουμε τη χώρα μας, τα δημόσια οικονομικά. Εσείς έχετε επηρεασθεί από την οικονομική κρίση;
- Δεν υπάρχει κανείς που να μην επηρεάσθηκε από την κρίση. Όμως, έχω διαφορετική θεώρηση για την κρίση. Κατ' αρχάς εκπλήσσομαι από την πληροφορία ότι τα λεφτά που ψηφίσαμε να πάνε στις τράπεζες, δεν πήγαν σ’ αυτές. Ως βουλευτής ψήφισα δύο φορές τεράστια κονδύλια, τα οποία πήγαν στις τράπεζες. Και πριν από την κρίση ακόμα. Τρία και μισό δισεκατομμύρια. Αν πρόκειται να αντλήσουμε διδάγματα, πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί. Ότι έγιναν λάθη χειρισμών κατά τη διακυβέρνηση Χριστόφια, το έχει αναγνωρίσει και το ΑΚΕΛ. Αλλά δεν θεωρώ ορθό να λέγεται ότι αποκλειστικά η ευθύνη ανήκει στους χειρισμούς της κυβέρνησης Χριστόφια.

- Γιατί το λέτε αυτό;
- Πρώτα από όλα η κρίση ήταν ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Με την ίδια λογική σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποια κεντρική αιτία που επηρέασε ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά συμπτωματικά σε όλες τις χώρες, για κάποια χρόνια, υπήρχαν ανίκανες κυβερνήσεις. Δεν συμφωνώ φυσικά με αυτό. Υπήρχε μια κεντρική αιτία που προκάλεσε την κρίση. Οι όποιες κυβερνήσεις, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της Ε.Ε., είχαν τη δυνατότητα με χειρισμούς να αμβλύνουν τις συνέπειες της κρίσης. Και λέω τη δυνατότητα και όχι την εξουσία και τη δύναμη, διότι σειρά πραγμάτων δεν αποφασίζεται από τις εθνικές κυβερνήσεις, στο πλαίσιο φυσικά της Ευρωζώνης.

Το επόμενο σημείο το οποίο θέλω να θίξω είναι πως, επιτέλους, πρέπει να διαχωρίσουμε τον δημόσιο από τον ιδιωτικό τομέα. Ερωτώ: Για τις όποιες ενέργειες ιδιωτικών οργανισμών φέρει την ευθύνη η όποια κυβέρνηση; Σαφώς όχι. Η ευθύνη της κυβέρνησης βρίσκεται στο πλαίσιο που θέτει για την οικονομική ανάπτυξη και όπως το θέτει και στα μέτρα που παίρνει ή δεν παίρνει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της.

Εδώ ερχόμαστε σε έναν άλλο διαχωρισμό. Μέτρα που αφορούν τις κυβερνήσεις και μέτρα που αφορούν τις κεντρικές τράπεζες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια είναι δισυπόστατες σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα και τις εξουσίες τους. Δηλαδή οι κεντρικές τράπεζες συμπεριφέρονται τη μια σαν υποκαταστήματα της ΕΚΤ και την άλλη συμπεριφέρονται σαν εθνικές κεντρικές τράπεζες. Αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσει.

Στο μυαλό της ΕΚΤ είναι ξεκαθαρισμένο ότι οι δικές της οδηγίες υπερισχύουν των οδηγιών της εθνικής τράπεζας. Έχουν γίνει πολλές συζητήσεις για το μέγεθος των ευθυνών, δεν νομίζω όμως να αμφισβητείται ότι στην Κύπρο και στις ΗΠΑ και στην Ιταλία και στην Ισπανία ο πυρήνας των λανθασμένων χειρισμών ανήκει στις τράπεζες.

Τι έκαμε και τι δεν έκαμε η κάθε κυβέρνηση για να εμποδίσει, να περιορίσει ή να βοηθήσει τη σωστή τραπεζική διακυβέρνηση, είναι ένα θέμα προς συζήτηση, διότι πάμε και στο επόμενο θέμα. Ανεξαρτήτως των οποιωνδήποτε λαθών έγιναν από την κυβέρνηση Χριστόφια, μέσα σε τρεις μήνες η διακυβέρνηση Αναστασιάδη έκαμε μια κίνηση, συμφώνησε, αποδέχτηκε, όπως θέλει ο καθένας ας το πει (πώς το αποδέχθηκε, το ερμήνευσε η ίδια) που οδήγησε στο τελειωτικό κτύπημα, που ήταν το κούρεμα.

