ΦΥΛΛΟ ΣΥΚΗΣ ΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΙΣΜΟΥΣ ΤΑ ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΡΟΩΝ ΣΤΟ ΕΔΑΦΙΚΟ

Μπορεί η Λευκωσία να στέκεται στην ουσία, ότι θέλει να συζητήσει το εδαφικό οπουδήποτε, αλλά θα πρέπει να έχει τα μάτια ανοικτά και τις διπλωματικές οδούς κινητοποιημένες, αφού η απαίτηση Ακιντζί έχει ουρά...

Κορύφωση της διαδικασίας θα θεωρήσει η τ/κ πλευρά τη συζήτηση, εκμαιεύοντας αντίστροφη μέτρηση

Δεδομένη και χωρίς κανένα περιθώριο υπαναχώρησης είναι η συζήτηση του εδαφικού σε ξένη χώρα, ως αποτέλεσμα της απαίτησης του ηγέτη της τ/κ κοινότητας Μουσταφά Ακιντζί, που από την αρχή επικαλείται δήθεν πρόβλημα διαρροών και αναστάτωσης που θα προκληθεί στους απλούς πολίτες από ενδεχόμενη κατάθεση χαρτών και έναρξη της ονοματολογίας για τις εδαφικές αναπροσαρμογές. Η τακτική της Λευκωσίας να αποδέχεται οπουδήποτε και οποτεδήποτε συζήτηση του εδαφικού, μετά την αποσύνδεσή του από το κεφάλαιο ασφάλειας και εγγυήσεων, είναι εν μέρει σωστή, ωστόσο στη μεγάλη εικόνα ελλοχεύουν πάρα πολλοί κίνδυνοι, τους οποίους θα πρέπει να έχει υπ' όψιν.

Φύλλο συκής

Οι αιτιάσεις Ακιντζί, ότι δεν μπορεί να συζητήσει το εδαφικό στην Κύπρο, προφανώς και αποτελούν το φύλλο συκής στους τακτικισμούς που κάνει, για να εισάγει διά της πλαγίας αυστηρά χρονοδιαγράμματα, στη λογική της άποψής του ότι η διαδικασία ανοικτού τέλους δεν οδηγεί πουθενά. Έμπειροι πολιτικοί παρατηρητές σημείωναν πως σε καμία περίπτωση δεν απαντώνται οι ανησυχίες των δύο πλευρών για πιθανή αναστάτωση των απλών πολιτών από αναμενόμενες διαρροές.

Άλλωστε, είναι γνωστό εξ εμπειριών στο Κυπριακό ότι οπουδήποτε και να γίνονται συζητήσεις υπάρχουν «διαρροές» ή, κατά τη δημοσιογραφική διάλεκτο, παρασκηνιακή πληροφόρηση, κάτι που επιτείνεται από τη στιγμή που υπάρχει, όπως φαίνεται, συμφωνία του Προέδρου Αναστασιάδη και του Μουσταφά Ακιντζί να συνοδευτούν ο μεν πρώτος από τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και ο δε δεύτερος από τους ηγέτες των τουρκοκυπριακών κομμάτων.

Η παρουσία των προαναφερθέντων, σε συνάρτηση με τη δεδομένη παρουσία πολυάριθμων ανταποκριτών των Μέσων Ενημέρωσης, όπου και να γίνει αυτή η συνάντηση, καταρρίπτουν τον μύθο Ακιντζί και αποδεικνύουν ότι άλλες είναι οι επιδιώξεις του, που προφανώς ευνοούν τη συνάντηση εκτός Κύπρου.

Τακτικισμός κορύφωσης

Από μια απλή ανάλυση των θέσεων και απόψεων του Μουσταφά Ακιντζί στις κατά καιρούς συνεντεύξεις του και δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι, παρά τις όποιες διαφορές που παρατηρούνται στα υπό συζήτηση κεφάλαια, η διαδικασία δεν μπορεί να είναι ανοικτού τέλους αλλά θα πρέπει να κορυφωθεί, ακόμη και αν χρειαστεί ένα εκτεταμένο πάρε-δώσε.

Έχοντας προφανώς υπόψη τις θέσεις της διεθνούς κοινότητας, που διαχρονικά ικανοποιούσαν πλείστα των «θέλω» της Τουρκίας, ο Μουσταφά Ακιντζί θέλει να οδηγήσει τις συζητήσεις σε ουδέτερο έδαφος, εκεί και όπου η ε/κ πλευρά, ευάλωτη ούσα στις διεθνείς πιέσεις, θα εγκλωβιστεί σε μια πορεία αντίστροφης μέτρησης. Η πρόθεσή του να διευρύνει μια τέτοια συνάντηση και να τη μετατρέψει σε μια «πενταμερή» (πολυμερή, κατά τη Λευκωσία) είναι τοις πάσι γνωστή και θα πρέπει να αποτελεί γνωστό κίνδυνο για την ε/κ ηγεσία.