Ούτε της κυβέρνησης Αναστασιάδη θα της αφαιρέσω το ελαφρυντικό ότι όταν είσαι χώρα μέλος της Ευρωζώνης και σου πουν «αν θέλεις ή αποφασίζω εγώ στη θέση σου», έχεις αποκλειστική ευθύνη. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να πει ότι είναι ένας που φταίει. Απλώς μπορείς να κάνεις διαβάθμιση των ευθυνών. Δεν φταίνε μόνον εσωτερικοί παράγοντες, φταίνε και εξωτερικοί. Γίνεται αναφορά στον ΕLA. Εγώ είχα πάντα μιαν απλή, αν θέλετε χαρακτηρίστε την και απλοϊκή, θέση: Η ΕΚΤ ήταν ή όχι ενήμερη για την ανικανότητα της Λαϊκής να σταθεί στα πόδια της; Γιατί τότε έλεγε συνεχώς «ναι» σε νέες βοήθειες που ήξερε ότι δεν θα αποπληρώνονταν ποτέ;

Ο ρόλος των δύο κεντρικών τραπεζιτών
- Την έπειθε όμως ο τότε κεντρικός τραπεζίτης, Πανίκος Δημητριάδης, ο οποίος είχε διορισθεί από τον Δημήτρη Χριστόφια.
- Για να μεταφορτώσεις την ευθύνη από τον κεντρικό τραπεζίτη στην κυβέρνηση πρέπει πραγματικά να έχεις στοιχεία ότι ο κεντρικός τραπεζίτης ενημέρωνε την κυβέρνηση, πολύ περισσότερο δε της έλεγε ότι ο ΕLA δεν μπορούσε να συνεχίσει, αλλά η κυβέρνηση τού απαντούσε: «Όχι, εγώ θεωρώ ότι πρέπει να συνεχίσει» και, καλώς ή κακώς, ο ανεξάρτητος αξιωματούχος υπάκουε. Εγώ λέω κακώς. Αν ο ίδιος θεωρούσε ότι μια συμβουλή της κυβέρνησης ήταν καταστροφική, όφειλε να εναντιωθεί και να κάνει εκείνο που ο ίδιος θεωρούσε σωστό.

- Δύο κεντρικοί τραπεζίτες όμως έπρεπε να συμπεριφερθούν με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή να μην υπακούσουν στις συμβουλές της κυβέρνησης ο ένας, και ο άλλος να καταγγείλει δημόσια τις ενέργειές της, οι οποίες οδηγούσαν, όπως επανειλημμένα δηλώνει και τεκμηριώνει, στην οικονομική καταστροφή. Μάλιστα ήταν με έκπληξη που ακούσαμε λίγες μέρες μετά τις προεδρικές εκλογές, τον Πανίκο Δημητριάδη να λέει ότι «κρατούσαμε τη Λαϊκή Τράπεζα στον αναπνευστήρα μέχρι να γίνουν οι εκλογές».
- Δεν νομίζω ότι το να πω εγώ το άλφα ή το βήτα θα αλλάξει αυτό που πιστεύει ο κόσμος. Ας πούμε ότι κάθε οικονομική τοποθέτηση τού τότε Προέδρου ήταν λάθος. Κανένας δεν υποχρέωνε τους δύο κεντρικούς τραπεζίτες να ακολουθούν τις συμβουλές του. Επιτέλους πρέπει να αποφασίσουμε: Είναι ανεξάρτητος θεσμός ο Γενικός Εισαγγελέας;

Είναι διασφαλισμένος από το Σύνταγμα να κάνει εκείνο που ο ίδιος θεωρεί σωστό; Αν η απάντηση είναι ναι, δεν μπορεί για το λάθος του οποιουδήποτε, είτε του Γενικού Εισαγγελέα είτε του Γενικού Ελεγκτή είτε του Κεντρικού Τραπεζίτη, να λέμε ότι την αποκλειστική ευθύνη φέρει η τάδε κυβέρνηση. Επιμένω να συζητώ το θέμα στη θεσμική του βάση. Υπάρχουν πορίσματα, υπάρχουν εκθέσεις, συζητούν οι Επιτροπές στη Βουλή, θα καταλήξουν τώρα κάπου. Όπου όμως κι αν καταλήξουν, για μένα σημασία έχει ότι φτάσαμε στο 2016 και δεν ξεκαθαρίσαμε τον ρόλο κάθε εξουσίας.

Η αριστερή φιλοσοφία, τίτλος τιμής για τους ΑΚΕΛικούς
- Λέγεται από πολλούς ότι αποτελεί τίτλο τιμής να χαρακτηρίζονται αριστεροί, οι ΑΚΕΛικοί. Ότι πόρρω απέχουν από την αριστερή φιλοσοφία.
- Είναι απόλυτο αυτό. Αν κάποιοι δεν ανταποκρίνονται, δεν είναι ορθό να λέγεται ότι οι ΑΚΕΛικοί, που με βάση τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα εξακολουθούν να είναι δεκάδες χιλιάδες, δεν είναι αριστεροί. Νομίζω είναι λάθος. Με την ίδια λογική μπορεί να πει κανείς ότι οι Συναγερμικοί δεν είναι δημοκράτες, επειδή υπάρχουν ορισμένοι που είχαν κάποιο ρόλο το 1974.

Τέτοιες προσεγγίσεις δυσκολεύουν τη μεταξύ μας επικοινωνία και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Εξαρτάται πώς ο καθένας έχει καθορισμένο το «αριστερός» μέσα στο μυαλό του. Αν ένας θεωρεί ότι αριστερός είναι κάποιος που περίπου φυτοζωεί ή μόλις που τα βγάζει πέρα, τότε, ναι, η πλειοψηφία των αριστερών δεν ανταποκρινόμαστε σ’ αυτό. Αν όμως αριστερή θεωρείς την άλφα, βήτα κ.λπ. ιδεολογία, είναι πολύ διαφορετικό.

Σε μια συνέντευξη το 1991, όταν ρωτήθηκα πώς κατανοώ αυτήν την ιδεολογία στο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, είχα πει ότι δεν την κατανοώ με την έννοια της ισοπέδωσης ή της εξίσωσης όλων των ανθρώπων στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, αλλά το αντίθετο. Είναι αγώνας για να ανεβεί το επίπεδο των πολλών όσο το δυνατόν πιο ψηλά. Δεν είναι δυνατόν να λεχθεί ότι κάποιος που τα κατάφερε στη ζωή του, έπαψε να είναι αριστερός. Η τοποθέτηση που αναφέρατε στην ερώτησή σας είναι αφοριστική κι έξω από κάθε λογική.

Λογικά θα βρεί τα πόδια του το ΑΚΕΛ
- Πώς βλέπετε το μέλλον του ΑΚΕΛ;
- Είναι ένα κόμμα με εκατό χρόνια ιστορία. Λογικά, θα μπορέσει να κάνει εκείνες τις κινήσεις που θα του επιτρέψουν να βρει τα πόδια του και να ορθοποδήσει. Το μέλλον όμως οποιουδήποτε κόμματος εξαρτάται από δύο παράγοντες. Πρόκειται για υποκειμενικούς παράγοντες τι το ίδιο το κόμμα, τα στελέχη, η ηγεσία του ακολουθούν ως πολιτικές που γίνονται ή δεν γίνονται αποδεκτές από τον κόσμο και τι οι αντικειμενικές συνθήκες δημιουργούν. Σήμερα, η δικαίωση ή όχι οιουδήποτε κόμματος στα κεφαλαιώδη θέματα για τον τόπο, που είναι το Κυπριακό και η οικονομία, είναι εκείνα που θα δώσουν την ώθηση ή όχι σε οποιοδήποτε κόμμα.

Δεν υπήρχε προσχεδιασμένο έγκλημα
- Αρκετοί πιστεύουν ότι ΑΚΕΛ και Δημήτρης Χριστόφιας είχαν καταστρώσει ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο καταστροφής του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο, το οποίο δεν πρόλαβαν να τελειώσουν και το παρέδωσαν έτοιμο στον Ν. Αναστασιάδη για να το εκτελέσει. Να καταλήξει, δηλαδή, αφού δεν γνώριζε, στη χρεοκοπία της Λαϊκής, στο κούρεμα των καταθέσεων, στην απώλεια της περιουσίας των μετόχων των τραπεζών, με συνέπεια την απόλυτη απώλεια της εμπιστοσύνης προς τις τράπεζες. Πιστεύετε ότι έχει κάποιος το θάρρος να βγει και να παραδεχθεί όλα αυτά;
- Κανένας δεν θα το πει, γιατί απλούστατα δεν υπήρχε τέτοιο σχέδιο. Είμαι σίγουρος. Στερείται επίσης οποιασδήποτε λογικής να ισχυρισθεί κάποιος ότι η νέα κυβερνώσα κατάσταση δεν γνώριζε τι συνέβαινε στην οικονομία, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών ήταν μέλη του ΔΗΣΥ ή όταν οι ανώτεροι λειτουργοί του Υπουργείου Οικονομικών ήταν μέλη του ΔΗΣΥ. Πρέπει να λέμε την αλήθεια, να μη φορτώνουμε τα πάντα σε μια μόνο πλευρά. Η απάντησή μου μετά βεβαιότητας προέρχεται από το γεγονός ότι κάτι θα έπιανε το αφτί μου, εκεί που ήμουν. Μπορεί όμως να διερωτηθεί κάποιος: Δηλαδή υπήρχε το ίδιο σχέδιο και για την Ευρώπη και για την Αμερική; Όταν εταιρείες που αποτελούν τον πυρήνα του παγκόσμιου συστήματος κατέρρευσαν και παρέσυραν ολόκληρο τον κόσμο και οι πρόεδροί τους ή οι εκτελεστικοί διευθυντές τους αυτοκτόνησαν, αυτό ήταν μέρος σχεδίου;