«Ποιος θα μπορούσε να πει π.χ. όχι στον Γενικό Γραμματέα, αν θα ήθελε να παρευρεθεί στη συνάντηση και ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί στην Τουρκία να γίνει μέρος σε περίπτωση αδιεξόδου, εφόσον όλοι τονίζουν ότι είναι ζητήματα που χειρίζεται αποκλειστικά στην Άγκυρα;», διερωτήθηκε με νόημα πολιτικός αρχηγός.

Αλλαγή σειράς

Ο ιδιόμορφος οδικός χάρτης που έχει συμφωνηθεί αφήνει την πολύ σημαντική συζήτηση του εδαφικού στο τέλος και υπό προϋποθέσεις συζήτηση της ασφάλειας-εγγυήσεων σε πολυμερή διάσκεψη. Αυτό από μόνο του αποτελεί πισωγύρισμα από την «επιτυχία» στην τριμερή της Νέας Υόρκης για συζήτηση όλων των κεφαλαίων σε μια εντατικοποιημένη φάση, όπως είχε αναφερθεί από τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ο δε προγραμματισμός δέκα συναντήσεων εντός Οκτωβρίου για συζήτηση των τριών κεφαλαίων (διακυβέρνηση, οικονομία, ΕΕ) φαίνεται να ευνοεί τους τακτικισμούς της τουρκικής πλευράς, καθότι, έλεγαν στη «Σ» πολιτικοί παρατηρητές, θα έπρεπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεδομένης της θέσης του για παράλληλη συζήτηση όλων των κεφαλαίων, να απαιτούσε όπως, ακόμη και στο εξωτερικό, η συζήτηση του εδαφικού γίνει στη μέση των δέκα προγραμματισμένων συναντήσεων. Κάτι που αν αποφασιζόταν, θα αποτελούσε επαρκή ασπίδα έναντι τακτικισμών της Τουρκίας για κορύφωση της διαδικασίας και έναρξη αντίστροφης μέτρησης για πολιτική συμφωνία εντός του 2016.

Ουδέν για ασφάλεια

Από το κάδρο των εξελίξεων πάντως λείπει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του παζλ, που αφορά σε ασφάλεια-εγγυήσεις. Κεφάλαιο για το οποίο, κατά παραδοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν θα γίνει συζήτηση, παρά μόνο το λεγόμενο brainstorming. Με αυτό ως δεδομένο εγείρεται ως αναπάντητο ερώτημα πόσο συνάδει η σύγκληση μίας πενταμερούς, ακόμη και αν έχουν κλείσει τα πέντε άλλα κεφάλαια, αν η Λευκωσία δεν γνωρίζει τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας και των Τ/κ επί του ζητήματος αυτού.

Θέσαμε το ερώτημα σε πηγές που βρίσκονται πολύ κοντά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η απάντηση ήταν ότι ακόμη και αυτήν τη στιγμή γίνεται μια παράλληλη -παρασκηνιακή στην ουσία- διαπραγμάτευση με την Ελλάδα να έχει κομβικό ρόλο και άρα η Λευκωσία έχει γνώση και άποψη για το πού ακριβώς κινείται η Τουρκία επί του μείζονος σημασίας κεφαλαίου. Πάντως μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν υπήρξε επί του θέματος οποιαδήποτε μετακίνηση, κάτι το οποίο φέρεται να μετέφερε στη Λευκωσία μέσω του Υπουργού Εξωτερικών ο Έλληνας ομόλογός του Νίκος Κοτζιάς, με τον οποίο συναντήθηκε στην Αθήνα.

Εδαφικό χάσμα

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η σύγκληση της διασκέψεως για το εδαφικό δεν αποκλείεται να σημάνει και το τέλος των προσδοκιών, αν η Λευκωσία κινηθεί στις γνωστές κόκκινες γραμμές και δεν υπάρξει υπαναχώρηση σε αναμενόμενες πιέσεις. Την ώρα που Ακιντζί μιλά για επιστροφή ουσιαστικά μόνο της Αμμοχώστου και της πράσινης γραμμής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εμμένει επί του παρόντος και στο θέμα της Μόρφου, αλλά και στο θέμα της ελάχιστης επιστροφής τουλάχιστον 100 χιλιάδων προσφύγων.

Παράλληλα, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η εφημερίδα μας, ένας από τους απαράβατους όρους του Προέδρου Αναστασιάδη είναι να ανέλθει το ποσοστό επί των ακτογραμμών υπό ε/κ διοίκηση από το 48%, που είναι σήμερα, στο 60%. Κάτι που προσκρούει στην απαίτηση Ακιντζί για ευθεία γραμμή της τ/κ συνιστώσας. Τετραγωνίζεται λοιπόν ο κύκλος. Ίδωμεν.