- Μα ο Δημήτρης Χριστόφιας είχε δηλώσει ότι η κρίση δεν θα μας άγγιζε και ότι η οικονομία μας θα παραμείνει αλώβητη…
- Να παραμείνουμε στα του σχεδίου που έχετε πει, αν υπήρχε σχέδιο κατάρρευσης των τραπεζών. Είναι βλακώδες, γιατί έτσι κι αλλιώς θα γύριζε σαν μπούμερανγκ πάνω σε όποιον το σχεδίαζε. Όχι. Δεν υπήρχε σχέδιο. Υπήρχαν πολιτικές, ναι, τις οποίες σχολιάσαμε.

- Μήπως υπήρχε πείσμα;
- Εγώ δεν νομίζω ότι μπορεί να φορτωθούν οι ευθύνες του τραπεζικού τομέα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση ή οι ευθύνες της οποιασδήποτε κυβέρνησης να φορτωθούν π.χ. στη Βουλή. Ο καθένας έχει το μερίδιο της ευθύνης του στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας και των αρμοδιοτήτων του.

Εμένα με ενοχλεί όχι μόνον όταν κάποιος δεν αναλαμβάνει το μερίδιο της ευθύνης του, αλλά και το γεγονός ότι αρνείται να δει και αναζητά να βρει ποιος φταίει ή αρνείται να δει την ευθύνη των τρίτων. Γιατί στο Κυπριακό η συντριπτική πλειοψηφία κατανοεί την ευθύνη και των ξένων και αρνείται να το κάνει και για την οικονομική κρίση; Με παραξενεύει όταν πολιτικοί ή και πολίτες θεωρούν ότι οι οποιοιδήποτε ξένοι σε μια χώρα εμπλέκονται μόνο στα πολιτικά ζητήματα. Σίγουρα εμπλέκονται και ενδιαφέρονται και ενεργούν θετικά ή αρνητικά κυρίως για τα οικονομικά τους συμφέροντα.

Οι προεδρικές εκλογές δεν με προβλημάτισαν
- Θα είσαστε υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές;
- Κάτι που δεν με προβλημάτισε, δεν το σχολιάζω.

- Έχετε προτάσεις να διεκδικήσετε τις εκλογές;
- Όχι. Εξάλλου αυτήν τη στιγμή μοναδική έγνοια για όλους πρέπει να είναι οι εξελίξεις στο Κυπριακό. Ίσως δεν έχουμε αντιληφθεί ότι μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου θα διαφανεί αν πάμε σε λύση ή σε αδιέξοδο, δεν ξέρω… Ο καθένας μας ανάλογα με το κομματικό στάτους του θα κάνει και τους ανάλογους προβληματισμούς. Αν τους κάμει. Δεν θέλω να παρεξηγηθεί οτιδήποτε απ' όσα ανέφερα. Εκείνο που λέω είναι ότι δεν προβληματίζομαι για τις προεδρικές εκλογές. Από την ώρα που οποιοσδήποτε είναι μέλος ενός κόμματος, οι προβληματισμοί δεν είναι άσχετοι με τον χώρο όπου ανήκει.

- Θεωρείτε ότι μπορείτε να εκπροσωπήσετε τον ενδιάμεσο χώρο;
- Απάντησα ήδη πιο πάνω.

Η Ομόνοια και ο Μιλτιάδης
Ο Νίκος Κατσουρίδης ρωτήθηκε ασφαλώς και για όσα υποστηρίζει ενόρκως ενώπιον δικαστηρίου ο εργολάβος Μιλτιάδης Νεοφύτου, ο οποίος, όπως είναι γνωστό, μίλησε για εκατομμύρια, με τα οποία ο ίδιος ενίσχυε την ποδοσφαιρική ομάδα της Ομόνοιας κατόπιν εντολών του Δημήτρη Χριστόφια. Απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί σε οτιδήποτε απ' όσα ελέχθησαν στο δικαστήριο, τονίζοντας ότι δεν σχολίασε ποτέ οποιαδήποτε υπόθεση βρίσκεται για κρίση ενώπιον της Δικαιοσύνης.